ऑफिस मध्ये नेहमी पडणारे प्रश्न.

" मी म्हणे उगा रहावे, जे जे दिसेल ते ते पहावे"

शेवटी सारांश काय ? काय ठरलं ? -दिलीप बिरुटे

किंचित अवांतराबद्दल क्षमस्व ! "स्त्रीयांना कसेही कपडे घालण्याचे स्वातंत्र्य हवे , त्यांच्याकडे बघताना पुरूषांना तारतम्य हवे" असे स्पष्ट मत असलेल्या लोकांना एक साधा प्रश्न : मी बॉडी बिल्डर आहे (समजा) अगदी पार्श्व भागावर फुलपाखरू निघण्या एवढा . तर मला दैनंदिन कामकाज करताना (बस , आॕफिस , भाजी मंडई इत्यादी ठिकाणी वावरताना ) बॉडी बिल्डर घालतात (माझे फुलपाखरू दिसेल अशी) तशी शॉर्ट घालता येईल का ?

समीरसूर यांचा सूर जरा चूकल्यासारखा वाटतो पण त्यांचा उद्देश वाईट नसावा. जसे ट्रॅफिक मधून जाताना कोण बरोबर कोण चूक या पेक्षा आपले नूकसान न होता वेळेत पोचणे महत्त्वाचे. यात नियम न पाळणा-या माजूर्ड्या कूत्र्यांचे समर्थन नाही. त्यांचे प्रबोधन वगैरे जन्मात शक्य नाही.

काही प्रतिसादातले अ‍ॅनॅलिसिस्/निष्कर्ष्/आरोप वगैरे वाचून मला आश्चर्यच वाटले. हसूही आले. काही प्रतिसादांमधला अतिआदर्शवाद तर भाबडेपणाचा कळस होता. बहुतेकांनी नानाविध अ‍ॅनॅलिसिस करून अतार्किक असे निष्कर्ष काढून मुद्दा नीट समजून न घेता नुसते ठोकण्याचे धोरण ठेवले. मुद्दा निष्कारण पोलिटिसाईझ केला गेला. काही मुद्दे असे असतात की त्यांविषयी तुम्ही थोडे वेगळे मत मांडले की समाजाच्या आणि ठोकळेबाज विचार करणारांच्या दृष्टीने खलनायक, देशद्रोही, पुरुषप्रधान संस्कृतीचे पाईक, गुन्हेगारांचे समर्थक, विकृतीचे पुजारी, स्त्री स्वातंत्र्याचे विरोधक वगैरे वगैरे अगदी लगेच ठरता. सध्या वुमन एमपॉवरमेंट हा असाच एक सेन्सेटिव्ह मुद्दा आहे. एक अक्षर वेगळे बोला; सगळे पॉलिटिकली करेक्ट लोक तुमच्यावर तुटून पडतात. हे दुर्दैवी आहे. वर एका प्रतिसादात तर कसले भयंकर अ‍ॅनॅलिसिस केलेले आहे. ते विद्वत्ताप्रचूर अ‍ॅनॅलिसिस वाचून मला हसावे की रडावे हेच कळेना. :-) ४९८ अ या एका कलमाच्या आधारे कित्येक स्त्रियांनी अकारण पुरुषांना अडकवले. इतके की कोर्टाने या कलमावर विचार करण्याचे ठरवले. पण हे कुणी बोलले की सगळे स्त्री स्वातंत्र्यवादी चवताळून अंगावर येतात. ह्युमन राईट्सवाले जसे दहशतवादी मेले की गळे काढत येतात, अगदी तसे! अशा सरफेस-लेव्हलवर विचार करणार्‍या लोकांना आपली विचारशक्ती प्रगल्भ करण्याची गरज आहे. निदान मुद्दा काय आहे हे तर समजून घ्या...पण लगेच यांचा उद्धटपणा, तिरकसपणा, कुजकटपणा, वैयक्तिक हल्ले, उद्दामपणा वगैरे चालू. विनोदी आहेत आहेत सगळे! :-) मी गुन्हेगाराचं समर्थन करत नाहीये. आपण काळजी घेणं आवश्यक आहे हे सांगतोय तर काय काय दिव्य प्रतिसाद आलेत...मजाच आहे सगळी! :-) आय रेस्ट माय केस हिअर!

समीर भाऊ तुम्हारा चुक्याच... हापिस कि गाडी आईसा कैसा तुम घर पे और जिम कि तरफ लेके जाता ? फिर हमारा घोटाळा होता न ;) ;) काही आवेशपूर्ण प्रतिसाद पाहून लयी दिसांनी मजा आली.

१. ऑफिसमधील ड्रेसकोड: याचे भारतात उगाच अवडंबर माजवले आहे असं वाटतं. क्लायंट येणार असेल तर किंवा तुम्हाला अगदी कुठल्या वरच्या पातळीवरच्या मीटिंग मध्ये जायचं असेल तर ठीक आहे. पण उगाच आपलं रोज एवढ्या गर्दीतून फॉर्मल घालून येणं जरा त्रासाचंच आहे. खरं तर पाय गरम आणि डोकं थंड ही झोप येण्यासाठी आदर्श स्थिती आहे. एसी मुले डोके मस्त थंडगार झालेले असते आणि सतत बुटात राहून पाय गरम झालेले असतात. अश्या परिस्थितीत मला तरी मस्त झोप येते, दुपारी जेवण झाल्यावर तर नक्कीच गपागप डोळे मिटतात. या बाबतीत मुलींची चंगळ असते हे मात्र खरंय. विविध प्रकारचे ड्रेस आणि पादत्राणे घालता येतात आणि त्यांना कोणी बोलतही नाही. इथे आम्ही नुसता टीशर्ट घातला किंवा शर्ट खोचला नाही तर लगेच इन्फॉर्मल म्हणून सूचना मिळते. ज्यांना नियमांना बगल द्यायचीच आहे ते कसेही करून देतात. आजच Quora वर या विषयाशी संबंधित एक उत्तर वाचलं. एका ऑफिसमध्ये एक मुलगी असेच तोकडे कपडे घालून यायची, जे सरळ सरळ नियमांचं उल्लंघन होतं. पण त्याची समज त्या मुलीला देणे हे त्यावेळी उपस्थित असेल त्या सुपरवायझरचे काम असायचे. बहुतेक वेळा पुरुष सुपरवायझर असायचा आणि त्यांना हे अवघड जायचं, पण तरीही सांगितले जायचेच. एक दिवस प्रकरण जरा जास्त झाल्यावर आरडाओरडा झाला, म्हणून त्या मुलीने आपण असे तोकडे कपडे घालणार नाही म्हणून कबुल केलं. दुसऱ्या दिवशी ती मुलगी पायघोळ झगा घालून आली ज्याला अगदी वरपर्यंत स्लीट होती. त्यामुळे कोणाला कल्पना करायला पण वाव ठेवला नव्हता. आता ती स्कर्टच्या लांबीच्या नियमात बसत होती आणि ऑफिसनी बाकी अंगप्रदर्शन करू नये असे काही नियम बनवले नव्हते. तात्पर्य काय - तर ज्यांना जे करायचे असते ते ते करतात. आपण आपली खोल श्वास घ्यायची सवय ठेवायची. २. टोप्या तर घालतातच पण विचित्र दाढी वाढवतात, २ इंच लांडी प्यांट घालतात आणि वर हातातले काम सोडून अगदी मीटिंग असली तरी नमाज पढायला जातात. अगदी पॅसेजमध्ये किंवा जागा मिळेल तिथे चादर अंथरून चालू होतात. एवढंच नव्हे तर वॉशरूममध्ये वर पाय करून बेसिनमध्ये पाय धुतात. ३. विनोदी वाटतं खरं... आपल्या सहकाऱ्यांसोबत असं बोलायची खरंच गरज नाही. ४. सर्व गोष्टी लिखित स्वरूपात ठेवाव्यात. कोणी उगाच गोड बोलत असेल तर ती धोक्याची घंटा समजावी. म्हणजे लगेच प्रतिकार करावा असे नाही, पण सावध राहावे हे नक्की. ५. तामिळ लोकांबरोबर काम करणे हा एक दिव्य अनुभव असतो. ऑफिसमध्ये, लिफ्टमध्ये एवढंच नव्हे तर मीटिंगमध्ये सुद्धा त्यांचे भाषाप्रेम उफाळून येते. ते प्रेम जपण्यासाठी शक्य तेवढे तामिळ त्यांना टीममध्ये हवे असतात. तामिळ म्यानेजर असेल तर त्याला तामिळ लोकच टीम मध्ये पाहिजे असतात. अमेरिकेत आमचा एक क्लायंट मीटिंगमध्ये सर्वांसमोर सांगायचा की त्याला टीममध्ये फक्त तामिळ लोकच पाहिजेत. मग त्याला पाहिजे ते काम आलं नाही तरी चालेल. तामिळ नसेलच तर हैद्राबादी किंवा नाईलाज म्हणून कन्नड किंवा केरळी चालेल. पण इतर राज्यांमधील कितीही चांगला रिसोर्स मात्र नाकारला जायचा. ६. न आवडणे हे दोन्ही बाजूने असू शकते. पण आपल्याला काही तिकडे कोणाशी लग्न करायचे नसते त्यामुळे जेवढ्यास तेव्हढे संबंध ठेवणे चांगले. सगळ्यात वाईट म्हणजे तुमचा बॉस किंवा तुमच्या पेक्षा वरच्या पदावरील व्यक्तीला तुम्ही न आवडणे. अशावेळेला तुम्हाला कॉर्नर करण्यासाठी विशेष प्रयत्न केले जातात. माझे संपूर्ण २०१८ साल अश्या परिस्थितीत गेले. एवढा त्रास झाला की तो एक स्वतंत्र लेखाचा विषय आहे.

"

2) ऑफिस मध्ये मुस्लिम लोकांनी डोक्यावर टोप्या घालणे (त्यांच्या स्वतःच्या :D) हे कुठपर्यंत ठीक आहे? हे फॉर्मल च्या डेफिनेशन मध्ये बसते का? आणि मग बसत असेल तर आपण गांधी टोपी किंवा भगवी टोपी घालून गेले तर चालेल का? इमॅजिनेशन करून हसू येईल पण आजकाल आमच्या ऑफिस मध्ये या टोप्या जास्तच होत चालल्या आहेत. त्यामुळे सिरिअसली हा प्रश्न विचारत आहे. HR मधले कोणी मिपाकर त्यांच्या कंपनी तील अश्या टोप्याबद्दलची policy सांगू शकतील का ? कि धार्मिक सौदार्ह्य या नावाखाली हे चालवावे लागते?

हे फरकाने सगळीकडेच आहे हो. इथे सौथमध्ये ४० दिवस काळे कपडे आणि बिना पादत्राणांचे भरपूर लोक्स ऑफिसला येतात..डिव्हर्सिटी चा भाग म्हणून HR या बाबतीत मोठ्या कंपन्यांमध्ये तरी सढळ असतात..

कशाला एक रन ने आउट म्हणुन हा शंभरावा.