सगळ्याना ओपन चॅलेंज........र ला ट न जुळवता चारोळी

स्वयम्भू राव, लय भारी...सुर्य उगवला, बाटली रिकामी :-))) कोणाला वाटत असेल कै च्या कै, तर असुदे, आपल्याला आवडली. एकदम वस्तुस्थितीचे यथार्थ वर्णन :-) विजुभाऊ, जरा दम धरा, मला जरा वेळच लागेल रि॑गणात यायला. पण सुटलो ना तर मला आवरण॑ उभ्या मिपाला अवघड होईल. तात्या डायरेक्ट मला तडीपार करतील :) के.सु.शेठ, आपण खुन्नस नाय धरायची. ऊठ-सुठ ह्याला ठोकरे त्याला ठोकरे नको बॉ. त्यापेक्षा जरा राजकारन खेळू. आपन म्हनजे आमी वो, ल्हितो चारोळ्या-बेदाने जमतील तशे. ईजुभाव आन बाकी सगळे आपसुक गप होत्याल 'हे असल॑ झे॑गाट कशापाई उरावर घेतल॑ म्हनून' :-) अवा॑तर : शेठ तद् माताय लैच आवडलेल॑ दिसत॑य. कालधरन॑ चार-पाच ठिकानी पाह्यल॑ :-))

आवडलं. मनस्वी

तुझी चारोळी आवडलीच एकदम :)

मी पण बसलो होतो मित्रांसंगे रात्रभर सूर्य उगवला सकाळी झिंगत.. झिंगत..!

ये ना गड्या घरी, असे ती म्हणाली, जेंव्हा तो घरी गेला, तिने त्याचा खरंच गडी केला. आपला, स्वयंभू

थोडेसे 'सुमार' विडंबन - कुणाच्या खांद्यावर कुणाचे डोके, कोणि ओकलेली अन् वास कोणाच्या नशिबी !

मी विचार करतु च्या मारी माज्या हातात दोन लाल रान्या, मग ह्याच्याकडं काय घंटा... हा हा हा..सृष्टीताई, फर्मास....लगे रहो !!!!

एकटा मी असतो प्रिये विना तक्रार जीणे जगतोय तुझ्या विना पण खरे सांगू प्रिये जगणे हे जीणेच उरले नाही तुझ्या विना...... (या कवितेला आंधी च्या तेरे बिना जिंदगी से कोइ..चा वास आला तर तो केवळ योगायोग समजावा)

तात्या उगाच पु लं च्या मागे दडू नका.....तुम्ही अजून हा चॅलेंज स्वीकरला नाय.

कसल॑ काय विजुभाऊ, इथ॑ कशाचा कशाला पायपोस नाही म्हणून आपल॑ चालल॑य आमच॑ प्राची ला गच्ची. बाकी, मजा येते हो स्वतः असल॑ काहीतरी जुळवायला. अन् त्याहून जास्त मजा ते वाचायला देऊन इतरा॑ना छळायला :-)) कोणि म्हणे तू बडा माणूस, कोणि नि॑दे तू आय.टी. हमाल मी ना होतो दु:ख्खी मुळीच मी तर आहे ध मा ल धमाल !!!! कै च्या कै काव्यसम्राट -ध मा ल.

मागितली रसमलाई कान्हा खातो लोणी सकाळची शाळा डोक्याची कल्हई

फुले घेउन मी म्हणालो तुला आजिबात "वर" भेटणार नाही माझ्या इतका सुयोग्य चल मधुचन्द्रावर....! (सर्वसाक्षी )चन्दु

फुले घेउन मी म्हणालो तुला आजिबात "वर" भेटणार नाही माझ्या इतका सुयोग्य चल मधुचन्द्रावर....! (सर्वसाक्षी )चन्दु

प्रयत्न करून पाहिला खूप नको नको ते यमक... अरेरे ... तरीही जुळलेच...

शेकडो पावसाळे पाहीले, तरी मी कोरडाच, शेवटी स्वताला ढग म्हणून, मनाचं समाधान केलं. छान आहे, मला आवडलं!

साहेबच कय घेउन बसलात नोकर म्हणुन गडगडून बघा साहेबाचे होइल पाणी पाणी होताल लिडर