खरंच असं व्हायला नको.
अदिती
आमच्यात दारू पिण्यासाठी नवीन वर्षाची, नवीन कपडे खरेदी करण्यासाठी दिवाळीची, मोदकांसाठी चतुर्थीची, आणि शुभेच्छा देण्यासाठी वाढदिवसाची वाट बघत नाहीत.
बाल्या लयं वाईट वाटल रं !!!
मदनबाण.....
"Its God's Responsibility To Forgive The Terrorist Organizations
It's Our Responsibility To Arrange The Meeting Between Them & God."
- Indian Armed Forces -
>>'तुला म्हायती र मीथन्या ह्यो माज्या भावासारका हाय.' रम्यान सुर्याचे गल्यान हात टाकला
प्यायला बसले को असले वाक्य निघतेच कोणाच्या ना कोणाच्या तोंडातुन. हा माझा लहान भाउ,हा माझ्या मोठया भावा सारखा आहे ईत्यादि ईत्यादि.
मथुन भौ, तुमची कथा वाचायला घेतली की हसत हसत लोळायचे हा नियम आज मोडित काढला तुम्ही. पण लेखन तेवढ्याच ताकदीचं झालय. हस्यकल्लोळा ऐवजी डोळ्याच्या कडा ओल्या केल्या.
बारक्या न म्हादेव ची लय आटवन येतय रं.
तुमच्या भावना समजू शकतात. शाळेत असताना माझा एक मित्र पोहायला गेला आणि खडकावर डोके आपटल्याने गेला... अशा आठवणी सुन्न करुन जातात.
पुन्हा अशी वेळ कोणावर न येवो हीच इश्वरचरणी प्रार्थणा.
आपला,
(खिन्न) भास्कर
काही वर्षांपूर्वी मुंबईत छाया बारमध्ये घडलेल्या गोष्टीची आठवण आली.
३१ डिसेंबर, १९९१. छाया बार. लायसन नंबर १०, फोर्जेट स्ट्रीट.
त्या काळात मी प्रभादेवीच्या जी एम ब्रुवरीज या देशी दारूच्या कंपनीत नोकरीला होतो. या छाया बारवाल्याने आमच्या जी एम च्या रिकाम्या बाटल्यांमध्ये विषारी गावठी दारू भरून विकल्यामुळे आमच्या कंपनीचे नांव उगाचंच वादात सापडले. अर्थात, आम्ही सरकारमान्य देशी दारू उत्पादक असल्यामुळे आमचा त्यात काहीच दोष नव्हता. कारण तेव्हा आम्ही मुंबईच्या जवळजवळ सातशे बारमध्ये दारू पुरवत होतो आणि अन्य कुठल्याच बारमध्ये असा कुठला प्रकार घडला नव्हता. ज्या रिकाम्या बाटल्या सापडल्या त्याच्या बॅचचे नमुने आमच्या विरार येथील कारखान्यातून तपासणीकरता मागवले गेले व आम्ही निर्दोष सिद्ध झालो. त्याच बॅचची दारू इतरही अनेक बारमध्ये पुरवली गेली तीही चांगली होती..
परंतु १ जानेवारी रोजी सकाळी काही काळ आमच्या प्रभादेवीच्या कार्यालयात मात्र उगाचंच टेन्शन निर्माण झाले.
त्या काळात फोरासरोडवरील रौशनीच्या चाळी शेजारच्या ज्या झमझम बारमध्ये मी संध्याकाळपासून रात्री उशिरापर्यंत नोकरी करत असे तिथेही आमचीच दारू पुरवली जायची!
असो.
आपला,
(देशी) तात्या.
लवंगीताई,
तुमच्या मतावर ठाम रहाण्याचा तुम्हाला हक्क आहेच!
पण एक विचारू? जगात दारू पिणारे किती आणि त्यापैकी किती टक्के लोकांची भूते झालेली आहेत?
काही विदा आहे का?
सुनील तळीराम
Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.
फटाक्यांच्या दारूचं काय? ;-)
अदिती
आमच्यात दारू पिण्यासाठी नवीन वर्षाची, नवीन कपडे खरेदी करण्यासाठी दिवाळीची, मोदकांसाठी चतुर्थीची, आणि शुभेच्छा देण्यासाठी वाढदिवसाची वाट बघत नाहीत.
फटाक्याच्या दारूचं काय माहित नाय बॉ पण फटाकड्यांच्या हातून दारू पिताना भले भले पागल झालेले पाह्यलयं!!
;)
असो, हे फारच अवांतर होत चाललयं!
Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.
शन्का : भुते फक्त माणसांचीच का होतात?
झुराळाची ढेकणाची डासाची मटणाच्या बोकडाची चिकनच्या कोंबडीची भुते का होत नाहीत.
आपण एखादा विचार ;एखादी गोष्ट करतो किंवा करायचे टाळतो ते आनन्द मिळवणे किंवा वेदना टाळणे या दोन्ही साठीच
त्यासाठी ब्रँडेड प्यावी.
मान्य. पण त्यासाठी (भारतात असाल तर) खात्रीशीर ठिकाणाहून विकत घ्यावी. नाहीतर, बाटली ब्रँडेड आणि दारू चालू, असा प्रकार व्हायचा!!
(खात्रीशीर तळीराम) सुनील
Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.
प्रतिक्रिया
>>'तूमीच
हम्म्म!!!
+१
सहमत
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
सहमत आहे.
+२
+५
काय रे कलाटणी ही!
बाल्या लयं
संदेश
वाईट झाले
>>'तुला
हृदयस्पर्षी शेवट
देवा
जालिम शेवट
अगदी
अस्सेच
छान कथा .
लय भारी...
धक्का आवडला रे भौ...
धक्कादायक कलाटणी
काही
हळवा
१+
सुंदर
खल्लास !
वाइट सवय ती..
दारू (
माफ करा तात्या
एक शंका
फटाक्यांच
फटाका की फटाकड्या?
जगात दारू पिणारे किती आणि त्यापैकी किती हा कौल मी घेतलेला नाही..
मग दोष कुणाचा?
यक जुनी
: )
पुन्हा तेच!!
पहिल्या धारेचं लिखान म्हनता म्हनता
+१
वाईट वाटला
बाल्या लेका अस व्हायला नग व्हतं
चढवली
भुते
कारन फक्त
उत्तम..
भारी
अरेरे.....
खात्री?