मराठी अंताक्षरी

लपविलास तू हिरवा चाफा सुगंध त्याचा छपेल का? प्रीत लपवुनी लपेल का? पैजारबुवा,

लाल लाल पागोटे गुलाबी शेला पिंट्या दादा गेला जीव झाला वेडा.. (नक्की शब्द माहित नाहीत)

डोंगरकाठाडी ठाकरवाडी , ठाकरवाडीला हुल्लडहोळी आमची ठाकरवाडी

डाव मांडून भांडून मोडू नको डाव मोडू नको

का रे दुरावा कारे अबोला अपराध माझा असा काय झाला.

लाजून हासणे अन हासून ते पहाणे मी ओळखून आहे, सारे तुझे बहाणे

नाविका रे वारा वाहे रे डौलाने हाक जरा आज नाव रे

रंगात रंग तो शामरंग पाहण्या नजर भिरभिरते कून तान विसरन भान ही वाट कुणाची बघते तया सपतसूराचया लाटेवरूनी साद ऐ!कूनी होई राधा ही बावरी, हरी ची,राधा ही बावरी

रिमझिम पाऊस पडे सारखा यमुनेलाही पूर चढे ............. गेला माधव कुणीकडे

डोल डोलतंय वार्‍यावं बाय माझी डोल डोलतंय वार्‍यावं मी डोलकर डोलकर दर्याचा राजा

जय जय महाराष्ट्र माझा, गर्जा महाराष्ट्र माझा

झिणिझिणि वाजे बीन, सख्या रे, अनुदिन चीज नवीन कधि अर्थाविण सुभग तराणा , कधी मंत्रांचा भास दिवाणा सूर सुना कधि केविलवाणा शरणागत अति लीन सख्या रे, अनुदिन चीज नवीन, पैजारबुवा

नाच रे मोरा, आंब्याच्या वनात नाच रे मोरा नाच ढगांशी वारा झुंजला रे काळा काळा कापूस पिंजला रे आता तुझी पाळी, वीज देते टाळी फुलव पिसारा नाच

चिउ चिउ चिमणी चारा खाते पानी पीते भुर्र उडून जाते ;)

तुझ्या कांती सम रक्त पताका पूर्व दिशी उजळती अरुण उगवला प्रभात झाली उठ महागणपति पैजारबुवा

तू सुखकर्ता, तू दुःखहर्ता, तूच कर्ता आणि करविता

तव नयनांचे दल हलले ग, पानावरच्या दंवबिंदूपरी त्रिभुवन हे डळमळले ग तारे गळले, वारे ढळले दिग्गज पंचाननसे वळले गिरि ढासळले, सूर कोसळले ऋषि-मुनि-योगी चळले ग, पैजारबुवा

गारवा.. वार्‍यावर भिर भिर भिर पारवा नवा नवा

वाट इथे स्वप्‍नातिल संपली जणू थांबवितो धारांनी सावळा घनू, ग बाई पैजारबुवा

इतकेच मला जाताना सरणावर कळले होते मरणाने केली सुटका जगण्याने छळले होते....

तू बुद्धि दे तू तेज दे नवचेतना विश्वास दे जे सत्य सुंदर सर्वथा आजन्म त्याचा ध्यास दे पैजारबुवा

दिस नकळत जाई, सांज रेंगाळून राही क्षण एक ही ना ज्याला तुझी आठवण नाही भेट तुझी ती पहिली लाख लाख आठवतो रूप तुझे ते धुक्याचे कण कण साठवतो वेड सखी साजणी हे मज वेडावून जाई दिस नकळत जाई, सांज रेंगाळून राही... ह

हात तुझा हातात धुंद ही हवा रोजचाच चंद्र आज भासतो नवा

वादळ वारं सुटलं गं वार्‍याने तुफान उठलं गं भिरभिर वार्‍यात पावसाच्या मार्‍यात सजणाने होडीला पाण्यात लोटलं

लटपट लटपट तुझ चालण ग मोठ्या नखर्याच बोलण ग मंजुळ मैनेच नारी ग

गोऱ्या गोऱ्या गालांवरी चढली लाजंची लाली गं पोरी नवरी आली सनईच्या सुरांमंदी चौघडा बोलतो दारी गं पोरी नवरी आली..

लागते अनाम ओढ श्वासांना येतसे उगाच कंप ओठांना होई का असे तुलाच स्मरताना

नाच नाचूनी अती मी दमले थकले रे नंदलाला

लाजून हासणे अन हासून ते पहाणे मी ओळखून आहे सारे तुझे बहाणे घ्या आता ण

लाभले अम्हास भाग्य बोलतो मराठी जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी एवढ्या जगात माय मानतो मराठी

तेच स्वप्‍न लोचनांत रोज रोज अंकुरे पाहतो नभात मी धुंद दोन पाखरे शरद चांदण्यातली भेट आठवे मला गुपित सांगता तुझा अधर मात्र रंगला रास संपला तरी भास अंतरी उरे -दिलीप बिरुटे

रंगात रंग तो श्यामरंग पाहण्या नजर भिरभिरते ऐकून तान विसरून भान ही वाट कुणाची बघते त्या सप्‍तसुरांच्या लाटेवरुनि साद ऐकुनी होई - राधा ही बावरी, हरीची राधा ही बावरी !

रम्य हि स्वर्गाहुन लंका तुझ्या प्रितीच्या सागर लहरी वाजविती डंका

काजळ रातीने ओढून नेला सये साजण माझा..

झुक झुक झुक झुक अगीनगाडी धुरांच्या रेघा हवेत काढी पळती झाडे पाहूया मामाच्या गावाला जाऊया

ये गो ये ये मैन पिंजडा बनाया सोनेका पिंजडा बनाया सोनेका ताला लगाया चांदीका...

कानडा राजा पंढरीचा च

चांदोबा चांदोबा भागलास का लिंबोणीच्या झाडाखाली लपलास का.. लिंबोणीचे झाड करवंदी मामाचा वाडा चिरेबंदी

दत्ता दिगंबरा या हो दयाळा मला भेट द्या हो

ही नवरी असली ही मनात ठसली

लिंबलोण उतरू कशी, असशि दूर लांब तू इथून दृष्ट काढिते, निमिष एक थांब तू एकटाच मजसी तू उभ्या जगात लाडका तूच दुःखसागरी, उभविलीस द्वारका सर्वभार घेतला, असा समर्थ खांब तू शीणभाग संपला, तृप्त माय जीवनी आयु उर्वरीत ते, सरेल ईश चिंतनी लाभले न जे कुणा, असे सुदैव भोग तू

तरुतळी आहेत गं खुणा भेटीच्या हृदयात असतील खोल सयी प्रीतीच्या य घ्या

या डोळयांची दोन पाखरे फिरतील तुमच्या भवती पाठलागही सदैव करतील असा कुठेही जगती..

ये रे घना, ये रे घना न्हाऊ घाल माझ्या मना

तरुण आहे रात्र अजुनि राजसा निजलास का रे?

ने मजसी ने परत मातृभूमीला सागरा प्राण तळमळला तळमळला सागरा..

रूपे सुंदर सावळा गे माये, सावळा गे माये वेणु वाजवी वृंदावना वृंदावना गोधने चारिता हे सावळा गे माये पैजारबुवा,