मीही आता शिकलोय
मनातले मनातच ठेवायला
आणि उगाचच ओठावर
खोटे हसू खेळवायला..
सान्गायचे तर खूप असते..
पण शब्दच सापडत नाहीत..
कोन्डलेल्या श्वासान्ना मोकळी
वाटच सापडत नाही...
पावसाने थोडे तिच्या
येण्यासाठी थाम्बावे...
पण ती आल्यावर मात्र
मनसोक्त बरसावे...
आयुष्यावर हसता हसता..
हळूच आयुष्य माझ्यावर हसून गेले..
आठवणीन्च्या पावसातील दोन थेम्ब..
नकळत डोळ्यान्तून सान्डून गेले..
हे खुपच छान. अशाच ओळी येउ देत.
वाट बघत आहे सुंदर ओळींची.
व्याकरणाचे नियम मी
सहसा पाळत नाही...
कारण प्रत्येक गोष्ट साच्यात बसविणं
मला कधीच जमत नाही....
थोडं समजायचं असतं..
थोडं उमजायचं असतं...
कारण सगळंच काही..
शब्दान्त सान्गायचं नसतं...
व्याकरणाचे नियम मी
सहसा पाळत नाही...
कारण प्रत्येक गोष्ट साच्यात बसविणं
मला कधीच जमत नाही....
क्या बात है, जियो!
शब्दवेडेसाहेब, तुम्ही अगदी आमच्या 'दिल की बात' बोललात!
तात्या.
शब्दांत मांडतो मी
हसरी सुरेल गाणी..
ह्रदयात दडवितो मात्र
व्यथा अनामिक केविलवाणी..
गणितात तसा मी
थोडा कच्चाच आहे..
म्हणूनच व्यवहाराच्या परीक्षेत माझ्यावर
'नापास' असा शिक्का आहे....
काही चारोळ्या
वा!
सुन्दर चारोळ्या
अजून काही...
या अधिक आवडल्या
हेच
आणखीन
क्या बात है !!!
सुंदर..
छान
आयुष्यावर
few more
छान!
जियो!..:)
सुरेख!!!
सह्ह्ही...
आरशात
अप्रतिम!!!
अजून थोड्या..
खास नाही,