नेहमीसारखे मस्त.
(आता माझा नेहमीचा छिद्रान्वेष :-)
२६.
जगती जरि ह्या होळी-दिवाळी एकदाच तरी वर्षाला,
एकदाच फुलबाजी झडते, आणि दिव्यांची ती माला,
याच लोकहो, या मदिरालयि, तरी भेटण्या तुम्हीकधी
दिवस होळि अन् रात्र दिवाळी, करित असे ही मधुशाला ||२६||
पहिल्या ओळीतली दिवाळी काढून होळीलाच बलवान केले तर बरे होईल. दिवस आणि रात्र जसे समसमान वजनाचे, तसे हे दोन सण समसमान वजनाचे. शिवाय दिव्याच्या माळेला स्वतःचे क्रियापद द्यावे. नाहीतर दिव्याची माळ झडते असा विपरित अर्थ व्हायचा.
३०.
सागर घट, जल मदिरा होता येई सूर्य मधु विकण्याला
घनही येती साकी बनुनी, भरण्या भूमीचा प्याला,
रिमझिम, रिमझिम बरसे मदिरा, लागुन संततधार जणू,
होउन वेली, तृण मी प्राशिन, वर्षा ऋतुसम मधुशाला ||३०||
"वर्षा ऋतुसम मधुशाला" ऐवजी "ऋतु वर्षेचा मधुशाला" किंवा "वर्षा ऋतूच मधुशाला" असे काही असावे.
बाकी सर्व रूपके, आणि "सम" घालून हीच एक उपमा केलेली खटकते.
"खटकते" म्हणजे काही फार नाही, हे सांगणे नलगे. छान चालू आहे.
एकदाच प्रतिवर्षी येई होळी घेउन ज्वाळेला,
एकदाच फुलबाजी झडते, लागे दीपांची माला,
याच लोकहो, या मदिरालयि, तरी भेटण्या तुम्हीकधी
दिवस होळि अन् रात्र दिवाळी, करित असे ही मधुशाला ||२६||
सागर घट, जल मदिरा होता येई सूर्य मधु विकण्याला
घनही येती साकी बनुनी, भरण्या भूमीचा प्याला,
रिमझिम, रिमझिम बरसे मदिरा, लागुन संततधार जणू,
होउन वेली, तृण मी प्राशिन, ऋतु वर्षा ही मधुशाला ||३०||
वा! वा! नेहमीप्रमाणेच सुरेख अनुवाद...!
रंगा, तुझी ही मधुशाला म्हणजे मिपाच्या तुर्यातलं मोरपीस आहे रे!
तात्या.
छान
प्रतिसादाबद्दल आभारी आहे.
सुरेख..
प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद, तात्या.
हा भाग ही..
वाचते आहे
छान
सर्व प्रकट आणि अप्रकट आस्वादकांचे आभार!