संगीत

मस्त :)

काय बोलावे? म्हणुन हे "अकोद्फ्जस्क्द्फ्ज़्जेइओएव्फ"

मस्त :)

काय बोलावे? म्हणुन हे "अकोद्फ्जस्क्द्फ्ज़्जेइओएव्फ"

काय अप्रतिम अन तरल चाल आहे! शब्दही सुंदर. प्रासभौ, उत्तम निवड गाण्याची :) रच्याकने, अजुन गविंची टिप्पणी कशी काय नाही आली अजुन???

सलाम.....पहिला त्या बीटल्स ला आणि दुसरा....तुम्हाला.... हे असे काहीतरी आम्हाला ऐकवता आणि त्या हिमेश पासुन दूर ठेवता.... (कानाला कर्क-रोग झाला तरी चालेल पन कर्ण-रोग नको) कर्ण रोग= बेसुर गाणी ऐकणे

काय अप्रतिम अन तरल चाल आहे! शब्दही सुंदर. प्रासभौ, उत्तम निवड गाण्याची :) रच्याकने, अजुन गविंची टिप्पणी कशी काय नाही आली अजुन???

सलाम.....पहिला त्या बीटल्स ला आणि दुसरा....तुम्हाला.... हे असे काहीतरी आम्हाला ऐकवता आणि त्या हिमेश पासुन दूर ठेवता.... (कानाला कर्क-रोग झाला तरी चालेल पन कर्ण-रोग नको) कर्ण रोग= बेसुर गाणी ऐकणे

'कईबार यू ही देखां है, येजो मन की सीमा रेखा है, मन तोडने लगता है अनजानी प्यास के पीछे, अनजानी प्यास के पीछे, मन दौडने लगता है' मुकेश चा आवाज आणि परत एकदा त्या वेळची मुंबई आहाहा. हेच गाणे बंगाली मध्ये लताने म्हटले आहे फार सुंदर आहे ही घ्या लिंक http://www.salilda.com/playlists/songs/nonfilm/bengali/adhunik/lata/aami_cholte_cholte.m3u

ही आणि अशीच आणखी कितीतरी दर्जेदार गाणी आहेत जी मिळावी तितकी प्रसिद्धी नाही मिळवू शकलीत. बाकीची गाण्याबाबत काहीच बोलू शकत नाही. पण "कई बार युंही देखा है हे चांगलेच गाजलेले गीत आहे.

तीच गोष्ट 'मंझील' या चित्रपटातील अमिताभवर चित्रीत या गाण्याची. माझ्या बरोबर कंपनीत रूजू झालेला माझा सहकर्मी बरेचदा एक धुन गुणगुणायचा ए़कदा त्याला छेडल्यावर त्यानी हे गाण सांगितलं. याच चित्रपटातील 'रीमझीम गिरे सावन' हे किशोरच्या आवाजातील गाणं बरच गाजलं पण लताच्या आवाजातील 'रीमझीम गिरे सावन' आणि मी इथे बोलत असलेलं तुम्हि दिलेल्या लिन्क वर हे गाणं बघितले. गाणे बघताना डोळे कधी पाणावले तेच कळले नाही. आज का कोण जाणे अगदी उदास उदास होते. हे गाणे पहिले आणि सर्व लहानपणीच्या आठवणी जाग्या झाल्या. किती निष्पाप मुंबई होती आपली. सर्वत्र एक आपुलकी होती. अमिताभला आणि मौशमीला पावसात भिजताना बघून आता आयुष्यात काय गमावले आहे हे प्रखरतेने जाणवले. पावसात चिंब भिजलेली आपली मुंबई जगातील कोणत्याही शहरापेक्षा सुंदर दिसते (आताची नव्हे). शुटींग करताना मौशमीला वाटले तरी असेल का हा अगदी निरुपद्रवी दिसणारा साधा माणूस, उद्याचा महानायक होणार आहे? जेव्हा जुनी गाणी बघायला मिळतात (म्हणजे रिमोट हातात येतो आणि कोण disturb करत नाही) तेव्हा गाण्यांपेक्षा मी जुन्या काळातली मुंबई कोठे दिसते का हेच बघत असते. आणि म्हणूनच रजनीगंधा किंवा छोटीसी बात असे सिनेमा मी अगदी अधाश्याप्रमाणे पाहत असते. बाकी ह्या सुरेख धाग्य बद्दल खूप धन्यवाद. जरी खूप काही गमावले आहे ह्याची जाणीव जरी झाली तरी मनाला खूप उभारी आली. आजच्या नवीन पिढीला कधीच कळणार नाही त्यांनी काय गमावले आहे ते आजच्या चकचकीत आणि दिखावू माल संस्कृतीच्या जमान्यात.

वाचनीय

भूले बिसरे गीत आणखी आठवून द्या!

छोटीसी बात मधले "ये दिन क्या आए' हे मुकेश चे गाणे त्याच प्रकारातील

अगदी बरोबर ! लहानपणीचे दिवस ( ३०-३५ वर्षापुर्वीचे ) आठवल्यावर कसे गलबल्यासारखे होते . 'रीमझीम गिरे सावन' हे गाणे मी यु ट्यूबवर काही दिवसापुर्वी बघीतले...... तर त्या खाली ज्या comments होत्या त्याहि अश्याच भुतकाळ आठवण्यार्‍या, नास्टालजीक होत्या.

'कईबार यू ही देखां है, येजो मन की सीमा रेखा है, मन तोडने लगता है अनजानी प्यास के पीछे, अनजानी प्यास के पीछे, मन दौडने लगता है' मुकेश चा आवाज आणि परत एकदा त्या वेळची मुंबई आहाहा. हेच गाणे बंगाली मध्ये लताने म्हटले आहे फार सुंदर आहे ही घ्या लिंक http://www.salilda.com/playlists/songs/nonfilm/bengali/adhunik/lata/aami_cholte_cholte.m3u

ही आणि अशीच आणखी कितीतरी दर्जेदार गाणी आहेत जी मिळावी तितकी प्रसिद्धी नाही मिळवू शकलीत. बाकीची गाण्याबाबत काहीच बोलू शकत नाही. पण "कई बार युंही देखा है हे चांगलेच गाजलेले गीत आहे.

तीच गोष्ट 'मंझील' या चित्रपटातील अमिताभवर चित्रीत या गाण्याची. माझ्या बरोबर कंपनीत रूजू झालेला माझा सहकर्मी बरेचदा एक धुन गुणगुणायचा ए़कदा त्याला छेडल्यावर त्यानी हे गाण सांगितलं. याच चित्रपटातील 'रीमझीम गिरे सावन' हे किशोरच्या आवाजातील गाणं बरच गाजलं पण लताच्या आवाजातील 'रीमझीम गिरे सावन' आणि मी इथे बोलत असलेलं तुम्हि दिलेल्या लिन्क वर हे गाणं बघितले. गाणे बघताना डोळे कधी पाणावले तेच कळले नाही. आज का कोण जाणे अगदी उदास उदास होते. हे गाणे पहिले आणि सर्व लहानपणीच्या आठवणी जाग्या झाल्या. किती निष्पाप मुंबई होती आपली. सर्वत्र एक आपुलकी होती. अमिताभला आणि मौशमीला पावसात भिजताना बघून आता आयुष्यात काय गमावले आहे हे प्रखरतेने जाणवले. पावसात चिंब भिजलेली आपली मुंबई जगातील कोणत्याही शहरापेक्षा सुंदर दिसते (आताची नव्हे). शुटींग करताना मौशमीला वाटले तरी असेल का हा अगदी निरुपद्रवी दिसणारा साधा माणूस, उद्याचा महानायक होणार आहे? जेव्हा जुनी गाणी बघायला मिळतात (म्हणजे रिमोट हातात येतो आणि कोण disturb करत नाही) तेव्हा गाण्यांपेक्षा मी जुन्या काळातली मुंबई कोठे दिसते का हेच बघत असते. आणि म्हणूनच रजनीगंधा किंवा छोटीसी बात असे सिनेमा मी अगदी अधाश्याप्रमाणे पाहत असते. बाकी ह्या सुरेख धाग्य बद्दल खूप धन्यवाद. जरी खूप काही गमावले आहे ह्याची जाणीव जरी झाली तरी मनाला खूप उभारी आली. आजच्या नवीन पिढीला कधीच कळणार नाही त्यांनी काय गमावले आहे ते आजच्या चकचकीत आणि दिखावू माल संस्कृतीच्या जमान्यात.

वाचनीय

भूले बिसरे गीत आणखी आठवून द्या!

छोटीसी बात मधले "ये दिन क्या आए' हे मुकेश चे गाणे त्याच प्रकारातील

अगदी बरोबर ! लहानपणीचे दिवस ( ३०-३५ वर्षापुर्वीचे ) आठवल्यावर कसे गलबल्यासारखे होते . 'रीमझीम गिरे सावन' हे गाणे मी यु ट्यूबवर काही दिवसापुर्वी बघीतले...... तर त्या खाली ज्या comments होत्या त्याहि अश्याच भुतकाळ आठवण्यार्‍या, नास्टालजीक होत्या.

भावना फार मोजक्या आणि अचूक शब्दात पकडल्यात :)

प्रकटन आवडले. तुम्ही संगीताचा असा आनंद घेऊ शकताय म्हणजे तुम्ही फारच सुदैवी आहात. कल्पना करा, ज्यांना असे संगीत 'अपील' होत नाही ते किती दुर्दैवी असतील ? पु.ले.शु.

>>>त्या प्रतिमांमध्ये अगदी क्षणभरच, पण मला नोकरीच्या निमित्ताने घरच्यांपासून दूर आलेल्या माझाही चेहरा दिसला! होतं हळवं मन कधी कधी. खूप तरल लिहीलंय! कवितेसारखं

>>>मन हळवं झालं होतं. असं म्हणतात की आभाळ दाटलं असताना तुमच्या मनात जी भावना असते ती दुपटीने वाढते, थोडी दूरूस्ती करून म्हणेन "असं म्हणतात की आभाळ दाटलं असताना, तसेच सुर्यास्ताचे वेळेस मारवा ऐकताना तुमच्या मनात जी भावना असते ती दुपटीने वाढते"

छान लिहिलयत, भावनांना सुंदररित्या शब्दात बद्ध केलंयत!

चैतन्यराव, इतकं सुरेख शब्दचित्र उभं केलंयत की ते रेकॉर्डिंग शोधून काढायला आणि ऐकायला लावलंत! क्या बात है! पुनःप्रत्ययासाठी इथेच दुवा देतो आहे, ज्यांना हवं असेल त्यांनी उतरवून घ्यावं. (बाकी वरती तिरशिंगरावांनी म्हंटलंय तसं तुम्ही सुदैवी आहात असा संगीताचा आस्वाद घेऊ शकताय म्हणून, आम्हाला केवळ या महान गायकांनी काही तरी सुंदर 'जागा' घेतलीय इतकंच कळतं, त्यापलिकडे काही ज्ञान कधीतरी मिळेल अशी आशा ठेवून आहे....)

सुंदर लिहिलंयत!

तुझं नाव पाहून धागा उघडल्याचं सार्थक झालं असली घीसीपीटी कमेंट न करता म्हणतो, वा! इथं हा आटोपशीरपणा उत्तमच. मारव्यातलं एखादं गाणं ऐकल्यासारखा पुरेसा. पण... मारवा इतका छोटा निश्चित असू शकत नाही. तेव्हा, आणखी येऊ द्या... :)

सुंदर आणि नेमक लिहीलत

>> असं म्हणतात की आभाळ दाटलं असताना तुमच्या मनात जी भावना असते ती दुपटीने वाढते >> कोण म्हणतं असं? नाही कारण जे कोणी हे वाक्य बोलले आहे ते खरे आहे.

प्रतिसादाबद्दल सर्वांचे मनापासून आभार. वसंतरावांची मुलाखत इथे ऐकता येईल. (इथे ते मारव्याबद्दल जे बोललेत, ते मारव्याचं यथार्थ वर्णन आहे)

भावना फार मोजक्या आणि अचूक शब्दात पकडल्यात :)

प्रकटन आवडले. तुम्ही संगीताचा असा आनंद घेऊ शकताय म्हणजे तुम्ही फारच सुदैवी आहात. कल्पना करा, ज्यांना असे संगीत 'अपील' होत नाही ते किती दुर्दैवी असतील ? पु.ले.शु.

>>>त्या प्रतिमांमध्ये अगदी क्षणभरच, पण मला नोकरीच्या निमित्ताने घरच्यांपासून दूर आलेल्या माझाही चेहरा दिसला! होतं हळवं मन कधी कधी. खूप तरल लिहीलंय! कवितेसारखं

>>>मन हळवं झालं होतं. असं म्हणतात की आभाळ दाटलं असताना तुमच्या मनात जी भावना असते ती दुपटीने वाढते, थोडी दूरूस्ती करून म्हणेन "असं म्हणतात की आभाळ दाटलं असताना, तसेच सुर्यास्ताचे वेळेस मारवा ऐकताना तुमच्या मनात जी भावना असते ती दुपटीने वाढते"

छान लिहिलयत, भावनांना सुंदररित्या शब्दात बद्ध केलंयत!

चैतन्यराव, इतकं सुरेख शब्दचित्र उभं केलंयत की ते रेकॉर्डिंग शोधून काढायला आणि ऐकायला लावलंत! क्या बात है! पुनःप्रत्ययासाठी इथेच दुवा देतो आहे, ज्यांना हवं असेल त्यांनी उतरवून घ्यावं. (बाकी वरती तिरशिंगरावांनी म्हंटलंय तसं तुम्ही सुदैवी आहात असा संगीताचा आस्वाद घेऊ शकताय म्हणून, आम्हाला केवळ या महान गायकांनी काही तरी सुंदर 'जागा' घेतलीय इतकंच कळतं, त्यापलिकडे काही ज्ञान कधीतरी मिळेल अशी आशा ठेवून आहे....)

सुंदर लिहिलंयत!

तुझं नाव पाहून धागा उघडल्याचं सार्थक झालं असली घीसीपीटी कमेंट न करता म्हणतो, वा! इथं हा आटोपशीरपणा उत्तमच. मारव्यातलं एखादं गाणं ऐकल्यासारखा पुरेसा. पण... मारवा इतका छोटा निश्चित असू शकत नाही. तेव्हा, आणखी येऊ द्या... :)

सुंदर आणि नेमक लिहीलत

>> असं म्हणतात की आभाळ दाटलं असताना तुमच्या मनात जी भावना असते ती दुपटीने वाढते >> कोण म्हणतं असं? नाही कारण जे कोणी हे वाक्य बोलले आहे ते खरे आहे.

प्रतिसादाबद्दल सर्वांचे मनापासून आभार. वसंतरावांची मुलाखत इथे ऐकता येईल. (इथे ते मारव्याबद्दल जे बोललेत, ते मारव्याचं यथार्थ वर्णन आहे)

मागिल १६ गाण्यानसारखेच... अपतिम....

लाईक लाईक लाईक!!!!

वाह! टिनेज इव्हा मेंडीस चक्क लोभस (स्वीट नॉट हॉट) दिसली, हा व्हीडीओ प्रथमच पाहीला व सोबतीला एम-टीव्हीचा लोगो बघुन तर भुतकाळच जिवंत झाला :) बाकी कालीयामर्दनसद्रुश्य "अल्बम कव्हर" कशासाठी यावरही प्रकाश टाकावा ही विनंती.

यातली बरीचशी ष्टोरी आमचीच दिसतीया . पर त्ये आता शेवटचं त्येच्या वर्गातली प्वोर त्येला लाइक करीती ते काय नाय झालं ब्वा आपल्या जीवणात ! माजी आवस्ता खालील परमान व्हती येव्हरी बडी इज लोनसम फार सम्बाडी येल्स नो बाडी लोनसम फार म्यी

लाईक!

मागिल १६ गाण्यानसारखेच... अपतिम....

लाईक लाईक लाईक!!!!

वाह! टिनेज इव्हा मेंडीस चक्क लोभस (स्वीट नॉट हॉट) दिसली, हा व्हीडीओ प्रथमच पाहीला व सोबतीला एम-टीव्हीचा लोगो बघुन तर भुतकाळच जिवंत झाला :) बाकी कालीयामर्दनसद्रुश्य "अल्बम कव्हर" कशासाठी यावरही प्रकाश टाकावा ही विनंती.

यातली बरीचशी ष्टोरी आमचीच दिसतीया . पर त्ये आता शेवटचं त्येच्या वर्गातली प्वोर त्येला लाइक करीती ते काय नाय झालं ब्वा आपल्या जीवणात ! माजी आवस्ता खालील परमान व्हती येव्हरी बडी इज लोनसम फार सम्बाडी येल्स नो बाडी लोनसम फार म्यी

लाईक!

वा !!! छानच भाग्यवान आहात...

दोन्ही लिंकसाठी धन्यवाद!

ग्रुरू हे नाव आहे? अर्थ काय त्याचा? पहिल्यांदाच असलं कैच्याकै नाव ऐकलं...

अरे वाह!! मस्तच. आणि अभिनंदन!! :)

बर्‍याच दिवसांनी दर्शन दिलेत. :) पण इकडे तुम्हाला पाहून बरे वाटले. असे योग तुमच्या आयुष्यात वारंवार येवोत अशा शुभेच्छा.

वा !!! छानच भाग्यवान आहात...

दोन्ही लिंकसाठी धन्यवाद!

ग्रुरू हे नाव आहे? अर्थ काय त्याचा? पहिल्यांदाच असलं कैच्याकै नाव ऐकलं...

अरे वाह!! मस्तच. आणि अभिनंदन!! :)

बर्‍याच दिवसांनी दर्शन दिलेत. :) पण इकडे तुम्हाला पाहून बरे वाटले. असे योग तुमच्या आयुष्यात वारंवार येवोत अशा शुभेच्छा.

झाकीर? ६२????? विश्वास नाय बसत.

आठवणी छानच आहेत, पण खाण्याच्या टेबलावर बसलेल्या माणसाला उठवून फोटो काढायची हौस असणार्‍या मंडळींचा केवळ राग येतो.

एवढ्या मोठ्या कलावंताच्या सहवासात दोन दिवस राहायला मिळणं आणि त्यांना कला सादर करताना पाहणं हा आनंद अवर्णनियच म्हणावा लागेल. नशिबवान आहात.

विथ ड्यु रिस्पेक्ट, मला कलाकरांचा बाबतीत लोकांचे आलेले हे असले अनुभव वाचून कायम गंमत वाटत आलेली आहे. ते कलाकार म्हणून ग्रेट आहेत. त्यामुळे ह्या कलाकारांकडे एक कलाकार म्हणूनच बघावं. बाकी एका संकुचित वलयात राहून हा विनय, नम्रता, साधेपणा वगैरे दाखवणं हा एक स्वार्थच असतो. स्वतःच्या फॅन्सना दुखवून त्यांना चालणारच नसतं. स्वतःला कुठल्या लोकांसमोर कसं प्रोजेक्ट करावं हे ते जाणून असतात. स्पिक मॅके मध्ये काम करणार्‍या मित्रानं, हेच कलाकार बिदागी थोडी कमी पडली तर ऐन वेळेला कलटी मारतात, ऐन वेळी भारतातले कार्यक्रम सोडून बाहेरच्या देशात कसं पळतात हे बघितलं आहे. जेंव्हा लोकांना दुखावण्याची पाळी येते तेंव्हा शिताफीनं हे लोक आपल्या सेक्रेटरींना पुढे करतात.

उस्ताद झाकिर हुसेन यांच्या एका कर्यक्रमात मॅनेजमेंट टीम मध्ये काम करण्याची (सुवर्ण)संधी प्राप्त झाली

ह्या कलाकारांकडून बाकी पिपल मॅनेजमेंट वगैरे तुम्हाला छान शिकायला मिळेल. शुभेच्छा!

अरे भाई वाह ताज बोलो

अभिनंदन ! अशा कलाकाराबरोबर काम करायला मिळाल्याबद्दल..

तुम्ही खरचं लकी आहात.

खरंच भाग्यवान आहात... छान आठवणी, आणि नेटकेपणे मांडल्यायत. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा..लिहीत राहा.

अशा प्रकरच्या एका जुन्या चर्चेवरती नीधप ह्यांनी दिलेला प्रतिसाद आठवला.

अक्षया जी, तुमचा लेख आवडला, आणि तुम्हाला एवढ्या मोठ्या कलाकार व्यक्तिमत्वा बरोबर काम करण्याची संधी मिळाली त्या बद्दल तुमचेही अभिनंदन. आपल्या समाजात 'इतरांना नावे ठेवणे' हा जन्म सिद्ध अधिकार मानला जातो, त्याचाच प्रत्यय वरील काही प्रतिक्रिया वाचून येतो, आता मला सांगा उस्ताद झाकीर भाई किती बिदागी घेतात येथ पासून ते थेट people management वैगेरे पर्यंत बोलून काय मिळते ते मला तरी समजत नाही..., आणि हीच लोकं स्वतः कोणासाठी पदरचा १ रुपया तरी खर्च करत असतील का..? याची शंका येते..! ते नोकरी करताना फुकट करतात का? पगार घेतातच ना..? मग इतरांच्या बाबतीत बोलण्याचा त्यांना काहीच अधिकार नाही! आणि झाकीर भाईन सारख्या कलाकारा बद्दल बोलायची तर 'लाय...' हि नाही. अतिशय नितळ आणि स्वच्छ असे हे व्यक्तीमत्व आहे, तुम्ही नमूद केल्या प्रमाणे ते आजही कित्येक गरीब कालाराकारांची कुटुंबे अक्षरशः पोसत आहेत, ते हि त्याचा कुठे हि गाजावाजा न करता. त्यांच्या अमेरिकेतील वास्तव्या बद्दल हि खूप काही बोलले जाते, पण फार कमी लोकांना हे माहित आहे कि तिथे राहून तेथील इच्छुकांना नियमित मोफत तबल्याचे शिक्षण देतात. भारतात आल्यावर कार्यक्रम संपल्यावर कित्येक पडद्यामागच्या दुर्लक्षित कामगारांची पाठ थोपटायची ते विसरत नाहीत तसेच त्यांच्या पेक्षा ज्येष्ठ कलाकारांच्या पायावर मस्तक टेकवायला कमीपणा मानत नाहीत. आज हा तबल्याच्या दुनियेचा शेहेन्शहा कित्येक जणांचा देव, गुरु तसेच पोशिंदा हि आहे, अश्या या महान कलाकाराला मनापासून 'सलाम'.

धन्यवाद!! मिपावर स्वागत असेच लिहित रहा...

झाकीर हुसैन यांच्याबद्दल एका गोष्‍टीचा हेवा करण्यासारखा आहे. युट्यूबवर रविशंकर आणि झाकीर यांचे वालिद अल्लारखां यांच्या त्या काळात अमेरिकेत चित्रांकन केलेल्या क्लिप आहेत. अल्लारखां फक्त वाजवणार आणि रविशंकर त्या इंग्लिश श्रोत्यांना काय वाजवलं आहे, कसं वाजवलं आहे हे उलगडून सांगणार. मग पुन्हा अल्लारखां फक्त वाजवणार आणि श्रोत्यांच्या टाळ्यांचा कडकडाट. मला निश्चित माहित नाही, पण अल्लारखांना इंग्लिश बोलता येत नसावी. आज फक्त झाकीर यांच्याकडे नजर टाकली तरी पुरेसं आहे. जाताजाता: झाकीर (शागीर्द) आणि अल्लारखां (उस्ताद) या दोन घनपाठींच्या स्वाहाकारातून प्रकटणारं नादब्रह्म आणि ते प्रकटताच जाणकार श्रोत्यांनी तर्जन्यांच्या द्वारे केलेला निशब्द घोष पहाण्यासारखा आहे. त्यानंतर 8.47 वर अल्लारखांनी झाकीरकडे टाकलेला दृष्‍टीक्षेप 'बेटा, तु माझे पांग फेडलेस' हेच सांगणारा आहे.

तुम्हाला या धाग्यावर, "अय्या कित्ती छान! एव्हड्या मोठ्या कलाकाराबरोबर काम करायची संधी मिळाली, भाग्यवान आहात" अशाच प्रतिक्रिया हव्यात का? वरतीच म्हणल्याप्रमाणे पुष्कळवेळा लोकांना असल्या प्रसंगात मोठ्ठ्या लोकांच्या कौतुकापेक्षा मी तीथं होतो हेच सांगायचं असतं. बाकी, मी झाकीर हुसेन, तेंडूलकर यांच्याबद्दल वैयक्तीक पातळीवर बोलतच नाहिये. कला-खेळ सोडली तर ही आपल्यासरखीच आहेत असं माझं म्हणणं आहे हे पुन्हा सांगतो. या मोठ्या लोकांना हे माहित असतं की, समाजात रहायचं म्हणजे नुसता पैसा आणि कला असून चालत नाहीत. लोकांमध्ये एक "फिलाँथ्रोपिस्ट" म्हणून एक प्रतिमा म्हणा, गुडवील म्हणा, लागतं. थोडेसे पैसे, थोडासा वेळ किंवा प्रसंगी स्वभावाला किंचीत मुरड घालून या मोबदल्यात ते ती प्रतिमा व्यवस्थीत सांभाळून असतात. जे आपण सगळेच करतो. कलाकार-खेळाडू यांना थोडसं जास्तं करावं लागतं कारण तेच त्यांचं अ‍ॅसेट असतं. आपण थोडीशी व्यक्तीपुजा कमी केली आणि त्यांना "माणूस" म्हणून अ‍ॅक्सेप्ट केलं की मग त्यांच्या असल्या साधेपणाचं, विनयाचं किंवा दानशुरतेचं कौतुक राहणार नाही, आणि त्यांनी घरासमोरून उड्डाणपूल जाउ नये म्हणून राजकीय वजन वापरलं किंवा सत्यसाईबाबा गेल्यावर रडले तर दु:ख पण होणार नाही.

खरंच एवढ्या मोठ्या व गुणी कलाकारासोबत काम करायला मिळणे हि भाग्याची गोष्ट आहे. अन तो अनुभव या लेखाद्वारे इतरांबरोबर वाटून आपण भले काम केले आहे.

धन्यवाद :)

एवढ्या मोठ्या कलाकारासोबत दोन दिवस एकत्र अनुभवायला मिळाले हे खरेच कौतुकास्पद आहे. आणि त्यात तुम्ही तुमचा अनुभव आम्हाला शेअर केलात त्याबद्दल तुमचे मनापासून आभार :)

कार्यक्रम पुण्यात झाला नव्हता तर?! याच दरम्यान त्यांचा आणि पं. रविशंकर यांचा पुण्यात कार्यक्रम झाला होता. असो एव्हढ्या मोठ्या असामीला एव्हढ्या जवळून पाहण्याची संधी मिळाल्याबद्दल अभिनंदन !

मस्त अनुभव... मला आठवते..जळगांव मध्ये पहिला बालगंधर्व संगीत महोत्सव होता.. तेव्हा नुकतीच ती रात्री दहाच्या आतची कार्यक्रमबंदी लागु झालेली होती.. झाकीर हुसैन यांना तेव्हा प्रथमच ऐकायची संधी मिळाली होती.. आणि ती एक अविस्मरणीय स्मृती बनुन मनाच्या एका कोपर्यात कायमची कोरली गेली आहे.. अविस्मरणीय परफॉरमन्स.. सर्व देवतांचे नाव तबल्यावर वाजवुन दाखवले.. नंतर उजव्या एका हाताने एक ताल कंटीन्यु वाजवत राहुन दुसर्या हाताने ईतर सर्व ताल जवळपास अर्धा तास हे वादन...वाह उस्ताद..खरंच जवाब नहीं ईनका.. पुन्हा एकदा त्या अविस्मरणीय क्षणांची आठवण करुन दिल्याबद्दल धन्यु..अक्षया ताई..

अरे वा! धागा आणि प्रतिसादांमधून काही छान अनुभव वाचायला मिळाले.

झाकीर? ६२????? विश्वास नाय बसत.

आठवणी छानच आहेत, पण खाण्याच्या टेबलावर बसलेल्या माणसाला उठवून फोटो काढायची हौस असणार्‍या मंडळींचा केवळ राग येतो.

एवढ्या मोठ्या कलावंताच्या सहवासात दोन दिवस राहायला मिळणं आणि त्यांना कला सादर करताना पाहणं हा आनंद अवर्णनियच म्हणावा लागेल. नशिबवान आहात.

विथ ड्यु रिस्पेक्ट, मला कलाकरांचा बाबतीत लोकांचे आलेले हे असले अनुभव वाचून कायम गंमत वाटत आलेली आहे. ते कलाकार म्हणून ग्रेट आहेत. त्यामुळे ह्या कलाकारांकडे एक कलाकार म्हणूनच बघावं. बाकी एका संकुचित वलयात राहून हा विनय, नम्रता, साधेपणा वगैरे दाखवणं हा एक स्वार्थच असतो. स्वतःच्या फॅन्सना दुखवून त्यांना चालणारच नसतं. स्वतःला कुठल्या लोकांसमोर कसं प्रोजेक्ट करावं हे ते जाणून असतात. स्पिक मॅके मध्ये काम करणार्‍या मित्रानं, हेच कलाकार बिदागी थोडी कमी पडली तर ऐन वेळेला कलटी मारतात, ऐन वेळी भारतातले कार्यक्रम सोडून बाहेरच्या देशात कसं पळतात हे बघितलं आहे. जेंव्हा लोकांना दुखावण्याची पाळी येते तेंव्हा शिताफीनं हे लोक आपल्या सेक्रेटरींना पुढे करतात.

उस्ताद झाकिर हुसेन यांच्या एका कर्यक्रमात मॅनेजमेंट टीम मध्ये काम करण्याची (सुवर्ण)संधी प्राप्त झाली

ह्या कलाकारांकडून बाकी पिपल मॅनेजमेंट वगैरे तुम्हाला छान शिकायला मिळेल. शुभेच्छा!

अरे भाई वाह ताज बोलो

अभिनंदन ! अशा कलाकाराबरोबर काम करायला मिळाल्याबद्दल..

तुम्ही खरचं लकी आहात.

खरंच भाग्यवान आहात... छान आठवणी, आणि नेटकेपणे मांडल्यायत. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा..लिहीत राहा.

अशा प्रकरच्या एका जुन्या चर्चेवरती नीधप ह्यांनी दिलेला प्रतिसाद आठवला.

अक्षया जी, तुमचा लेख आवडला, आणि तुम्हाला एवढ्या मोठ्या कलाकार व्यक्तिमत्वा बरोबर काम करण्याची संधी मिळाली त्या बद्दल तुमचेही अभिनंदन. आपल्या समाजात 'इतरांना नावे ठेवणे' हा जन्म सिद्ध अधिकार मानला जातो, त्याचाच प्रत्यय वरील काही प्रतिक्रिया वाचून येतो, आता मला सांगा उस्ताद झाकीर भाई किती बिदागी घेतात येथ पासून ते थेट people management वैगेरे पर्यंत बोलून काय मिळते ते मला तरी समजत नाही..., आणि हीच लोकं स्वतः कोणासाठी पदरचा १ रुपया तरी खर्च करत असतील का..? याची शंका येते..! ते नोकरी करताना फुकट करतात का? पगार घेतातच ना..? मग इतरांच्या बाबतीत बोलण्याचा त्यांना काहीच अधिकार नाही! आणि झाकीर भाईन सारख्या कलाकारा बद्दल बोलायची तर 'लाय...' हि नाही. अतिशय नितळ आणि स्वच्छ असे हे व्यक्तीमत्व आहे, तुम्ही नमूद केल्या प्रमाणे ते आजही कित्येक गरीब कालाराकारांची कुटुंबे अक्षरशः पोसत आहेत, ते हि त्याचा कुठे हि गाजावाजा न करता. त्यांच्या अमेरिकेतील वास्तव्या बद्दल हि खूप काही बोलले जाते, पण फार कमी लोकांना हे माहित आहे कि तिथे राहून तेथील इच्छुकांना नियमित मोफत तबल्याचे शिक्षण देतात. भारतात आल्यावर कार्यक्रम संपल्यावर कित्येक पडद्यामागच्या दुर्लक्षित कामगारांची पाठ थोपटायची ते विसरत नाहीत तसेच त्यांच्या पेक्षा ज्येष्ठ कलाकारांच्या पायावर मस्तक टेकवायला कमीपणा मानत नाहीत. आज हा तबल्याच्या दुनियेचा शेहेन्शहा कित्येक जणांचा देव, गुरु तसेच पोशिंदा हि आहे, अश्या या महान कलाकाराला मनापासून 'सलाम'.

धन्यवाद!! मिपावर स्वागत असेच लिहित रहा...

झाकीर हुसैन यांच्याबद्दल एका गोष्‍टीचा हेवा करण्यासारखा आहे. युट्यूबवर रविशंकर आणि झाकीर यांचे वालिद अल्लारखां यांच्या त्या काळात अमेरिकेत चित्रांकन केलेल्या क्लिप आहेत. अल्लारखां फक्त वाजवणार आणि रविशंकर त्या इंग्लिश श्रोत्यांना काय वाजवलं आहे, कसं वाजवलं आहे हे उलगडून सांगणार. मग पुन्हा अल्लारखां फक्त वाजवणार आणि श्रोत्यांच्या टाळ्यांचा कडकडाट. मला निश्चित माहित नाही, पण अल्लारखांना इंग्लिश बोलता येत नसावी. आज फक्त झाकीर यांच्याकडे नजर टाकली तरी पुरेसं आहे. जाताजाता: झाकीर (शागीर्द) आणि अल्लारखां (उस्ताद) या दोन घनपाठींच्या स्वाहाकारातून प्रकटणारं नादब्रह्म आणि ते प्रकटताच जाणकार श्रोत्यांनी तर्जन्यांच्या द्वारे केलेला निशब्द घोष पहाण्यासारखा आहे. त्यानंतर 8.47 वर अल्लारखांनी झाकीरकडे टाकलेला दृष्‍टीक्षेप 'बेटा, तु माझे पांग फेडलेस' हेच सांगणारा आहे.

तुम्हाला या धाग्यावर, "अय्या कित्ती छान! एव्हड्या मोठ्या कलाकाराबरोबर काम करायची संधी मिळाली, भाग्यवान आहात" अशाच प्रतिक्रिया हव्यात का? वरतीच म्हणल्याप्रमाणे पुष्कळवेळा लोकांना असल्या प्रसंगात मोठ्ठ्या लोकांच्या कौतुकापेक्षा मी तीथं होतो हेच सांगायचं असतं. बाकी, मी झाकीर हुसेन, तेंडूलकर यांच्याबद्दल वैयक्तीक पातळीवर बोलतच नाहिये. कला-खेळ सोडली तर ही आपल्यासरखीच आहेत असं माझं म्हणणं आहे हे पुन्हा सांगतो. या मोठ्या लोकांना हे माहित असतं की, समाजात रहायचं म्हणजे नुसता पैसा आणि कला असून चालत नाहीत. लोकांमध्ये एक "फिलाँथ्रोपिस्ट" म्हणून एक प्रतिमा म्हणा, गुडवील म्हणा, लागतं. थोडेसे पैसे, थोडासा वेळ किंवा प्रसंगी स्वभावाला किंचीत मुरड घालून या मोबदल्यात ते ती प्रतिमा व्यवस्थीत सांभाळून असतात. जे आपण सगळेच करतो. कलाकार-खेळाडू यांना थोडसं जास्तं करावं लागतं कारण तेच त्यांचं अ‍ॅसेट असतं. आपण थोडीशी व्यक्तीपुजा कमी केली आणि त्यांना "माणूस" म्हणून अ‍ॅक्सेप्ट केलं की मग त्यांच्या असल्या साधेपणाचं, विनयाचं किंवा दानशुरतेचं कौतुक राहणार नाही, आणि त्यांनी घरासमोरून उड्डाणपूल जाउ नये म्हणून राजकीय वजन वापरलं किंवा सत्यसाईबाबा गेल्यावर रडले तर दु:ख पण होणार नाही.

खरंच एवढ्या मोठ्या व गुणी कलाकारासोबत काम करायला मिळणे हि भाग्याची गोष्ट आहे. अन तो अनुभव या लेखाद्वारे इतरांबरोबर वाटून आपण भले काम केले आहे.

धन्यवाद :)

एवढ्या मोठ्या कलाकारासोबत दोन दिवस एकत्र अनुभवायला मिळाले हे खरेच कौतुकास्पद आहे. आणि त्यात तुम्ही तुमचा अनुभव आम्हाला शेअर केलात त्याबद्दल तुमचे मनापासून आभार :)

कार्यक्रम पुण्यात झाला नव्हता तर?! याच दरम्यान त्यांचा आणि पं. रविशंकर यांचा पुण्यात कार्यक्रम झाला होता. असो एव्हढ्या मोठ्या असामीला एव्हढ्या जवळून पाहण्याची संधी मिळाल्याबद्दल अभिनंदन !

मस्त अनुभव... मला आठवते..जळगांव मध्ये पहिला बालगंधर्व संगीत महोत्सव होता.. तेव्हा नुकतीच ती रात्री दहाच्या आतची कार्यक्रमबंदी लागु झालेली होती.. झाकीर हुसैन यांना तेव्हा प्रथमच ऐकायची संधी मिळाली होती.. आणि ती एक अविस्मरणीय स्मृती बनुन मनाच्या एका कोपर्यात कायमची कोरली गेली आहे.. अविस्मरणीय परफॉरमन्स.. सर्व देवतांचे नाव तबल्यावर वाजवुन दाखवले.. नंतर उजव्या एका हाताने एक ताल कंटीन्यु वाजवत राहुन दुसर्या हाताने ईतर सर्व ताल जवळपास अर्धा तास हे वादन...वाह उस्ताद..खरंच जवाब नहीं ईनका.. पुन्हा एकदा त्या अविस्मरणीय क्षणांची आठवण करुन दिल्याबद्दल धन्यु..अक्षया ताई..

अरे वा! धागा आणि प्रतिसादांमधून काही छान अनुभव वाचायला मिळाले.

खूपच सुरेख गाणं आहे हे. अशोक परांजपे, अशोक पत्की आणि सुमनताईंना सलाम आहे.

हे गाणं मला ऐकिवात नाही पण त्यांची 'केतकिच्या बनी', 'ए़कतारी सुर जाणी', 'आकाश पांघरूणी', 'जगि ज्यास कोणी नाहि', 'मॄदूल करानी' ही गाणी खुपच आवाडतात

हे गाणं मला ऐकिवात नाही पण त्यांची 'केतकिच्या बनी', 'ए़कतारी सुर जाणी', 'आकाश पांघरूणी', 'जगि ज्यास कोणी नाहि', 'मॄदूल करानी' ही गाणी खुपच आवाडतात

वेडं करून टाकणारं गाणं आहे हे... :)

अप्रतिम गाणं आहे हे. कितीही ऐकलं तरी पुन्हा पुन्हा ऐकावंसं वाटणारं! शांत निवांत! अनुभूती वेगळीच. हे गाणं परत एकदा ऐकलं त्यासाठी धन्यवाद.

कुठे ऐकू ? लिंक आहे का ? @तात्या , आपला लेख सुरेख पण गाणेच ऐकले नाही म्हणून लेखनसीमा.

>>>पण आमचं हल्ली असं झालंय की आम्हाला 'कोलावरी डी..' सारखी गाणी हेच काय ते उच्च संगीत वाटतं आणि याचं कारण म्हणजे हल्लीच्या बाजारबसव्या वाहिन्या अशीच गाणी अगदी सतत तुमच्याआमच्या वर लादत असतात.. १०० % सहमत. >>>मग माझ्यासारखा नॉस्टालजियाने पछाडलेला एखादा खुळा उठतो आणि 'एकदाच यावे सखया..' या सारख्या गोड, अवीट गाण्याबद्दल आपलं मन मोकळं करतो इतकंच..! येत रहा. आणि लिहीत रहा.

अवीट गोडवा आहे. संगीत + बोल + आवाज यांचा त्रिवेणी संमच.

पण आमचं हल्ली असं झालंय की आम्हाला 'कोलावरी डी..' सारखी गाणी हेच काय ते उच्च संगीत वाटतं

किंचितसा असहमत. काळ-वेळ, मुड यांवरही गाण्यांची निवड ठरते. त्यामुळे 'एकदाच यावे सखया' आवडणार्‍या मला 'कोलावरी' सारखी गाणी(?)ही आवडतात.

सुरेख !

मस्त ओळख! सुमनताईंचा आवाज या गाण्याला मस्त फिट्ट बसतो!

गाणं आवडलं. आधी कधी ऐकलं नव्हतं.

सुरेख... सुरेख!! खरच नॉस्टॅल्जिक!

तात्या, गाणं ऐकलं नव्हतं. दुवा दिल्याबद्दल धन्यवाद. अवांतरः त्याच पानावर कोणीतरी लतादिदींबद्दल गरळ ओकलं आहे. 'डार्क साईड ऑफ लता' म्हणून. त्याला मी योग्य ते उत्तर दिले आहे.

तात्यांचे रसग्रहणही नेहमी प्रमाणे छान. ह्या गाण्याची थोरवी गाताना "कोलावरी" चा कात्रज करण्याची काय गरज ? हा आपला माझा ऊठवळ सवाल. एके काळी शा.संगीत हेच अस्स्ल व ईतर ( नाटय संगीत सुध्दा !) हे कमअस्सल मानल जात होते. नंतर च्या काळात सुगम संगीतावर घाला घालून शा.संगीत व नाटय संगीत चे पवाडे गायले जात होते. आता सुगम संगीता कळवळा अन कोलावरीत कोलदांडा ! कश्याला हो हे असे !! "एकदाच यावे सखया".... हे अप्रतिमच आहे. पण कोणाला कधी कोलावरी आवडेलही..... पॅपॅ पॅपॅ पॅपॅ पॅपॅ

गणपा >>>किंचितसा असहमत. काळ-वेळ, मुड यांवरही गाण्यांची निवड ठरते. त्यामुळे 'एकदाच यावे सखया' आवडणार्‍या मला 'कोलावरी' सारखी गाणी(?)ही आवडतात. तर्री >>>"एकदाच यावे सखया".... हे अप्रतिमच आहे. पण कोणाला कधी कोलावरी आवडेलही..... पॅपॅ पॅपॅ पॅपॅ पॅपॅ तात्यांच्या वाक्याचा अर्थ लावताना तुम्हा दोघांचा गैरसमज झाला असावा. कोलवरी पॉप्युलर होण्याचे कारण देताना "कारण म्हणजे हल्लीच्या बाजारबसव्या वाहिन्या अशीच गाणी अगदी सतत तुमच्याआमच्या वर लादत असतात.." अशी त्या वाहीन्यांवर टिका केली आहे. त्यांचा रोख आजकाल विविध वाहिन्या अनेक गोष्टी "हॅमरींग" करतात त्या कडे जास्त आहे असे मला वाटते.

तात्या जुन्या आठवणींनी नॉस्टॅल्जिक झालो. - पिंगू

कारण म्हणजे हल्लीच्या बाजारबसव्या वाहिन्या अशीच गाणी अगदी सतत तुमच्याआमच्या वर लादत असतात> हे अगदी विनाविलंब मान्य ! बेछूट पॉईंट !! पण तरिही ह्या गाण्याच्या रसग्रहणाचे वेळी "कोलावरीचा" ऊल्लेख्च कशाला ? असे माझे मत आहे. जिलेबीचे कौतुक करताना चकल्या ( तात्यांचे आशिर्वाद ) ना वाकुल्या का दावा ?

तात्या...... फार सुरेख व्यक्त झाला आहात. खरंच... अशी गाणी ऐकली की आत्मिक समाधान मिळतं !! त्यातून हे गाणं तर फारच गोड !!

आदरणीय तात्या, ही लिंक टाकून फार मागल्या काळात नेलेत हो ! हे गाणे मी बर्‍याच वर्षात ऐकलेले नव्हते. अतः जरा शब्द विसरलो. मी सहसा कलाकारांच्या एकदम प्रेमात पडलेलो आहे. उदा. गोनीदांच्या घरी ओपी नय्यर यांच्या प्रेमात १९६५ साली पडलो. १९६२ साली वाई चित्रा टोकीज मधे सुधीर फडके १९७५ वाई येथे प्राज्ञ्पाठ शाळा - परवीन सुलताना १९६४ च्या सुमारास खळे काका ( शुक्रताराचे प्रथम प्रक्षेपण मी ऐकले आहे वय १२ ) ई. पण अशोक पत्की या गुणी माणसाच्या प्रेमात पडायला मला का बरे काळ जावा लागला ? कारण अमुक अमुक गाणे हे पत्कींचे आहे असे वाजत गाजत नसे. थोडा प्रसिद्धीचा परिणाम. आपण वाटवे ,कुरवाळीकर, वाळवेकर, जीएन याविषयी एखादा लेख लिहिला तर मज्जा येइल !

फार सुम्दर व मधुर गाणे............

प्रतिसाद नोंदवणार्‍या सर्व रसिकांप्रती कृतज्ञता व्यक्त करतो, वाचनमात्रांचेही औपचारीक आभार.. तात्या.

खूपच सुरेख गाणं आहे हे. अशोक परांजपे, अशोक पत्की आणि सुमनताईंना सलाम आहे.

हे गाणं मला ऐकिवात नाही पण त्यांची 'केतकिच्या बनी', 'ए़कतारी सुर जाणी', 'आकाश पांघरूणी', 'जगि ज्यास कोणी नाहि', 'मॄदूल करानी' ही गाणी खुपच आवाडतात

हे गाणं मला ऐकिवात नाही पण त्यांची 'केतकिच्या बनी', 'ए़कतारी सुर जाणी', 'आकाश पांघरूणी', 'जगि ज्यास कोणी नाहि', 'मॄदूल करानी' ही गाणी खुपच आवाडतात

वेडं करून टाकणारं गाणं आहे हे... :)

अप्रतिम गाणं आहे हे. कितीही ऐकलं तरी पुन्हा पुन्हा ऐकावंसं वाटणारं! शांत निवांत! अनुभूती वेगळीच. हे गाणं परत एकदा ऐकलं त्यासाठी धन्यवाद.

कुठे ऐकू ? लिंक आहे का ? @तात्या , आपला लेख सुरेख पण गाणेच ऐकले नाही म्हणून लेखनसीमा.

>>>पण आमचं हल्ली असं झालंय की आम्हाला 'कोलावरी डी..' सारखी गाणी हेच काय ते उच्च संगीत वाटतं आणि याचं कारण म्हणजे हल्लीच्या बाजारबसव्या वाहिन्या अशीच गाणी अगदी सतत तुमच्याआमच्या वर लादत असतात.. १०० % सहमत. >>>मग माझ्यासारखा नॉस्टालजियाने पछाडलेला एखादा खुळा उठतो आणि 'एकदाच यावे सखया..' या सारख्या गोड, अवीट गाण्याबद्दल आपलं मन मोकळं करतो इतकंच..! येत रहा. आणि लिहीत रहा.

अवीट गोडवा आहे. संगीत + बोल + आवाज यांचा त्रिवेणी संमच.

पण आमचं हल्ली असं झालंय की आम्हाला 'कोलावरी डी..' सारखी गाणी हेच काय ते उच्च संगीत वाटतं

किंचितसा असहमत. काळ-वेळ, मुड यांवरही गाण्यांची निवड ठरते. त्यामुळे 'एकदाच यावे सखया' आवडणार्‍या मला 'कोलावरी' सारखी गाणी(?)ही आवडतात.

सुरेख !

मस्त ओळख! सुमनताईंचा आवाज या गाण्याला मस्त फिट्ट बसतो!

गाणं आवडलं. आधी कधी ऐकलं नव्हतं.

सुरेख... सुरेख!! खरच नॉस्टॅल्जिक!

तात्या, गाणं ऐकलं नव्हतं. दुवा दिल्याबद्दल धन्यवाद. अवांतरः त्याच पानावर कोणीतरी लतादिदींबद्दल गरळ ओकलं आहे. 'डार्क साईड ऑफ लता' म्हणून. त्याला मी योग्य ते उत्तर दिले आहे.

तात्यांचे रसग्रहणही नेहमी प्रमाणे छान. ह्या गाण्याची थोरवी गाताना "कोलावरी" चा कात्रज करण्याची काय गरज ? हा आपला माझा ऊठवळ सवाल. एके काळी शा.संगीत हेच अस्स्ल व ईतर ( नाटय संगीत सुध्दा !) हे कमअस्सल मानल जात होते. नंतर च्या काळात सुगम संगीतावर घाला घालून शा.संगीत व नाटय संगीत चे पवाडे गायले जात होते. आता सुगम संगीता कळवळा अन कोलावरीत कोलदांडा ! कश्याला हो हे असे !! "एकदाच यावे सखया".... हे अप्रतिमच आहे. पण कोणाला कधी कोलावरी आवडेलही..... पॅपॅ पॅपॅ पॅपॅ पॅपॅ

गणपा >>>किंचितसा असहमत. काळ-वेळ, मुड यांवरही गाण्यांची निवड ठरते. त्यामुळे 'एकदाच यावे सखया' आवडणार्‍या मला 'कोलावरी' सारखी गाणी(?)ही आवडतात. तर्री >>>"एकदाच यावे सखया".... हे अप्रतिमच आहे. पण कोणाला कधी कोलावरी आवडेलही..... पॅपॅ पॅपॅ पॅपॅ पॅपॅ तात्यांच्या वाक्याचा अर्थ लावताना तुम्हा दोघांचा गैरसमज झाला असावा. कोलवरी पॉप्युलर होण्याचे कारण देताना "कारण म्हणजे हल्लीच्या बाजारबसव्या वाहिन्या अशीच गाणी अगदी सतत तुमच्याआमच्या वर लादत असतात.." अशी त्या वाहीन्यांवर टिका केली आहे. त्यांचा रोख आजकाल विविध वाहिन्या अनेक गोष्टी "हॅमरींग" करतात त्या कडे जास्त आहे असे मला वाटते.

तात्या जुन्या आठवणींनी नॉस्टॅल्जिक झालो. - पिंगू

कारण म्हणजे हल्लीच्या बाजारबसव्या वाहिन्या अशीच गाणी अगदी सतत तुमच्याआमच्या वर लादत असतात> हे अगदी विनाविलंब मान्य ! बेछूट पॉईंट !! पण तरिही ह्या गाण्याच्या रसग्रहणाचे वेळी "कोलावरीचा" ऊल्लेख्च कशाला ? असे माझे मत आहे. जिलेबीचे कौतुक करताना चकल्या ( तात्यांचे आशिर्वाद ) ना वाकुल्या का दावा ?

तात्या...... फार सुरेख व्यक्त झाला आहात. खरंच... अशी गाणी ऐकली की आत्मिक समाधान मिळतं !! त्यातून हे गाणं तर फारच गोड !!

आदरणीय तात्या, ही लिंक टाकून फार मागल्या काळात नेलेत हो ! हे गाणे मी बर्‍याच वर्षात ऐकलेले नव्हते. अतः जरा शब्द विसरलो. मी सहसा कलाकारांच्या एकदम प्रेमात पडलेलो आहे. उदा. गोनीदांच्या घरी ओपी नय्यर यांच्या प्रेमात १९६५ साली पडलो. १९६२ साली वाई चित्रा टोकीज मधे सुधीर फडके १९७५ वाई येथे प्राज्ञ्पाठ शाळा - परवीन सुलताना १९६४ च्या सुमारास खळे काका ( शुक्रताराचे प्रथम प्रक्षेपण मी ऐकले आहे वय १२ ) ई. पण अशोक पत्की या गुणी माणसाच्या प्रेमात पडायला मला का बरे काळ जावा लागला ? कारण अमुक अमुक गाणे हे पत्कींचे आहे असे वाजत गाजत नसे. थोडा प्रसिद्धीचा परिणाम. आपण वाटवे ,कुरवाळीकर, वाळवेकर, जीएन याविषयी एखादा लेख लिहिला तर मज्जा येइल !

फार सुम्दर व मधुर गाणे............

प्रतिसाद नोंदवणार्‍या सर्व रसिकांप्रती कृतज्ञता व्यक्त करतो, वाचनमात्रांचेही औपचारीक आभार.. तात्या.