शृंगार

“ म्याच फिक्सिंग “ अजय होतो आजवर हार नव्हती पाहिली, पाहिली ती बारबार इष्कात तुझिया पाहिली. विजयांत स्वजनांच्या अश्रू ढाळू ते आम्ही नव्हे, हर्ष विजयाचा तुझा हिराऊ तेहि आम्ही नव्हे. जिंकण्याचा आनन्द तुजला पराजित आम्ही ऎसे नसे, पाहण्या सदैव विजयी तुला “म्याच फिक्सिंग “ अमुचेच असे.. निरंजन वहाळेकर

तुम्हाला वाजते का थंडी. आणि कळपाची भीती. का भरलाय तुम्हाला ताप. तोंड दाबुन बुक्क्याचा मार. शब्दांना नसते दु:ख. फक्त ओझे वाहणारे आपण. सवत आनली म्हणे. ग्यानबाची बायको हरवली. आता जास्त विचारत नाही. कारण तुमच्याकडे उत्तर नाही. राम रावण युध्द होणार अनिरुध्द मिशा पिळणार मी झाडावर लपणार ।। निश्चित ।। ही कविता संपादकांना अडचणीत तर नाही ना आणनार?????????? . . . कविवर्य भावसार.

अरे आमच्या कृष्णा तू आमच्या संगे खेळत का नाही? आवडते म्हणूनी लोणी मागतो माझ्यासंगे गोपाळ फिरवीतो उगाच माझी खोडी काढूनी तुम्ही लोणी मज देत नाही कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? दही दुध शिंक्यात टांगले हाती माझ्या न लागे असे ठेवले संवंगड्यासवे काढाया जाता म्हणता दही मी चोरून खाई कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? पाणवठ्यावरी जाता स्नाना करीता उगाचच तुमची वस्त्रे विसरता न जाणोनी कोठे शोधीता आळ मजवर मग का घेई? कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ३०/०७/२०१०

तुझ्या श्वासांचा विळखा तुझ्या नजरेची मिठी तुला पाहता लाजून झुके पावलांशी दिठी तुझे मौनही बोलके, गूज डोळ्यांनी सांगते भाव जाणून त्यातले गीत मनात रंगते दुराव्यात जवळीक जपणारी तुझी प्रीत तिचा अनाहत नाद, तिचे स्वर्गीय संगीत तिची अवीट माधुरी स्वप्न जागवी बिलोरी तुझी क्षणांची संगत माझी जन्माची शिदोरी

मंद जाहल्या तारका....... मंतरलेले दिवस ते चंद्र होता साक्षीला, पुनवेच्या राती रुपेरी प्रेमरंगी तुजसवे नाहल्या. रात्र होती तरुण अन यौवनी मी तुजसवे, मोरपंखी मधुर स्वप्नात तू गंध रातराणीचा दरवळे. मदहोश मी, बेधुद तू चंद्र मजकवे सामावला, हलकेच डोकाउनी नभातून तारकाहि गाली लाजल्या. आजही रात्र तैसीच आहे गंध तोच रातराणीचा दरवळे ? ? ? ? ? ? ? चंद्र नाही आज मजकवे तारकाहि मंदावल्या.नभीच्या निरंजन वहाळेकर

माझ्या अंगामधी भिनलाय वादळी वारा

आसं कसं वो तुमी मर्द गडी

नका जावू अशा पावसात

सिच्यूऐशन: रातीचा पाउस पडूं र्‍हायलाय आन हिरो पहारा करायच्या डुटीला जावूं र्‍हायलाय......

आठवण आणि …… वादळ, वारा, पावसातहि भेटीस येणे अपूर्व होते, प्रीतिचे ते क्षण उन्मादी मनांत माझ्या ठसले होते प्रेमकहाणी विफल आपुली प्रारब्धाचे देणे होते, विधिलिखित हे भालीचे त्या समयी मज कळले नव्हते. निशब्द अधिकार तुजवर बिम्बवित मी गेलो नसतो, स्वप्न मोगरा फुलवीत मनींचा सुगंधित मी जाहलो नसतो. जीर्ण घराच्या मज भिंतीवरची तसविर तुझी चिरतरुण आहे, गाली खळी अन ओठ गुलाबी त्यांत आजहि तसेच आहे निरंजन वहाळेकर

उजव्या बाजुस गजबजणारी तीच गाज घुमते अरबी हा तोच किनारा फिरतो मी ।।धृ।। दगडावरती झोकुन सारे वार्‍यामनिचे गुपित खारे लेउन लाटा उधळण करती तीच तुषारांची धुंदी ।।१।। तोच दिवस त्या महिन्याचाही तोच कोन त्या किरणांचाही परंतु पृथ्वी सूर्याभवती व्यर्थ फेर फिरली काही ।।२।। धरून ऐना कुंद हवेला तनामनाने हिरवुन गेला तसा न सागर आज सांगतो जन्मजन्मीच्या गुजगोष्टी ।।३।। केसांमधल्या लाटा सारत शब्दहासरे तुषार बरसत उजव्या बाजुस गाज रोखुनि चालत तू ना मजसाथी ।।४।। काय बोललो तेव्हा आपण कसे कुठे अन गेले ते क्षण मनात ओल्या रेतीवरच्या त्याच खुणा धरल्या जपुनी ।।५।। डाव्या बाजुस गाज अता ही सूर्यास्ताची सरते तरिही ज