अदभूत

(काळी असे कुणाची)

ज्ञानोबाचे पैजार's picture
ज्ञानोबाचे पैजार in जे न देखे रवी...
19 Nov 2016 - 10:11 am

लैच दिवसांनी मिपावर आलो आणि पहिल्याच धाग्यावर हात शिवशिवायला लागले....

काळी असे कुणाची, आक्रंदतात तेची,
मज पांढरी स्फुरावी, हा दैवयोग आहे,

सांगू कसे कुणाला, मी ब्यांकेत गेलो नाही,
ही सवय डेबीट कार्डची, हीतकारी ठरत् आहे,

काही करु पहातो, नसतात लोक तेथे,
पूसता कळे असे की, तो लायनीत आहे,

परीर्वतन जहाले, रात्रीत काय ऐसे,
की भर सायंकाळी, हा बार रिक्त आहे,

-(पैजारबुवा) आनंदीआनंद

बालकथाउखाणेशुद्धलेखनऔषधोपचारकृष्णमुर्तीmango curryअदभूतआता मला वाटते भितीकाणकोणकाहीच्या काही कविताकोडाईकनालगरम पाण्याचे कुंडनागद्वारबालसाहित्यभूछत्रीवाङ्मयशेतीरौद्ररस

मनाचा एकांत - चिमण्या

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जे न देखे रवी...
23 Sep 2016 - 8:40 am

डाव्या हाताच्या मुठी एवढ्या चिमण्या
हा हा करतात
या जीवघेण्या ओसाडीत....
कुठे दाणे टिपत असतील?
कुठे पाणी शोधत असतील?
घरटे कुठल्या आडोशाला असेल?
यांच्यात यांचे दफन कसे करत असतील?
कोण करत असेल?
चिमण्या निमित्त असतात............
आपल्याच छाटलेल्या मनाचे
हे तासनतास भिरभिरणे असते.....
.
.
.
दुसरं काय असतो
एकांत म्हणजे तरी!

---- शिवकन्या

धोरणवावरसंस्कृतीवाङ्मयकवितासाहित्यिकसमाजजीवनमानभूगोलअदभूतअनर्थशास्त्रअविश्वसनीयकविता माझीकाणकोणकालगंगा

... असंही होतं ना कधी कधी....

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जे न देखे रवी...
17 Sep 2016 - 10:32 am

... असंही होतं ना कधी कधी....
अंगणातलं सुखाचं बी
बहरातली पाखरांची गाणी
हरवून जातात कुठंकुठं....
पण मनाचा सर्च कायम असतो
दिसलं जरी एखादं पातं हिरवंगार
मनातलं मांजर हसतंच कि मजेदार!

... असंही होतं ना कधी कधी....
बियांना कोंब येईपर्यंत
आपलाच नसतो पेशन्स !
दु:खाच्या माजणार्या ताणावर
आपलाच नसतो कंट्रोल!
वैफल्याने सगळंच उकरून फेकून देतो,
पण तशा वैराण रानातही
एखादे रानफुल हसून बोलतंच कि
एखादा निळा पक्षी गिरक्या घेतोच कि!
... असंही होतं ना कधी कधी....

धोरणवावरकवितामुक्तकसाहित्यिकजीवनमानअदभूतअभय-लेखनकविता माझीकाणकोणफ्री स्टाइलमुक्त कवितासांत्वना

त्याची आठवण,

ज्ञानोबाचे पैजार's picture
ज्ञानोबाचे पैजार in जे न देखे रवी...
2 Jul 2016 - 10:50 am

त्याची केव्हाही आठवण आली तरी,
सर्वांगावर सरकन् काटा येतो,
डोक्यावरचा केस न केस उभा रहातो,
आणि थंडीच्या दिवसातही दरदरुन घाम फुटतो,

अंधारलेल्या डोळ्या समोर, नाचतात आकृत्या भेसुर,
जिभेला पडते कोरड आणि काना मधून निघतो धुर,
कित्येकांना याने लाचार बनवले, भिकारी बनवले,
याच्या दहशती मूळे कित्येक पापभिरु दूराचारी झाले,

तो आहेच असा भितीदायक,
आता पर्यंत भेटलेला सर्वात मोठा खलनायक,
मी मी म्हणणा-यांची त्याच्या पुढे टरकायची,
नुसत्या आठवणीने कित्येकांची बोलती बंद व्हायची,

धर्मइतिहासप्रेमकाव्यउखाणेसुभाषितेऔषधोपचारकृष्णमुर्तीkelkarprayogअदभूतअविश्वसनीयआगोबाआरोग्यदायी पाककृतीकाणकोणकाहीच्या काही कविताकोडाईकनालगरम पाण्याचे कुंडचिकनजिलबीनागद्वारप्रेम कविताभूछत्रीमार्गदर्शनरोमांचकारी.शृंगारकरुण

बंद पडलं..

अत्रुप्त आत्मा's picture
अत्रुप्त आत्मा in जे न देखे रवी...
22 Jun 2016 - 3:43 pm

बंद पडलं गुह्राळ आणि बंद पडला तांब्या
प्रतिभेच्या वासराचा नुसताच झालाय ठोंब्या!

गवत खाई पाणी पिई हलत जागचं नाही
डिवचलं गुदगुल्या केल्या, तर हसतं नुस्तच "ह्ही ह्ही!"

सोडून दिलं माळरानावर, तर येतं फिरून परत.
"काय लागलं हाती? ", तर म्हणे-" बसलो असाच चरत. "

येऊन पुन्हा गोठ्यात शिरतं, नि रहातं निपचित पडून.
लिहायला काढलं की दाव्याला बसतं अडून.

कविताबालगीतमौजमजाअदभूतआगोबाकॉकटेल रेसिपीकोडाईकनालगरम पाण्याचे कुंडचौरागढजिलबीटका उवाचफ्री स्टाइलबालसाहित्यभूछत्री

वाट पहात आहे.....

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जे न देखे रवी...
11 Jun 2016 - 10:32 am

त्या पक्ष्याची वाट पहात आहे.....
बसेन ते झाड माझे,
शिटेन ती फांदी माझी,
असले त्याचे आक्रमण नाही!

घरटोघरटी माझी पिले
माझ्याच पिढ्या, माझेच वंश
असली माणुसकी त्याची नाही!

मैत्री कधी कुणाशी केली नाही,
पण बुडत्या मुंगीसाठी
पान टाकायचे विसरला नाही!

चमचमणारी छाती फुगवणे नाही,कि
तोऱ्याने मान फिरवणे नाही!
पंखांचे मिटणे केवळ सुंदर
जणू मौनाचे शिल्प पुरातन!

पाय कधी दिसू नयेत
इतके त्याचे असणे प्रगाढ,
युगायुगांची पौर्णिमा उजळावी
इतके त्याचे पंख सतेज!

वावरसंस्कृतीवाङ्मयकवितामुक्तकसाहित्यिकसमाजजीवनमानप्रवासभूगोलदेशांतरअदभूतकविता माझीभावकवितामुक्त कवितासांत्वनाअद्भुतरसशांतरस

"व्वा…क्या बात है…!"

अश्विनी वैद्य's picture
अश्विनी वैद्य in जे न देखे रवी...
30 May 2016 - 3:12 am

"व्वा.....क्या बात है...!" एवढंच काय ते ओठांवर

जीव ओवाळून टाकावा त्या शब्दांवर,
त्या सुरांवर, त्या मधुर आवाजावर, त्या अभिनयावर
एकूणच त्या साऱ्या बेभान कलाकृतीवर,
आणि मग, "व्वा.....क्या बात है...!" एवढंच काय ते ओठांवर

भान हरपून स्वत्वही हळुवार निसटावं अगदी स्वतःच्याही नकळत,
पार आत खोलवर कुठेतरी काहीतरी कधीतरी असं भिडावं
नसलेल्यातलं असणं डोळ्यासमोर उभं राहावं, असलेल्याच्याही नकळत,
आणि मग, "व्वा.....क्या बात है...!" एवढंच काय ते ओठांवर

कविताअदभूत

(या क्वार्टरवेळी)

चतुरंग's picture
चतुरंग in जे न देखे रवी...
27 May 2016 - 11:27 am

मिपावरती कातरवेळा अवतरल्या, प्रतिसादातून कोणीकोणी क्वाटरवेळाचाही उल्लेख केला, मग काय ईर्शाद...
साक्षात गदिमांच्या कातरवेळी ला आम्हाला असं 'कातरावं' लागलं! ;)

या क्वार्टरवेळी, पाहिजेस तू जवळी!

दिवस जाय बुडुन पार
तिष्ठत किती यार चार
फुकत एक चारमिनार
खुलवि 'ओल्ड मंक' कळी!

विडंबनvidambanअदभूत

< < < < मजबूरी हय > > > >

चांदणे संदीप's picture
चांदणे संदीप in जे न देखे रवी...
16 May 2016 - 11:44 am

मिकादा, पैजारबुवा, अभ्यादादा आऊर रातराणीतै के पिच्चे पिच्चे मै भी कस्काय चल पड्या कायच म्हैती नाही. पन मेरा भी जळके करपा मस्सालाभात हुवा इस्लीये मयनेभी हिन्दिक्की चिंदी करनेका ठाणच डाल्या. मंग काय...एक आय अपने पोरट्याको कयसे धोपातटी हय वैच्च चित्र कविता मे उतारके इद्दर डालरा हू! तेवढेमे भाशेका ट्याण्डर्ड भी लै खालीच आया उस्के लिए मापी, लेकीन ये भाशा आपुनका बच्चपनका दोस्त मुलाणी मेरेको शिकायेला हय, जो उस्के आऊर मेरे वास्ते जान से प्यारी हय.

ठयरे हुए पानी मे
किसी येडेने डालेले फत्तरकी माफिक
होता है रे बाबा तेरा मारना!!

संस्कृतीकलाधर्मपाकक्रियाइतिहासवाङ्मयकथाबालकथाकविताबालगीतमुक्तकविडंबनभाषाव्युत्पत्तीशब्दक्रीडाशुद्धलेखनविनोदसाहित्यिकसमाजजीवनमानऔषधोपचारप्रवासभूगोलक्रीडाकृष्णमुर्तीराशीशिक्षणमौजमजाछायाचित्रणरेखाटनeggsअदभूतअनर्थशास्त्रअविश्वसनीयआरोग्यदायी पाककृतीइशाराकखगकाणकोणकाहीच्या काही कविताकॉकटेल रेसिपीकोडाईकनालगरम पाण्याचे कुंडजिलबीनागद्वारफ्री स्टाइलबालसाहित्यभूछत्रीमार्गदर्शनमुक्त कवितारोमांचकारी.लावणीवाङ्मयशेतीविठोबासांत्वनाभयानकहास्यकरुणअद्भुतरस

< < < मजबूरी है > > >

रातराणी's picture
रातराणी in जे न देखे रवी...
16 May 2016 - 11:04 am

पैजारबुवा के पाऊल पे पाऊल डालते हुए मयभी इधर अपनी एक मजबूर रचना प्रस्तुत करती हूँ. मिकादादा, पैजारबुवा, एसभाय, और अपने मोहल्ले के आन बान शान अभ्या दो डॉट सबकी माफी पयलेसे ले लेती हूँ. दुनियाकी हर एक औरत अपने नवरे का सबसे ज्यादा म्हणजे लयच गुस्सा कब करती मालूम? जब वो घोरता है तब. इसलिये मैने यइच टॉपिकपे फटाफट सटासट एक कविता लिखही डाली.

ठहेरे हुए पानी मे
किसीने डाले पत्थरकी तरह
होता है तेरा घोरना

कहेने को तो पत्थरकी आवाज
चूल्लूक इत्तीसीच होती है
बस पानी में उस चूल्लूककी
अनगिनत तरंगें उठती है

विडंबनअदभूतइशाराकॉकटेल रेसिपीकोडाईकनालगरम पाण्याचे कुंडजिलबीप्रेम कविताभावकविताभूछत्रीसांत्वनाहास्यकरुण