भूगोल

हे सोडियम क्लोराईड नसते तर मॅग्नेशियन क्लोराईड असते. दोन्हीची चव खारटच असते.

सैंधव मिठामध्ये जे मिनरल असतात ते खूप कमी प्रमाणात असतात. त्याचा काही उपयोग हवा असेल तर खूप जास्त सैंधव मिठ आहारात ठेवावे लागेल. इतके, की त्यामधला सोडियम हा अपायकारक ठरेल. म्हणजे ह्या मिठाच्या वापरातून काही उपयोग होतो असे अभ्यासात अढळून आलेले नाही. तसेच, शरीराला उपयोगी मिनरल सारखेच, शरीराला अपायकारक मिनरल सुद्धा सूक्ष्म प्रमाणात सैंधव मिठात असतात. ट्विटर वर @TheLiverDr ह्यांनी सगळे सोर्स देऊन ह्यावर लेख लिहिला आहे. https://twitter.com/theliverdr/status/1667873745716023298

मीठ फक्त चवी पुरतेच....

कालच ह्या मिठाच्या दगडांनी भरलेल्या दोन गाड्या आळेफाटा नगर रस्त्यावर दिसलेल्या होत्या, इथं पिंपरीत पण कायम असतात. लहानपणी काळे मीठ चघळायला आवडत असे, त्याची बारीक पूड करून बडीशेपमध्ये टाकून खायला पण भारी लागे.

जिथे समुद्र नाही तिथे मजबुरी म्हणून हे वापरले जात आले आहे. सोडियम खेरीज अन्य क्लोराइड्स , सल्फाइड्स देखील असल्याने रंग वेगवेगळे. हायड्रोजन आणि सल्फाइडचा पादरट वास. पण तरी चाट किंवा फ्रूट प्लेटवर चविष्ट. यात एक गंमत आहे. अमुक हजार वर्षे जुने हिमालयातील सैंधव अशी प्रसिद्धी असलेले सैंधव एखादी कंपनी पॅक करून विकते आणि तिच्यावर काही महिन्यांची एक्सपायरी डेट छापते. कायद्यापुढे काय करणार?

मिठाविषयी माहितीपूर्ण लेखन आवडले, अलेक्झांडरच्या घोड्याने चाटल्यामुळे या पर्वताची ओळख 'जगाला' झाली, ही माहिती प्रथमच कळली. बाकी पाश्चात्यांनी अलेक्झांडर, ज्युलियस सीझर, नेपोलियन, अकबर इत्यादिकांना 'ग्रेट' ठरवून शतकानुशतके सातत्याने तसा प्रचार केलेला असला, तरी अजुनही आपण त्यांची री ओढत रहाणे कितपत सयुक्तिक आहे, असा प्रश्न पडला आहे.

चॉकलेटचा डोंगर शोधुन काढा ना! आमचे आजोबा कंजूस आहेत. ते दररोज कॅडबरीची एकच वडी देतात चाटायला. आरारा... पुन्हा टंकाळ्याची मिश्टेक. चाखायला म्हणायचं होतं. (चॉकलेट वेडा भाचा )

खारट्ट .... आय मीन नमकीन लेख. सैंधव मीठ आज काल वापरात आहेच , पण त्याच्या खडकांचे फोटो ते ही ट्रक मधले पहिल्यांदाच पाहिले या पोस्ट मुळे. धन्यू भक्ति !

मिठाचा महिमा अगाध आहे. रोमन साम्राज्यात किंवा एकंदरीत प्राचीन इतिहासात मिठाला अनन्यसाधारण महत्व होते. इतके की रोमन फौजांत मीठ हे पगार म्हणून वाटले जाई. रोमन भाषेत मीठ म्हणवले जाई सॅलेरीयम , अन् ह्यावरून आलाय पगारासाठी वापरला जाणारा इंग्रजी शब्द "सॅलरी" असाच इतिहास अभ्यास आवडतो आम्हाला म्हणून राहवले नाही लिहिणे. - (नुसताच) इपित्तर इतिहासकार. बाकी तो ट्रक ड्रायव्हर पूर्ण गृहस्थी सोबत घेऊन चालतो आहे का काय ह्या फिरतीवर असे वाटले तो वरती लटकवलेला नीळा ट्रक पाहून.

भारत या खडकांवर प्रकिया (शुद्धीकरण)करुन यांची निर्यात जगभर करतो. हि प्रक्रिया नक्की काय असते? काही माहिती असेल तर नक्की द्या

पादेलोण, शेंदेलोण, शेंदेमीठ, सेंधा नमक, उपासाचं मीठ, काळं मीठ, रॉक् सॉल्ट् ... यांबद्धलचा हा लेख आवडला.

सैंधव मीठ हा पदार्थ चांगलाच परिचित असला तरी त्याविषयीची सामान्यज्ञानात भर टाकणारी माहिती असलेला हा छोटेखानी लेख आवडला, त्यावरचे प्रतिसादही छान आहेत. अशाप्रकारे विकल्या जाणाऱ्या 'क्रुड' सैंधव/हिमालयीन मिठाच्या ह्या दगड धोंड्यांचा उपयोग प्रत्यक्ष सेवनासाठी किती जण करत असतील ह्याची मला कल्पना नाही पण घरगुती शेळी पालन करणारे मुस्लिम लोकं मात्र त्यांचा वापर करताना पाहिले आहेत. (व्यावसायिक गोट फार्मवाले करतात का हे माहिती नाही.) विविध वनस्पतींची पाने हा शेळ्यांचा नैसर्गिक आहार. ग्रामीण भागात तो सहजासहजी उपलब्ध होतो. पण शहरी/निमशहरी क्षेत्रातील मोहल्यांमध्ये घरगुती शेळी पालन करणाऱ्यांना तो रोज उपलब्ध होण्याची शक्यता नसल्याने ते गहू, ज्वारी, बाजरी अशी धान्ये किंवा बाजारात तयार मिळणाऱ्या कोरड्या पशुखाद्याचा वापर करतात, ज्याच्या परिणामी बकऱ्यांना अपचनाचा त्रास होण्याचे प्रसंग वारंवार उद्भवतात. त्यावर साधा सोपा घरगुती उपाय म्हणून एका घमेल्यात ह्या मिठाचा दगड ठेवतात. बकरे/बकऱ्याही हुशार असतात, कुठल्याही प्रशिक्षणाशिवायही त्या खाणे झाल्यावर जरुरी पुरता तो दगड चाटतात. ठेवलाय एवढा मोठा दगड म्हणून विनाकारण त्याला चाटत बसत नाहीत 😀 सैन्द्रिय पद्धतीने शेती करणारेही वनस्पतींची लोह, जस्त, सल्फेट आणि विशेषतः मॅग्नेशियमची गरज भागवण्यासाठी ह्या मिठाच्या सौम्य द्रावणाचा वापर करतात. असो.. पाकिस्तानातले सैंधव/हिमालयीन/खेवडा मिठावरचा लेख तर छान झाला, आता पुढील लेखासाठी तुम्हाला 'हिंग' (Asafoetida) हा विषय सुचवतो. प्राचीन काळापासून भारतीयांच्या रोजच्या खाण्यातलया ह्या पदार्थाचे मूळ भारतात नसून ते मध्य आशियातील पूर्व इराण आणि अफगाणिस्तानात आहे 😇

मला हिंगाचा ट्रक दिसू द्या आधी :)

ह्याचा अर्थ तुम्ही हिंगावर लेख लिहिण्यासाठी केलेली सुचना/विनंती धुडकावताय असा घ्यायचा का 😂 😂 😂

सध्या सौदीचे ओले खजूर पहिल्यांदा पाहिले,ते मोठ्या प्रमाणात कुठे मिळतेय त्याचा विचार सुरू आहे

काय योगायोग आहे बघा... दहा-बारा दिवसांपुर्वी सौदीहुन परतलेल्या एका मित्राने तिथल्या बेस्ट क्वालीटीच्या खजुरांचा बॉक्स दिला होता. त्यातले बऱ्यापैकी आम्ही आषाढि एकादशीला खाउन संपवले होते, शेवटचे दोन-चार राहीले होते ते आत्ता मी गट्टम केले आणि तुम्ही इथे खजुरांचा विषय काढलात 😀

तुम्ही हिंगाच मनावर घ्या.येऊ द्या मस्त लेख.

करतो मग आता प्रयत्न...

वाह! नविन माहिती मिळाली!!

शेजारी धागा आहे.प्रतिसादानिमित्ताने त्यात लिहिलंय सारख धन्यवाद म्हणू नये ;) सर्वांना एकत्रित धन्यवाद ! -भक्ती

मला तर हिंगणे हे ग्राम नाम हिंगा वरून आलंय की काय असं वाटतं ! पुर्वी हिंगाचा वैगरे व्यापार असावा का तिथे ?

हे सोडियम क्लोराईड नसते तर मॅग्नेशियन क्लोराईड असते. दोन्हीची चव खारटच असते.

सैंधव मिठामध्ये जे मिनरल असतात ते खूप कमी प्रमाणात असतात. त्याचा काही उपयोग हवा असेल तर खूप जास्त सैंधव मिठ आहारात ठेवावे लागेल. इतके, की त्यामधला सोडियम हा अपायकारक ठरेल. म्हणजे ह्या मिठाच्या वापरातून काही उपयोग होतो असे अभ्यासात अढळून आलेले नाही. तसेच, शरीराला उपयोगी मिनरल सारखेच, शरीराला अपायकारक मिनरल सुद्धा सूक्ष्म प्रमाणात सैंधव मिठात असतात. ट्विटर वर @TheLiverDr ह्यांनी सगळे सोर्स देऊन ह्यावर लेख लिहिला आहे. https://twitter.com/theliverdr/status/1667873745716023298

मीठ फक्त चवी पुरतेच....

कालच ह्या मिठाच्या दगडांनी भरलेल्या दोन गाड्या आळेफाटा नगर रस्त्यावर दिसलेल्या होत्या, इथं पिंपरीत पण कायम असतात. लहानपणी काळे मीठ चघळायला आवडत असे, त्याची बारीक पूड करून बडीशेपमध्ये टाकून खायला पण भारी लागे.

जिथे समुद्र नाही तिथे मजबुरी म्हणून हे वापरले जात आले आहे. सोडियम खेरीज अन्य क्लोराइड्स , सल्फाइड्स देखील असल्याने रंग वेगवेगळे. हायड्रोजन आणि सल्फाइडचा पादरट वास. पण तरी चाट किंवा फ्रूट प्लेटवर चविष्ट. यात एक गंमत आहे. अमुक हजार वर्षे जुने हिमालयातील सैंधव अशी प्रसिद्धी असलेले सैंधव एखादी कंपनी पॅक करून विकते आणि तिच्यावर काही महिन्यांची एक्सपायरी डेट छापते. कायद्यापुढे काय करणार?

मिठाविषयी माहितीपूर्ण लेखन आवडले, अलेक्झांडरच्या घोड्याने चाटल्यामुळे या पर्वताची ओळख 'जगाला' झाली, ही माहिती प्रथमच कळली. बाकी पाश्चात्यांनी अलेक्झांडर, ज्युलियस सीझर, नेपोलियन, अकबर इत्यादिकांना 'ग्रेट' ठरवून शतकानुशतके सातत्याने तसा प्रचार केलेला असला, तरी अजुनही आपण त्यांची री ओढत रहाणे कितपत सयुक्तिक आहे, असा प्रश्न पडला आहे.

चॉकलेटचा डोंगर शोधुन काढा ना! आमचे आजोबा कंजूस आहेत. ते दररोज कॅडबरीची एकच वडी देतात चाटायला. आरारा... पुन्हा टंकाळ्याची मिश्टेक. चाखायला म्हणायचं होतं. (चॉकलेट वेडा भाचा )

खारट्ट .... आय मीन नमकीन लेख. सैंधव मीठ आज काल वापरात आहेच , पण त्याच्या खडकांचे फोटो ते ही ट्रक मधले पहिल्यांदाच पाहिले या पोस्ट मुळे. धन्यू भक्ति !

मिठाचा महिमा अगाध आहे. रोमन साम्राज्यात किंवा एकंदरीत प्राचीन इतिहासात मिठाला अनन्यसाधारण महत्व होते. इतके की रोमन फौजांत मीठ हे पगार म्हणून वाटले जाई. रोमन भाषेत मीठ म्हणवले जाई सॅलेरीयम , अन् ह्यावरून आलाय पगारासाठी वापरला जाणारा इंग्रजी शब्द "सॅलरी" असाच इतिहास अभ्यास आवडतो आम्हाला म्हणून राहवले नाही लिहिणे. - (नुसताच) इपित्तर इतिहासकार. बाकी तो ट्रक ड्रायव्हर पूर्ण गृहस्थी सोबत घेऊन चालतो आहे का काय ह्या फिरतीवर असे वाटले तो वरती लटकवलेला नीळा ट्रक पाहून.

भारत या खडकांवर प्रकिया (शुद्धीकरण)करुन यांची निर्यात जगभर करतो. हि प्रक्रिया नक्की काय असते? काही माहिती असेल तर नक्की द्या

पादेलोण, शेंदेलोण, शेंदेमीठ, सेंधा नमक, उपासाचं मीठ, काळं मीठ, रॉक् सॉल्ट् ... यांबद्धलचा हा लेख आवडला.

सैंधव मीठ हा पदार्थ चांगलाच परिचित असला तरी त्याविषयीची सामान्यज्ञानात भर टाकणारी माहिती असलेला हा छोटेखानी लेख आवडला, त्यावरचे प्रतिसादही छान आहेत. अशाप्रकारे विकल्या जाणाऱ्या 'क्रुड' सैंधव/हिमालयीन मिठाच्या ह्या दगड धोंड्यांचा उपयोग प्रत्यक्ष सेवनासाठी किती जण करत असतील ह्याची मला कल्पना नाही पण घरगुती शेळी पालन करणारे मुस्लिम लोकं मात्र त्यांचा वापर करताना पाहिले आहेत. (व्यावसायिक गोट फार्मवाले करतात का हे माहिती नाही.) विविध वनस्पतींची पाने हा शेळ्यांचा नैसर्गिक आहार. ग्रामीण भागात तो सहजासहजी उपलब्ध होतो. पण शहरी/निमशहरी क्षेत्रातील मोहल्यांमध्ये घरगुती शेळी पालन करणाऱ्यांना तो रोज उपलब्ध होण्याची शक्यता नसल्याने ते गहू, ज्वारी, बाजरी अशी धान्ये किंवा बाजारात तयार मिळणाऱ्या कोरड्या पशुखाद्याचा वापर करतात, ज्याच्या परिणामी बकऱ्यांना अपचनाचा त्रास होण्याचे प्रसंग वारंवार उद्भवतात. त्यावर साधा सोपा घरगुती उपाय म्हणून एका घमेल्यात ह्या मिठाचा दगड ठेवतात. बकरे/बकऱ्याही हुशार असतात, कुठल्याही प्रशिक्षणाशिवायही त्या खाणे झाल्यावर जरुरी पुरता तो दगड चाटतात. ठेवलाय एवढा मोठा दगड म्हणून विनाकारण त्याला चाटत बसत नाहीत 😀 सैन्द्रिय पद्धतीने शेती करणारेही वनस्पतींची लोह, जस्त, सल्फेट आणि विशेषतः मॅग्नेशियमची गरज भागवण्यासाठी ह्या मिठाच्या सौम्य द्रावणाचा वापर करतात. असो.. पाकिस्तानातले सैंधव/हिमालयीन/खेवडा मिठावरचा लेख तर छान झाला, आता पुढील लेखासाठी तुम्हाला 'हिंग' (Asafoetida) हा विषय सुचवतो. प्राचीन काळापासून भारतीयांच्या रोजच्या खाण्यातलया ह्या पदार्थाचे मूळ भारतात नसून ते मध्य आशियातील पूर्व इराण आणि अफगाणिस्तानात आहे 😇

मला हिंगाचा ट्रक दिसू द्या आधी :)

ह्याचा अर्थ तुम्ही हिंगावर लेख लिहिण्यासाठी केलेली सुचना/विनंती धुडकावताय असा घ्यायचा का 😂 😂 😂

सध्या सौदीचे ओले खजूर पहिल्यांदा पाहिले,ते मोठ्या प्रमाणात कुठे मिळतेय त्याचा विचार सुरू आहे

काय योगायोग आहे बघा... दहा-बारा दिवसांपुर्वी सौदीहुन परतलेल्या एका मित्राने तिथल्या बेस्ट क्वालीटीच्या खजुरांचा बॉक्स दिला होता. त्यातले बऱ्यापैकी आम्ही आषाढि एकादशीला खाउन संपवले होते, शेवटचे दोन-चार राहीले होते ते आत्ता मी गट्टम केले आणि तुम्ही इथे खजुरांचा विषय काढलात 😀

तुम्ही हिंगाच मनावर घ्या.येऊ द्या मस्त लेख.

करतो मग आता प्रयत्न...

वाह! नविन माहिती मिळाली!!

शेजारी धागा आहे.प्रतिसादानिमित्ताने त्यात लिहिलंय सारख धन्यवाद म्हणू नये ;) सर्वांना एकत्रित धन्यवाद ! -भक्ती

मला तर हिंगणे हे ग्राम नाम हिंगा वरून आलंय की काय असं वाटतं ! पुर्वी हिंगाचा वैगरे व्यापार असावा का तिथे ?

छान सोप्पं करून सांगितलं आहे. पुन्हा एकदा वाचेन.

हाही "सुधारित" लेख आवडला.

छान लेखमाला . The Core नावाचा एकदम चम्या इंग्रजी चित्रपट आठवला :)

छान विवेचन. वाचत आहे

अत्यंत गूढ आणि रोचक विषय. आपल्याला अंतराळाबद्दल जितकी माहिती आहे त्यापेक्षा खूप कमी माहिती पृथ्वीच्या अंतर्भागाबद्दल आहे असे म्हणतात ते पटले.

छान सोप्पं करून सांगितलं आहे. पुन्हा एकदा वाचेन.

हाही "सुधारित" लेख आवडला.

छान लेखमाला . The Core नावाचा एकदम चम्या इंग्रजी चित्रपट आठवला :)

छान विवेचन. वाचत आहे

अत्यंत गूढ आणि रोचक विषय. आपल्याला अंतराळाबद्दल जितकी माहिती आहे त्यापेक्षा खूप कमी माहिती पृथ्वीच्या अंतर्भागाबद्दल आहे असे म्हणतात ते पटले.

छान. हा भागही आवडला 👍 आकृती २. १ आणि आकृती २. २ दिसत नसल्याचे निदर्शनास आणुन देउ इच्छितो. अशाच माहितीपुर्ण पुढिल भागाच्या प्रतिक्षेत!

पृथ्वीचा पृष्ठभाग जिथे "जमीन" या रूपात असतो तेथे crust बराच जाड असतो पण जिथे "पाणी" या स्वरूपात असतो,तेथे crust बराच पातळ असतो. हे माहित नव्हते,मला वाटलं उलट असेल.

भारतीय प्लेट युरेशियाला धडक्ते तेव्हा हिमालय परिसरात भूकंप होतात. पण मग दख्खन भागात (कोयना, लातूर) भूकंप का होत असावा? इथे तर टेक्टॉनिक प्लेट्स नाहीत. ज्वालामुखीदेखील नाहीत.

वाचतोय. crust,mantle,tectonic plates हे शब्द वाचुन सिव्हिल इंजीनिअरींग शिकतानाचा काळ आठवला. आता विसरायला झाले सगळे. पुभाप्र.

माहितीपुर्ण!

+१

छान. हा भागही आवडला 👍 आकृती २. १ आणि आकृती २. २ दिसत नसल्याचे निदर्शनास आणुन देउ इच्छितो. अशाच माहितीपुर्ण पुढिल भागाच्या प्रतिक्षेत!

पृथ्वीचा पृष्ठभाग जिथे "जमीन" या रूपात असतो तेथे crust बराच जाड असतो पण जिथे "पाणी" या स्वरूपात असतो,तेथे crust बराच पातळ असतो. हे माहित नव्हते,मला वाटलं उलट असेल.

भारतीय प्लेट युरेशियाला धडक्ते तेव्हा हिमालय परिसरात भूकंप होतात. पण मग दख्खन भागात (कोयना, लातूर) भूकंप का होत असावा? इथे तर टेक्टॉनिक प्लेट्स नाहीत. ज्वालामुखीदेखील नाहीत.

वाचतोय. crust,mantle,tectonic plates हे शब्द वाचुन सिव्हिल इंजीनिअरींग शिकतानाचा काळ आठवला. आता विसरायला झाले सगळे. पुभाप्र.

माहितीपुर्ण!

+१

लेखमालेचे स्वागत!

पुभाप्र. सं - दी - प

पु भा प्र

छान सुरवात! पुभाप्र!!

ओळख आवडली. पुढील विस्तृत भागांच्या प्रतिक्षेत.

सुरुवात छान झाले आहे. विषय आवडीचा आहे. वाचत राहीन. पु. भा. प्र.

ही मालिका पूर्ण वाचणार ! पु भा प्र

रोचक सुरुवात

चला येऊंद्या पुढचे भाग पटापट!!

प्रास्तविक वाचुनच मालिका माहितीपुर्ण होणार ह्याचा अंदाज आला आहे!

इथून पुढील भागांत इंग्रजीतल्या बऱ्याच तांत्रिक संज्ञा इंग्रजीतूनच वापरल्या आहेत कारण त्यांच्याकरता योग्य मराठी संज्ञा शोधण्याकरता खटाटोप करायला लागला असता आणि जरी तो केला असता तरी अशा संज्ञा रोजच्या वापरातील नसल्यामुळे अंमळ निर्बोध वाटल्या असत्या. जिथे सोप्या आणि वापरातल्या मराठी संज्ञा (जसे "भूगर्भ") मिळतील तिथी त्याही वापरल्या आहेत.

हे आवडले 👍 प्रत्येक ठिकाणी मराठीच्या (अनाठयी) अट्टाहासापायी तांत्रिक संज्ञांचे अगम्य मराठीकरण केलेले लेखन वाचायला मला आवडत नाही 😀

लेख आवडला. लेखमालेची कल्पना आवडली. --- शंका: एखाद्या ज्वालामुखीमधून पृथ्वीच्या गर्भातील सर्वच लाव्हारस बाहेर का येत नाही?

लेखमालेचे स्वागत!

पुभाप्र. सं - दी - प

पु भा प्र

छान सुरवात! पुभाप्र!!

ओळख आवडली. पुढील विस्तृत भागांच्या प्रतिक्षेत.

सुरुवात छान झाले आहे. विषय आवडीचा आहे. वाचत राहीन. पु. भा. प्र.

ही मालिका पूर्ण वाचणार ! पु भा प्र

रोचक सुरुवात

चला येऊंद्या पुढचे भाग पटापट!!

प्रास्तविक वाचुनच मालिका माहितीपुर्ण होणार ह्याचा अंदाज आला आहे!

इथून पुढील भागांत इंग्रजीतल्या बऱ्याच तांत्रिक संज्ञा इंग्रजीतूनच वापरल्या आहेत कारण त्यांच्याकरता योग्य मराठी संज्ञा शोधण्याकरता खटाटोप करायला लागला असता आणि जरी तो केला असता तरी अशा संज्ञा रोजच्या वापरातील नसल्यामुळे अंमळ निर्बोध वाटल्या असत्या. जिथे सोप्या आणि वापरातल्या मराठी संज्ञा (जसे "भूगर्भ") मिळतील तिथी त्याही वापरल्या आहेत.

हे आवडले 👍 प्रत्येक ठिकाणी मराठीच्या (अनाठयी) अट्टाहासापायी तांत्रिक संज्ञांचे अगम्य मराठीकरण केलेले लेखन वाचायला मला आवडत नाही 😀

लेख आवडला. लेखमालेची कल्पना आवडली. --- शंका: एखाद्या ज्वालामुखीमधून पृथ्वीच्या गर्भातील सर्वच लाव्हारस बाहेर का येत नाही?

माझा हा छंद होता तीस वर्षांपूर्वी. पण नंतर सोडावा लागला कारण गावागावांत, रस्त्यांवर सोनेरी दिवे वाढू लागले. खूप लांब जाणे परवडणारे नाही.

वाह, छान माहिती.

माझा हा छंद होता तीस वर्षांपूर्वी. पण नंतर सोडावा लागला कारण गावागावांत, रस्त्यांवर सोनेरी दिवे वाढू लागले. खूप लांब जाणे परवडणारे नाही.

वाह, छान माहिती.

व्वा चांगला उपक्रम आहे. मी पण अशी शिबीरांमध्ये भाग घेतला आहे. माहितीबद्दल धन्यवाद.

उपक्रम!

आवडला पैजारबुवा,

सर्वांना धन्यवाद!

व्वा चांगला उपक्रम आहे. मी पण अशी शिबीरांमध्ये भाग घेतला आहे. माहितीबद्दल धन्यवाद.

उपक्रम!

आवडला पैजारबुवा,

सर्वांना धन्यवाद!

मनस्वी भटकंती आवडली. अशा अवचितपणे केलेल्या भटकंतीची मज्जा वेगळीच असते.

मस्त मुशाफिरी.

मस्त!गर्द झाडी आहेत.

भटकंती आवडली

लोणावळा स्टेशनच्या बाहेर जो रस्ता बस डेपोकडे जातो तिथे बीएसएनएलचे केंद्र लागेल तिथूनच आतल्या गल्लीतून खोपोली नगरपालिकेच्या खोपोली-लोणावळा-खोपोली बसेस सुटतात. त्या बसने तुम्ही खंडाळा स्टेशन नाका ( तलावाकाठी स्टॉप आहे), राजमाची पॉईंट (तुम्ही जो खंडाळा व्ह्यू पॉइंट म्हणता तो), अमृतांजन पूल किंवा खाली जाणाऱ्या घाटरस्त्यावर खोपोली डायवर्शन किंवा खोपोली नाका(महडसाठी) इथे उतरू शकता. खंडाळा स्टेशनच्या रुळावरून ( हाईवेच्या बाजूला नाही) डावीकडे जाऊन बाहेर पडल्यावर एके ठिकाणी टाटा वस्तीतून बंगल्यांच्या हद्दीतून एक वहिवाट ठेवली आहे त्याने डोंगर चढून ड्यूक्सनोजकडे जाता येते. परतताना लोणावळाकडे जाणारे वाहन पकडावे. खंडाळा स्टेशनच्या बाहेर मेन रोडवर एक रस्ता शाहरूखच्या बंगल्यकडे जातो तिथून उल्लास नदी खाली उडी घेते. तेही छान स्पॉट आहे. भाविक असणाऱ्यांनी लोणावळ्यात नांगरगाव आश्रमाकडे (दोन आहेत) जावे. आणखी दोन जागा आहेत.

छान भटकंती.

फोटोही छान

छान भटकंती व फोटो . नागफणीचा फोटो आहे का ?

पायपीट : उत्तम फोटो : नो क्मेंट

भटकंती आवडली.

झकास भटकंती ! उनाड दिवसाने छान सरप्राईझ दिलं म्हणायचं !

मनस्वी भटकंती आवडली. अशा अवचितपणे केलेल्या भटकंतीची मज्जा वेगळीच असते.

मस्त मुशाफिरी.

मस्त!गर्द झाडी आहेत.

भटकंती आवडली

लोणावळा स्टेशनच्या बाहेर जो रस्ता बस डेपोकडे जातो तिथे बीएसएनएलचे केंद्र लागेल तिथूनच आतल्या गल्लीतून खोपोली नगरपालिकेच्या खोपोली-लोणावळा-खोपोली बसेस सुटतात. त्या बसने तुम्ही खंडाळा स्टेशन नाका ( तलावाकाठी स्टॉप आहे), राजमाची पॉईंट (तुम्ही जो खंडाळा व्ह्यू पॉइंट म्हणता तो), अमृतांजन पूल किंवा खाली जाणाऱ्या घाटरस्त्यावर खोपोली डायवर्शन किंवा खोपोली नाका(महडसाठी) इथे उतरू शकता. खंडाळा स्टेशनच्या रुळावरून ( हाईवेच्या बाजूला नाही) डावीकडे जाऊन बाहेर पडल्यावर एके ठिकाणी टाटा वस्तीतून बंगल्यांच्या हद्दीतून एक वहिवाट ठेवली आहे त्याने डोंगर चढून ड्यूक्सनोजकडे जाता येते. परतताना लोणावळाकडे जाणारे वाहन पकडावे. खंडाळा स्टेशनच्या बाहेर मेन रोडवर एक रस्ता शाहरूखच्या बंगल्यकडे जातो तिथून उल्लास नदी खाली उडी घेते. तेही छान स्पॉट आहे. भाविक असणाऱ्यांनी लोणावळ्यात नांगरगाव आश्रमाकडे (दोन आहेत) जावे. आणखी दोन जागा आहेत.

छान भटकंती.

फोटोही छान

छान भटकंती व फोटो . नागफणीचा फोटो आहे का ?

पायपीट : उत्तम फोटो : नो क्मेंट

भटकंती आवडली.

झकास भटकंती ! उनाड दिवसाने छान सरप्राईझ दिलं म्हणायचं !

अरे वा ! मस्त - आला कि वृत्तांत ! पाभे कौतुक न आभार .

मस्त झालेला दिसतोय कार्यक्रम! प्रकाशचित्रे दिसत नाहीत.

पण माझा गणेशा झालाय बहुतेक 😕

कट्टा आयोजित होणार या पाभेंच्या घोषणेनंतर व त्यावर झालेल्या उहापोह वरून एक वेगळाच अनुभव असणार याची कल्पना आली.पुढे पर्जन्यराजाच्या अतीकृपेमुळे एक दिवस आगोदर पर्यंत कट्टा होतो किंवा नाही साशंकच होतो. पाभेंच्या दृढनिश्चय पुढे वरुणराजाने नांगी टाकली व कट्ट्याच्या दिवशी संपूर्ण शरणागती पत्करून मिपाकरानां भेटण्याची मुभा दिली. मी जरा दूरच रहात असल्याने थोडा लवकर निघालो पण मित्रांना पहिल्यांदाच भेटणार रिकाम्या हाताने कसे जायचे म्हणून सुदाम्याचे पोहे घ्यावे या विचाराने पुण्यातल्या नामी बल्लवाच्या(चितळे) दुकानात घुसलो. कदाचित माझ्या दृढनिश्चयाची परीक्षा घ्यावी या उद्देशातून वरुणराजाने अचानक आघाडी उघडली. पण हाडाचा सैनिक, सगळी शस्त्र अस्त्र बरोबर होती. रेनकोट चढवला व दुचाकीवरून पुढील प्रवास सुरू केला. शेवटी वरूणालाच काय वाटले त्याने आपली सर्व कुमक परत बोलावून घेतली. या सगळ्यात टाईमीग चुकलेच. पण नागरी आयुष्यात आता पुर्ण पणे रूळल्यामुळे उशीर झाला तरी फारसे वाईट वाटून घेतले नाही. दुचाकी लेण्या समोरच पार्क केली. आतमधे गेल्यावर एक दोन ठिकाणी घोळके दिसले पण सुरक्षारक्षाच्या नजरेतून बघुन मिपाकर कोण याचा आदांज घेत एका घोळक्यात घुसलो. आदांज बरोबर निघाला. असो, स्वताचा परिचय दिल्यावर घोळक्यातल्या प्रत्येकाचे चेहरे निरखत असताना असे भाव दिसले की "किती जुनी ओळख आहे आपली". मोकळ्या गप्पा सुरू झाल्या. माझ्या मनात प्रत्येक सदस्याबद्दल त्यांनी दिलेल्या प्रतिसादा वरून एक पुर्व प्रतिमा होती त्याला धक्का बसला. प्रचेतस यांचे लिखाण व ज्ञान बघुन कोणीतरी ढुढ्ढाचार्य असेल असे वाटले होते. उलट निघाले तरूण तुर्क निघाले. पाभे एक तिशीचा यंग एनर्जेटीक उतावळा तरूण असावा. पण उलट मध्यमवयीन, शांत, मृदुभाषी व आत्मविश्वास आणी आत्मीयता ठासून भरलेले व्यक्तिमत्व दिसले. आणी असेच बाकीच्या सदस्यांबद्दल. चश्मेबद्दूर यांचे लेखन किवा प्रतीसाद न वाचल्यामुळे काहीच कल्पनाच नव्हती ,नवीनच ओळख झाली. प्रसन्न व्यक्तिमत्त्व व आत्मीयता या दोन गोष्टी मनावर छाप सोडून गेल्या.. आयुष्य डाॅक्टर जाती बरोबरच घालवल्यामुळे कुमारएक यांना ओळखण्यास वेळ लागला नाही. सर्वांबद्दल लिहीत बसलो तर एक वेगळाच धागा काढावा लागेल. तरीसुद्धा अबा, अमरेन्द्र बाहुबली यांच्यावर लिहील्या शिवाय पुढे जाऊच शकत नाही. अबा एक दबंग, भांडखोर मोठ्ठा माणूस असेल उलट हॅण्डसम,चार्मींग व अफेक्शनेट व्यक्तिमत्त्वाचा उमेदितला तरूण मनावर कायमची छाप सोडून गेला. अल्झायमर झाला तरी त्याला विसरू शकणार नाही. एक आश्चर्याचा धक्काच बसला जेव्हा रामचंद्र यांनी प्रत्येकाचे लिखाण व त्यावरील त्यांचे प्रतिसाद या बरोबरच ओळख करून घ्यायला सुरवात केली. प्रचंड उत्साह व सामान्य ज्ञान व आत्मीयता पाहून आनंद झाला. असे मिसळून गेले की दुधात साखर. एक आणखीन खास निरक्षणाअंती असे दिसले की सर्व सदस्य फिजीकली फिट व हसमुख होते. कदाचित माझीच प्राॅपर्टी(तोंद) जास्त होती. इतके दिवस आवरून ठेवल्याने तीने सुद्धा बंड पुकारले आहे. बाकी कट्ट्यावर काय झाले हे पाभेंनी स्वविस्तर लिहीलेच आहे. थोडक्यात,आजच पुणे मिपा कट्टा संपन्न झाला. एक वेगळाच अनुभव होता. "कट्ट्यावरती गंध पसरला नाते मनाचे कोणीच कोणा ठावे नसता जुळती बंध रेशमांचे" परवलीचा शब्द होता," मिपाकर का?". नवल वाटले. शेवटपर्यंत होतो,चहा पिला व मगच गेलो. या चारपाच तासात माझे वय मी विसरलो एवढे मात्र नक्कीच. खादंन्ती नव्हती मग जवळच्याच प्रसिद्ध हाटेलातून दोन प्लेट वांग्याची भाजी,ज्वारीची भाकरी ,झणझणीत ठेचा व मिक्स भजी घेऊन घराकडे प्रस्थान केले. कट्ट्यावर बरेच नवीन मित्र मिळाल्याने मी खुश होतो. चुलतसासूबाईंची(स्वयंपाक) आराधना करावी लागली नाही म्हणून गृहमंत्रालय पण खुश. एकुण दिवस मस्तच गेला.

छान वृत्तांत पुण्यात असूनही या वेळी नाही जमले याची खंत आहेच पुढील कट्टा नक्की मलाही फोटो दिसत नाहीत

छान वृत्तांत.. फोटो का दिसत नाहीत बरे?

फोटोचा गणेशा का झालाय ते समजले नाही. उद्या दुरूस्ती करतो. तो पर्यंत कृपया वाट पहावी.

फोटोचा गणेशा का झालाय ते समजले नाही. उद्या दुरूस्ती करतो. तो पर्यंत कृपया वाट पहावी.

वृत्तान्त आवडला..

कोरम पूर्ण भरल्यानंतर प्रचेतस (वल्ली) यांनी सुत्र हातात घेतली.

यालाच घाबरून जुनेजाणते मिपाकर आले नाहीत असे सूत्रांनी सांगितले

पुढील कट्ट्यास नक्की येणार.

लयी धमाल केलेली दिसतेय! पातळेश्वरचे फोटो कमाल आलेत. पुण्याच्या एखाद्या कट्ट्याला नक्की येणार!

पण, व्हिडियो काॅल मुळे, ती कसर भरून निघाली ...

भारी झाला कट्टा. मात्र प्रचि दिसत नाहीत.

मी पण खरं तर आलो होतो, पण उशिरा पोचलो.. नाहीतर भेट झाली असती..

मुख्य वृत्तांत आणि उप-वृत्तांत यातून चित्र उभं राहिलं... पण मुख्य चित्रे का बरं दिसेनात!! गॅस शेगडीच्या बंद बटणासारखं दिसतंय.

अभियंता दिनाच्या कार्यक्रमाचा भाग म्हणून एका कॉलेज मध्ये परिक्षक होतो. हा पूर्व नियोजित कार्यक्रम सरकवता न आल्याने कट्ट्याला येता आले नाही, पण व्रृत्तांत वाचून छान वाटले. पुढील वेळी नक्की येणार. फोटो दिसत नाहीत..

कालच्या फोटोंचा गणेशा झाल्याने बराचस हिरमोड झाला. आता ते फोटो येथे डकवतो आहे. मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो उभे असलेले मागची रांग (डावीकडून): प्रशांत (मालक), प्रचेतस (वल्ली), टीपीके, कुमार१, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, धनावडे, अमरेंद्र बाहूबली. बसलेले खालची रांग (डावीकडून): मिपाप्रेमी योगेश, राजेंद्र मेहेंदळे, बिपीन सुरेश सांगळे, चौथा कोनाडा, पाषाणभेद,चष्मेबद्दूर लेणीचा परिसर या फोटोत दाखवणे हा उद्देश आहे. मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो उभे असलेले मागची रांग (डावीकडून): प्रशांत (मालक), प्रचेतस (वल्ली), टीपीके, कुमार१, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, धनावडे, अमरेंद्र बाहूबली. बसलेले खालची रांग (डावीकडून): मिपाप्रेमी योगेश, राजेंद्र मेहेंदळे, बिपीन सुरेश सांगळे, चौथा कोनाडा, पाषाणभेद,चष्मेबद्दूर मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो मागची रांग (डावीकडून): चष्मेबद्दूर, टीपीके, धनावडे, बिपीन सुरेश सांगळे, प्रशांत (मालक), मिपाप्रेमी योगेश खालची रांग (डावीकडून): अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, पाषाणभेद, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, कुमार१, प्रचेतस (वल्ली), चौथा कोनाडा मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो मागची रांग (डावीकडून): चष्मेबद्दूर, टीपीके, धनावडे, बिपीन सुरेश सांगळे, प्रशांत (मालक), मिपाप्रेमी योगेश खालची रांग (डावीकडून): अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, पाषाणभेद, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, प्रचेतस (वल्ली), कुमार१, चौथा कोनाडा पाताळेश्वर लेण्यातील आम्ही बसलो ते ठिकाण पाताळेश्वर लेण्यातील आम्ही बसलो ते ठिकाण पाताळेश्वर लेण्यातील लांबलचक ओवरी पाताळेश्वर लेण्यातील नंदी गृह पाताळेश्वर लेण्याच्या गेट वरील शिल्प, ज्यावर प्रचेतस यांची पारखी नजर गेली सर्वात शेवटी रामचंद्र आले, तो पर्यंत बरेचसे मिपाकर निघून गेले होते. लेण्याबाहेरील जंगली महाराज रस्त्यावरील फोटो. डावीकडून: अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, मिपाप्रेमी योगेश, रामचंद्र, धनावडे, अनिकेत वैद्य, टीपीके, पाषाणभेद सर्वांना भेटून खूप आनंद झाला. भेटूया पुढील कट्टा भेटीत.

फोटोच्या लिंका (इमेज अ‍ॅड्रेस) बरोबर वाटत नाही आहेत.

सर्व फोटोज नव्याने अपलोड केले आहेत 👍 मला काल रात्री वृत्तांत वाचला तेव्हाही सगळे फोटोज व्यवस्थित दिसत होते. अत्ता काहीजणांचे फोटो दिसत नसल्याचे सांगणारे प्रतिसाद वाचल्यावर सर्व फोटोज आधी डाउनलोड आणि मग अपलोड करून धाग्यातल्या लिंक्स अपडेट केल्या आहेत. आता सर्वांना फोटो दिसत असावेत अशी अपेक्षा करतो. अवांतर: कालच्या कट्ट्याला मी, माझी बायको आणि मिपाकर ज्योती अळवणी असे तिघेजण येणार होतो आणि त्यादृष्टीने तयारीही केली होती, पण वरुणराजाने अवकृपा केल्याने आम्ही नाही येऊ शकलो ह्याची खंत आहे. आमच्यावर अवकृपा झाली असली तरी कट्टेकऱ्यांवर कृपा झाल्याचे वाचून आनंद झाला आणि ह्या सुखद कट्टानुभवाला मुकल्याचे दुःखही! असो, कट्ट्याचा सचित्र वृत्तांत आवडला आहे हे.वे.सा.न.ल. पुणे कट्ट्याचे यशस्वीरीत्या आयोजन केल्याबद्दल पाषाणभेद ह्यांचे आणि सर्व उपस्थित मिपाकरांचे मनःपूर्वक अभिनंदन 🌹

आता मुख्य लेखातील प्रकाशचित्रे दिसताहेत.

पुण्यात नसल्याने कट्टा मिसला. फोटो व कट्ट्याचा वृत्तान्त छान. मजा आली वाचून .

वृत्तांत चाळला. तपशीलवार वाचला नै. पण, भारी कट्टा झालेला दिसतो. सर्वांना पाहुन बरं वाटलं. चश्मेबद्दूर कोणी पुरुष, डु आयडी असेल असे वाटायचे. ( हे राम) बाकी, ते कुमार १ काका मनमोकळे वगैरे असतील असे असतील अशी अपेक्षा करतो. (पळा) -दिलीप बिरुटे

आणि उप-वृत्तांत !

जोरात झाला की कट्टा. मस्तच.

एकदम खुसखुशीत वृत्तांत. काही मिपाकर आधीपासून ओळखीचे होतेच, तर काही मिपाकरांशी नव्याने ओळख झाली. गप्पा मारता मारता कर्नलतपस्वी हे आमचे दूरचे नातेवाईक असल्याचे समजले, त्याअनुषंगाने देखील काही गप्पा झाल्या. पाभे यांनी कट्ट्याचे नेमके आयोजन केले होते त्याबद्दल त्यांचे खास आभार. दिवाळीच्या आधी पुन्हा एकदा एक पुणे कट्टा आयोजित करण्याचा विचार सुरू आहे अर्थात वेगळ्या ठिकाणी. त्याबाबद्दल नियोजन करून जाहीर करूच.

मला आता मूळ धाग्यातील फोटो दिसायला लागेल आहेत. मला पहिल्याच फोटोतील पाषाणभेद यांचा मांडी घालून मस्त रिलॅक्स मोड मधला प्रसन्न चेह-यातला फोटो आवडला. लागलीच प्रतिसाद टाकला. आता पुढचे फोटो बघतो.

कट्टा चांगलाच यशस्वी झाला हे पाहून आनंद झाला. पाषाणभेद यांचे विशेष कौतुक. मी शनिवारपर्यंत कट्ट्याच्या धाग्यावर प्रतिसाद देणे टाळले कारण रविवारचे काम नक्की होत नव्हते. अखेर रविवारीही न टाळता येण्यासारखे काम मागे लागल्यामुळे येता आलेच नाही. असो, पुढच्या वेळी नक्की प्रयत्न करीन. सं - दी - प

जोरदार झाला कट्टा. बरेच दिवसांनी असा जबरी कट्टा वृ आला मिपावर. फोटो एकदम झकास!

कट्टा एकदम मस्त पार पडला. बऱ्याच नवीन ओळखी झाल्या . बाकरवडी, पेढे ह्यांनी मजा अली. त्याबरोबच प्रचेतस कडून खूप मस्त माहिती मिळाली. गाव वाले (धुळेकर) भेटले आणि एकूणच २-३ तास मजेत गेले.

छान फोटो आणि वृत्तांत.

वृतांत आणि फोटो दोन्हीं झक्कास!

कट्ट्याच्या दिवशीच काम असल्यामुळे मी कट्ट्याला येऊ शकेन की नाही याची शेवट पर्यंत खात्री नव्हती ! त्यामुळे धाग्यावर कुठेच याबाबत बोललो नव्हतो. मागच्या प्राधिकरण कट्ट्याला उपस्थित होतो त्याला ७-८ वर्षे झाली होती ! त्यावेळी सौ सुद्धा सोबत असण्याचा योग आला ! तेव्हाची धमाल परत येणार होती ! इच्छा तेथे मार्ग या उक्तीनुसार काही ऍडजेस्टमेंट नंतर कट्ट्याला उपस्थित राहण्याची संधी मिळून गेली, सौ तिच्या व्यग्रते मुळे येऊ शकणार नव्हती ! पावसानं ही ब्रेक घेत सहकार्य केलं अन घाईत लोकल पकडून कट्ट्याला येऊन पोहचलो. पावसाच्या साचलेल्या पाण्यात सुरुवातीसच असलेल्या नंदी मंडपाचे प्रतिबिंब लोभस दिसत होते ! गर्दीच्या शहरातून कातळशिल्पाच्या आसमंतात शिरताना उल्हसित झालो होतो. मी अर्धा पाऊण तास उशिरा पोहचलो, बाहेर माणसांचे दोन तीन थवे दिसत होते ते मिपाकरांचे वाटत नव्हते .. मग थेट लेण्यांमध्ये पोहोचलो .... एक ग्रुप दिसला ... “कट्टा का ??” म्हणून विचारल्यावर “हो” असा गलका झाला. मी चौको अशी ओळख देताच जोरदार स्वागत झाले ... एका आयडी माझा ताबा घेऊन एक छोटी पिशवी माझ्याकडे सुपूर्द करून हुश्श केलं ! ते टीपीके होते, त्यांच्या हसऱ्या चेहऱ्याने लगेच मला आपलेसे करून टाकले ! कंजूस सरांनी एक कला विषयक पुस्तिका माझ्या कडे देण्यासाठी त्यांच्या हाती दिली होती, पण दोघांच्याही कार्यबाहुल्यामुळे भेट होऊ शकली नव्हती ! बऱ्याच वेळा व्यनि व फोन संभाषण झाले होते पण भेट व्हायचे योग येत नव्हते , ते या कट्ट्याने आले. मी मागे चित्रकार अन्वर हुसेन यांच्यावर लेख लिहिला होता त्यासंदर्भात ती पुस्तिका होती ! धन्यवाद कंजूस सर ... पुस्तिका माझ्या पर्यंत पोहिचली ... धन्यवाद, टीपीके ! लगेचच “मी बिपिन” म्हणत बिपिन सांगळे यांनी उबदार स्वागत केले, त्यांच्याशी काही वेळा व्यनि आणि फोनवर संभाषण होत असल्यामुळे ही गोष्ट लेखक कसे दिसत असतील याची उत्सुकता होती ! मग यथावकाश इतर सर्वांशी “हॅलो हाय” झाले. मग सर्वजण लेण्याबाहेरील मोकळ्या जागेत आलो, एकेकाशी ओळख पटत होती ! ! मी उशिरा पोहोचल्यामुळे प्रचतेसवल्लीचा हेरिटेज वॉक मिसला (बेटर लक नेक्स्ट टाईम, कट्ट्याचा आनंद घेण्यास सुरुवात केली ! प्रशांत .. साक्षात “मिपा मालक” यांना भेटून, बोलून रोमांचित व्हायला झाले ! पाषाणभेद यांनी धडपड करून निर्धाराने हा मिपा कट्टा आयोजित केल्याबद्दल कौतुक केले ! लोकांना एकत्र करण्याचा " हाय पॉसिटीव्ह ऍटीट्युड" असणारे मनमोकळे पाभे मनाला भावून गेले ! पा भे, हॅट्स ऑफ .. हा सुंदर कट्टा आयोजित केल्याबद्दल ! कट्टा वृतान्त आणि प्रचि, दोन्ही मस्तच ! कुमार१ यांच्या ज्येष्ठज्ञानी व्यक्तिमत्वाने भारावून गेलो, त्यांचे कित्येक ज्ञानवर्धक, आरोग्य विषयक माहितीपूर्ण धागे डोळ्यासमोर तरळून गेले ! त्यांनी अंतर्नाद सारख्या नावाजलेल्या नियतकालिकात लेखन केले आहे ही भारावून टाकणारे होते ! अमरेंद्र बाहूबली, नितीन सोलापूरकर, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, प्रचतेसवल्ली यांच्याशी बोलून छान वाटले. नितीन सोलापूरकर आमचा जिल्हा पार्टनर असल्याने आपुलकी वाटली. कट्ट्यानंतर घरी परत जाताना नितीन बरोबर जायला मिळाले, खुप गप्पा मारता आल्या. थॅंक यू नितीन माझी अगदी “डोअर डिलिव्हरी केली ! पुढच्या कार्यक्रमासाठी वेळेत पोहोचता आले ! कर्नलतपस्वी यांच्या कणखर लष्करी व्यक्तिमत्वाने आणि आपुलकीने खुप भारी वाटले ! अभ्यासू व्यक्तिमत्वाच्या “दि ओन्ली अनहिता इन कट्टा” प्रोफेसर वाटणाऱ्या जर्मन भाषेच्या शैक्षणिक क्षेत्रात कार्य करणाऱ्या चष्मेबद्दूर यांच्याशी बातचीत करताना मजा आली ! पेढे व बाकरवडी यांनी आनंद द्विगुणित झाला ! थॅंक यू, कर्नल साहेब ! बिपिन सुरेश सांगळे यांच्याशी अधूनमधून संपर्क असल्याने त्यांच्या लेखनाचा परीघ माहीत झाला. त्यांनी इत्यादि सारखे दर्जेदार मासिक आणि दिलीप प्रभावळकर यांच्या सारख्या दिग्गज लोकांबरोबर काम केलेले आहे, त्याच बरोबर बालमित्र साठी प्रसिद्ध चित्रकार गिरीश सहस्त्रबुद्धे यांच्याबरोवर कथा माला केली होती हे ऐकून त्यांच्या त्यांच्या या क्षेत्रातील दिग्गजपणा लक्षात यावा ! त्यांच्याबद्दचा आदर दुणावला ! कट्टयात मन रमून गेले होते पण एका कार्यक्रमासाठी परतायचे असल्याने निघणे भाग होते. अनायसे नि३ सोलापूरकर तिकडेच जाणार असल्याने त्याच्याबरोबर निघता आले, गप्पा झाल्या ! थॅंक यू नि३ फॉर लव्हली लिफ्ट ! एकंदरीत कट्टा एक नंबर संस्मरणीय झाला ! मित्रांनो, भेटूयात पुन्हा ! - चौको

पुण्यात असतो तर कट्ट्याला आवर्जून हजेरी लावली असती. पाताळेश्वरच्या बऱ्याच आठवणी आहेत, कॉलेजच्या दिवसात अधून-मधून सकाळ-संध्याकाळ एखादी फेरी ठरलेली असायची. एव्हाना मिपाआयडी (मिपावरील लिखाण) आणि प्रत्यक्षातील मिपाकर यांच्या जोड्या जुळवणं हा कठीण प्रश्न आहे याची सर्वांनाच जाणीव झाली आहे :-)

जोरदार कट्टा... प्रत्येकाची मुळ नावे काय आहेत?

मला कट्टा हा शब्द जरा निराळा वाटत आला आहे. त्यामुळे मी कट्टा भेट हा उल्लेख करत आलेलो आहे. कट्टा नियोजनात सर्वांनी माझे आभार मानले, माझे जरा जास्तच कौतूक होते आहे हे पाहून मला लाजल्यासारखे झाले आहे. मी तर खरेच काहीच केले नाही. फक्त कट्टा ठरवला व त्याला मिपाकरांनी साथ दिली. तसे पाहिले तर कोणताही कार्यक्रम, प्रसंग, इव्हेंट, सादरीकरण, प्रवास, भेट किंवा कोठेही साधे जायचे असेल तरी माझे नियोजन पक्के असते. तुम्ही सर्वांनी कुणी एकाचे ऐकून या कट्यात सहभागी झालात याचे मला अपृप, कौतूक आहे. मिपावरील अशा भेटी, कट्टा सांगून करण्यात मला आता अंदाज येत चालला आहे. काही ठोकताळे मनात पक्के झाले आहेत. यापुढील अशा नियोजनात मला माझा खारीचा वाटा उचलायला निश्चितच आवडेल. पुढील कट्टा यापेक्षा मोठा व्हावा, एखादे मंगलकर्यालय, हॉल भाड्याने घेण्याइतका समारंभ व्हावा किंवा साहित्यसंमेलनासारखा कार्यक्रम व्हावा या सदिच्छा.

छानच वृत्तांत, फोटो

आम्हाला पाताळेश्वर लेण्यातील साधारण इतिहास, तेथील शिल्पांचा मागोवा इत्यादींचा परिचय करून दिला.

मस्तच... मला फार आवडतात अशा गाईडेड टूर्स ! फोटो आणि वृत्तांत छानच... :) प्रतिसादही आवडले.

जोरदार झालेला दिसतोत पुणे कट्टा. मुख्य आयोजक पाषाणभेद साहेब व त्यांच्या सहकार्‍यांचे तसेच सर्व उपस्थितांचे मनःपूर्वक अभिनंदन. फोटोज उत्तम आहेत. दहा वर्षांपूर्वीच्या मुंबईजवळच्या एका कट्ट्याच्या वृत्तांतातल्या फोटोजला काहींनी धुरकट म्हंटले होते. दहा वर्षांत छायाचित्रणाच्या (सरासरी) दर्जाच्या बाबतीत लक्षणीय प्रगती झाली आहे असे निरीक्षण नोंदवतो.

कट्टा वृत्तांत वाचला, आपणही अशा कट्टयांना जावे वाटले पण सर्व कट्टे दूर भरतात, आमच्या ठाणे डोंबिवली ,कल्याण इथे आम्च्या ज‌ळ का भरवत नाहीत ठण्याला तर मुंब इकर. आम्ही ठाणे जिल्हावासिय सर्वानाच मध्यवर्ती होइल. मीहे मागे पण सूचित केले होते, पण मी नविन आयडी असल्यामुळे कोणीच लक्ष दिले नसल्याचे वाटत आहे , त्यांत मी फक्त वाचक म्हणूनच प्रतिसाद देत असते. लेखक नाही, म्णून सर्व ठरविणारे दुर्लक्ष करत असावेत का?

कट्टा वृत्तांत वाचला, आपणही अशा कट्टयांना जावे वाटले पण सर्व कट्टे दूर भरतात, आमच्या ठाणे डोंबिवली ,कल्याण इथे आम्च्या ज‌ळ का भरवत नाहीत ठण्याला तर मुंब इकर. आम्ही ठाणे जिल्हावासिय सर्वानाच मध्यवर्ती होइल. मीहे मागे पण सूचित केले होते, पण मी नविन आयडी असल्यामुळे कोणीच लक्ष दिले नसल्याचे वाटत आहे , त्यांत मी फक्त वाचक म्हणूनच प्रतिसाद देत असते. लेखक नाही, म्णून सर्व ठरविणारे दुर्लक्ष करत असावेत का?

अरे वा ! मस्त - आला कि वृत्तांत ! पाभे कौतुक न आभार .

मस्त झालेला दिसतोय कार्यक्रम! प्रकाशचित्रे दिसत नाहीत.

पण माझा गणेशा झालाय बहुतेक 😕

कट्टा आयोजित होणार या पाभेंच्या घोषणेनंतर व त्यावर झालेल्या उहापोह वरून एक वेगळाच अनुभव असणार याची कल्पना आली.पुढे पर्जन्यराजाच्या अतीकृपेमुळे एक दिवस आगोदर पर्यंत कट्टा होतो किंवा नाही साशंकच होतो. पाभेंच्या दृढनिश्चय पुढे वरुणराजाने नांगी टाकली व कट्ट्याच्या दिवशी संपूर्ण शरणागती पत्करून मिपाकरानां भेटण्याची मुभा दिली. मी जरा दूरच रहात असल्याने थोडा लवकर निघालो पण मित्रांना पहिल्यांदाच भेटणार रिकाम्या हाताने कसे जायचे म्हणून सुदाम्याचे पोहे घ्यावे या विचाराने पुण्यातल्या नामी बल्लवाच्या(चितळे) दुकानात घुसलो. कदाचित माझ्या दृढनिश्चयाची परीक्षा घ्यावी या उद्देशातून वरुणराजाने अचानक आघाडी उघडली. पण हाडाचा सैनिक, सगळी शस्त्र अस्त्र बरोबर होती. रेनकोट चढवला व दुचाकीवरून पुढील प्रवास सुरू केला. शेवटी वरूणालाच काय वाटले त्याने आपली सर्व कुमक परत बोलावून घेतली. या सगळ्यात टाईमीग चुकलेच. पण नागरी आयुष्यात आता पुर्ण पणे रूळल्यामुळे उशीर झाला तरी फारसे वाईट वाटून घेतले नाही. दुचाकी लेण्या समोरच पार्क केली. आतमधे गेल्यावर एक दोन ठिकाणी घोळके दिसले पण सुरक्षारक्षाच्या नजरेतून बघुन मिपाकर कोण याचा आदांज घेत एका घोळक्यात घुसलो. आदांज बरोबर निघाला. असो, स्वताचा परिचय दिल्यावर घोळक्यातल्या प्रत्येकाचे चेहरे निरखत असताना असे भाव दिसले की "किती जुनी ओळख आहे आपली". मोकळ्या गप्पा सुरू झाल्या. माझ्या मनात प्रत्येक सदस्याबद्दल त्यांनी दिलेल्या प्रतिसादा वरून एक पुर्व प्रतिमा होती त्याला धक्का बसला. प्रचेतस यांचे लिखाण व ज्ञान बघुन कोणीतरी ढुढ्ढाचार्य असेल असे वाटले होते. उलट निघाले तरूण तुर्क निघाले. पाभे एक तिशीचा यंग एनर्जेटीक उतावळा तरूण असावा. पण उलट मध्यमवयीन, शांत, मृदुभाषी व आत्मविश्वास आणी आत्मीयता ठासून भरलेले व्यक्तिमत्व दिसले. आणी असेच बाकीच्या सदस्यांबद्दल. चश्मेबद्दूर यांचे लेखन किवा प्रतीसाद न वाचल्यामुळे काहीच कल्पनाच नव्हती ,नवीनच ओळख झाली. प्रसन्न व्यक्तिमत्त्व व आत्मीयता या दोन गोष्टी मनावर छाप सोडून गेल्या.. आयुष्य डाॅक्टर जाती बरोबरच घालवल्यामुळे कुमारएक यांना ओळखण्यास वेळ लागला नाही. सर्वांबद्दल लिहीत बसलो तर एक वेगळाच धागा काढावा लागेल. तरीसुद्धा अबा, अमरेन्द्र बाहुबली यांच्यावर लिहील्या शिवाय पुढे जाऊच शकत नाही. अबा एक दबंग, भांडखोर मोठ्ठा माणूस असेल उलट हॅण्डसम,चार्मींग व अफेक्शनेट व्यक्तिमत्त्वाचा उमेदितला तरूण मनावर कायमची छाप सोडून गेला. अल्झायमर झाला तरी त्याला विसरू शकणार नाही. एक आश्चर्याचा धक्काच बसला जेव्हा रामचंद्र यांनी प्रत्येकाचे लिखाण व त्यावरील त्यांचे प्रतिसाद या बरोबरच ओळख करून घ्यायला सुरवात केली. प्रचंड उत्साह व सामान्य ज्ञान व आत्मीयता पाहून आनंद झाला. असे मिसळून गेले की दुधात साखर. एक आणखीन खास निरक्षणाअंती असे दिसले की सर्व सदस्य फिजीकली फिट व हसमुख होते. कदाचित माझीच प्राॅपर्टी(तोंद) जास्त होती. इतके दिवस आवरून ठेवल्याने तीने सुद्धा बंड पुकारले आहे. बाकी कट्ट्यावर काय झाले हे पाभेंनी स्वविस्तर लिहीलेच आहे. थोडक्यात,आजच पुणे मिपा कट्टा संपन्न झाला. एक वेगळाच अनुभव होता. "कट्ट्यावरती गंध पसरला नाते मनाचे कोणीच कोणा ठावे नसता जुळती बंध रेशमांचे" परवलीचा शब्द होता," मिपाकर का?". नवल वाटले. शेवटपर्यंत होतो,चहा पिला व मगच गेलो. या चारपाच तासात माझे वय मी विसरलो एवढे मात्र नक्कीच. खादंन्ती नव्हती मग जवळच्याच प्रसिद्ध हाटेलातून दोन प्लेट वांग्याची भाजी,ज्वारीची भाकरी ,झणझणीत ठेचा व मिक्स भजी घेऊन घराकडे प्रस्थान केले. कट्ट्यावर बरेच नवीन मित्र मिळाल्याने मी खुश होतो. चुलतसासूबाईंची(स्वयंपाक) आराधना करावी लागली नाही म्हणून गृहमंत्रालय पण खुश. एकुण दिवस मस्तच गेला.

छान वृत्तांत पुण्यात असूनही या वेळी नाही जमले याची खंत आहेच पुढील कट्टा नक्की मलाही फोटो दिसत नाहीत

छान वृत्तांत.. फोटो का दिसत नाहीत बरे?

फोटोचा गणेशा का झालाय ते समजले नाही. उद्या दुरूस्ती करतो. तो पर्यंत कृपया वाट पहावी.

फोटोचा गणेशा का झालाय ते समजले नाही. उद्या दुरूस्ती करतो. तो पर्यंत कृपया वाट पहावी.

वृत्तान्त आवडला..

कोरम पूर्ण भरल्यानंतर प्रचेतस (वल्ली) यांनी सुत्र हातात घेतली.

यालाच घाबरून जुनेजाणते मिपाकर आले नाहीत असे सूत्रांनी सांगितले

पुढील कट्ट्यास नक्की येणार.

लयी धमाल केलेली दिसतेय! पातळेश्वरचे फोटो कमाल आलेत. पुण्याच्या एखाद्या कट्ट्याला नक्की येणार!

पण, व्हिडियो काॅल मुळे, ती कसर भरून निघाली ...

भारी झाला कट्टा. मात्र प्रचि दिसत नाहीत.

मी पण खरं तर आलो होतो, पण उशिरा पोचलो.. नाहीतर भेट झाली असती..

मुख्य वृत्तांत आणि उप-वृत्तांत यातून चित्र उभं राहिलं... पण मुख्य चित्रे का बरं दिसेनात!! गॅस शेगडीच्या बंद बटणासारखं दिसतंय.

अभियंता दिनाच्या कार्यक्रमाचा भाग म्हणून एका कॉलेज मध्ये परिक्षक होतो. हा पूर्व नियोजित कार्यक्रम सरकवता न आल्याने कट्ट्याला येता आले नाही, पण व्रृत्तांत वाचून छान वाटले. पुढील वेळी नक्की येणार. फोटो दिसत नाहीत..

कालच्या फोटोंचा गणेशा झाल्याने बराचस हिरमोड झाला. आता ते फोटो येथे डकवतो आहे. मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो उभे असलेले मागची रांग (डावीकडून): प्रशांत (मालक), प्रचेतस (वल्ली), टीपीके, कुमार१, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, धनावडे, अमरेंद्र बाहूबली. बसलेले खालची रांग (डावीकडून): मिपाप्रेमी योगेश, राजेंद्र मेहेंदळे, बिपीन सुरेश सांगळे, चौथा कोनाडा, पाषाणभेद,चष्मेबद्दूर लेणीचा परिसर या फोटोत दाखवणे हा उद्देश आहे. मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो उभे असलेले मागची रांग (डावीकडून): प्रशांत (मालक), प्रचेतस (वल्ली), टीपीके, कुमार१, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, धनावडे, अमरेंद्र बाहूबली. बसलेले खालची रांग (डावीकडून): मिपाप्रेमी योगेश, राजेंद्र मेहेंदळे, बिपीन सुरेश सांगळे, चौथा कोनाडा, पाषाणभेद,चष्मेबद्दूर मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो मागची रांग (डावीकडून): चष्मेबद्दूर, टीपीके, धनावडे, बिपीन सुरेश सांगळे, प्रशांत (मालक), मिपाप्रेमी योगेश खालची रांग (डावीकडून): अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, पाषाणभेद, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, कुमार१, प्रचेतस (वल्ली), चौथा कोनाडा मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो मागची रांग (डावीकडून): चष्मेबद्दूर, टीपीके, धनावडे, बिपीन सुरेश सांगळे, प्रशांत (मालक), मिपाप्रेमी योगेश खालची रांग (डावीकडून): अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, पाषाणभेद, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, प्रचेतस (वल्ली), कुमार१, चौथा कोनाडा पाताळेश्वर लेण्यातील आम्ही बसलो ते ठिकाण पाताळेश्वर लेण्यातील आम्ही बसलो ते ठिकाण पाताळेश्वर लेण्यातील लांबलचक ओवरी पाताळेश्वर लेण्यातील नंदी गृह पाताळेश्वर लेण्याच्या गेट वरील शिल्प, ज्यावर प्रचेतस यांची पारखी नजर गेली सर्वात शेवटी रामचंद्र आले, तो पर्यंत बरेचसे मिपाकर निघून गेले होते. लेण्याबाहेरील जंगली महाराज रस्त्यावरील फोटो. डावीकडून: अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, मिपाप्रेमी योगेश, रामचंद्र, धनावडे, अनिकेत वैद्य, टीपीके, पाषाणभेद सर्वांना भेटून खूप आनंद झाला. भेटूया पुढील कट्टा भेटीत.

फोटोच्या लिंका (इमेज अ‍ॅड्रेस) बरोबर वाटत नाही आहेत.

सर्व फोटोज नव्याने अपलोड केले आहेत 👍 मला काल रात्री वृत्तांत वाचला तेव्हाही सगळे फोटोज व्यवस्थित दिसत होते. अत्ता काहीजणांचे फोटो दिसत नसल्याचे सांगणारे प्रतिसाद वाचल्यावर सर्व फोटोज आधी डाउनलोड आणि मग अपलोड करून धाग्यातल्या लिंक्स अपडेट केल्या आहेत. आता सर्वांना फोटो दिसत असावेत अशी अपेक्षा करतो. अवांतर: कालच्या कट्ट्याला मी, माझी बायको आणि मिपाकर ज्योती अळवणी असे तिघेजण येणार होतो आणि त्यादृष्टीने तयारीही केली होती, पण वरुणराजाने अवकृपा केल्याने आम्ही नाही येऊ शकलो ह्याची खंत आहे. आमच्यावर अवकृपा झाली असली तरी कट्टेकऱ्यांवर कृपा झाल्याचे वाचून आनंद झाला आणि ह्या सुखद कट्टानुभवाला मुकल्याचे दुःखही! असो, कट्ट्याचा सचित्र वृत्तांत आवडला आहे हे.वे.सा.न.ल. पुणे कट्ट्याचे यशस्वीरीत्या आयोजन केल्याबद्दल पाषाणभेद ह्यांचे आणि सर्व उपस्थित मिपाकरांचे मनःपूर्वक अभिनंदन 🌹

आता मुख्य लेखातील प्रकाशचित्रे दिसताहेत.

पुण्यात नसल्याने कट्टा मिसला. फोटो व कट्ट्याचा वृत्तान्त छान. मजा आली वाचून .

वृत्तांत चाळला. तपशीलवार वाचला नै. पण, भारी कट्टा झालेला दिसतो. सर्वांना पाहुन बरं वाटलं. चश्मेबद्दूर कोणी पुरुष, डु आयडी असेल असे वाटायचे. ( हे राम) बाकी, ते कुमार १ काका मनमोकळे वगैरे असतील असे असतील अशी अपेक्षा करतो. (पळा) -दिलीप बिरुटे

आणि उप-वृत्तांत !

जोरात झाला की कट्टा. मस्तच.

एकदम खुसखुशीत वृत्तांत. काही मिपाकर आधीपासून ओळखीचे होतेच, तर काही मिपाकरांशी नव्याने ओळख झाली. गप्पा मारता मारता कर्नलतपस्वी हे आमचे दूरचे नातेवाईक असल्याचे समजले, त्याअनुषंगाने देखील काही गप्पा झाल्या. पाभे यांनी कट्ट्याचे नेमके आयोजन केले होते त्याबद्दल त्यांचे खास आभार. दिवाळीच्या आधी पुन्हा एकदा एक पुणे कट्टा आयोजित करण्याचा विचार सुरू आहे अर्थात वेगळ्या ठिकाणी. त्याबाबद्दल नियोजन करून जाहीर करूच.

मला आता मूळ धाग्यातील फोटो दिसायला लागेल आहेत. मला पहिल्याच फोटोतील पाषाणभेद यांचा मांडी घालून मस्त रिलॅक्स मोड मधला प्रसन्न चेह-यातला फोटो आवडला. लागलीच प्रतिसाद टाकला. आता पुढचे फोटो बघतो.

कट्टा चांगलाच यशस्वी झाला हे पाहून आनंद झाला. पाषाणभेद यांचे विशेष कौतुक. मी शनिवारपर्यंत कट्ट्याच्या धाग्यावर प्रतिसाद देणे टाळले कारण रविवारचे काम नक्की होत नव्हते. अखेर रविवारीही न टाळता येण्यासारखे काम मागे लागल्यामुळे येता आलेच नाही. असो, पुढच्या वेळी नक्की प्रयत्न करीन. सं - दी - प

जोरदार झाला कट्टा. बरेच दिवसांनी असा जबरी कट्टा वृ आला मिपावर. फोटो एकदम झकास!

कट्टा एकदम मस्त पार पडला. बऱ्याच नवीन ओळखी झाल्या . बाकरवडी, पेढे ह्यांनी मजा अली. त्याबरोबच प्रचेतस कडून खूप मस्त माहिती मिळाली. गाव वाले (धुळेकर) भेटले आणि एकूणच २-३ तास मजेत गेले.

छान फोटो आणि वृत्तांत.

वृतांत आणि फोटो दोन्हीं झक्कास!

कट्ट्याच्या दिवशीच काम असल्यामुळे मी कट्ट्याला येऊ शकेन की नाही याची शेवट पर्यंत खात्री नव्हती ! त्यामुळे धाग्यावर कुठेच याबाबत बोललो नव्हतो. मागच्या प्राधिकरण कट्ट्याला उपस्थित होतो त्याला ७-८ वर्षे झाली होती ! त्यावेळी सौ सुद्धा सोबत असण्याचा योग आला ! तेव्हाची धमाल परत येणार होती ! इच्छा तेथे मार्ग या उक्तीनुसार काही ऍडजेस्टमेंट नंतर कट्ट्याला उपस्थित राहण्याची संधी मिळून गेली, सौ तिच्या व्यग्रते मुळे येऊ शकणार नव्हती ! पावसानं ही ब्रेक घेत सहकार्य केलं अन घाईत लोकल पकडून कट्ट्याला येऊन पोहचलो. पावसाच्या साचलेल्या पाण्यात सुरुवातीसच असलेल्या नंदी मंडपाचे प्रतिबिंब लोभस दिसत होते ! गर्दीच्या शहरातून कातळशिल्पाच्या आसमंतात शिरताना उल्हसित झालो होतो. मी अर्धा पाऊण तास उशिरा पोहचलो, बाहेर माणसांचे दोन तीन थवे दिसत होते ते मिपाकरांचे वाटत नव्हते .. मग थेट लेण्यांमध्ये पोहोचलो .... एक ग्रुप दिसला ... “कट्टा का ??” म्हणून विचारल्यावर “हो” असा गलका झाला. मी चौको अशी ओळख देताच जोरदार स्वागत झाले ... एका आयडी माझा ताबा घेऊन एक छोटी पिशवी माझ्याकडे सुपूर्द करून हुश्श केलं ! ते टीपीके होते, त्यांच्या हसऱ्या चेहऱ्याने लगेच मला आपलेसे करून टाकले ! कंजूस सरांनी एक कला विषयक पुस्तिका माझ्या कडे देण्यासाठी त्यांच्या हाती दिली होती, पण दोघांच्याही कार्यबाहुल्यामुळे भेट होऊ शकली नव्हती ! बऱ्याच वेळा व्यनि व फोन संभाषण झाले होते पण भेट व्हायचे योग येत नव्हते , ते या कट्ट्याने आले. मी मागे चित्रकार अन्वर हुसेन यांच्यावर लेख लिहिला होता त्यासंदर्भात ती पुस्तिका होती ! धन्यवाद कंजूस सर ... पुस्तिका माझ्या पर्यंत पोहिचली ... धन्यवाद, टीपीके ! लगेचच “मी बिपिन” म्हणत बिपिन सांगळे यांनी उबदार स्वागत केले, त्यांच्याशी काही वेळा व्यनि आणि फोनवर संभाषण होत असल्यामुळे ही गोष्ट लेखक कसे दिसत असतील याची उत्सुकता होती ! मग यथावकाश इतर सर्वांशी “हॅलो हाय” झाले. मग सर्वजण लेण्याबाहेरील मोकळ्या जागेत आलो, एकेकाशी ओळख पटत होती ! ! मी उशिरा पोहोचल्यामुळे प्रचतेसवल्लीचा हेरिटेज वॉक मिसला (बेटर लक नेक्स्ट टाईम, कट्ट्याचा आनंद घेण्यास सुरुवात केली ! प्रशांत .. साक्षात “मिपा मालक” यांना भेटून, बोलून रोमांचित व्हायला झाले ! पाषाणभेद यांनी धडपड करून निर्धाराने हा मिपा कट्टा आयोजित केल्याबद्दल कौतुक केले ! लोकांना एकत्र करण्याचा " हाय पॉसिटीव्ह ऍटीट्युड" असणारे मनमोकळे पाभे मनाला भावून गेले ! पा भे, हॅट्स ऑफ .. हा सुंदर कट्टा आयोजित केल्याबद्दल ! कट्टा वृतान्त आणि प्रचि, दोन्ही मस्तच ! कुमार१ यांच्या ज्येष्ठज्ञानी व्यक्तिमत्वाने भारावून गेलो, त्यांचे कित्येक ज्ञानवर्धक, आरोग्य विषयक माहितीपूर्ण धागे डोळ्यासमोर तरळून गेले ! त्यांनी अंतर्नाद सारख्या नावाजलेल्या नियतकालिकात लेखन केले आहे ही भारावून टाकणारे होते ! अमरेंद्र बाहूबली, नितीन सोलापूरकर, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, प्रचतेसवल्ली यांच्याशी बोलून छान वाटले. नितीन सोलापूरकर आमचा जिल्हा पार्टनर असल्याने आपुलकी वाटली. कट्ट्यानंतर घरी परत जाताना नितीन बरोबर जायला मिळाले, खुप गप्पा मारता आल्या. थॅंक यू नितीन माझी अगदी “डोअर डिलिव्हरी केली ! पुढच्या कार्यक्रमासाठी वेळेत पोहोचता आले ! कर्नलतपस्वी यांच्या कणखर लष्करी व्यक्तिमत्वाने आणि आपुलकीने खुप भारी वाटले ! अभ्यासू व्यक्तिमत्वाच्या “दि ओन्ली अनहिता इन कट्टा” प्रोफेसर वाटणाऱ्या जर्मन भाषेच्या शैक्षणिक क्षेत्रात कार्य करणाऱ्या चष्मेबद्दूर यांच्याशी बातचीत करताना मजा आली ! पेढे व बाकरवडी यांनी आनंद द्विगुणित झाला ! थॅंक यू, कर्नल साहेब ! बिपिन सुरेश सांगळे यांच्याशी अधूनमधून संपर्क असल्याने त्यांच्या लेखनाचा परीघ माहीत झाला. त्यांनी इत्यादि सारखे दर्जेदार मासिक आणि दिलीप प्रभावळकर यांच्या सारख्या दिग्गज लोकांबरोबर काम केलेले आहे, त्याच बरोबर बालमित्र साठी प्रसिद्ध चित्रकार गिरीश सहस्त्रबुद्धे यांच्याबरोवर कथा माला केली होती हे ऐकून त्यांच्या त्यांच्या या क्षेत्रातील दिग्गजपणा लक्षात यावा ! त्यांच्याबद्दचा आदर दुणावला ! कट्टयात मन रमून गेले होते पण एका कार्यक्रमासाठी परतायचे असल्याने निघणे भाग होते. अनायसे नि३ सोलापूरकर तिकडेच जाणार असल्याने त्याच्याबरोबर निघता आले, गप्पा झाल्या ! थॅंक यू नि३ फॉर लव्हली लिफ्ट ! एकंदरीत कट्टा एक नंबर संस्मरणीय झाला ! मित्रांनो, भेटूयात पुन्हा ! - चौको

पुण्यात असतो तर कट्ट्याला आवर्जून हजेरी लावली असती. पाताळेश्वरच्या बऱ्याच आठवणी आहेत, कॉलेजच्या दिवसात अधून-मधून सकाळ-संध्याकाळ एखादी फेरी ठरलेली असायची. एव्हाना मिपाआयडी (मिपावरील लिखाण) आणि प्रत्यक्षातील मिपाकर यांच्या जोड्या जुळवणं हा कठीण प्रश्न आहे याची सर्वांनाच जाणीव झाली आहे :-)

जोरदार कट्टा... प्रत्येकाची मुळ नावे काय आहेत?

मला कट्टा हा शब्द जरा निराळा वाटत आला आहे. त्यामुळे मी कट्टा भेट हा उल्लेख करत आलेलो आहे. कट्टा नियोजनात सर्वांनी माझे आभार मानले, माझे जरा जास्तच कौतूक होते आहे हे पाहून मला लाजल्यासारखे झाले आहे. मी तर खरेच काहीच केले नाही. फक्त कट्टा ठरवला व त्याला मिपाकरांनी साथ दिली. तसे पाहिले तर कोणताही कार्यक्रम, प्रसंग, इव्हेंट, सादरीकरण, प्रवास, भेट किंवा कोठेही साधे जायचे असेल तरी माझे नियोजन पक्के असते. तुम्ही सर्वांनी कुणी एकाचे ऐकून या कट्यात सहभागी झालात याचे मला अपृप, कौतूक आहे. मिपावरील अशा भेटी, कट्टा सांगून करण्यात मला आता अंदाज येत चालला आहे. काही ठोकताळे मनात पक्के झाले आहेत. यापुढील अशा नियोजनात मला माझा खारीचा वाटा उचलायला निश्चितच आवडेल. पुढील कट्टा यापेक्षा मोठा व्हावा, एखादे मंगलकर्यालय, हॉल भाड्याने घेण्याइतका समारंभ व्हावा किंवा साहित्यसंमेलनासारखा कार्यक्रम व्हावा या सदिच्छा.

छानच वृत्तांत, फोटो

आम्हाला पाताळेश्वर लेण्यातील साधारण इतिहास, तेथील शिल्पांचा मागोवा इत्यादींचा परिचय करून दिला.

मस्तच... मला फार आवडतात अशा गाईडेड टूर्स ! फोटो आणि वृत्तांत छानच... :) प्रतिसादही आवडले.

जोरदार झालेला दिसतोत पुणे कट्टा. मुख्य आयोजक पाषाणभेद साहेब व त्यांच्या सहकार्‍यांचे तसेच सर्व उपस्थितांचे मनःपूर्वक अभिनंदन. फोटोज उत्तम आहेत. दहा वर्षांपूर्वीच्या मुंबईजवळच्या एका कट्ट्याच्या वृत्तांतातल्या फोटोजला काहींनी धुरकट म्हंटले होते. दहा वर्षांत छायाचित्रणाच्या (सरासरी) दर्जाच्या बाबतीत लक्षणीय प्रगती झाली आहे असे निरीक्षण नोंदवतो.

कट्टा वृत्तांत वाचला, आपणही अशा कट्टयांना जावे वाटले पण सर्व कट्टे दूर भरतात, आमच्या ठाणे डोंबिवली ,कल्याण इथे आम्च्या ज‌ळ का भरवत नाहीत ठण्याला तर मुंब इकर. आम्ही ठाणे जिल्हावासिय सर्वानाच मध्यवर्ती होइल. मीहे मागे पण सूचित केले होते, पण मी नविन आयडी असल्यामुळे कोणीच लक्ष दिले नसल्याचे वाटत आहे , त्यांत मी फक्त वाचक म्हणूनच प्रतिसाद देत असते. लेखक नाही, म्णून सर्व ठरविणारे दुर्लक्ष करत असावेत का?

कट्टा वृत्तांत वाचला, आपणही अशा कट्टयांना जावे वाटले पण सर्व कट्टे दूर भरतात, आमच्या ठाणे डोंबिवली ,कल्याण इथे आम्च्या ज‌ळ का भरवत नाहीत ठण्याला तर मुंब इकर. आम्ही ठाणे जिल्हावासिय सर्वानाच मध्यवर्ती होइल. मीहे मागे पण सूचित केले होते, पण मी नविन आयडी असल्यामुळे कोणीच लक्ष दिले नसल्याचे वाटत आहे , त्यांत मी फक्त वाचक म्हणूनच प्रतिसाद देत असते. लेखक नाही, म्णून सर्व ठरविणारे दुर्लक्ष करत असावेत का?

फोटो छान आले आहेत ..

सुंदर झालाय...

भारी जागा आणि फोटो. पुण्याच्या कट्ट्यांना गेलोय पण नाशिक भागातल्या नाही.

फोटो छान आहेत.

कट्टा होऊन सचित्र वृत्तांत पण आला!! मस्तच. प्रचेतस, नाखु, चौको, गणेशा, प्रशांत आणि ईतर पिंचि मिपाकर कधी भेटायचे?

फोटो आणि वृत्तांत आवडले. मिपा कट्टा होणे नेहमीच आनंददायक असते.

कट्टा मस्त झालेला दिसतोय. असेच मिपाकरांचे कट्टे होत राहोत आणि प्रचि/लेख येत राहोत हीच शुभेच्छा!! अवांतर- पिंचि कट्ट्यामध्ये पुणेकरांना यायला अलाऊड आहे काय? :)

मस्त. बाकी प्रोसेस्ड कृषि उत्पादनांवर जीएसटी कमी केली तरी त्यांची विक्री वाढेल आणि शेतकर्‍यांची कमाई ही.

नारायणगाव, जुन्नर परिसर औमुंपुठाडोंना मध्यवर्ती आहे. शनिवारी ठेवा. आम्ही जरूर येऊ.

फोटो आणि वृतांत दोन्ही आवडले. फोटो पाहिल्यावर काही वर्षांपूर्वी मी पैठणला गेलो होतो, तिथे एकनाथ महाराजांचा वाडा, समाधी मंदीर पाहिले होते ते या निमित्त्याने आठवले.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Zara Sa... :- | Jannat | KK |

मस्त 👍

फोटो आणि वृतांत दोन्ही आवडले.

छान!

झकास कट्टा, छान फोटू आणि वृत्तांत! पाभे,पिंगू, पालेकर या मिपाकरांना आणि कुटुंबीयांना पाहून मस्त वाटले. ♥ ♥ सह्याद्री फार्मचा भव्य परिसर छाप सोडून जातो. इकडं आलो तर भेट द्यावीच असे वाटण्या सारखे ठिकाण ! पाभे आणि इतर कट्टेकऱ्यांचे हार्दिक अभिनंदन!

मुंबईकर पिंगू नाशिक कट्ट्याला कसा काय टपकला? :)

छान आहे पावसाळी भेट! वृत्तांत आवडला, मला फोटो दिसत नाही.

कट्टा छान झालाय. पाभे तुम्हाला पहिल्यांदाच पाहतोय. बरं वाटलं

फोटो छान आले आहेत ..

सुंदर झालाय...

भारी जागा आणि फोटो. पुण्याच्या कट्ट्यांना गेलोय पण नाशिक भागातल्या नाही.

फोटो छान आहेत.

कट्टा होऊन सचित्र वृत्तांत पण आला!! मस्तच. प्रचेतस, नाखु, चौको, गणेशा, प्रशांत आणि ईतर पिंचि मिपाकर कधी भेटायचे?

फोटो आणि वृत्तांत आवडले. मिपा कट्टा होणे नेहमीच आनंददायक असते.

कट्टा मस्त झालेला दिसतोय. असेच मिपाकरांचे कट्टे होत राहोत आणि प्रचि/लेख येत राहोत हीच शुभेच्छा!! अवांतर- पिंचि कट्ट्यामध्ये पुणेकरांना यायला अलाऊड आहे काय? :)

मस्त. बाकी प्रोसेस्ड कृषि उत्पादनांवर जीएसटी कमी केली तरी त्यांची विक्री वाढेल आणि शेतकर्‍यांची कमाई ही.

नारायणगाव, जुन्नर परिसर औमुंपुठाडोंना मध्यवर्ती आहे. शनिवारी ठेवा. आम्ही जरूर येऊ.

फोटो आणि वृतांत दोन्ही आवडले. फोटो पाहिल्यावर काही वर्षांपूर्वी मी पैठणला गेलो होतो, तिथे एकनाथ महाराजांचा वाडा, समाधी मंदीर पाहिले होते ते या निमित्त्याने आठवले.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Zara Sa... :- | Jannat | KK |

मस्त 👍

फोटो आणि वृतांत दोन्ही आवडले.

छान!

झकास कट्टा, छान फोटू आणि वृत्तांत! पाभे,पिंगू, पालेकर या मिपाकरांना आणि कुटुंबीयांना पाहून मस्त वाटले. ♥ ♥ सह्याद्री फार्मचा भव्य परिसर छाप सोडून जातो. इकडं आलो तर भेट द्यावीच असे वाटण्या सारखे ठिकाण ! पाभे आणि इतर कट्टेकऱ्यांचे हार्दिक अभिनंदन!

मुंबईकर पिंगू नाशिक कट्ट्याला कसा काय टपकला? :)

छान आहे पावसाळी भेट! वृत्तांत आवडला, मला फोटो दिसत नाही.

कट्टा छान झालाय. पाभे तुम्हाला पहिल्यांदाच पाहतोय. बरं वाटलं

कट्ट्याला शुभेछा.

कुटूंब, लहान मुले, घरातील पाहूणे यांचे स्वागत आहे. "नाशिकची मिसळ खाणे" हा कार्यक्रम होणार नाही याची कृपया नोंद घ्यावी. गुगल लोकेशन: https://maps.app.goo.gl/kTB3ST2XXTDap3BK8

.

नाशिककरांच्या क्ट्ट्याला शुभेच्छा !!!

क्ट्ट्याला शुभेच्छा.

सह्याद्री फार्म कारखाना भेट सह्याद्री फार्म हे माझा कॉलेज सिनियर विलास शिंदे यांनी सुरु केली आहे. मस्त जागा आहे ..

मिपाकर पाभे आयोजित नाशिक मोहोडी कट्ट्यास पिंचिंवाडी मिपाकट्टा मंडळातर्फे हार्दिक हार्दिक शुभेच्छा! कट्टा वृत्तांताची आतुरतेने वाट पाहत आहे !

पिंची कट्टा झालाच पाहिजे..

क्ट्ट्याला शुभेच्छा...!

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.

नाशिक सिटीलींक (सिटीबस) मध्येच दिवसभराचे तिकीट (पास) १०० रुपयात मिळते. दिवसभर कितीही वेळा भटकता येते. हा पास उपयोगी ठरावा.