मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

विनोद

काव्यप्रसववेदना

आपला अभिजित ·

अनामिक 20/02/2009 - 23:49
अभिजित.. सॉरी... इथे प्रतिसाद न देताच विडंबन पोस्ट पण केले. कविता मस्तंच आहे. आवडली! -अनामिक

सहज 21/02/2009 - 07:25
प्रामाणीक प्रयत्न आवडले. पुढल्या वेळेला मिपावरील परसिद्ध दाई, दागदर यांचा सल्ला घ्या. अन द्या लवकर पेढे/बर्फी दुसर्‍याचे ;-)

अनामिक 20/02/2009 - 23:49
अभिजित.. सॉरी... इथे प्रतिसाद न देताच विडंबन पोस्ट पण केले. कविता मस्तंच आहे. आवडली! -अनामिक

सहज 21/02/2009 - 07:25
प्रामाणीक प्रयत्न आवडले. पुढल्या वेळेला मिपावरील परसिद्ध दाई, दागदर यांचा सल्ला घ्या. अन द्या लवकर पेढे/बर्फी दुसर्‍याचे ;-)
सूचना ः या कवितेतील (अस्मादिक सोडून) सर्व पात्रे, कल्पना, घटना, प्रसंग काल्पनिक असून, त्यांचा कोणत्याही जिवंत अथवा मृत व्यक्तीशी संबंध नाही.
विरंगुळा
विनोद

"ती काही उमेद हारत नाही ".....समस्यापुर्ती अथवा काव्यस्पर्धा ...!!!

छोटा डॉन ·

शंकरराव 17/02/2009 - 20:10
धोत-याला कधी गुलाब येत नाही कव्यस्पर्धा घेउन समस्यापुर्ती होत नाही अजुन सुचेल तस.. वेळ मिळाल्यावर टाकू

विजुभाऊ 19/02/2009 - 19:53
बेगॉन/ डायझोन्/टीक२० सगळे एकदम वापरुन पाहिले कितीही झटकले तरी झुरळ काही मरत नाही जीव तुटता तुटता पुनर्जन्म होतो हात पाय हलत रहतात अधुनमधुन पंख फडफडतो जातो जातो वाटते पण जीव काही जात नाही कितीही झटकले तरी काही झुरळ मरत नाही तु काहीही कर पोसलेला नेता आहे मी इथल्या सगळया समाजाच्या नामर्दगानीवर कुरतडत राहीन अंधारात तुलाच. जगत राहीन तुझ्या उष्ट्यावर आणि माज करेन त्यावरच. तूच शेवटी हरणार आहेस मी असाच आहे शतकांपासुन तु ही असाच आहेस शतकांपासुन सोशीक आणि सहनशील निवडणूका वगैरे जन्तुनशाकाना आम्ही दाद देत नाही. हे सांगितल्यावाचुन ते रहात नाही या उपायांनी काही होत नाही, आमची जाड कातडी कशालाच दाद देत नाही हे ठाउक आहे म्हणुन ती काही उमेद हारत नाही ...!

छोटा डॉन 19/02/2009 - 20:05
जरी आमच्या विषयाशी संबंधीत नसले तरी कवितेत व्यक्त झालेले विचार आणि काव्याची थीम मस्त आहे ... सुरेख हो विजुभाऊ ...! ------ ( निगरगट्ट स्वयंघोषीत नेता ) छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

सूहास 17/02/2009 - 20:13
"मी तिला सा॑गीतले की मी झोपेत घोरतो " "ती म्हणाली तु जाउन डॉक्टरला का विचारत नाही " या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! सुहास.. मला"पिऊन्"घरी जाण्याची भिती वाटत नाही,भिती वाटते ती "घरी जाण्याची"

लिखाळ 17/02/2009 - 20:34
पूर्वीची स्थिती - वाढदिवस विसरलो तिचा केली इतर मुलींशी सलगी म्हणाली मनमिळाऊ तू त्या तर तुझ्या बहिणी व्हॅलेंटाईनला दिले फूल पिवळे आणि चॉकलेट डेला किटकॅट म्हणाली चल मारु गप्पा कॉलेजच्या फाटकात समजून चुकलो मी आता ती काही बधत नाही या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! सध्याची काल्पनिक स्थिती :) बराच विचार केला अन लिहिले मिपावरती आताच पाहिले आली ती घेऊन नवा आयडी उपायाबद्दल विचार चालू आहे.... -- लिखाळ.

ऍडीजोशी 17/02/2009 - 20:48
डाणराव बंगलोरी, फक्त आणि फक्त तुमच्यासाठी ह्या ओळी खरडतोय. आस्वाद घ्यावा. १ घेऊन ये तिला आपल्या ढोसरीला, पाय लाऊन पळेल तिच्या पाठीला. २ तुझ्या डोळ्यांची नशा लय मस्त आहे, पण त्याहून शिवास रिगलची रंगत लय जास्त आहे. ३ कोण तू तुझं नाव आठवत नाही, किती डोकं खाजवलं काही सुचत नाही, काल पासून प्यायलो नाही, बहुदा म्हणूनच काही स्मरत नाही. ४ मी आहे छोटा डॉन, मोठी आहे माझी मान, जास्त मागे लागून नकोस, गरम करीन तुझा कान. ५ किती आल्या किती गेल्या, त्यात आता तुझी भर पडली, तुला पाहून असं वाटतं, का ही आयुष्यात कडमडली. ६ जाऊ दे गं मला, नको मागे लागुस, दारू पितान चकणा संपल्यासारखी नको वागूस. आता तुझ्या ओळी घेऊन या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! दारूचं पण असंच असतं, किती आणली तरी पुरत नाही. या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! आज काल डाण्याला झालंय काय? देशी सुद्धा चढत नाही... या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! तरी तुला सांगत होतो, लफडं करणं दारू पिण्याइतकं सोप्प नाही.

छोटा डॉन 17/02/2009 - 20:52
_/\_ ऍडीमहाशय, धन्य आहात आपण ...! ह्याबद्दल आपल्याला आमच्याकडुन "एक लिटर दुध व सव्वाशे ग्रॅम कंदी पेढे" लागु, भेटल्यावर देतो व वरुन भाजलेली बडीशेप खाऊ घालतो.
जाऊ दे गं मला, नको मागे लागुस, दारू पितान चकणा संपल्यासारखी नको वागूस.
=)) =)) =)) खल्लासऽऽऽऽ ------ छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

ब्रिटिश टिंग्या 17/02/2009 - 21:27
एड्याभौ लै भारी! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! लष्कर-ए-खरडाने धडा शिकवला तरीही , उच्चभ्रू अहंकार सोडत नाही! ;)

शितल 17/02/2009 - 21:37
>>लष्कर-ए-खरडाने धडा शिकवला तरीही , उच्चभ्रू अहंकार सोडत नाही! =)) डॉन्या, ह्या टिंग्याला ४ दिवस तुझ्याबरोबर ठेव, मग बघ तिने तुला दुरून बघितले तरी काळा गॉगल लावुन रस्त्याच्या कडे कडेन निघुन जाईल. ;)

दशानन 18/02/2009 - 07:54
शितल चा उपाय जबरा आहे.... ट्राय कर रे डोन्या ! * बाकी एडी भाउ धन्य आहेस.

संदीप चित्रे 18/02/2009 - 21:56
>> या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! तरी तुला सांगत होतो, लफडं करणं दारू पिण्याइतकं सोप्प नाही. या ओळी मस्त जुळल्या आहेत ऍडी :)

ऍडीजोशी 17/02/2009 - 20:49
आपल्या सौम्याचं काय झालं रे?????????????

सूहास 17/02/2009 - 21:00
या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! तरी तुला सांगत होतो, लफडं करणं दारू पिण्याइतकं सोप्प नाही. स॑ प लो... सुहास.. मला"पिऊन्"घरी जाण्याची भिती वाटत नाही,भिती वाटते ती "घरी जाण्याची"

अमृतांजन 17/02/2009 - 21:30
माझा ७ वेळेचा अनुभव असा आहे की, काही प्रश्न/ई. विचारावे लागतात- १. तुला बहीण आहे का असे विचारणे २. सतत तिला अवघड जाणाऱ्या विषयांबद्दल बोलत राहणे व त्याबद्दल प्रॉब्लेम विचारत बसणे ३. पर्स विकत घेउन तिला विचारणे, तुला आवडली का ग? आज किनै एका माणसाचा बर्थ्डे आहे ४. खूप जोरात चालणे- बरोबर असल्यास आणि सतत सांगणे, किती हळू चालतेस ५. तिच्या कपड्यांवर सतत टिका करणे ६. तुला आयुष्यात काहीही मदत लागली मला सांग बरका, मी धाऊन येईन, असे म्हणणे ७. मला सैन्यात भरती व्हायचे आहे असे सांगणे ८. मी अजुन ४ वर्षे तरी शिकणार आहे, नोकरी-बिकरीचा विचार नाही असे सांगणे ९. ढासळत्या समाजव्यवस्थेबद्दल, संकुचित राजकारणावर, क्रिकेट्वर सतत चर्चा करणे १०. सुहागरात्री मांजर मारणे ही कथा माहीत असल्यास त्यास्वरुपाची कथा सांगणे ११. ई

अमृतांजन 17/02/2009 - 22:33
ह्या सगळ्यासाठी एक एकाच वाक्याचा रामबाण उपाय आहे पण तो वाचून मिसळपाव खातांना जोरदार ठसका लागेल. त्यामुळे इथे नको.

ऍडीजोशी 17/02/2009 - 21:48
मला सैन्यात भरती व्हायचे आहे असे सांगणे ह्या कारणावर माझ्या एका मित्राने कितीतरी जीवघेण्या प्रसंगांतून सुटका करून घेतली आहे :)

सिद्धेश 17/02/2009 - 21:47
या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! अगं नेतेसुद्धा खुर्ची उबवायची इतकी जिद्द धरत नाहीत..... या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! बॉलीवूडवाले बघ दररोज घेऊन फिरतात नवीन बाई...... या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! तुज्या मायला तुला एकदा सांगितलेलं कळत नाही........ आसिन्धुसिन्धुपर्यंता यस्य भारतभूमिका | पित्रुभू: पुण्यभू:श्चैव सः हिन्दु इति एव स्मृतः ||

प्रभाकर पेठकर 17/02/2009 - 21:57
या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! (पण मला समजत नाही) तिला नाकारण्याची तूच उमेद का हरत नाहीस? एकदाची तिला आपली (म्हणजे तूझी होऽऽ!) का म्हणत नाहीस? अंगे भिजली जलधारांनी, ऐशा ललना स्वये येऊनी, देती आलींगन चुंबुनी, तेच पुरूष भाग्याचे. (बाकी सर्व दुर्भाग्याचे) दारूने प्रश्न सुटत नाहीत, पण दुधाने तरी कुठे सुटतात?

अनामिक 17/02/2009 - 22:13
डॉन्याचे मनोगत खालच्या (ट ला ट जोडून केलेल्या) कवितेत मांडायचा प्रयत्न केला आहे....... ****************************** ऐक मित्रा सांगतो, तुले माही गोष्टं पोट्टी लागली मागे, पण हाये लई खाष्ट काय म्हणतो? सांगू तुला ति हाय कशी... रंग्याची कविता वाच, वाटंल म्हैसचं जशी म्हणली मला ति, तिचा माह्यावर जडला जीव ऐकुन तिचे शब्द, माही मलाच आली किव आता जवा तवा मला ति करत र्‍हायते फोन सारकं वाट्टे लावाव्या तिच्या कानाखाली दोन रागात येवून मी तिला येकदा सांगीतलं तसं पण माहा हात वाट्टे तिला जशी मोराची पिसं ति दिसली की आजकाल मी बदलतो वाट माही पर ति येतेच माह्या मागं कारण काढून काही येकदा तिच्यादेखत तिच्या बहिणीला मारला डोळा तर म्हणते कशी मला 'तू येडा की खुळा' म्हणलं नको मागे लागू माह्या, मी न्हाई सोम्यागोम्या पर तिला मात्र वाटे, ति माझी सौम्या मी तिचा गोम्या कंटाळलो तिला सांगून 'बाई माहा पिच्छा सोड' पर मेल्याशिवाय जित्याची कधी जाते का खोड? म्हणे मला ति... जल्मभर देईल माही साथ राहु सोबत आपण दोघं जसे चुन्ना आणि काथ हा इचार करुन माह्या काळजात होते धस्सं आता उरलेलं आयुष्य मी जगुतरी कसं? काय काय न्हाई केलं, पर ति दुर काई जाईना माह्यासाठचा आनंद तिच्या मनात काई माईना लै केलेत उपाय, या उपायांनी काही होत न्हाई, खरं हाय तिचं प्रेम, ती काही उमेद हारत न्हाई ...! ****************************** -अनामिक

छोटा डॉन 17/02/2009 - 22:17
एकदम सुरेख काव्य "अनामिकभाऊ", सह्ही है ..! मज्जा आली, आभारी आहे ...! असेच अजुन येऊ द्यात ..! :) ------ ( भलताच खाष्टं ) छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

अवलिया 17/02/2009 - 22:57
हे तू नीट समजुन का घेत नाही कसं तुला काहीच समजत नाही ! साधी,सरळ आणी सोपी गोष्ट आहे, तुझ्याबरोबर मला राहवत नाही ! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! अगदी सहज आवडते का विचारतेस, भावना माझ्या तुला का जाणवत नाही ! साधी,सरळ आणी सोपी गोष्ट आहे, तुझ्याबरोबर मला करमत नाही ! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! तू जवळ असलीस की खायला उठतं, कशातच लक्ष माझं लागत नाही ! एवढही तुला कसं कळत नाही, तुझ्यामुळे माझ्या जगण्याला अर्थ नाही ! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! मात्र कधी कधी असं वाटतं , तू दाखवतेस तुला समजत नाही ! भावना माझ्या चांगल्या तु जाणतेस, पण मुद्दामच तू मला सोडत नाही या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! भेटण्याने आता काही होणार नाही, मी तुझ्याबरोबर क्षणही जगणार नाही ! व्हावा वियोग ही तर देवाचीच इच्छा, त्याला तू किंवा मी टाळु शकणार नाही !! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! तुझं नि माझं विळाभोपळ्याच नातं, हा काही आज उद्याचा खेळ नाही ! तुझाच मी आणी माझीच तू, असं स्वप्नातही शक्य होणार नाही ! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! किती साधी,सरळ आणी सोपी गोष्ट आहे, तू हे समजुन का घेत नाही... या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! --अवलिया भेटण्यासाठी तुला तैयार होतो पण तुझे फर्मान आले, साद नाही

विसोबा खेचर 17/02/2009 - 22:27
अरे वा! धागा अंमळ मजेशीर! :) आमचं तत्व - आली अंगावर, घेतली शंगावर! :) आपला, (सांड) तात्या. बाय द वे डॉन्या, भानगड काय आहे? सांभाळ रे बाबा..! :) तात्या.

छोटा डॉन 17/02/2009 - 22:36
>>आली अंगावर, घेतली शंगावर! तात्यानु, ही "शंगावर" काय भानगड आहे हो ? इथे मला २ शक्यता वाटतात , शिंगावर किंवा अंगावर , कसेही चालेल ;) पण नकोच ..! ;) >>बाय द वे डॉन्या, भानगड काय आहे? सांभाळ रे बाबा..! =)) काही नाही हो, जरासा अंमळ विरंगुळा चालु आहे. टेन्शन नाही जास्त ...! ------ ( मजेशीर ) छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

विसोबा खेचर 17/02/2009 - 22:43
इथे मला २ शक्यता वाटतात , शिंगावर किंवा अंगावर , कसेही चालेल येस्स! कसंही चालेल! बाय द वे, अंगावर आली तर फारच बरं! स्थूलपणमुळे स्वत:हून अलिकडे श्रम जरा कमीच होतात! ;) तात्या.

छोटा डॉन 18/02/2009 - 08:53
अगदी करेक्ट ...! म्हणलं तर हा "रोडरोमियोगिरी"चाच प्रकार, फक्त इथे व्हिक्टीम एक "स्त्री" नाही व ( अजाणतेपणी ! ) त्रास देणारे अनोळखी नसुन ओळखीचे व चांगल्या संबंधातले आहेत. बाकी त्राससाहेबांनी जे काही गॄहीतक लावले त्याच्याशी सहमत आहे. कॄपया ह्या परिस्थीतीत इतर मान्यवरांनी त्यांची मते मांडावीत ...! ------ छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

सहज 18/02/2009 - 10:56
धागा अंमळ मजेदार कल्पनाविलास आहे. जर का कल्पनाविलास नसेल तर सोपे काम म्हणजे त्या व्यक्तिला हा धागा दिसेल अशी व्यवस्था करवणे. अजुन एक सल्ला - जोवर कुठे मॅटर सेटल होत नाही तोवर असु दे की नाहीतरी तुम्हाला इतर "बहिणीबरोबर" जाउ देतेय ना. मग प्रॉब्लेम काय हाय? अनुभव एक मोठी गोष्ट आहे.

धमाल मुलगा 18/02/2009 - 13:51
काय च्यायला कवटी चालते एकेकाची!! भले बहाद्दर रे :) बाकी, आ.का.का.क.ना.हे.ज.जा.आ.हे.वे.सां.न.ल. पण तरीही तुमच्यासाठी एखादा प्रयत्न करुन पाहतो ;) तिचा मला वीट येतो हे तिला कळत नाही, फटकन तोडणं मला काही जमत नाही... मग मी करतो फोन बंद, उपसुन टाकतो मोडेमच्याही तारा ... रिती बाटली उशाशी, झोपतो तसाच उपाशी, या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! स्वप्नांतसुध्दा येत राहते, क्षणोक्षणी भिवविते! आता तर दारुसुध्दा चढत नाही, मांडलेला हा छळ सुटत नाही! या उपायांनी काही होत नाही...या उपायांनी काही होत नाही! ती काही उमेद हारत नाही ...!!! **************************************************** च्यायला, कविता म्हणता म्हणता हे काय होऊन बसलं? शहाण्यानं उंटाच्या शेपटाच्या बुडख्याचा मुका घ्यायला जाऊ नये हेच खरं. बाकी, ते प्रथितयश कवी अन् काय काय म्हणताहात त्यांनी इकडं पाहीलं नाही म्हणून गळे कसले काढता? तुमची लायकी ती काय? तुम्ही धागे ते काय काढता? अहो, जरा उच्चभ्रु व्हा, तुमच्या शब्दाला वजन मिळू दे, मग पहा धागा काढल्याकाढल्या कसे छप्पन प्रतिसाद पडतात... ---------------------------------------------------------------------------------------- ::::हल्ली चालु असलेल्या मराठी-आंतरजालीय-टोळीयुध्दाचा आपण एक भाग नाही आहात? काय सांगता? स्वतःला कर्कवृत्ती मराठी माणुस कसे काय म्हणवता? ::::

आनंदयात्री 18/02/2009 - 14:04
>>बाकी, ते प्रथितयश कवी अन् काय काय म्हणताहात त्यांनी इकडं पाहीलं नाही म्हणून गळे कसले काढता? खरे आहे .. प्रथितयश कवी जरी नाही आले तरी प्रथितयश विडंबक बनण्याची स्वप्ने बघणारे आले आहेत वर आयडी बदलुन.

शितल 18/02/2009 - 18:31
>>>स्वप्नांतसुध्दा येत राहते, क्षणोक्षणी भिवविते! =)) हॉरर शो पाहुन झोपत जाऊ नकोस. ;) अरे वा, धम्या देखिल एक सुसाह्य कवि आहे की. ;) डॉन्या, बघ तुझ्या एका उमेदीने किती जणातील कविला हाक दिली. :)

छोटा डॉन 18/02/2009 - 17:12
काय ??? तुम्ही "*" टाका म्हणताय ? नाय जमणार, तुम्ही काय "*" सोडुन नुसती क्रियापदे वाचणार काय ? कर्म, सर्वनाम वगैरे नको का ? बाकी कविता झ्याक्क आहे ... ;) ------ " * "छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 18/02/2009 - 17:16
बाकी कविता झ्याक्क आहे ... Wink अहो डानराव, मग आमालाबी द्या की वाचाला ... आंद्याशेट, लोकं इतरांचं लिखाण, प्रतिसाद आपल्या नावावर खपवतात. तुम्ही वर एक लंबर कविता लिहून सही भलत्याच टुकार नावानं केलीत! ;-) अदिती

अवलिया 18/02/2009 - 17:19
अहो डानराव, मग आमालाबी द्या की वाचाला ... डान राव म्या पन ह्येच बोल्तो..... परभु एकतर इथे टाका नाही तर व्यनी करा... --अवलिया

छोटा डॉन 18/02/2009 - 17:24
>>डान राव म्या पन ह्येच बोल्तो..... आंतरजालीय इतिहासातली अजरामर हाक ... " ( प्रभु ) काका, मला वाचव ..!" बाय द वे, आपण अशा गप्पा कम प्रतिसाद देत बसतो व काही "जागरुक" लोक ह्यालाच "कंपुबाजांचे प्रतिसाद वाढवणे" म्हणतात ... आहे की नाही डोक्याला शॉट ??? एक तर प्रभुमास्तरांकडुन व्यनीने कविता मागुन घ्या अथवा त्यांची परवानगी घ्या, मग मी तुम्हाला व्यनीने पाठवतो .. पण ही सो कॉल्ड कंपुबाजी ताबडतोब बंद करा ... ;) ------ ( १ नंबरचा कंपुबाज ) छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

शितल 18/02/2009 - 18:25
>>उगाचच प्रतिसाद देतोय. तिरका प्रतिसाद छान दिसतो म्हणुन !! =)) ह्याला काम नाही वाटते आज. :)

अवलिया 18/02/2009 - 17:29
आंतरजालीय इतिहासातली अजरामर हाक ... " ( प्रभु ) काका, मला वाचव ..!" ठ्ठो !!!! =)) बाय द वे, आपण अशा गप्पा कम प्रतिसाद देत बसतो व काही "जागरुक" लोक ह्यालाच "कंपुबाजांचे प्रतिसाद वाढवणे" म्हणतात ... म्हणु द्या हो... त्यांचा कंपु कमी पडत असावा आहे की नाही डोक्याला शॉट ??? त्यांच्या डोक्याला असेल तर आहे. पण प्रश्न अजुन एक उभा रहातो? जावु द्या एक तर प्रभुमास्तरांकडुन व्यनीने कविता मागुन घ्या अथवा त्यांची परवानगी घ्या, मग मी तुम्हाला व्यनीने पाठवतो .. पण ही सो कॉल्ड कंपुबाजी ताबडतोब बंद करा ... लै भारी ... दमबाजी लै भारी... पाध्यांचे दगड संपले मला मारुन म्हणुन तुम्ही बोलत आहात.... --अवलिया

विनायक प्रभू 18/02/2009 - 17:41
परवानगी दिली. मला कट पेस्ट जमत नाही. म्हणुन फकत अवलियाला टंकली. त्यांनी १८ वर्षे पुर्ण केलेल्या वाचायची इच्छा असलेल्या सदस्याला ती व्य. नी. करावी. हो नाही तर पाध्ये रागावतील.

विनायक प्रभू 18/02/2009 - 17:34
कंपुबाज म्हणणार्‍यांची ऐसे की तैसी. सर्व मानवजमात कंपू म्हणुनच वाढली. हो करतो कंपू कोण काय करणार आहे मला. बो.क्.बो.भा नको मला. कंपुवालेका बोलबाला नवकवी वि.प्र.

अवलिया 18/02/2009 - 17:41
प्रतिसादांचे अर्धशतक करण्यासाठी प्रतिसाद दिला. ५१ वा प्रतिसाद आला की हा उडवला तरी चालेल --अवलिया

शितल 19/02/2009 - 06:56
पळ, पळ पळालो, लप, लप लपलो, पण या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! अग बाई, जा ग बाई म्हणलो पण या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! अस तसं , नको तसं बोललो पण या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! खाज खाज खाजवल डोक तुमचं आणी माझ पण या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...!

शंकरराव 17/02/2009 - 20:10
धोत-याला कधी गुलाब येत नाही कव्यस्पर्धा घेउन समस्यापुर्ती होत नाही अजुन सुचेल तस.. वेळ मिळाल्यावर टाकू

विजुभाऊ 19/02/2009 - 19:53
बेगॉन/ डायझोन्/टीक२० सगळे एकदम वापरुन पाहिले कितीही झटकले तरी झुरळ काही मरत नाही जीव तुटता तुटता पुनर्जन्म होतो हात पाय हलत रहतात अधुनमधुन पंख फडफडतो जातो जातो वाटते पण जीव काही जात नाही कितीही झटकले तरी काही झुरळ मरत नाही तु काहीही कर पोसलेला नेता आहे मी इथल्या सगळया समाजाच्या नामर्दगानीवर कुरतडत राहीन अंधारात तुलाच. जगत राहीन तुझ्या उष्ट्यावर आणि माज करेन त्यावरच. तूच शेवटी हरणार आहेस मी असाच आहे शतकांपासुन तु ही असाच आहेस शतकांपासुन सोशीक आणि सहनशील निवडणूका वगैरे जन्तुनशाकाना आम्ही दाद देत नाही. हे सांगितल्यावाचुन ते रहात नाही या उपायांनी काही होत नाही, आमची जाड कातडी कशालाच दाद देत नाही हे ठाउक आहे म्हणुन ती काही उमेद हारत नाही ...!

छोटा डॉन 19/02/2009 - 20:05
जरी आमच्या विषयाशी संबंधीत नसले तरी कवितेत व्यक्त झालेले विचार आणि काव्याची थीम मस्त आहे ... सुरेख हो विजुभाऊ ...! ------ ( निगरगट्ट स्वयंघोषीत नेता ) छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

सूहास 17/02/2009 - 20:13
"मी तिला सा॑गीतले की मी झोपेत घोरतो " "ती म्हणाली तु जाउन डॉक्टरला का विचारत नाही " या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! सुहास.. मला"पिऊन्"घरी जाण्याची भिती वाटत नाही,भिती वाटते ती "घरी जाण्याची"

लिखाळ 17/02/2009 - 20:34
पूर्वीची स्थिती - वाढदिवस विसरलो तिचा केली इतर मुलींशी सलगी म्हणाली मनमिळाऊ तू त्या तर तुझ्या बहिणी व्हॅलेंटाईनला दिले फूल पिवळे आणि चॉकलेट डेला किटकॅट म्हणाली चल मारु गप्पा कॉलेजच्या फाटकात समजून चुकलो मी आता ती काही बधत नाही या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! सध्याची काल्पनिक स्थिती :) बराच विचार केला अन लिहिले मिपावरती आताच पाहिले आली ती घेऊन नवा आयडी उपायाबद्दल विचार चालू आहे.... -- लिखाळ.

ऍडीजोशी 17/02/2009 - 20:48
डाणराव बंगलोरी, फक्त आणि फक्त तुमच्यासाठी ह्या ओळी खरडतोय. आस्वाद घ्यावा. १ घेऊन ये तिला आपल्या ढोसरीला, पाय लाऊन पळेल तिच्या पाठीला. २ तुझ्या डोळ्यांची नशा लय मस्त आहे, पण त्याहून शिवास रिगलची रंगत लय जास्त आहे. ३ कोण तू तुझं नाव आठवत नाही, किती डोकं खाजवलं काही सुचत नाही, काल पासून प्यायलो नाही, बहुदा म्हणूनच काही स्मरत नाही. ४ मी आहे छोटा डॉन, मोठी आहे माझी मान, जास्त मागे लागून नकोस, गरम करीन तुझा कान. ५ किती आल्या किती गेल्या, त्यात आता तुझी भर पडली, तुला पाहून असं वाटतं, का ही आयुष्यात कडमडली. ६ जाऊ दे गं मला, नको मागे लागुस, दारू पितान चकणा संपल्यासारखी नको वागूस. आता तुझ्या ओळी घेऊन या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! दारूचं पण असंच असतं, किती आणली तरी पुरत नाही. या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! आज काल डाण्याला झालंय काय? देशी सुद्धा चढत नाही... या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! तरी तुला सांगत होतो, लफडं करणं दारू पिण्याइतकं सोप्प नाही.

छोटा डॉन 17/02/2009 - 20:52
_/\_ ऍडीमहाशय, धन्य आहात आपण ...! ह्याबद्दल आपल्याला आमच्याकडुन "एक लिटर दुध व सव्वाशे ग्रॅम कंदी पेढे" लागु, भेटल्यावर देतो व वरुन भाजलेली बडीशेप खाऊ घालतो.
जाऊ दे गं मला, नको मागे लागुस, दारू पितान चकणा संपल्यासारखी नको वागूस.
=)) =)) =)) खल्लासऽऽऽऽ ------ छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

ब्रिटिश टिंग्या 17/02/2009 - 21:27
एड्याभौ लै भारी! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! लष्कर-ए-खरडाने धडा शिकवला तरीही , उच्चभ्रू अहंकार सोडत नाही! ;)

शितल 17/02/2009 - 21:37
>>लष्कर-ए-खरडाने धडा शिकवला तरीही , उच्चभ्रू अहंकार सोडत नाही! =)) डॉन्या, ह्या टिंग्याला ४ दिवस तुझ्याबरोबर ठेव, मग बघ तिने तुला दुरून बघितले तरी काळा गॉगल लावुन रस्त्याच्या कडे कडेन निघुन जाईल. ;)

दशानन 18/02/2009 - 07:54
शितल चा उपाय जबरा आहे.... ट्राय कर रे डोन्या ! * बाकी एडी भाउ धन्य आहेस.

संदीप चित्रे 18/02/2009 - 21:56
>> या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! तरी तुला सांगत होतो, लफडं करणं दारू पिण्याइतकं सोप्प नाही. या ओळी मस्त जुळल्या आहेत ऍडी :)

ऍडीजोशी 17/02/2009 - 20:49
आपल्या सौम्याचं काय झालं रे?????????????

सूहास 17/02/2009 - 21:00
या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! तरी तुला सांगत होतो, लफडं करणं दारू पिण्याइतकं सोप्प नाही. स॑ प लो... सुहास.. मला"पिऊन्"घरी जाण्याची भिती वाटत नाही,भिती वाटते ती "घरी जाण्याची"

अमृतांजन 17/02/2009 - 21:30
माझा ७ वेळेचा अनुभव असा आहे की, काही प्रश्न/ई. विचारावे लागतात- १. तुला बहीण आहे का असे विचारणे २. सतत तिला अवघड जाणाऱ्या विषयांबद्दल बोलत राहणे व त्याबद्दल प्रॉब्लेम विचारत बसणे ३. पर्स विकत घेउन तिला विचारणे, तुला आवडली का ग? आज किनै एका माणसाचा बर्थ्डे आहे ४. खूप जोरात चालणे- बरोबर असल्यास आणि सतत सांगणे, किती हळू चालतेस ५. तिच्या कपड्यांवर सतत टिका करणे ६. तुला आयुष्यात काहीही मदत लागली मला सांग बरका, मी धाऊन येईन, असे म्हणणे ७. मला सैन्यात भरती व्हायचे आहे असे सांगणे ८. मी अजुन ४ वर्षे तरी शिकणार आहे, नोकरी-बिकरीचा विचार नाही असे सांगणे ९. ढासळत्या समाजव्यवस्थेबद्दल, संकुचित राजकारणावर, क्रिकेट्वर सतत चर्चा करणे १०. सुहागरात्री मांजर मारणे ही कथा माहीत असल्यास त्यास्वरुपाची कथा सांगणे ११. ई

अमृतांजन 17/02/2009 - 22:33
ह्या सगळ्यासाठी एक एकाच वाक्याचा रामबाण उपाय आहे पण तो वाचून मिसळपाव खातांना जोरदार ठसका लागेल. त्यामुळे इथे नको.

ऍडीजोशी 17/02/2009 - 21:48
मला सैन्यात भरती व्हायचे आहे असे सांगणे ह्या कारणावर माझ्या एका मित्राने कितीतरी जीवघेण्या प्रसंगांतून सुटका करून घेतली आहे :)

सिद्धेश 17/02/2009 - 21:47
या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! अगं नेतेसुद्धा खुर्ची उबवायची इतकी जिद्द धरत नाहीत..... या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! बॉलीवूडवाले बघ दररोज घेऊन फिरतात नवीन बाई...... या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ....! तुज्या मायला तुला एकदा सांगितलेलं कळत नाही........ आसिन्धुसिन्धुपर्यंता यस्य भारतभूमिका | पित्रुभू: पुण्यभू:श्चैव सः हिन्दु इति एव स्मृतः ||

प्रभाकर पेठकर 17/02/2009 - 21:57
या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! (पण मला समजत नाही) तिला नाकारण्याची तूच उमेद का हरत नाहीस? एकदाची तिला आपली (म्हणजे तूझी होऽऽ!) का म्हणत नाहीस? अंगे भिजली जलधारांनी, ऐशा ललना स्वये येऊनी, देती आलींगन चुंबुनी, तेच पुरूष भाग्याचे. (बाकी सर्व दुर्भाग्याचे) दारूने प्रश्न सुटत नाहीत, पण दुधाने तरी कुठे सुटतात?

अनामिक 17/02/2009 - 22:13
डॉन्याचे मनोगत खालच्या (ट ला ट जोडून केलेल्या) कवितेत मांडायचा प्रयत्न केला आहे....... ****************************** ऐक मित्रा सांगतो, तुले माही गोष्टं पोट्टी लागली मागे, पण हाये लई खाष्ट काय म्हणतो? सांगू तुला ति हाय कशी... रंग्याची कविता वाच, वाटंल म्हैसचं जशी म्हणली मला ति, तिचा माह्यावर जडला जीव ऐकुन तिचे शब्द, माही मलाच आली किव आता जवा तवा मला ति करत र्‍हायते फोन सारकं वाट्टे लावाव्या तिच्या कानाखाली दोन रागात येवून मी तिला येकदा सांगीतलं तसं पण माहा हात वाट्टे तिला जशी मोराची पिसं ति दिसली की आजकाल मी बदलतो वाट माही पर ति येतेच माह्या मागं कारण काढून काही येकदा तिच्यादेखत तिच्या बहिणीला मारला डोळा तर म्हणते कशी मला 'तू येडा की खुळा' म्हणलं नको मागे लागू माह्या, मी न्हाई सोम्यागोम्या पर तिला मात्र वाटे, ति माझी सौम्या मी तिचा गोम्या कंटाळलो तिला सांगून 'बाई माहा पिच्छा सोड' पर मेल्याशिवाय जित्याची कधी जाते का खोड? म्हणे मला ति... जल्मभर देईल माही साथ राहु सोबत आपण दोघं जसे चुन्ना आणि काथ हा इचार करुन माह्या काळजात होते धस्सं आता उरलेलं आयुष्य मी जगुतरी कसं? काय काय न्हाई केलं, पर ति दुर काई जाईना माह्यासाठचा आनंद तिच्या मनात काई माईना लै केलेत उपाय, या उपायांनी काही होत न्हाई, खरं हाय तिचं प्रेम, ती काही उमेद हारत न्हाई ...! ****************************** -अनामिक

छोटा डॉन 17/02/2009 - 22:17
एकदम सुरेख काव्य "अनामिकभाऊ", सह्ही है ..! मज्जा आली, आभारी आहे ...! असेच अजुन येऊ द्यात ..! :) ------ ( भलताच खाष्टं ) छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

अवलिया 17/02/2009 - 22:57
हे तू नीट समजुन का घेत नाही कसं तुला काहीच समजत नाही ! साधी,सरळ आणी सोपी गोष्ट आहे, तुझ्याबरोबर मला राहवत नाही ! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! अगदी सहज आवडते का विचारतेस, भावना माझ्या तुला का जाणवत नाही ! साधी,सरळ आणी सोपी गोष्ट आहे, तुझ्याबरोबर मला करमत नाही ! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! तू जवळ असलीस की खायला उठतं, कशातच लक्ष माझं लागत नाही ! एवढही तुला कसं कळत नाही, तुझ्यामुळे माझ्या जगण्याला अर्थ नाही ! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! मात्र कधी कधी असं वाटतं , तू दाखवतेस तुला समजत नाही ! भावना माझ्या चांगल्या तु जाणतेस, पण मुद्दामच तू मला सोडत नाही या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! भेटण्याने आता काही होणार नाही, मी तुझ्याबरोबर क्षणही जगणार नाही ! व्हावा वियोग ही तर देवाचीच इच्छा, त्याला तू किंवा मी टाळु शकणार नाही !! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! तुझं नि माझं विळाभोपळ्याच नातं, हा काही आज उद्याचा खेळ नाही ! तुझाच मी आणी माझीच तू, असं स्वप्नातही शक्य होणार नाही ! या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! किती साधी,सरळ आणी सोपी गोष्ट आहे, तू हे समजुन का घेत नाही... या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! --अवलिया भेटण्यासाठी तुला तैयार होतो पण तुझे फर्मान आले, साद नाही

विसोबा खेचर 17/02/2009 - 22:27
अरे वा! धागा अंमळ मजेशीर! :) आमचं तत्व - आली अंगावर, घेतली शंगावर! :) आपला, (सांड) तात्या. बाय द वे डॉन्या, भानगड काय आहे? सांभाळ रे बाबा..! :) तात्या.

छोटा डॉन 17/02/2009 - 22:36
>>आली अंगावर, घेतली शंगावर! तात्यानु, ही "शंगावर" काय भानगड आहे हो ? इथे मला २ शक्यता वाटतात , शिंगावर किंवा अंगावर , कसेही चालेल ;) पण नकोच ..! ;) >>बाय द वे डॉन्या, भानगड काय आहे? सांभाळ रे बाबा..! =)) काही नाही हो, जरासा अंमळ विरंगुळा चालु आहे. टेन्शन नाही जास्त ...! ------ ( मजेशीर ) छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

विसोबा खेचर 17/02/2009 - 22:43
इथे मला २ शक्यता वाटतात , शिंगावर किंवा अंगावर , कसेही चालेल येस्स! कसंही चालेल! बाय द वे, अंगावर आली तर फारच बरं! स्थूलपणमुळे स्वत:हून अलिकडे श्रम जरा कमीच होतात! ;) तात्या.

छोटा डॉन 18/02/2009 - 08:53
अगदी करेक्ट ...! म्हणलं तर हा "रोडरोमियोगिरी"चाच प्रकार, फक्त इथे व्हिक्टीम एक "स्त्री" नाही व ( अजाणतेपणी ! ) त्रास देणारे अनोळखी नसुन ओळखीचे व चांगल्या संबंधातले आहेत. बाकी त्राससाहेबांनी जे काही गॄहीतक लावले त्याच्याशी सहमत आहे. कॄपया ह्या परिस्थीतीत इतर मान्यवरांनी त्यांची मते मांडावीत ...! ------ छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

सहज 18/02/2009 - 10:56
धागा अंमळ मजेदार कल्पनाविलास आहे. जर का कल्पनाविलास नसेल तर सोपे काम म्हणजे त्या व्यक्तिला हा धागा दिसेल अशी व्यवस्था करवणे. अजुन एक सल्ला - जोवर कुठे मॅटर सेटल होत नाही तोवर असु दे की नाहीतरी तुम्हाला इतर "बहिणीबरोबर" जाउ देतेय ना. मग प्रॉब्लेम काय हाय? अनुभव एक मोठी गोष्ट आहे.

धमाल मुलगा 18/02/2009 - 13:51
काय च्यायला कवटी चालते एकेकाची!! भले बहाद्दर रे :) बाकी, आ.का.का.क.ना.हे.ज.जा.आ.हे.वे.सां.न.ल. पण तरीही तुमच्यासाठी एखादा प्रयत्न करुन पाहतो ;) तिचा मला वीट येतो हे तिला कळत नाही, फटकन तोडणं मला काही जमत नाही... मग मी करतो फोन बंद, उपसुन टाकतो मोडेमच्याही तारा ... रिती बाटली उशाशी, झोपतो तसाच उपाशी, या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! स्वप्नांतसुध्दा येत राहते, क्षणोक्षणी भिवविते! आता तर दारुसुध्दा चढत नाही, मांडलेला हा छळ सुटत नाही! या उपायांनी काही होत नाही...या उपायांनी काही होत नाही! ती काही उमेद हारत नाही ...!!! **************************************************** च्यायला, कविता म्हणता म्हणता हे काय होऊन बसलं? शहाण्यानं उंटाच्या शेपटाच्या बुडख्याचा मुका घ्यायला जाऊ नये हेच खरं. बाकी, ते प्रथितयश कवी अन् काय काय म्हणताहात त्यांनी इकडं पाहीलं नाही म्हणून गळे कसले काढता? तुमची लायकी ती काय? तुम्ही धागे ते काय काढता? अहो, जरा उच्चभ्रु व्हा, तुमच्या शब्दाला वजन मिळू दे, मग पहा धागा काढल्याकाढल्या कसे छप्पन प्रतिसाद पडतात... ---------------------------------------------------------------------------------------- ::::हल्ली चालु असलेल्या मराठी-आंतरजालीय-टोळीयुध्दाचा आपण एक भाग नाही आहात? काय सांगता? स्वतःला कर्कवृत्ती मराठी माणुस कसे काय म्हणवता? ::::

आनंदयात्री 18/02/2009 - 14:04
>>बाकी, ते प्रथितयश कवी अन् काय काय म्हणताहात त्यांनी इकडं पाहीलं नाही म्हणून गळे कसले काढता? खरे आहे .. प्रथितयश कवी जरी नाही आले तरी प्रथितयश विडंबक बनण्याची स्वप्ने बघणारे आले आहेत वर आयडी बदलुन.

शितल 18/02/2009 - 18:31
>>>स्वप्नांतसुध्दा येत राहते, क्षणोक्षणी भिवविते! =)) हॉरर शो पाहुन झोपत जाऊ नकोस. ;) अरे वा, धम्या देखिल एक सुसाह्य कवि आहे की. ;) डॉन्या, बघ तुझ्या एका उमेदीने किती जणातील कविला हाक दिली. :)

छोटा डॉन 18/02/2009 - 17:12
काय ??? तुम्ही "*" टाका म्हणताय ? नाय जमणार, तुम्ही काय "*" सोडुन नुसती क्रियापदे वाचणार काय ? कर्म, सर्वनाम वगैरे नको का ? बाकी कविता झ्याक्क आहे ... ;) ------ " * "छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 18/02/2009 - 17:16
बाकी कविता झ्याक्क आहे ... Wink अहो डानराव, मग आमालाबी द्या की वाचाला ... आंद्याशेट, लोकं इतरांचं लिखाण, प्रतिसाद आपल्या नावावर खपवतात. तुम्ही वर एक लंबर कविता लिहून सही भलत्याच टुकार नावानं केलीत! ;-) अदिती

अवलिया 18/02/2009 - 17:19
अहो डानराव, मग आमालाबी द्या की वाचाला ... डान राव म्या पन ह्येच बोल्तो..... परभु एकतर इथे टाका नाही तर व्यनी करा... --अवलिया

छोटा डॉन 18/02/2009 - 17:24
>>डान राव म्या पन ह्येच बोल्तो..... आंतरजालीय इतिहासातली अजरामर हाक ... " ( प्रभु ) काका, मला वाचव ..!" बाय द वे, आपण अशा गप्पा कम प्रतिसाद देत बसतो व काही "जागरुक" लोक ह्यालाच "कंपुबाजांचे प्रतिसाद वाढवणे" म्हणतात ... आहे की नाही डोक्याला शॉट ??? एक तर प्रभुमास्तरांकडुन व्यनीने कविता मागुन घ्या अथवा त्यांची परवानगी घ्या, मग मी तुम्हाला व्यनीने पाठवतो .. पण ही सो कॉल्ड कंपुबाजी ताबडतोब बंद करा ... ;) ------ ( १ नंबरचा कंपुबाज ) छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

शितल 18/02/2009 - 18:25
>>उगाचच प्रतिसाद देतोय. तिरका प्रतिसाद छान दिसतो म्हणुन !! =)) ह्याला काम नाही वाटते आज. :)

अवलिया 18/02/2009 - 17:29
आंतरजालीय इतिहासातली अजरामर हाक ... " ( प्रभु ) काका, मला वाचव ..!" ठ्ठो !!!! =)) बाय द वे, आपण अशा गप्पा कम प्रतिसाद देत बसतो व काही "जागरुक" लोक ह्यालाच "कंपुबाजांचे प्रतिसाद वाढवणे" म्हणतात ... म्हणु द्या हो... त्यांचा कंपु कमी पडत असावा आहे की नाही डोक्याला शॉट ??? त्यांच्या डोक्याला असेल तर आहे. पण प्रश्न अजुन एक उभा रहातो? जावु द्या एक तर प्रभुमास्तरांकडुन व्यनीने कविता मागुन घ्या अथवा त्यांची परवानगी घ्या, मग मी तुम्हाला व्यनीने पाठवतो .. पण ही सो कॉल्ड कंपुबाजी ताबडतोब बंद करा ... लै भारी ... दमबाजी लै भारी... पाध्यांचे दगड संपले मला मारुन म्हणुन तुम्ही बोलत आहात.... --अवलिया

विनायक प्रभू 18/02/2009 - 17:41
परवानगी दिली. मला कट पेस्ट जमत नाही. म्हणुन फकत अवलियाला टंकली. त्यांनी १८ वर्षे पुर्ण केलेल्या वाचायची इच्छा असलेल्या सदस्याला ती व्य. नी. करावी. हो नाही तर पाध्ये रागावतील.

विनायक प्रभू 18/02/2009 - 17:34
कंपुबाज म्हणणार्‍यांची ऐसे की तैसी. सर्व मानवजमात कंपू म्हणुनच वाढली. हो करतो कंपू कोण काय करणार आहे मला. बो.क्.बो.भा नको मला. कंपुवालेका बोलबाला नवकवी वि.प्र.

अवलिया 18/02/2009 - 17:41
प्रतिसादांचे अर्धशतक करण्यासाठी प्रतिसाद दिला. ५१ वा प्रतिसाद आला की हा उडवला तरी चालेल --अवलिया

शितल 19/02/2009 - 06:56
पळ, पळ पळालो, लप, लप लपलो, पण या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! अग बाई, जा ग बाई म्हणलो पण या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! अस तसं , नको तसं बोललो पण या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...! खाज खाज खाजवल डोक तुमचं आणी माझ पण या उपायांनी काही होत नाही, ती काही उमेद हारत नाही ...!
नमस्कार मंडळी, नुकताच "जागतीक प्रेमदिन उर्फ व्हॅलेंटाईन डे" मोठ्ठ्य जोशात पार पडला ( हे वाक्य माझ्याबद्दलच आहे असे काही नाही). बहुतेक सर्वांनी आपापल्या "प्रिय अथवा प्रियेला" शुभेच्छा देताना अथवा पटवताना अनेक काव्ये रचली असतील अथवा इंटरनेटवरुन ढापुन परस्पर तिच्यापर्यंत पोचवली असतील, ह्यात एक वेगळीच मज्जा असते नाही ? अश "प्रेमरसाने" ओथंबुन भरलेल्या कविता गाऊन दाखवण्याची तर वेगळीच नशा ...! असो. आपला आज "तो विषय" नाही ... सध्या आम्ही एका वेगळ्याच समस्येने त्रस्त आहोत.
प्रेमकाव्य
विनोद
मुक्तक
जीवनमान
मौजमजा
मत
सल्ला
आस्वाद
विरंगुळा

(चिकट सकाळ)

बिपिन कार्यकर्ते ·

धनंजय 04/02/2009 - 02:05
"चहा आहे की चहाची खीर?" इति माझी पुण्याची आजी. (चहात साखर कितीही टाकली तरी म्हणत असे.)

टारझन 04/02/2009 - 06:52
ईईईईईईईईईईईईई चिक्कट सकाळ ? च्यायला सकाळ सकाळ आसलंच हेडिंग वाचायचं का ? बाकी कवितेबद्दल णो कमेंट्स .. कळत णाय णा .. स्वगत : ह्म्म ऑलराउंडर बणण्याची तयारी चालू झालेली दिसतेय. - टारझण कार्यकर्ते

सहज 04/02/2009 - 07:59
विडंबन व कविता दोन्ही चालुन जाईल अशी भारी :-)

प्रकाश घाटपांडे 04/02/2009 - 09:54
चिकट आन ते बी सकाळी सकाळी म्हन्ल्याव आमचा शब्दच ताठला. वाचल्याव मंग नरामला. खी खी खी प्रकाश घाटपांडे

ब्रिटिश 04/02/2009 - 11:00
तुमच्या शब्दाला कंट्रोल मदी ठेवा. मिथुन काशिनाथ भोईर (जल्ला सगला काय नावानच हाय)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 04/02/2009 - 10:22
लय भारी बिका! पण खरंच "चिकट सकाळ" या शब्दांचा अर्थ भलताच वाटला ... मग कधी बोलावणार मला चहा प्यायला? ;-) (कडवट) अदिती आमच्यात बौद्धीक संपदेचा कॉपीराईट घेण्याची पद्धत नाही आणि मी त्याला अपवादही नाही.

बिपिन कार्यकर्ते 04/02/2009 - 17:12
आता तुम्ही दोघे विचारता आहात, चहाला कधी बोलावणार म्हणून. जेव्हा बोलावलं होतं तेव्हा पातेलंभर दूध आटवून मस्त बासुंदी केली होती. तुम्ही टांग दिली. नंतर ४ दिवस लागले बासुंदी संपवायला. :( बिपिन कार्यकर्ते

श्रावण मोडक 04/02/2009 - 16:54
'बिकट सकाळ', 'मातकट सकाळ', 'विकट सकाळ', 'फुकट सकाळ'.... (वाढवत रहा) कोण लिहिणार आहे? वाट पाहतो. :) बाकी, याला विडंबन का म्हणावे? नवकवितेचा नियम लावला तर ही नवकविताच की!!! फसलेल्या चहाची एक हुच्च 'अनुभूती' आहेच की हिच्यात.

बिपिन कार्यकर्ते 04/02/2009 - 20:56
प्रतिक्रिया दिलेल्यांना धन्यवाद, न दिलेल्यांना मनापासून धन्यवाद!!!!!!!!! *** सहज, श्रावण मोडक अहो याला विडंबनच म्हणा. कविता म्हणली की ती कशी मात्रा, वृत्त, छंद, ताल, उपमा वगैरेंनी भरलेली असली पाहिजे. आम्हाला फक्त हे शब्द माहित आहेत. कवितेत कुठून येणार मग? ;) *** बर्‍याच लोकांनी 'चिकट सकाळ'चा भलताच अर्थ घेतला. खरंतर मला हे अपेक्षितच होतं. पण 'मास्तराकडून'. टार्‍या, अदिती, बैलोबा वगैरेंकडून नव्हे. ;) (भारी) बिपिन कार्यकर्ते

llपुण्याचे पेशवेll 04/02/2009 - 21:18
एकूणच कवितेचा आराखडा बघता कविता ठीक वाटली. कवितेचे पहीले कडवे अगदीच फुटकळ आहे. पोट अगदी ढवळून निघाले त्याने. पण ही ढवळ सामाजिक प्रश्नाच्या पोटतिडकीमुळे आलेली नव्हती. काकवीच्या चवीमुळे आली होती. पहील्या कडव्यात सामाजिक जाणीव नसल्याने पहीले कडवे बाद. दुसरे कडवे मात्र दालीच्या चित्रामूळे रोचक झाले आहे. एकूणच कविता प्रवाही आहे. अजून थोडी सुधारणा करून कविता सामाजिक बनवता येईल. ( यशस्वी समिक्षा कशी करावी याची शिकवणी सध्या मी प्रा. तिळवे, प्रा. राजापुरे यांच्याकडे लावली आहे. त्यामुळे वरील परिच्छेद समिक्षेच्या दृष्टीकोनातून लिहीला आहे. कविता छान आहे मला आवडलीही पण समिक्षेच्या परीक्षेत एखाद्या कवितेवर टीका केल्याशिवाय पास करत नाहीत ना! ) (फुटकळ समिक्षक) पुण्याचे पेशवे एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते. Since 1984

बिपिन कार्यकर्ते 04/02/2009 - 21:23
पेशव्या!!!!!!!!!!!! फुटलो रे. जबरदस्त समिक्षा. मला शंका आलीच होती की तू शिकवणी लावली आहेस की काय म्हणून. तूच कबुली दिलीस. =)) =)) =)) अवांतरः ती तू दिलेली बातमी जबरदस्तच होती. बिपिन कार्यकर्ते

श्रावण मोडक 04/02/2009 - 21:35
आता एक काम करा पेशवे, या प्रत्येक सकाळीचा संदर्भ घेत एक समीक्षण लिहून टाका. स्वतंत्र लेख म्हणून. भन्नाट प्रकरण होईल. मागं एकदा आमच्या एका मित्रानं असंच एका विडंबनाचं समीक्षण केलं होतं, ते अंधुकसं आठवतं. इथंच प्रकाशीत झालं होतं ते.

धनंजय 04/02/2009 - 02:05
"चहा आहे की चहाची खीर?" इति माझी पुण्याची आजी. (चहात साखर कितीही टाकली तरी म्हणत असे.)

टारझन 04/02/2009 - 06:52
ईईईईईईईईईईईईई चिक्कट सकाळ ? च्यायला सकाळ सकाळ आसलंच हेडिंग वाचायचं का ? बाकी कवितेबद्दल णो कमेंट्स .. कळत णाय णा .. स्वगत : ह्म्म ऑलराउंडर बणण्याची तयारी चालू झालेली दिसतेय. - टारझण कार्यकर्ते

सहज 04/02/2009 - 07:59
विडंबन व कविता दोन्ही चालुन जाईल अशी भारी :-)

प्रकाश घाटपांडे 04/02/2009 - 09:54
चिकट आन ते बी सकाळी सकाळी म्हन्ल्याव आमचा शब्दच ताठला. वाचल्याव मंग नरामला. खी खी खी प्रकाश घाटपांडे

ब्रिटिश 04/02/2009 - 11:00
तुमच्या शब्दाला कंट्रोल मदी ठेवा. मिथुन काशिनाथ भोईर (जल्ला सगला काय नावानच हाय)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 04/02/2009 - 10:22
लय भारी बिका! पण खरंच "चिकट सकाळ" या शब्दांचा अर्थ भलताच वाटला ... मग कधी बोलावणार मला चहा प्यायला? ;-) (कडवट) अदिती आमच्यात बौद्धीक संपदेचा कॉपीराईट घेण्याची पद्धत नाही आणि मी त्याला अपवादही नाही.

बिपिन कार्यकर्ते 04/02/2009 - 17:12
आता तुम्ही दोघे विचारता आहात, चहाला कधी बोलावणार म्हणून. जेव्हा बोलावलं होतं तेव्हा पातेलंभर दूध आटवून मस्त बासुंदी केली होती. तुम्ही टांग दिली. नंतर ४ दिवस लागले बासुंदी संपवायला. :( बिपिन कार्यकर्ते

श्रावण मोडक 04/02/2009 - 16:54
'बिकट सकाळ', 'मातकट सकाळ', 'विकट सकाळ', 'फुकट सकाळ'.... (वाढवत रहा) कोण लिहिणार आहे? वाट पाहतो. :) बाकी, याला विडंबन का म्हणावे? नवकवितेचा नियम लावला तर ही नवकविताच की!!! फसलेल्या चहाची एक हुच्च 'अनुभूती' आहेच की हिच्यात.

बिपिन कार्यकर्ते 04/02/2009 - 20:56
प्रतिक्रिया दिलेल्यांना धन्यवाद, न दिलेल्यांना मनापासून धन्यवाद!!!!!!!!! *** सहज, श्रावण मोडक अहो याला विडंबनच म्हणा. कविता म्हणली की ती कशी मात्रा, वृत्त, छंद, ताल, उपमा वगैरेंनी भरलेली असली पाहिजे. आम्हाला फक्त हे शब्द माहित आहेत. कवितेत कुठून येणार मग? ;) *** बर्‍याच लोकांनी 'चिकट सकाळ'चा भलताच अर्थ घेतला. खरंतर मला हे अपेक्षितच होतं. पण 'मास्तराकडून'. टार्‍या, अदिती, बैलोबा वगैरेंकडून नव्हे. ;) (भारी) बिपिन कार्यकर्ते

llपुण्याचे पेशवेll 04/02/2009 - 21:18
एकूणच कवितेचा आराखडा बघता कविता ठीक वाटली. कवितेचे पहीले कडवे अगदीच फुटकळ आहे. पोट अगदी ढवळून निघाले त्याने. पण ही ढवळ सामाजिक प्रश्नाच्या पोटतिडकीमुळे आलेली नव्हती. काकवीच्या चवीमुळे आली होती. पहील्या कडव्यात सामाजिक जाणीव नसल्याने पहीले कडवे बाद. दुसरे कडवे मात्र दालीच्या चित्रामूळे रोचक झाले आहे. एकूणच कविता प्रवाही आहे. अजून थोडी सुधारणा करून कविता सामाजिक बनवता येईल. ( यशस्वी समिक्षा कशी करावी याची शिकवणी सध्या मी प्रा. तिळवे, प्रा. राजापुरे यांच्याकडे लावली आहे. त्यामुळे वरील परिच्छेद समिक्षेच्या दृष्टीकोनातून लिहीला आहे. कविता छान आहे मला आवडलीही पण समिक्षेच्या परीक्षेत एखाद्या कवितेवर टीका केल्याशिवाय पास करत नाहीत ना! ) (फुटकळ समिक्षक) पुण्याचे पेशवे एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते. Since 1984

बिपिन कार्यकर्ते 04/02/2009 - 21:23
पेशव्या!!!!!!!!!!!! फुटलो रे. जबरदस्त समिक्षा. मला शंका आलीच होती की तू शिकवणी लावली आहेस की काय म्हणून. तूच कबुली दिलीस. =)) =)) =)) अवांतरः ती तू दिलेली बातमी जबरदस्तच होती. बिपिन कार्यकर्ते

श्रावण मोडक 04/02/2009 - 21:35
आता एक काम करा पेशवे, या प्रत्येक सकाळीचा संदर्भ घेत एक समीक्षण लिहून टाका. स्वतंत्र लेख म्हणून. भन्नाट प्रकरण होईल. मागं एकदा आमच्या एका मित्रानं असंच एका विडंबनाचं समीक्षण केलं होतं, ते अंधुकसं आठवतं. इथंच प्रकाशीत झालं होतं ते.
खरं तर मी कधीच चहा पीत नाही, बनवत तर त्याहून नाही. पण एकदा चुकून पहाटे उठलो. मस्त थंडी होती. गरम चहाचा मूड आला. अर्धवट झोपेत एक कप चहात ४-५ चमचे साखर पडली. पहिल्या घोटातच झोप उतरली. मग बराच वेळ तो कप तसाच ठेवला होता. पुढचा घोट घ्यायची हिंमत होत नव्हती . तेवढ्यात चहासाखरेचे डबे वर कपाटात ठेवताना कपाला धक्का लागून तो कलंडला, तो चिकट चहा ओट्यावरून ओघळला आणि मी संकटातून वाचलो.
विनोद
विडंबन

शिंडीबाईंना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा ! ईथे द्या

शंकरराव ·

सखाराम_गटणे™ 01/02/2009 - 09:23
अरे वाह, वाढदिव्सांच्या शुभेछ्च्चा. चला तात्यांचा २० फेब दिवस बिझी जाणार. मिपाचा मेंबर शिप घ्यायला लावा म्हणजे झाले.

विसोबा खेचर 01/02/2009 - 10:51
त्यांचा नजीकच्या काळात मुंबई दौरा होण्याची शक्यता आहे... (सदर कर्यक्रर्माचे आमंत्रण तात्या लवकरच सर्वांनां ?? देईल ) ... नाही. कुणालाच आमंत्रण नाही. आम्ही दोघंच एखाद्या अज्ञात समुद्रकिनारी जाऊन दोन दिवस राहणार आहोत! ;) तात्या क्रॉफर्ड.

दशानन 01/02/2009 - 11:02
ह्म्म्म ! गुप्त भेट :? चला, आमच्या तर्फे वाढदिवसांच्या शुभेच्छा द्या म्हणजे झालं ! *******
वाटते खरडावे इतके की कंटाळा तुला यावा वाचता वाचता एकाएकी तोल तुझा जावा धुमसत संतापाने लाखोली तू मला वहावी त्या शिव्यांची ती खरड मी जणू स्मृतीचिन्हांपरी जपावी -

चंबा मुतनाळ 01/02/2009 - 11:34
सिंडीबाईंना वाढदिवसाच्या शुभेच्छा. नौवारी साडी नेसवायला मदत लागली तर कळवा, मी नेसवून देईन, फ्रीमधे ;)

सखाराम_गटणे™ 01/02/2009 - 12:19
तात्या, खास मराठी दागिने, पैठणी, नववारी लुगडे, (जमले तर शालु) पण खरेदि करा. बाकीची काही तयारी करायची असेल तर मिपाकर आहेतच. हवे तर मी पण येउ का मदतीला?

आपला अभिजित 01/02/2009 - 17:36
जरा जनाची नाही, तर वयाची तरी लाज बाळगा रे! पस्तिशी, चाळिशी, पंचेचाळिशी पार केलीत की रे तुम्ही! घडोघडी धाग्यांतून, प्रतिसादांतून, प्रति-प्रतिसादांतून बायकोचे, मुला-मुलीचे, लग्नाचे, संसाराचे दाखले देता, आणि त्या सटवीसमोर लाळ गाळता होय? लाजा तरी कशा वाटत नाहीत तुम्हाला? कधीतरी आमच्यासारख्या (तिशी-पस्तिशीच्या मधल्या) तरुणांना संधी द्या रे लेको!! :X

शंकरराव 05/02/2009 - 20:22
अभिजितराव, शिंडीबाईला पण आता त्रेचाळीसव वर्ष लागेल.. बाकी तुम्ही दाखवलेला उत्साह जोरात आहे ... चालु द्या ;-)

शंकरराव 02/02/2009 - 15:01
श्री तात्यांच्या घरी संक्रांतिच्या हळदि कुंकवाला सिंडि आली असता तात्यानु हे खर आहे का ? येण्याचे प्रयोजन काय होते ? घरी संक्रांतिच्या हळदि कुंकवाला ईथे विशेष महत्व आहे ;-)

नितिन थत्ते 03/02/2009 - 15:22
वाढदिवसाच्या दिवशी मी शिंडीबाईला तिच्या खापरपणजोबांच्या बाजारात (क्रॉफर्ड मार्केटात) नेऊन नवीन आलेले हापूस आंबे घेऊन देणार आहे. तात्यांनी तोशीस करू नये. माझ्याशी संपर्क साधावा. आंबे घेऊन दिल्यावर ती परस्पर यष्टीत (विमानात) बसेल आणि तिच्या गावी जाईल. खराटा (येथे उत्तम काथ्या बारीक कुटून मिळेल)

शंकरराव 05/02/2009 - 15:06
खराटाराव क्रॉफर्ड मार्केटात नवीन आलेले हापूस आंबे .... प्लॅन झकास आहे. शिंडीवर तत्याने माया पातळ केली का ? ;-) तुमच्याशी संपर्क कोठे साधायचा काही फोनं वगैरे द्या ईथे...

नितिन थत्ते 05/02/2009 - 15:16
माझा फोन नं ९८अंअंअं***** (आयडियाच्या जाहिरातीच्या चालीवर म्हणावे) ;) मी का म्हणून सांगू. तुम्ही सगळे माझा मोबाईल जॅम कराल की लेको डायलून डायलून !!! खराटा (येथे उत्तम काथ्या बारीक कुटून मिळेल)

शंकरराव 05/02/2009 - 15:22
२० फेबूरवारी २००९ मिपावर सिंडी डे ठेवावा का ;-)

शंकरराव 05/02/2009 - 15:22
२० फेबूरवारी २००९ मिपावर सिंडी डे ठेवावा का ;-)

शंकरराव 05/02/2009 - 15:22
२० फेबूरवारी २००९ मिपावर सिंडी डे ठेवावा का ;-)

कलंत्री 05/02/2009 - 20:52
शिंडीबाई क्रॉफर्ड २० फेबूरवारी २००९ ला ४३ व्या वर्षात पदार्पण करीत आहे
छायाचित्रावरुन बाई ३४ च्याच वाटतात.

शंकरराव 05/02/2009 - 21:00
१ नंबर प्रतिसाद ... :-) द्वारकानाथराव, तुम्ही ओळ्खले हो शिंडीला ;-) शिडीच काय कोणत्याही ४०+ बाईंना तुमचा प्रतिसाद आवडेल\लाजवेल ..

विसोबा खेचर 05/02/2009 - 23:02
छायाचित्रावरुन बाई ३४ च्याच वाटतात. जियो कलंत्रीसाहेब! अहो आता काय सांगू तुम्हाला या बाईवर मी किती प्रेम केलं ते! असो.. तात्या.

सखाराम_गटणे™ 01/02/2009 - 09:23
अरे वाह, वाढदिव्सांच्या शुभेछ्च्चा. चला तात्यांचा २० फेब दिवस बिझी जाणार. मिपाचा मेंबर शिप घ्यायला लावा म्हणजे झाले.

विसोबा खेचर 01/02/2009 - 10:51
त्यांचा नजीकच्या काळात मुंबई दौरा होण्याची शक्यता आहे... (सदर कर्यक्रर्माचे आमंत्रण तात्या लवकरच सर्वांनां ?? देईल ) ... नाही. कुणालाच आमंत्रण नाही. आम्ही दोघंच एखाद्या अज्ञात समुद्रकिनारी जाऊन दोन दिवस राहणार आहोत! ;) तात्या क्रॉफर्ड.

दशानन 01/02/2009 - 11:02
ह्म्म्म ! गुप्त भेट :? चला, आमच्या तर्फे वाढदिवसांच्या शुभेच्छा द्या म्हणजे झालं ! *******
वाटते खरडावे इतके की कंटाळा तुला यावा वाचता वाचता एकाएकी तोल तुझा जावा धुमसत संतापाने लाखोली तू मला वहावी त्या शिव्यांची ती खरड मी जणू स्मृतीचिन्हांपरी जपावी -

चंबा मुतनाळ 01/02/2009 - 11:34
सिंडीबाईंना वाढदिवसाच्या शुभेच्छा. नौवारी साडी नेसवायला मदत लागली तर कळवा, मी नेसवून देईन, फ्रीमधे ;)

सखाराम_गटणे™ 01/02/2009 - 12:19
तात्या, खास मराठी दागिने, पैठणी, नववारी लुगडे, (जमले तर शालु) पण खरेदि करा. बाकीची काही तयारी करायची असेल तर मिपाकर आहेतच. हवे तर मी पण येउ का मदतीला?

आपला अभिजित 01/02/2009 - 17:36
जरा जनाची नाही, तर वयाची तरी लाज बाळगा रे! पस्तिशी, चाळिशी, पंचेचाळिशी पार केलीत की रे तुम्ही! घडोघडी धाग्यांतून, प्रतिसादांतून, प्रति-प्रतिसादांतून बायकोचे, मुला-मुलीचे, लग्नाचे, संसाराचे दाखले देता, आणि त्या सटवीसमोर लाळ गाळता होय? लाजा तरी कशा वाटत नाहीत तुम्हाला? कधीतरी आमच्यासारख्या (तिशी-पस्तिशीच्या मधल्या) तरुणांना संधी द्या रे लेको!! :X

शंकरराव 05/02/2009 - 20:22
अभिजितराव, शिंडीबाईला पण आता त्रेचाळीसव वर्ष लागेल.. बाकी तुम्ही दाखवलेला उत्साह जोरात आहे ... चालु द्या ;-)

शंकरराव 02/02/2009 - 15:01
श्री तात्यांच्या घरी संक्रांतिच्या हळदि कुंकवाला सिंडि आली असता तात्यानु हे खर आहे का ? येण्याचे प्रयोजन काय होते ? घरी संक्रांतिच्या हळदि कुंकवाला ईथे विशेष महत्व आहे ;-)

नितिन थत्ते 03/02/2009 - 15:22
वाढदिवसाच्या दिवशी मी शिंडीबाईला तिच्या खापरपणजोबांच्या बाजारात (क्रॉफर्ड मार्केटात) नेऊन नवीन आलेले हापूस आंबे घेऊन देणार आहे. तात्यांनी तोशीस करू नये. माझ्याशी संपर्क साधावा. आंबे घेऊन दिल्यावर ती परस्पर यष्टीत (विमानात) बसेल आणि तिच्या गावी जाईल. खराटा (येथे उत्तम काथ्या बारीक कुटून मिळेल)

शंकरराव 05/02/2009 - 15:06
खराटाराव क्रॉफर्ड मार्केटात नवीन आलेले हापूस आंबे .... प्लॅन झकास आहे. शिंडीवर तत्याने माया पातळ केली का ? ;-) तुमच्याशी संपर्क कोठे साधायचा काही फोनं वगैरे द्या ईथे...

नितिन थत्ते 05/02/2009 - 15:16
माझा फोन नं ९८अंअंअं***** (आयडियाच्या जाहिरातीच्या चालीवर म्हणावे) ;) मी का म्हणून सांगू. तुम्ही सगळे माझा मोबाईल जॅम कराल की लेको डायलून डायलून !!! खराटा (येथे उत्तम काथ्या बारीक कुटून मिळेल)

शंकरराव 05/02/2009 - 15:22
२० फेबूरवारी २००९ मिपावर सिंडी डे ठेवावा का ;-)

शंकरराव 05/02/2009 - 15:22
२० फेबूरवारी २००९ मिपावर सिंडी डे ठेवावा का ;-)

शंकरराव 05/02/2009 - 15:22
२० फेबूरवारी २००९ मिपावर सिंडी डे ठेवावा का ;-)

कलंत्री 05/02/2009 - 20:52
शिंडीबाई क्रॉफर्ड २० फेबूरवारी २००९ ला ४३ व्या वर्षात पदार्पण करीत आहे
छायाचित्रावरुन बाई ३४ च्याच वाटतात.

शंकरराव 05/02/2009 - 21:00
१ नंबर प्रतिसाद ... :-) द्वारकानाथराव, तुम्ही ओळ्खले हो शिंडीला ;-) शिडीच काय कोणत्याही ४०+ बाईंना तुमचा प्रतिसाद आवडेल\लाजवेल ..

विसोबा खेचर 05/02/2009 - 23:02
छायाचित्रावरुन बाई ३४ च्याच वाटतात. जियो कलंत्रीसाहेब! अहो आता काय सांगू तुम्हाला या बाईवर मी किती प्रेम केलं ते! असो.. तात्या.
शिंडीबाई क्रॉफर्ड २० फेबूरवारी २००९ ला ४३ व्या वर्षात पदार्पण करीत आहे मान्यवर मिपकरां तर्फे शिंडीबाईंना शुभेच्छा, भावना, कविता, लेख ह्या धाग्यामर्फत पोहोचाव्या ह्या हेतूने हा खटाटोप... शिंडीबाईंना तात्याने निमंत्रण धाड्ले आहे. त्यांचा नजीकच्या काळात मुंबई दौरा होण्याची शक्यता आहे... (सदर कर्यक्रर्माचे आमंत्रण तात्या लवकरच सर्वांनां ?? देईल ) ... ह्या धाग्यावरील शुभेच्छांचे सूंदर पुस्तक, एक नउवारी व कुंकवाचा करंडा शिंडीबाईंना भेट म्हणून दिला जाईल ;-) (अधिक भेटवस्तू सुचवाव्या) शिंडीबाई कोण ? ? ईथे बघा http://www.misalpav.com/node/265
संस्कृती
विनोद
शुभेच्छा
विरंगुळा

फुस्स् ऽऽऽ

शक्तिमान ·

सुक्या 29/01/2009 - 03:55
फुस्स् ऽऽऽ पाहिल्यावर मला सापाविषयी काही लिहिले असेल असे वाटले होते. पन फुस्स् ऽऽऽ दुसरंच निगालं राव. बाकी कथा एकदम झकास जमलीय. (फुकटचा) सल्ला: क्लास बुडवायचा असेल तर सायकल ला चेन पाडायला शिकवा. चेन पडली की क्लास आपोआप बुडतो. ख्रर्च ही नाही. चेन बसवण्याचा प्रयत्न केला असा घरच्यांचा विश्वास बसण्यासाठी हात काळे करुन घ्या. (तोंड काळे होण्यापासुन जपा) सुक्या (बोंबील) मु. पो. डोंबलेवाडी ( आमच्या गावात पोस्ट हापीस नाय. लिवायचं म्हुन लिवलं.)

दशानन 29/01/2009 - 09:24
हा हा ! छान ! छोटासा प्रसंग प्रण व्यवस्थीत खुलवला आहे.. आवडला बॉ आम्हाला हा प्रकार. मस्त... कधीच टायर पंच्चर होऊ नये म्हणुन मी देवाची प्रार्थना करत असतो नेहमी... गुडगाव मध्ये देव भेटेल पण मिस्त्री नाय :( ******* येथे काय लिहावे ह्याचा विचार करत जागा मोकळी केली पण, अजून योग्य पंच लाइन सापडली नाही... बघतो ! काय तरी सापडले तर टंकतोच.

बाकरवडी 29/01/2009 - 16:58
आवडले.. मीही सायकलने प्रवास करतो. त्यामुळे 'फुस्स् ऽऽऽ' भावले. रोज सायकलने कॉलेजला,क्लासला जायचा कंटाळा येतो, चागंला उपाय ! >>>(फुकटचा) सल्ला: क्लास बुडवायचा असेल तर सायकल ला चेन पाडायला शिकवा. चेन पडली की क्लास आपोआप बुडतो. ख्रर्च ही नाही. चेन बसवण्याचा प्रयत्न केला असा घरच्यांचा विश्वास बसण्यासाठी हात काळे करुन घ्या. (तोंड काळे होण्यापासुन जपा) एक नबंर !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

लिखाळ 31/01/2009 - 23:21
मजेदार :) आम्ही हौसेने क्लासला जाऊन क्लासच्या बाहेरच्या कँटिनमध्येच मुक्कम ठेकायचो ते आठवले :) -- लिखाळ.

सुक्या 29/01/2009 - 03:55
फुस्स् ऽऽऽ पाहिल्यावर मला सापाविषयी काही लिहिले असेल असे वाटले होते. पन फुस्स् ऽऽऽ दुसरंच निगालं राव. बाकी कथा एकदम झकास जमलीय. (फुकटचा) सल्ला: क्लास बुडवायचा असेल तर सायकल ला चेन पाडायला शिकवा. चेन पडली की क्लास आपोआप बुडतो. ख्रर्च ही नाही. चेन बसवण्याचा प्रयत्न केला असा घरच्यांचा विश्वास बसण्यासाठी हात काळे करुन घ्या. (तोंड काळे होण्यापासुन जपा) सुक्या (बोंबील) मु. पो. डोंबलेवाडी ( आमच्या गावात पोस्ट हापीस नाय. लिवायचं म्हुन लिवलं.)

दशानन 29/01/2009 - 09:24
हा हा ! छान ! छोटासा प्रसंग प्रण व्यवस्थीत खुलवला आहे.. आवडला बॉ आम्हाला हा प्रकार. मस्त... कधीच टायर पंच्चर होऊ नये म्हणुन मी देवाची प्रार्थना करत असतो नेहमी... गुडगाव मध्ये देव भेटेल पण मिस्त्री नाय :( ******* येथे काय लिहावे ह्याचा विचार करत जागा मोकळी केली पण, अजून योग्य पंच लाइन सापडली नाही... बघतो ! काय तरी सापडले तर टंकतोच.

बाकरवडी 29/01/2009 - 16:58
आवडले.. मीही सायकलने प्रवास करतो. त्यामुळे 'फुस्स् ऽऽऽ' भावले. रोज सायकलने कॉलेजला,क्लासला जायचा कंटाळा येतो, चागंला उपाय ! >>>(फुकटचा) सल्ला: क्लास बुडवायचा असेल तर सायकल ला चेन पाडायला शिकवा. चेन पडली की क्लास आपोआप बुडतो. ख्रर्च ही नाही. चेन बसवण्याचा प्रयत्न केला असा घरच्यांचा विश्वास बसण्यासाठी हात काळे करुन घ्या. (तोंड काळे होण्यापासुन जपा) एक नबंर !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

लिखाळ 31/01/2009 - 23:21
मजेदार :) आम्ही हौसेने क्लासला जाऊन क्लासच्या बाहेरच्या कँटिनमध्येच मुक्कम ठेकायचो ते आठवले :) -- लिखाळ.
        फुस्स् ऽऽऽ     अखेर माझ्या सायकलच्या जीर्ण टायरने पुण्यातील रस्त्यांसमोर शरणागती पत्करली (यात नवीन काहीच नव्हते). परंतु या शरणागतीमुळे एक गोष्ट माझ्या पथ्यावरच पडली... कधी नव्हे ते क्लास बुडवायची नामी संधी चालून आली होती. आणि "opportunity knocks the door once" या सुप्रसिद्ध वचनाला अनुसरून मी ती संधी गमवायचा मूर्खपणा अजिबात केला नाही.     मी माझी सायकल घेऊन आपल्या नेहमीच्याच सायकल मार्ट मध्ये गेलो. मी घडलेला सगळा प्रसंग तेथील माणसाला सांगितला.
कथा
विनोद

एक सकाळ - मुंबईतली आणि अमेरिकेतली

आनंद घारे ·

मऊमाऊ 27/01/2009 - 14:59
अगदी सहज वर्णन वाटले..पण अजूनही येऊ दे पुढे, तुलनात्मक.

मीनल 27/01/2009 - 17:34
अगदी भारतात नेऊन सोडलत आज सकाळी. खूप खूप छान लेख आहे. काही चिमटे आहेत तसेच सत्यता आहे.त्यामुळे आवडला. भारतातली सकाळ म्हणजे सक्तीने उठवणारी सकाळ वाटते.म्हणजे दुस-याची सक्ती. अमेरिकेत म्हणजे आपण उठू तेव्हा सकाळ.आपणच आपल्यावर केली तर सक्ती. नाहीतर पडून रहा की उबदार अंथरूणात कितीही वेळ. मज्जा आली वाचताना लेख. मीनल.

ब्रिटिश टिंग्या 27/01/2009 - 17:48
माझ्या बाबतीत उलटं आहे बॉ..... भारतातली सकाळ म्हणजे आरामात ९ वाजता उठायचे.....चहा,नाष्ता सगळं रेडी मिळायचं.... :) आरामात आवरुन ११ वाजेपर्यंत हपिसात चकाट्या पिटायला :) इथे मात्र सक्तीने पहाटे ७ वाजता उठावं लागत :( चहा नाष्ता स्वत: बनवावा लागतो......सक्तीने हपिसात जावं लागतं :( अन् मुख्य म्हणजे हपिसात कामसुद्धा करावं लागतं :( - टिंग्या अंगात 'दम' असणं चांगलं.....पण तो सारखा लागणं वाईट!

दशानन 27/01/2009 - 17:51
ह्याच एकमेव चारपाच कारणामुळे मला आपला भारत देश प्रीय आहे.. ;) ******* सध्या आम्ही ... ह्यावर लिहतो आहोत !!! गाणी-न्युज्-सॉफ्टवेयर-गेम्स ! सगळे एकाच जागी

आनंद घारे 27/01/2009 - 18:41
भारतात असो की अमेरिकेत, आपल्या मनासारखे कुठे आणि किती प्रमाणात वागायला मिळते ही गोष्ट प्रत्येकाच्या बाबतीत वेगवेगळी असते. मीनलताई अमेरिकेतल्या घरी स्वतंत्र आहेत , भारतात आल्यावर घरात वडीलधारी माणसे असतात. आपण अमेरिकेत नोकरी वा व्यवसायात गुंतलेले असता, भारतात सुटीवर येत असणार, त्यामुळे इकडे अधिक मोकळेपणा वाटणार. आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

मिसळपाव 27/01/2009 - 17:39
काका, वृत्तपत्र मिळतं की इथ. आपल्याइथल्यासारखा 'पोरया' टाकून जातो - गाडितनं मात्र! आणि दुध तापवायच्या भानगडित पडत नाहीत हाही मोठ्ठा फरक. अजुन अनुभव जरूर लिहा.

आनंद घारे 27/01/2009 - 18:15
मी अमेरिकेतल्या जॉर्जियामधल्या अल्फारेटा नांवाच्या लहानशा गांवात राहिलो होतो. तो भाग अफाट पसरलेल्या अमेरिकेचा प्रातिनिधिक नाहीच. त्या भागात मोटारीतून येऊन सरसकट सगळ्या पोस्टबॉक्सच्याजवळ स्थानिक लंगोटीपत्रांची चिटोरी टाकलेली पाहिली, पण जाडजूड प्रतिष्ठित वर्तमानपत्र मात्र पाहिले नाही. आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

सहज 27/01/2009 - 18:28
पूर्वी उघडपणे आचरणात येणारा वर्णद्वेष पाहून अमेरिकेतल्या मूळच्या कावळ्यांनी तेथून पळ काढला असावा आणि कांही गौरवर्णीय लोकांच्या मनात तो अजून असल्याच्या शंकेमुळे भारतातील कावळ्यांनी अमेरिकेच्या ग्रीन कार्डसाठी अद्याप अर्ज केले नसावेत. जीवंत कोंबडा माझ्या वास्तव्यात माझ्या नजरेला कधीच पडला नाही. दोन्ही दुधे सारखीच बेचव लागली. त्यामुळे तिकडे असेपर्यंत मला दूध पिण्याची इच्छा कधी झाली नाही. धारोष्ण दुधाची चंव.., भटक्या कुत्र्यांना बिस्किटे खायला घालून पुण्यसंपादन करणारे पुण्यश्लोक तिकडे नसतात शिळे झालेले अन्न उघड्या उकिरड्यावर टाकायची सोयसुध्दा तिकडे नाही. तिला 'काऊ' म्हणजे गाय हेच माहीत होते. इ इ इ सोडले तर लेख ठीकठाक. आम्हाला ओळख असलेले घारेसर शास्त्रीय दृष्टीकोनातुन परिस्थीती समजुन घेउन सगळ्या गोष्टींवर व्यवस्थीत उपाय शोधतात. :-) असो.

आनंद घारे 27/01/2009 - 18:30
शास्त्रीय संशोधनात आयुष्य घालवून झाल्यावर आता सर्वसामान्य माणूस बनून मराठीत जमतील ते चार शब्द सुचतील तसे लिहायचा प्रयत्न चालला आहे. कधी कधी जुनी खोड न सुटल्यामुळे 'सर्र ' वगैरे होत असेन. तेंव्हासुद्धा विज्ञान व तंत्रज्ञान यातल्या जटिल वाटणार्‍या गोष्टी साध्यासोप्या भाषेत सांगायचा प्रयत्न मी करतो. इ इ इ सोडले तर लेख ठीकठाक. ते सोडल्यावर काय शिल्लक राहणार? आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

३_१४ विक्षिप्त अदिती 27/01/2009 - 18:32
मस्त लिहिलं आहेत काका! मला आवडलं. आत्ता कुठे सकाळ झाली आहे ... तेव्हा आणखीही लिहाच. अदिती आमच्यात बौद्धीक संपदेचा कॉपीराईट घेण्याची पद्धत नाही आणि मी त्याला अपवादही नाही.

प्राजु 27/01/2009 - 21:46
घारे काका, अगदी भारतात नेऊन सोडलंत. धारोष्ण दूध मी भारतात असतानाही कधी प्याले नाही आणि आता तर संबंधच नाही. पण सकाळी दूध वाले पेपरवाले यांचा चालणार हवाहवासा गोंधळ ... चिमण्यांची, कावळ्यांची शाळा हे मात्र खूप आठवत राहतं. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

धनंजय 27/01/2009 - 22:58
तिकडे ज्या गोष्टी चांगल्या वाटल्या त्यांना त्या चांगल्या आहेत असे कोणी म्हंटले की "तंकडचं सगळं लय भारी हाय हे आयकून आमाला आत्ता कंट्टाला आला हाये!" अशी प्रतिक्रिया एकाद्याकडून येते ... तिकडले जे आवडले नाही त्याला कोणी नांवे ठेवली की "याला त्यातलं कांही कळतंय् का ?" असा भाव तोंडावर आणून आणि 'कोल्ह्याला द्राक्षे आंबट' किंवा 'गाढवाला गुळाची चंव काय?' या म्हणीसकट ...
असे असते खरे. पण "घरोघरी मातीच्या चुली" असे वर्णन केले तर "काय हा बोअर माणूस" म्हणून संभावना होते. काहीच बोलले नाही तर "काहीतरी पाणी मुरते आहे" अशी संशयी नजर... हे सर्व टाळून आनंद घारे यांनी मनोरंजक, माहितीपूर्ण वर्णन केले आहे.

लिखाळ 27/01/2009 - 23:02
छान ! लेख आवडला.
"तिकडं सुध्दा बहुतेक सगळं आपल्यासारखंच आहे हो." असे आधी सांगून जे फरक ठळकपणे जाणवले तेवढे एक एक करीत सांगायचे हे बेश वाटते.
हे बेशच आहे :) -- लिखाळ.

चतुरंग 27/01/2009 - 23:05
भारतातल्या मोठ्या शहरातल्या गजबजीतून आणि कोलाहलातून अमेरिकेत आलेला माणूस हा शांततेमुळे आधी हरखून जातो आणि थोड्याच दिवसात त्याला करमेनासे होते! कारण कानांवर काही आवाजच नाहीत. तुम्ही उठून वावरायला लागाल तेव्हा दिवस सुरु, तुम्ही थांबलात की सगळे थांबले! ह्या उलट भारतातल्या दिवसाची सुरुवात चांगलीच 'जिवंत' असते. ते तुम्ही अगदी सहज रंगवले आहेत. धन्यवाद! चतुरंग

भाग्यश्री 27/01/2009 - 23:18
मस्त लिहीलेय घारेकाका! खूप आवडलं! मी इथे आल्यावर सकाळची ती लगबग, आणि गडबड गोंधळ खूप मिस केली होती.. इथे खरंच तुम्ही उठाल तेव्हा सकाळ! आणि हो, रोजचा पेपरही नाही.. मी एकदा क्वार्टर डॉलर टाकून आणला एलेटाईम्स, तर महीना भर वाचत होते तो एकच पेपर! इतका प्रचंड! :| http://bhagyashreee.blogspot.com/

वेलदोडा 28/01/2009 - 00:17
छान झालाय लेख. अ़जून अशा तुलनात्मक गोष्टी येऊद्यात, तुमचे गाव कदाचित आयसोलेटेड असल्याने तुम्हाला जे जाणवले ते तुम्ही लिहीले. पण अगदीच सरसकट सर्वत्र असे नाहिये. मी रहातो त्या वेस्टकोस्टातल्या भागात (वीकडेला) सकाळ झालेली बर्‍यापैकी जाणवते. सकाळी सातसाडेसातपासून रस्त्यावर कामावर जाणार्‍यांची, शाळा कॉलेजला जाणार्‍या मुलांची गर्दी वाढू लागलेली असते. पिवळ्या रंगाच्या स्कूल बसेस रस्त्यावर धावू लागतात. आमच्या भागात मिडल स्कूल आणि हायस्कूल साडेसात आणि एलिमेंटरी स्कूल साडेआठ ला सुरू होते. मुलांना बसस्टॉप वर सोडायला पालक आणि मुले आलेले असतात. तिथे त्यांचा चिवचिवाट चालू असतो. स्टॉप वर स्कूलबस थांबली की मागील सर्व गाड्या थांबतात. स्कूलबस ला ओव्हरटेक करता येत नाही हा नियम आहे. त्यामुळे बर्‍यापैकी ट्रॅफिक जॅम होते. (पण हॉर्न चा कर्कश आवाज मात्र नाही.) शाळेला चालत जाणारी पण बरीच मुले दिसतात. (ज्यांची घरे शाळेपासून खूपच जवळ आहेत ते स्कूलबस वापरू शकत नाहीत.). कडाक्याच्या थंडीत ही चालत जातात फक्त पाऊस असेल तर मात्र नाही. पेपरवाला पोर्‍या ही घरोघरी (अर्थात ज्यांनी पेपर लावला आहे त्यांच्याकडेच..काहींकडे तर फक्त रविवारचा पेपर येतो) जाउन पेपर टाकतो. फक्त तो सायकलने न येता कार मधून येतो. बर्‍याच जवळपासच्या भागात दूधाची गाडी पण येते. येथील काही स्थानिक डेअरीज ताज्या दूधाची डिलीव्हरी देतात. ताजे म्हटले तरी ते प्रक्रिया केलेलेच असते. दूधाबरोबर क्रिम , चिझ, पाव हे पण सप्लाय करतात. अर्थात सुपरमार्केट मधील दूधापेक्षा हे दूध महाग असते..जवळपास दुप्पट भाव . त्यामुळे हे दूध घेणार्‍यांची संख्या फार जास्त नाहीये. आठवड्यातून एकदा कचरा गोळा करायला गाडी येते..सहा- साडे सहालाच. प्रत्येक घरासमोर गाडी थांबून घरासमोर ठेवलेल्या कचर्‍याच्या कॅन मधील कचरा ट्रक मध्ये ओतला जातो. त्यामुळे ही गाडी जाईपर्यत तिचे अस्तित्व जाणवत रहाते. एक मात्र खरे की सकाळ झाली हे डोळ्यांनाच जाणवते...कानांना फारसे नाही कारण कसले आवाजच नाहीत. गाड्यांच्या इंजिन चा एक आवाज सोडल्यास.

आनंद घारे 28/01/2009 - 06:28
तुमचे गाव कदाचित आयसोलेटेड असल्याने तुम्हाला जे जाणवले ते तुम्ही लिहीले. पण अगदीच सरसकट सर्वत्र असे नाहिये. मी रहातो त्या वेस्टकोस्टातल्या भागात (वीकडेला) सकाळ झालेली बर्‍यापैकी जाणवते. मी जॉर्जियातल्या अल्फारेटा शहराच्या उपनगरातल्य एका कम्युनिटीत खूप खोलवर असलेल्या घरात राहिलो. ती जागा प्रातिनिधिक नव्हतीच. आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

सुनील 28/01/2009 - 07:31
नेहेमीप्रमाणे परदेशवारी करून आल्यानंतर ज्या प्रकारचे लेख येतात, त्यापेक्षा वेगळा लेख. आवडला. धारोष्ण दूध - लहानपणची आठवण आली. गावी सकाळी दूघ काढतेवेळी आजी आम्हा नातवांच्या हातात एकेक ग्लास घेऊन गोठ्यात पाठवत असे. आचळातून थेट ग्लासात आलेले दूध काय चवदार लागत असे!! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

सर्किट 28/01/2009 - 09:02
घारेकाका, सुंदर निरीक्षणे. माझे म्हणाल, तर मला भारतात सकाळ नकोशी वाटायची (शाळेत असताना), आणि आता हवीहवीशी वाटते. आणि अमेरिकेत सकाळ आधी हवीहवीशी वाटायची (फारशी जबाबदारी नसताना. यू नो व्हाय, नसल्यास विनायक प्रभूंना विचारा) आता नकोनकोशी वाटते. -- सर्किट

मऊमाऊ 27/01/2009 - 14:59
अगदी सहज वर्णन वाटले..पण अजूनही येऊ दे पुढे, तुलनात्मक.

मीनल 27/01/2009 - 17:34
अगदी भारतात नेऊन सोडलत आज सकाळी. खूप खूप छान लेख आहे. काही चिमटे आहेत तसेच सत्यता आहे.त्यामुळे आवडला. भारतातली सकाळ म्हणजे सक्तीने उठवणारी सकाळ वाटते.म्हणजे दुस-याची सक्ती. अमेरिकेत म्हणजे आपण उठू तेव्हा सकाळ.आपणच आपल्यावर केली तर सक्ती. नाहीतर पडून रहा की उबदार अंथरूणात कितीही वेळ. मज्जा आली वाचताना लेख. मीनल.

ब्रिटिश टिंग्या 27/01/2009 - 17:48
माझ्या बाबतीत उलटं आहे बॉ..... भारतातली सकाळ म्हणजे आरामात ९ वाजता उठायचे.....चहा,नाष्ता सगळं रेडी मिळायचं.... :) आरामात आवरुन ११ वाजेपर्यंत हपिसात चकाट्या पिटायला :) इथे मात्र सक्तीने पहाटे ७ वाजता उठावं लागत :( चहा नाष्ता स्वत: बनवावा लागतो......सक्तीने हपिसात जावं लागतं :( अन् मुख्य म्हणजे हपिसात कामसुद्धा करावं लागतं :( - टिंग्या अंगात 'दम' असणं चांगलं.....पण तो सारखा लागणं वाईट!

दशानन 27/01/2009 - 17:51
ह्याच एकमेव चारपाच कारणामुळे मला आपला भारत देश प्रीय आहे.. ;) ******* सध्या आम्ही ... ह्यावर लिहतो आहोत !!! गाणी-न्युज्-सॉफ्टवेयर-गेम्स ! सगळे एकाच जागी

आनंद घारे 27/01/2009 - 18:41
भारतात असो की अमेरिकेत, आपल्या मनासारखे कुठे आणि किती प्रमाणात वागायला मिळते ही गोष्ट प्रत्येकाच्या बाबतीत वेगवेगळी असते. मीनलताई अमेरिकेतल्या घरी स्वतंत्र आहेत , भारतात आल्यावर घरात वडीलधारी माणसे असतात. आपण अमेरिकेत नोकरी वा व्यवसायात गुंतलेले असता, भारतात सुटीवर येत असणार, त्यामुळे इकडे अधिक मोकळेपणा वाटणार. आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

मिसळपाव 27/01/2009 - 17:39
काका, वृत्तपत्र मिळतं की इथ. आपल्याइथल्यासारखा 'पोरया' टाकून जातो - गाडितनं मात्र! आणि दुध तापवायच्या भानगडित पडत नाहीत हाही मोठ्ठा फरक. अजुन अनुभव जरूर लिहा.

आनंद घारे 27/01/2009 - 18:15
मी अमेरिकेतल्या जॉर्जियामधल्या अल्फारेटा नांवाच्या लहानशा गांवात राहिलो होतो. तो भाग अफाट पसरलेल्या अमेरिकेचा प्रातिनिधिक नाहीच. त्या भागात मोटारीतून येऊन सरसकट सगळ्या पोस्टबॉक्सच्याजवळ स्थानिक लंगोटीपत्रांची चिटोरी टाकलेली पाहिली, पण जाडजूड प्रतिष्ठित वर्तमानपत्र मात्र पाहिले नाही. आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

सहज 27/01/2009 - 18:28
पूर्वी उघडपणे आचरणात येणारा वर्णद्वेष पाहून अमेरिकेतल्या मूळच्या कावळ्यांनी तेथून पळ काढला असावा आणि कांही गौरवर्णीय लोकांच्या मनात तो अजून असल्याच्या शंकेमुळे भारतातील कावळ्यांनी अमेरिकेच्या ग्रीन कार्डसाठी अद्याप अर्ज केले नसावेत. जीवंत कोंबडा माझ्या वास्तव्यात माझ्या नजरेला कधीच पडला नाही. दोन्ही दुधे सारखीच बेचव लागली. त्यामुळे तिकडे असेपर्यंत मला दूध पिण्याची इच्छा कधी झाली नाही. धारोष्ण दुधाची चंव.., भटक्या कुत्र्यांना बिस्किटे खायला घालून पुण्यसंपादन करणारे पुण्यश्लोक तिकडे नसतात शिळे झालेले अन्न उघड्या उकिरड्यावर टाकायची सोयसुध्दा तिकडे नाही. तिला 'काऊ' म्हणजे गाय हेच माहीत होते. इ इ इ सोडले तर लेख ठीकठाक. आम्हाला ओळख असलेले घारेसर शास्त्रीय दृष्टीकोनातुन परिस्थीती समजुन घेउन सगळ्या गोष्टींवर व्यवस्थीत उपाय शोधतात. :-) असो.

आनंद घारे 27/01/2009 - 18:30
शास्त्रीय संशोधनात आयुष्य घालवून झाल्यावर आता सर्वसामान्य माणूस बनून मराठीत जमतील ते चार शब्द सुचतील तसे लिहायचा प्रयत्न चालला आहे. कधी कधी जुनी खोड न सुटल्यामुळे 'सर्र ' वगैरे होत असेन. तेंव्हासुद्धा विज्ञान व तंत्रज्ञान यातल्या जटिल वाटणार्‍या गोष्टी साध्यासोप्या भाषेत सांगायचा प्रयत्न मी करतो. इ इ इ सोडले तर लेख ठीकठाक. ते सोडल्यावर काय शिल्लक राहणार? आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

३_१४ विक्षिप्त अदिती 27/01/2009 - 18:32
मस्त लिहिलं आहेत काका! मला आवडलं. आत्ता कुठे सकाळ झाली आहे ... तेव्हा आणखीही लिहाच. अदिती आमच्यात बौद्धीक संपदेचा कॉपीराईट घेण्याची पद्धत नाही आणि मी त्याला अपवादही नाही.

प्राजु 27/01/2009 - 21:46
घारे काका, अगदी भारतात नेऊन सोडलंत. धारोष्ण दूध मी भारतात असतानाही कधी प्याले नाही आणि आता तर संबंधच नाही. पण सकाळी दूध वाले पेपरवाले यांचा चालणार हवाहवासा गोंधळ ... चिमण्यांची, कावळ्यांची शाळा हे मात्र खूप आठवत राहतं. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

धनंजय 27/01/2009 - 22:58
तिकडे ज्या गोष्टी चांगल्या वाटल्या त्यांना त्या चांगल्या आहेत असे कोणी म्हंटले की "तंकडचं सगळं लय भारी हाय हे आयकून आमाला आत्ता कंट्टाला आला हाये!" अशी प्रतिक्रिया एकाद्याकडून येते ... तिकडले जे आवडले नाही त्याला कोणी नांवे ठेवली की "याला त्यातलं कांही कळतंय् का ?" असा भाव तोंडावर आणून आणि 'कोल्ह्याला द्राक्षे आंबट' किंवा 'गाढवाला गुळाची चंव काय?' या म्हणीसकट ...
असे असते खरे. पण "घरोघरी मातीच्या चुली" असे वर्णन केले तर "काय हा बोअर माणूस" म्हणून संभावना होते. काहीच बोलले नाही तर "काहीतरी पाणी मुरते आहे" अशी संशयी नजर... हे सर्व टाळून आनंद घारे यांनी मनोरंजक, माहितीपूर्ण वर्णन केले आहे.

लिखाळ 27/01/2009 - 23:02
छान ! लेख आवडला.
"तिकडं सुध्दा बहुतेक सगळं आपल्यासारखंच आहे हो." असे आधी सांगून जे फरक ठळकपणे जाणवले तेवढे एक एक करीत सांगायचे हे बेश वाटते.
हे बेशच आहे :) -- लिखाळ.

चतुरंग 27/01/2009 - 23:05
भारतातल्या मोठ्या शहरातल्या गजबजीतून आणि कोलाहलातून अमेरिकेत आलेला माणूस हा शांततेमुळे आधी हरखून जातो आणि थोड्याच दिवसात त्याला करमेनासे होते! कारण कानांवर काही आवाजच नाहीत. तुम्ही उठून वावरायला लागाल तेव्हा दिवस सुरु, तुम्ही थांबलात की सगळे थांबले! ह्या उलट भारतातल्या दिवसाची सुरुवात चांगलीच 'जिवंत' असते. ते तुम्ही अगदी सहज रंगवले आहेत. धन्यवाद! चतुरंग

भाग्यश्री 27/01/2009 - 23:18
मस्त लिहीलेय घारेकाका! खूप आवडलं! मी इथे आल्यावर सकाळची ती लगबग, आणि गडबड गोंधळ खूप मिस केली होती.. इथे खरंच तुम्ही उठाल तेव्हा सकाळ! आणि हो, रोजचा पेपरही नाही.. मी एकदा क्वार्टर डॉलर टाकून आणला एलेटाईम्स, तर महीना भर वाचत होते तो एकच पेपर! इतका प्रचंड! :| http://bhagyashreee.blogspot.com/

वेलदोडा 28/01/2009 - 00:17
छान झालाय लेख. अ़जून अशा तुलनात्मक गोष्टी येऊद्यात, तुमचे गाव कदाचित आयसोलेटेड असल्याने तुम्हाला जे जाणवले ते तुम्ही लिहीले. पण अगदीच सरसकट सर्वत्र असे नाहिये. मी रहातो त्या वेस्टकोस्टातल्या भागात (वीकडेला) सकाळ झालेली बर्‍यापैकी जाणवते. सकाळी सातसाडेसातपासून रस्त्यावर कामावर जाणार्‍यांची, शाळा कॉलेजला जाणार्‍या मुलांची गर्दी वाढू लागलेली असते. पिवळ्या रंगाच्या स्कूल बसेस रस्त्यावर धावू लागतात. आमच्या भागात मिडल स्कूल आणि हायस्कूल साडेसात आणि एलिमेंटरी स्कूल साडेआठ ला सुरू होते. मुलांना बसस्टॉप वर सोडायला पालक आणि मुले आलेले असतात. तिथे त्यांचा चिवचिवाट चालू असतो. स्टॉप वर स्कूलबस थांबली की मागील सर्व गाड्या थांबतात. स्कूलबस ला ओव्हरटेक करता येत नाही हा नियम आहे. त्यामुळे बर्‍यापैकी ट्रॅफिक जॅम होते. (पण हॉर्न चा कर्कश आवाज मात्र नाही.) शाळेला चालत जाणारी पण बरीच मुले दिसतात. (ज्यांची घरे शाळेपासून खूपच जवळ आहेत ते स्कूलबस वापरू शकत नाहीत.). कडाक्याच्या थंडीत ही चालत जातात फक्त पाऊस असेल तर मात्र नाही. पेपरवाला पोर्‍या ही घरोघरी (अर्थात ज्यांनी पेपर लावला आहे त्यांच्याकडेच..काहींकडे तर फक्त रविवारचा पेपर येतो) जाउन पेपर टाकतो. फक्त तो सायकलने न येता कार मधून येतो. बर्‍याच जवळपासच्या भागात दूधाची गाडी पण येते. येथील काही स्थानिक डेअरीज ताज्या दूधाची डिलीव्हरी देतात. ताजे म्हटले तरी ते प्रक्रिया केलेलेच असते. दूधाबरोबर क्रिम , चिझ, पाव हे पण सप्लाय करतात. अर्थात सुपरमार्केट मधील दूधापेक्षा हे दूध महाग असते..जवळपास दुप्पट भाव . त्यामुळे हे दूध घेणार्‍यांची संख्या फार जास्त नाहीये. आठवड्यातून एकदा कचरा गोळा करायला गाडी येते..सहा- साडे सहालाच. प्रत्येक घरासमोर गाडी थांबून घरासमोर ठेवलेल्या कचर्‍याच्या कॅन मधील कचरा ट्रक मध्ये ओतला जातो. त्यामुळे ही गाडी जाईपर्यत तिचे अस्तित्व जाणवत रहाते. एक मात्र खरे की सकाळ झाली हे डोळ्यांनाच जाणवते...कानांना फारसे नाही कारण कसले आवाजच नाहीत. गाड्यांच्या इंजिन चा एक आवाज सोडल्यास.

आनंद घारे 28/01/2009 - 06:28
तुमचे गाव कदाचित आयसोलेटेड असल्याने तुम्हाला जे जाणवले ते तुम्ही लिहीले. पण अगदीच सरसकट सर्वत्र असे नाहिये. मी रहातो त्या वेस्टकोस्टातल्या भागात (वीकडेला) सकाळ झालेली बर्‍यापैकी जाणवते. मी जॉर्जियातल्या अल्फारेटा शहराच्या उपनगरातल्य एका कम्युनिटीत खूप खोलवर असलेल्या घरात राहिलो. ती जागा प्रातिनिधिक नव्हतीच. आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

सुनील 28/01/2009 - 07:31
नेहेमीप्रमाणे परदेशवारी करून आल्यानंतर ज्या प्रकारचे लेख येतात, त्यापेक्षा वेगळा लेख. आवडला. धारोष्ण दूध - लहानपणची आठवण आली. गावी सकाळी दूघ काढतेवेळी आजी आम्हा नातवांच्या हातात एकेक ग्लास घेऊन गोठ्यात पाठवत असे. आचळातून थेट ग्लासात आलेले दूध काय चवदार लागत असे!! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

सर्किट 28/01/2009 - 09:02
घारेकाका, सुंदर निरीक्षणे. माझे म्हणाल, तर मला भारतात सकाळ नकोशी वाटायची (शाळेत असताना), आणि आता हवीहवीशी वाटते. आणि अमेरिकेत सकाळ आधी हवीहवीशी वाटायची (फारशी जबाबदारी नसताना. यू नो व्हाय, नसल्यास विनायक प्रभूंना विचारा) आता नकोनकोशी वाटते. -- सर्किट
गेले सोळा आठवडे अमेरिकेत राहून नुकताच मी मायदेशी परत आलो. साहजीकच मला अमेरिका कशी वाटली असे लोक विचारतात, त्याचे उत्तर काय द्यावे याचा विचार पडतो. तिकडे ज्या गोष्टी चांगल्या वाटल्या त्यांना त्या चांगल्या आहेत असे कोणी म्हंटले की "तंकडचं सगळं लय भारी हाय हे आयकून आमाला आत्ता कंट्टाला आला हाये!" अशी प्रतिक्रिया एकाद्याकडून येते किंवा त्याचा बादरायण संबंध आपली संस्कृती, अस्मिता वगैरेशी जोडून राष्ट्राभिमान, देशभक्ती, धर्मनिष्ठा वगैरेवरले बौध्दिक दुसरा कोणी सुरू करतो.
देशांतर
विनोद
राहणी
लेख
अनुभव
विरंगुळा

विद्रोही साहित्य संमेलनात उच्चवर्णीय मस्तानी

कपिल काळे ·

आर्य 24/01/2009 - 23:19
बाबासाहेबांच्या, फुल्यांच्या शाहूंच्या उपकारातून आपला समाज कधीच मुक्त होवू शकत नाही - या बाबत शंकाच नाही पण यात मायावतींचा उल्लेख राहुन गेला, आजकाल यांचाही पुतळा याच रांगेत आहे. आपण ह्या संमेलनाचे उद्घाटन गाढव पूजनाने करतो......हे नव्यानेच कळले, या विशेष माहिती बद्दल धन्यवाद. बामसेफ चा अर्थ कोणी सांगु शकल का ?????? - मी हा शब्द फक्त भिंती वर वाचला आहे, मला याचा संबध लहानपणी झेंडूबामशी वाटायचा पण नंतर मी तो विद्रोही साहित्य संमेलनाशी लावला. आपला अनभिज्ञ

भास्कर केन्डे 28/01/2009 - 00:13
पनवेलला २०००ते ०३ दरम्यान एक बामसेफ अधिवेशन झाले होते. उत्सुकतेपोटी व घराजवळच असल्याने मी त्याला आवर्जून हजेरी लावली होती. "शेंडी-जाणव्यावाले ढेरपोटे" हे विषेशन जवळपास प्रत्येक वक्त्याच्या तोंडी ऐकून व त्याच-त्याच द्वेषाधारित व मत्सरी भाषणांनी शेवटी कंटाळून काही प्रश्न उभे केले. प्र: गोखल्यांपासून ते सावरकरांपर्यंत बहुतांश सगळ्याच तथाकथित उच्चवर्णीय नेत्यांनी सुद्धा जातीभेद नष्ट करण्यासाठी अथक परिश्रम केले. तसेच अनेक सामान्य ब्राम्हणांनी बाबासाहेबांच्या चळवळीला सक्रीय पाठिंबा व मदत दिली. तरी पण तुम्ही एकटाक सर्व ब्राम्हणांना शिव्या का घालता? उत्तर: तू दिलेली उदाहरणे ही अपवादात्मक होत. मात्र सरसकट त्यांच्या समाजानेच आपल्या अनेक पिढ्या उध्वस्त केल्या. शिवाय त्या बामनी नेत्यांचा त्यात स्वार्थ होता, राजकारण होते, म्हणून त्यांनी तो देखावा केला. त्यांना माहित होते की काही वर्षात त्यांचा पूर्ण पाडाव होणार आहे म्हणून त्यांनी हुशारीने अशा खेळ्या केल्या. प्र: समजा तुमचे म्हणने ग्राह्य धरले तरी मला हा प्रश्न पडतो... समजा माझ्या दणकट भावाने गरीब शेजार्‍याचे घर लुटले व म्हणून त्या शेजार्‍याचे व माझ्या भावाचे भांडण सुरु झाले आणि मी जर त्या शेजार्‍याच्या न्याय्य बाजूने होऊन भावाशी भांडू लागलो. अशा परिस्थितीत अन्यायग्रस्त शेजार्‍याचे माझ्या भावाशी भांडणे नैसर्गिक वाटते पण मी स्वतःचा फायदा सोडून शेजार्‍याला मदत करणे म्हणजे माणुसकीचे लक्षण नव्हे का? मग तोच न्याय तुम्ही तथाकथित उच्चवर्णियांना का लावत नाही? उत्तर: तू म्हणतोस ते उदाहरण येथे पूर्णपणे लागू होत नाही. मी तुला सांगितले तसे त्यांचा पाडाव होणार होता म्हणून त्यांनी धूर्तपणे अधिच आपले मोठेपण दाखवण्यासाठी धूर्त खेळ्या केल्या. प्र: बरं इतिहासाचं जाऊ द्या. समजा मी एका तथाकथित उच्चवर्णीयाच्या घरात जन्मलो. मात्र आज शिवाजी महाराज व सावकरांप्रमाणेच आंबेडकरांनाही माझे दैवत मानत असेल तसेच जातीची ओळख द्यायची नसेल तर मला तुमच्या स्वप्नातल्या समाजात काय स्थान आहे? (प्रेक्षकांमधून - ये खाली बस. इच्यायला.. खाली बस ये... मायला याच्या वडा रं ह्याला) उत्तर: आपल्याला त्यांच्या घरा-घरांत अशीच तर पिढी निर्माण करायची आहे. प्र: पण जर आपणे येथे असे त्यांच्यावर आगपाखड करत सुटलो तर ते आपल्या जवळ कसे येतील? (प्रेक्षकांमधून एव्हाना प्रचंड आरडा ओरड सुरु झाली होती). उ: ती त्यांची गरज आहे. व आपली शक्ति पाहून ते नक्कीच आपल्या आश्रयाला येतील. प्र: बरे मला महितीत असलेल्या एकाही तथाकथित ब्राम्हणाला शेंडी नाहिये. जाणव्याचे माहित नाही आणि ढेर्‍या सुद्धा सर्वसाधारण इथे असलेल्या लोकांप्रमाणेच आहेत.... गोंधळामुळे पुढे प्रश्न विचारायला जमले नाही. एक दोन संजस कार्यकर्त्यांमुळे माझी सुखरुप सुटका झाली. या दरम्यान माझी अलिबागेतल्या एका प्राध्यपकांशी ओळख झाली. ते दलित चळवळीत एक नेते/कार्यकर्ते आहेत. त्यांचे मागच्या वर्षी औरंगाबादला एका मोठ्या कार्यक्रमात भाषण झाल्याचेही ऐकले. आमचे एकमेकांकडे जाणे येणे सुरु झाले. एकदा त्यांच्या घरी मुक्काम पडला असता चर्चेत टिळकांचा विषय निघाला. त्यांचे अगाध ज्ञान आणि त्यावरचा अंधविश्वास पाहून मी थक्क झालो. टिळक कसे दलित अत्याचाराचे पुरस्कर्ते होते हे त्यांनी पटवून द्यायचा प्रयत्न केला. त्यांच्या मते टिळकांना स्त्रीयांचा नाद होता व त्यांनी त्यासाठी अमुक-अमुक अत्याचार केले.... अर्थात त्यानंतर मी अजून त्या सरांचे तोंड पाहिले नाही. आपला, (अजात) भास्कर

स्वामि 26/01/2009 - 01:18
आपल्या समाजातील लोकांना जर ब्राम्हणांच्या तोडीचे बनवायचे असेल तर त्यांचा तिरस्कार करणे अथवा त्यांनी केलेल्या सर्व गोष्टी नाकारणे असा होत नाही.अशा ठरावांमुळे जातीय तेढ वाढण्याशिवाय काहीही साध्य होत नाही.ब्राम्हणी अहंकाराला तुम्ही अशा प्रकारे लढा देउ शकत नाही.प.महाराष्ट्रातील(विषेशत:सांगली-सातारा येथील)देशस्थ ब्राम्हणांचे उदाहरण येथे घेण्यासारखे आहे.ते सुध्दा बहुजन समाजाबरोबर गावगाड्यात अडकलेले होते.परंतु गांधीवधाची सर्वात मोठी किंमत या समाजाने चुकवली.घरदार,जमीनजुमला एका रात्रीत हिरावला गेला.त्या मानाने पुण्यातील ब्राम्हण समाज जो पेशवाई पासून पुढारलेला व बहुसंख्य कोकणस्थ(चित्पावन)होता,तो स.गो.बर्वे (तत्कालीन जिल्हाधिकारी)यांच्या कॄपेमुळे सुऱक्षित राहीला.पुढील ५० वर्षात या देशस्थ समाजाने पुण्यातील चित्पावनांचे आवश्यक तिथे अनुकरण करीत आपली प्रगती साध्य केली.आज हाच सामाज जो एकेकाळी त्याच्या मातीतून उखडून टाकलेला होता,पुण्यात चित्पावनांच्या तोडीस तोड बस्तान बसवून आहे.विद्रोही साहित्यिकांनी इतिहासापासून धडा घेउन आपल्या बांधवांना तिरस्काराच्या नव्हे तर आत्मसन्मानाच्या वाटेने जाण्याची दिशा दाखवली पाहीजे.

llपुण्याचे पेशवेll 26/01/2009 - 06:25
माझ्या एका मित्राचे वडील म्हणत 'गांधीहत्येच्यावेळेला जर गावाबाहेर पडलो नसतो तर आयुष्यभर कुलधर्म कुलाचारच सांभाळत बसलो असतो. कुलधर्म सांभाळणे वाईट आहे असे नाही पण त्याही पुढे काहीतरी आहे हे कळणे तेव्हा महत्वाचे होते.' पुण्याचे पेशवे Since 1984

कपिल काळे 26/01/2009 - 12:34
पेशव्यांचा उल्लेख आल्यावर, पेशव्यांचा प्रतिसाद त्याला साजेसाच. आर्य- बामसेफ ही संघटना आरक्षणातून भरती झालेल्या सरकारी सेवकांची असून ती कांशिराम यांनी स्थापन केली आहे. स्वामी जी आपले म्हणणे पटले . लेखाचा उद्देश तुम्ही योग्य शब्दात सांगितला आहे. पण ब्राम्हणी अहंकाराला तुम्ही अशा प्रकारे लढा देउ शकत नाही>> म्हणजे काय? उलट र.धो कर्वे, गोपाळकृष्ण गोखले , फुल्यांना शाळेसाठी रहाता वाडा देणारे कोण होते? मग अहंकाराचे लेबल का बरे लावले जाते?

मृगनयनी 27/01/2009 - 15:18
गाढव हे कष्टाचे प्रतीक आहे. ओझी वाहून ते पिचून गेले आहे. उच्चवर्णीयांची ओझी वाहताना आपले पूर्वज असेच पिचून गेले. त्याची आठवण आपल्याला सदा सर्वदा रहावी म्हणून आपण गाढव पूजनाने आपले संमेलन सुरु करतो. =)) =)) =)) हा शुद्ध गाढवपणा आहे! हे विद्रोही... त्यांना रोज लागणारे दूध ही कदाचित त्यांच्या पूर्वजांचेच वापरत असावेत! मस्तानी म्हणजे शाहू महाराजांची सत्ता बुडवण्याचे कार्य करणारया उच्चवर्णीय राजाची प्रेयसी. अश्या उच्चवर्णीय राजाची एय्याशी त्याच्या मृत्यूनंतरही पुरवणारया शासनाचा हे संमेलन निषेध करत आहे. =)) =)) =)) =)) हे अतिइइइइइ होतंय! आणि यांचं असंच जर म्हणणं असेल, तर शाहू महाराजांचे दुर्मिळ लिखाण, सम्भाजी राजांची दुर्मिळ कागदपत्रे वर्षानुवर्षे जपुन ठेवलेल्या "भान्डारकर प्राच्यविद्या इन्स्टीट्यूट" वर भेकड हल्ला करुन इतिहासाचे अतोनात नुकसान करणार्‍या तथाकथित शिवधर्मी, बी-ग्रेडी उपटसुम्भांबद्दल या "विद्रोही" जनांचे काय मत असू शकते? :-? जय रामदास समर्थ ! जय दादोजी कोन्डदेव ! जय शिवराय ! युद्ध माझा राम करणार | समर्थ दत्तगुरु मूळ आधार | मी वानरसैनिक साचार |रावण मरणार निश्चित || || इति अनिरुद्ध महावाक्यम् ||

भास्कर केन्डे 27/01/2009 - 23:38
तथाकथित शिवधर्मी, बी-ग्रेडी उपटसुम्भांबद्दल या "विद्रोही" जनांचे काय मत असू शकते? -- विद्रोही साहित्य संमेलनात वा बामसेफात मी कधीही यांच्याबद्दल वा मराठा समाजाबद्दल काही आगपाखड ऐकलेली नाही. मला वाटते "३% आपले काय वाकडे करणार" या अलिखित नियमानुसार त्यांची आगपाखड असते.

ऍडीजोशी 27/01/2009 - 17:24
ह. ह. पु. वा.

आम्हाघरीधन 27/01/2009 - 18:24
जय रामदास समर्थ ! जय दादोजी कोन्डदेव ! जय शिवराय ! यात नेमका जयघोष तुम्हाला कुणाचा करायचा आहे ? शिवरायान्चा नाही केलात तरी चालेल. इतर दोघान्चा जोराने चालु ठेवा. कारण सुर्य दाखवावा लागत नसतो. दिसणे आणि असने यात एकच अन्तर आहे, 'मनाचा भाव'.

मृगनयनी 28/01/2009 - 10:24
जय रामदास समर्थ ! जय दादोजी कोन्डदेव ! जय शिवराय ! यात नेमका जयघोष तुम्हाला कुणाचा करायचा आहे ? शिवरायान्चा नाही केलात तरी चालेल. इतर दोघान्चा जोराने चालु ठेवा. कारण सुर्य दाखवावा लागत नसतो. :-? "समर्थ रामदास स्वामी" आणि "दादोजी कोन्डदेव" हे दोघेही शिवरायांचे गुरुवर्य असल्याकारणाने, या तिघांचाही एकत्र जयघोष होणे, अपरिहार्य आहे. आणि गोब्राह्मणप्रतिपालक क्षत्रियकुलावतंस बहुजनोद्धारक शिवराय हे संपूर्ण महाराष्ट्राचे दैवत आहे. त्यामुळे खर्‍या इतिहासाला साक्षी ठेऊन "शिवरायांचा" जयघोष हा "समर्थ रामदास" आणि "दादोजी कोन्डदेव" या गुरुवर्यांबरोबर चिरंतन होत राहील. दिसणे आणि असने यात एकच अन्तर आहे, 'मनाचा भाव'. » आपण "मनाचे श्लोक" नित्यनेमाने वाचावेत, म्हणजे आपल्या दिसण्या आणि असण्यातील अंतर कायमचे नष्ट होईल. आणि "सूर्याचा" लख्ख, तेजस्वी प्रकाश आपल्याही डोळ्यांपर्यंत पोचू शकेल. :) जय रामदास समर्थ ! जय दादोजी कोन्डदेव ! जय शिवराय ! युद्ध माझा राम करणार | समर्थ दत्तगुरु मूळ आधार | मी वानरसैनिक साचार |रावण मरणार निश्चित || || इति अनिरुद्ध महावाक्यम् ||

नाना बेरके 27/01/2009 - 19:47
म्हणे, आपल्याला ग्रंथ वाचायला मिळत नाहीत तसेच घरी खायला तेल नसते तर दिव्यात घालायल कुठून आणणार? - दररोज रात्री नवटाक लावायला ह्या डांबीसाकडे पैशे मोप असत्येत, म्हणे तेल कुठून आणणार ? उच्चवर्णीयांची ओझी वाहताना आपले पूर्वज असेच पिचून गेले.त्याची आठवण आपल्याला सदा सर्वदा रहावी म्हणून आपण गाढव पूजनाने आपले संमेलन सुरु करतो. - संमेलनाची सुरवात अध्यक्श्यांच्या पुजेनी कर. तो एक गाढवच बनला आहे, तुमच्यात येऊन. आणि संमेलन झाल्यावर तो तुमच्यावर दुगाण्याच झाडणार आहे, फोकलीच्यान्नो. आपल्या वार्षिक समारंभाला संमेलन न म्हणता दुसरा शब्द सुचवा असे मी आपणा सर्वांना आवाहन करतो. - अगोदर "आवाहन" ह्याला दुसरा शब्द तु सुचवून दाखव बोंब्ल्या ! मग संमेलनाचं बोल. साजूक तुपातील शिरा खाता खाता, आपल्या घराच्या बागेत बसून ह्या उच्चवर्णीयांनी हे नियम बनवले. - आता तू आपल्या घरातल्या हागनदारीत बसून * खाता-खाता सोताचे नियम बनंव, म्हन्जे तुला लई भारी ढेकर यील गड्या. मस्तानी म्हणजे शाहू महाराजांची सत्ता बुडवण्याचे कार्य करणारया उच्चवर्णीय राजाची प्रेयसी. - उकिरडे फुंकता, फुंकता विचाराचे काय दिवे लावतोय बघा. संमेलनाची सुरवात ह्याच्याच पुजनाने व्हायला पाहीजे.

कपिल काळे 27/01/2009 - 21:32
ह्या लेखाचा उद्देश विद्रोही चळवळीचा , द्वेषाधारित आणि डळमळीत वैचारिक पाया दर्शवणे हा होता. मी कोणत्याही प्रकारे ह्या चळवळीशी संबंधित नाही. तसेच हा लेख मी २४ जाने ला लिहिला आहे. त्यात ३१ जाने ला होउ घातलेल्या संमेलनातील (काल्पनिक )भाषणाचा गोषवारा दिला आहे. एक विद्रोही संमेलन मी जवळून पाहिले होते. तेव्हा तेथील चर्चा ठराव कसे असतात ह्याची एक झलक दाखवणे एवढाच हेतू ह्या लेखनामागे आहे. कळत नकळत कुणाच्या भावना दुखावल्या गेल्या असल्यास माफी चाहतो. सगळ्या प्रतिसादकांना धन्यवाद.

स्वामि 27/01/2009 - 21:44
कपिल काळे साहेब,आपण जी उदाहरणे दिलीत ती लोकोत्तर पुरुषांची दिलीत.सर्व अभिजन समाज हा कर्वे अथवा गोखल्यांसारख्या अद्वितीय विचारसरणीचा असेल अशी समजुत करुन घेणे हा भाबडे पणा किंवा एकांगी विचार झाला.अभिजन समाजात अशा नरपुंगवांची असंख्य उदाहरणे सापडतील कि जे आपण ह्या असामान्य पुरषांच्या जातीत जन्माला आलो(किंवा "ते" आपल्या जातीत जन्मिले)या एकमेव गुणविशेषावर आयुष्यभर इतरांना तुच्छ लेखतात.

कपिल काळे 27/01/2009 - 22:02
गोखल्या कर्व्यांच्या व्यतिरिक्तही अनेक असे लोक आहेत की ज्यांनी बहुजन समाजासाठी तितकेच महान कार्य केले आहे. तुम्ही म्हणता ते काही अंशी सत्य असले तरी त्याचे सार्वत्रीकीकरण ( मराठीत जनरायलेझशन)करणे कितपत योग्य?

आर्य 24/01/2009 - 23:19
बाबासाहेबांच्या, फुल्यांच्या शाहूंच्या उपकारातून आपला समाज कधीच मुक्त होवू शकत नाही - या बाबत शंकाच नाही पण यात मायावतींचा उल्लेख राहुन गेला, आजकाल यांचाही पुतळा याच रांगेत आहे. आपण ह्या संमेलनाचे उद्घाटन गाढव पूजनाने करतो......हे नव्यानेच कळले, या विशेष माहिती बद्दल धन्यवाद. बामसेफ चा अर्थ कोणी सांगु शकल का ?????? - मी हा शब्द फक्त भिंती वर वाचला आहे, मला याचा संबध लहानपणी झेंडूबामशी वाटायचा पण नंतर मी तो विद्रोही साहित्य संमेलनाशी लावला. आपला अनभिज्ञ

भास्कर केन्डे 28/01/2009 - 00:13
पनवेलला २०००ते ०३ दरम्यान एक बामसेफ अधिवेशन झाले होते. उत्सुकतेपोटी व घराजवळच असल्याने मी त्याला आवर्जून हजेरी लावली होती. "शेंडी-जाणव्यावाले ढेरपोटे" हे विषेशन जवळपास प्रत्येक वक्त्याच्या तोंडी ऐकून व त्याच-त्याच द्वेषाधारित व मत्सरी भाषणांनी शेवटी कंटाळून काही प्रश्न उभे केले. प्र: गोखल्यांपासून ते सावरकरांपर्यंत बहुतांश सगळ्याच तथाकथित उच्चवर्णीय नेत्यांनी सुद्धा जातीभेद नष्ट करण्यासाठी अथक परिश्रम केले. तसेच अनेक सामान्य ब्राम्हणांनी बाबासाहेबांच्या चळवळीला सक्रीय पाठिंबा व मदत दिली. तरी पण तुम्ही एकटाक सर्व ब्राम्हणांना शिव्या का घालता? उत्तर: तू दिलेली उदाहरणे ही अपवादात्मक होत. मात्र सरसकट त्यांच्या समाजानेच आपल्या अनेक पिढ्या उध्वस्त केल्या. शिवाय त्या बामनी नेत्यांचा त्यात स्वार्थ होता, राजकारण होते, म्हणून त्यांनी तो देखावा केला. त्यांना माहित होते की काही वर्षात त्यांचा पूर्ण पाडाव होणार आहे म्हणून त्यांनी हुशारीने अशा खेळ्या केल्या. प्र: समजा तुमचे म्हणने ग्राह्य धरले तरी मला हा प्रश्न पडतो... समजा माझ्या दणकट भावाने गरीब शेजार्‍याचे घर लुटले व म्हणून त्या शेजार्‍याचे व माझ्या भावाचे भांडण सुरु झाले आणि मी जर त्या शेजार्‍याच्या न्याय्य बाजूने होऊन भावाशी भांडू लागलो. अशा परिस्थितीत अन्यायग्रस्त शेजार्‍याचे माझ्या भावाशी भांडणे नैसर्गिक वाटते पण मी स्वतःचा फायदा सोडून शेजार्‍याला मदत करणे म्हणजे माणुसकीचे लक्षण नव्हे का? मग तोच न्याय तुम्ही तथाकथित उच्चवर्णियांना का लावत नाही? उत्तर: तू म्हणतोस ते उदाहरण येथे पूर्णपणे लागू होत नाही. मी तुला सांगितले तसे त्यांचा पाडाव होणार होता म्हणून त्यांनी धूर्तपणे अधिच आपले मोठेपण दाखवण्यासाठी धूर्त खेळ्या केल्या. प्र: बरं इतिहासाचं जाऊ द्या. समजा मी एका तथाकथित उच्चवर्णीयाच्या घरात जन्मलो. मात्र आज शिवाजी महाराज व सावकरांप्रमाणेच आंबेडकरांनाही माझे दैवत मानत असेल तसेच जातीची ओळख द्यायची नसेल तर मला तुमच्या स्वप्नातल्या समाजात काय स्थान आहे? (प्रेक्षकांमधून - ये खाली बस. इच्यायला.. खाली बस ये... मायला याच्या वडा रं ह्याला) उत्तर: आपल्याला त्यांच्या घरा-घरांत अशीच तर पिढी निर्माण करायची आहे. प्र: पण जर आपणे येथे असे त्यांच्यावर आगपाखड करत सुटलो तर ते आपल्या जवळ कसे येतील? (प्रेक्षकांमधून एव्हाना प्रचंड आरडा ओरड सुरु झाली होती). उ: ती त्यांची गरज आहे. व आपली शक्ति पाहून ते नक्कीच आपल्या आश्रयाला येतील. प्र: बरे मला महितीत असलेल्या एकाही तथाकथित ब्राम्हणाला शेंडी नाहिये. जाणव्याचे माहित नाही आणि ढेर्‍या सुद्धा सर्वसाधारण इथे असलेल्या लोकांप्रमाणेच आहेत.... गोंधळामुळे पुढे प्रश्न विचारायला जमले नाही. एक दोन संजस कार्यकर्त्यांमुळे माझी सुखरुप सुटका झाली. या दरम्यान माझी अलिबागेतल्या एका प्राध्यपकांशी ओळख झाली. ते दलित चळवळीत एक नेते/कार्यकर्ते आहेत. त्यांचे मागच्या वर्षी औरंगाबादला एका मोठ्या कार्यक्रमात भाषण झाल्याचेही ऐकले. आमचे एकमेकांकडे जाणे येणे सुरु झाले. एकदा त्यांच्या घरी मुक्काम पडला असता चर्चेत टिळकांचा विषय निघाला. त्यांचे अगाध ज्ञान आणि त्यावरचा अंधविश्वास पाहून मी थक्क झालो. टिळक कसे दलित अत्याचाराचे पुरस्कर्ते होते हे त्यांनी पटवून द्यायचा प्रयत्न केला. त्यांच्या मते टिळकांना स्त्रीयांचा नाद होता व त्यांनी त्यासाठी अमुक-अमुक अत्याचार केले.... अर्थात त्यानंतर मी अजून त्या सरांचे तोंड पाहिले नाही. आपला, (अजात) भास्कर

स्वामि 26/01/2009 - 01:18
आपल्या समाजातील लोकांना जर ब्राम्हणांच्या तोडीचे बनवायचे असेल तर त्यांचा तिरस्कार करणे अथवा त्यांनी केलेल्या सर्व गोष्टी नाकारणे असा होत नाही.अशा ठरावांमुळे जातीय तेढ वाढण्याशिवाय काहीही साध्य होत नाही.ब्राम्हणी अहंकाराला तुम्ही अशा प्रकारे लढा देउ शकत नाही.प.महाराष्ट्रातील(विषेशत:सांगली-सातारा येथील)देशस्थ ब्राम्हणांचे उदाहरण येथे घेण्यासारखे आहे.ते सुध्दा बहुजन समाजाबरोबर गावगाड्यात अडकलेले होते.परंतु गांधीवधाची सर्वात मोठी किंमत या समाजाने चुकवली.घरदार,जमीनजुमला एका रात्रीत हिरावला गेला.त्या मानाने पुण्यातील ब्राम्हण समाज जो पेशवाई पासून पुढारलेला व बहुसंख्य कोकणस्थ(चित्पावन)होता,तो स.गो.बर्वे (तत्कालीन जिल्हाधिकारी)यांच्या कॄपेमुळे सुऱक्षित राहीला.पुढील ५० वर्षात या देशस्थ समाजाने पुण्यातील चित्पावनांचे आवश्यक तिथे अनुकरण करीत आपली प्रगती साध्य केली.आज हाच सामाज जो एकेकाळी त्याच्या मातीतून उखडून टाकलेला होता,पुण्यात चित्पावनांच्या तोडीस तोड बस्तान बसवून आहे.विद्रोही साहित्यिकांनी इतिहासापासून धडा घेउन आपल्या बांधवांना तिरस्काराच्या नव्हे तर आत्मसन्मानाच्या वाटेने जाण्याची दिशा दाखवली पाहीजे.

llपुण्याचे पेशवेll 26/01/2009 - 06:25
माझ्या एका मित्राचे वडील म्हणत 'गांधीहत्येच्यावेळेला जर गावाबाहेर पडलो नसतो तर आयुष्यभर कुलधर्म कुलाचारच सांभाळत बसलो असतो. कुलधर्म सांभाळणे वाईट आहे असे नाही पण त्याही पुढे काहीतरी आहे हे कळणे तेव्हा महत्वाचे होते.' पुण्याचे पेशवे Since 1984

कपिल काळे 26/01/2009 - 12:34
पेशव्यांचा उल्लेख आल्यावर, पेशव्यांचा प्रतिसाद त्याला साजेसाच. आर्य- बामसेफ ही संघटना आरक्षणातून भरती झालेल्या सरकारी सेवकांची असून ती कांशिराम यांनी स्थापन केली आहे. स्वामी जी आपले म्हणणे पटले . लेखाचा उद्देश तुम्ही योग्य शब्दात सांगितला आहे. पण ब्राम्हणी अहंकाराला तुम्ही अशा प्रकारे लढा देउ शकत नाही>> म्हणजे काय? उलट र.धो कर्वे, गोपाळकृष्ण गोखले , फुल्यांना शाळेसाठी रहाता वाडा देणारे कोण होते? मग अहंकाराचे लेबल का बरे लावले जाते?

मृगनयनी 27/01/2009 - 15:18
गाढव हे कष्टाचे प्रतीक आहे. ओझी वाहून ते पिचून गेले आहे. उच्चवर्णीयांची ओझी वाहताना आपले पूर्वज असेच पिचून गेले. त्याची आठवण आपल्याला सदा सर्वदा रहावी म्हणून आपण गाढव पूजनाने आपले संमेलन सुरु करतो. =)) =)) =)) हा शुद्ध गाढवपणा आहे! हे विद्रोही... त्यांना रोज लागणारे दूध ही कदाचित त्यांच्या पूर्वजांचेच वापरत असावेत! मस्तानी म्हणजे शाहू महाराजांची सत्ता बुडवण्याचे कार्य करणारया उच्चवर्णीय राजाची प्रेयसी. अश्या उच्चवर्णीय राजाची एय्याशी त्याच्या मृत्यूनंतरही पुरवणारया शासनाचा हे संमेलन निषेध करत आहे. =)) =)) =)) =)) हे अतिइइइइइ होतंय! आणि यांचं असंच जर म्हणणं असेल, तर शाहू महाराजांचे दुर्मिळ लिखाण, सम्भाजी राजांची दुर्मिळ कागदपत्रे वर्षानुवर्षे जपुन ठेवलेल्या "भान्डारकर प्राच्यविद्या इन्स्टीट्यूट" वर भेकड हल्ला करुन इतिहासाचे अतोनात नुकसान करणार्‍या तथाकथित शिवधर्मी, बी-ग्रेडी उपटसुम्भांबद्दल या "विद्रोही" जनांचे काय मत असू शकते? :-? जय रामदास समर्थ ! जय दादोजी कोन्डदेव ! जय शिवराय ! युद्ध माझा राम करणार | समर्थ दत्तगुरु मूळ आधार | मी वानरसैनिक साचार |रावण मरणार निश्चित || || इति अनिरुद्ध महावाक्यम् ||

भास्कर केन्डे 27/01/2009 - 23:38
तथाकथित शिवधर्मी, बी-ग्रेडी उपटसुम्भांबद्दल या "विद्रोही" जनांचे काय मत असू शकते? -- विद्रोही साहित्य संमेलनात वा बामसेफात मी कधीही यांच्याबद्दल वा मराठा समाजाबद्दल काही आगपाखड ऐकलेली नाही. मला वाटते "३% आपले काय वाकडे करणार" या अलिखित नियमानुसार त्यांची आगपाखड असते.

ऍडीजोशी 27/01/2009 - 17:24
ह. ह. पु. वा.

आम्हाघरीधन 27/01/2009 - 18:24
जय रामदास समर्थ ! जय दादोजी कोन्डदेव ! जय शिवराय ! यात नेमका जयघोष तुम्हाला कुणाचा करायचा आहे ? शिवरायान्चा नाही केलात तरी चालेल. इतर दोघान्चा जोराने चालु ठेवा. कारण सुर्य दाखवावा लागत नसतो. दिसणे आणि असने यात एकच अन्तर आहे, 'मनाचा भाव'.

मृगनयनी 28/01/2009 - 10:24
जय रामदास समर्थ ! जय दादोजी कोन्डदेव ! जय शिवराय ! यात नेमका जयघोष तुम्हाला कुणाचा करायचा आहे ? शिवरायान्चा नाही केलात तरी चालेल. इतर दोघान्चा जोराने चालु ठेवा. कारण सुर्य दाखवावा लागत नसतो. :-? "समर्थ रामदास स्वामी" आणि "दादोजी कोन्डदेव" हे दोघेही शिवरायांचे गुरुवर्य असल्याकारणाने, या तिघांचाही एकत्र जयघोष होणे, अपरिहार्य आहे. आणि गोब्राह्मणप्रतिपालक क्षत्रियकुलावतंस बहुजनोद्धारक शिवराय हे संपूर्ण महाराष्ट्राचे दैवत आहे. त्यामुळे खर्‍या इतिहासाला साक्षी ठेऊन "शिवरायांचा" जयघोष हा "समर्थ रामदास" आणि "दादोजी कोन्डदेव" या गुरुवर्यांबरोबर चिरंतन होत राहील. दिसणे आणि असने यात एकच अन्तर आहे, 'मनाचा भाव'. » आपण "मनाचे श्लोक" नित्यनेमाने वाचावेत, म्हणजे आपल्या दिसण्या आणि असण्यातील अंतर कायमचे नष्ट होईल. आणि "सूर्याचा" लख्ख, तेजस्वी प्रकाश आपल्याही डोळ्यांपर्यंत पोचू शकेल. :) जय रामदास समर्थ ! जय दादोजी कोन्डदेव ! जय शिवराय ! युद्ध माझा राम करणार | समर्थ दत्तगुरु मूळ आधार | मी वानरसैनिक साचार |रावण मरणार निश्चित || || इति अनिरुद्ध महावाक्यम् ||

नाना बेरके 27/01/2009 - 19:47
म्हणे, आपल्याला ग्रंथ वाचायला मिळत नाहीत तसेच घरी खायला तेल नसते तर दिव्यात घालायल कुठून आणणार? - दररोज रात्री नवटाक लावायला ह्या डांबीसाकडे पैशे मोप असत्येत, म्हणे तेल कुठून आणणार ? उच्चवर्णीयांची ओझी वाहताना आपले पूर्वज असेच पिचून गेले.त्याची आठवण आपल्याला सदा सर्वदा रहावी म्हणून आपण गाढव पूजनाने आपले संमेलन सुरु करतो. - संमेलनाची सुरवात अध्यक्श्यांच्या पुजेनी कर. तो एक गाढवच बनला आहे, तुमच्यात येऊन. आणि संमेलन झाल्यावर तो तुमच्यावर दुगाण्याच झाडणार आहे, फोकलीच्यान्नो. आपल्या वार्षिक समारंभाला संमेलन न म्हणता दुसरा शब्द सुचवा असे मी आपणा सर्वांना आवाहन करतो. - अगोदर "आवाहन" ह्याला दुसरा शब्द तु सुचवून दाखव बोंब्ल्या ! मग संमेलनाचं बोल. साजूक तुपातील शिरा खाता खाता, आपल्या घराच्या बागेत बसून ह्या उच्चवर्णीयांनी हे नियम बनवले. - आता तू आपल्या घरातल्या हागनदारीत बसून * खाता-खाता सोताचे नियम बनंव, म्हन्जे तुला लई भारी ढेकर यील गड्या. मस्तानी म्हणजे शाहू महाराजांची सत्ता बुडवण्याचे कार्य करणारया उच्चवर्णीय राजाची प्रेयसी. - उकिरडे फुंकता, फुंकता विचाराचे काय दिवे लावतोय बघा. संमेलनाची सुरवात ह्याच्याच पुजनाने व्हायला पाहीजे.

कपिल काळे 27/01/2009 - 21:32
ह्या लेखाचा उद्देश विद्रोही चळवळीचा , द्वेषाधारित आणि डळमळीत वैचारिक पाया दर्शवणे हा होता. मी कोणत्याही प्रकारे ह्या चळवळीशी संबंधित नाही. तसेच हा लेख मी २४ जाने ला लिहिला आहे. त्यात ३१ जाने ला होउ घातलेल्या संमेलनातील (काल्पनिक )भाषणाचा गोषवारा दिला आहे. एक विद्रोही संमेलन मी जवळून पाहिले होते. तेव्हा तेथील चर्चा ठराव कसे असतात ह्याची एक झलक दाखवणे एवढाच हेतू ह्या लेखनामागे आहे. कळत नकळत कुणाच्या भावना दुखावल्या गेल्या असल्यास माफी चाहतो. सगळ्या प्रतिसादकांना धन्यवाद.

स्वामि 27/01/2009 - 21:44
कपिल काळे साहेब,आपण जी उदाहरणे दिलीत ती लोकोत्तर पुरुषांची दिलीत.सर्व अभिजन समाज हा कर्वे अथवा गोखल्यांसारख्या अद्वितीय विचारसरणीचा असेल अशी समजुत करुन घेणे हा भाबडे पणा किंवा एकांगी विचार झाला.अभिजन समाजात अशा नरपुंगवांची असंख्य उदाहरणे सापडतील कि जे आपण ह्या असामान्य पुरषांच्या जातीत जन्माला आलो(किंवा "ते" आपल्या जातीत जन्मिले)या एकमेव गुणविशेषावर आयुष्यभर इतरांना तुच्छ लेखतात.

कपिल काळे 27/01/2009 - 22:02
गोखल्या कर्व्यांच्या व्यतिरिक्तही अनेक असे लोक आहेत की ज्यांनी बहुजन समाजासाठी तितकेच महान कार्य केले आहे. तुम्ही म्हणता ते काही अंशी सत्य असले तरी त्याचे सार्वत्रीकीकरण ( मराठीत जनरायलेझशन)करणे कितपत योग्य?
कणकवली- सिंधुदुर्ग येथे ३१ जानेवारीला होणारया १० व्या विद्रोही साहित्य संमेलनाच्या २५ पानी अध्यक्षीय भाषणातील काही पाने काल आमच्या हाती लागली. त्या पानांचा गोषवारा तसेच तिथे मांडले जाणारे काही ठराव इथे देत आहे. पान क्र. १. आज दहाव्या अखिल भारतीय साहित्य संमेलनाच्या अध्यक्षपदावरुन बोलताना मला विशेष आनंद होत आहे. कष्टकरी समाज जो वंचित होता तो आता मुख्य प्रवाहात येण्यासाठी संघर्ष करत आहे. बाबासाहेबांच्या, फुल्यांच्या शाहूंच्या उपकारातून आपला समाज कधीच मुक्त होवू शकत नाही. आपण ज्या समाजातून वर आलो त्या कष्ट्करी समाजाचे प्रतीक म्हणून आपण ह्या संमेलनाचे उद्घाटन गाढव पूजनाने करतो.
विनोद
वाद
विरंगुळा

स्पेशल इफेक्ट!

आपला अभिजित ·

रामपुरी 23/01/2009 - 03:14
एक फणस नाडीवाल्यांकडे पाठवा. तो काळा का पडतो हे लगेच कळेल. (फक्त तो कुठे लावला आहे, केव्हा लावला, कुठल्या जातीचा आहे, वगैरे किरकोळ माहीती पुरवावी लागेल. मग ते तीच माहिती तुम्हाला कॅसेटवर रेकॉर्ड करून देतील)

मर्जी चे मालक 23/01/2009 - 11:25
क्षण भर डोळ्यासमोर "अलिफ लैला" ही मालिका उभी राहीली... 8} त्यामधे सुद्धा असेच काहीतरी आचरटपणा केलेला असायचा... बाकी एक शंका - असे प्रोग्राम चालु असताना "अंधश्रद्धा निर्मुलन समिती" वाले कुठे लपलेले असतात...?

आपला अभिजित 23/01/2009 - 17:39
मध्ये माझा सर्वात आवडता अभिनेता म्हणजे विलास राज. तो `क्रुष्ण'मध्ये कंसही होता. कसला बेंबीच्या देठापासून ओरडायचा तो! आणि त्याच्या प्रतिक्रिया पण जबरा असायच्या!!

लिखाळ 23/01/2009 - 17:43
असे ताईत किंवा त्याचे फोटो संकेतस्थळांच्या मुखपृष्ठावर लावायची सोय आहे का? (उगीच मनात प्रश्न आला हो ! :) ) -- लिखाळ.

आपला अभिजित 23/01/2009 - 18:23
तात्यांना सुचवले पाहिजे. पण ते `तंत्र-मंत्र' करणार्‍यांना मी फाट्यावर मारतो. : - (मुडद्यांना पुरून उरलेला) तात्या' अशी प्रतिक्रिया देतील. बघा बुवा!!

प्राजु 23/01/2009 - 22:49
आठवली ती अलिफ लैला... अशाच एका कसल्याशा यंत्राबद्दल पाहिले होते मी टिव्ही वर.. काहीही फेकत असतात. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आचरट कार्टा 26/01/2009 - 16:30
काय सांगणार आता? अहो तिथे "नुस्ता उरा-पोटाला हजारो रुपड्यांचा पट्टा गुंडाळा, आणि निवांत बसा तंगड्या ताणून... सुटलेलं पोट आठवड्यात निम्म्यावर आणू !" असल्याही जाहिराती असतातच की! ही सुद्धा अंधश्रद्धाच म्हणायला हवी! :D ----------------------------------------------------- अपन को क्या...? दिल बोले, तो डन !

रामपुरी 23/01/2009 - 03:14
एक फणस नाडीवाल्यांकडे पाठवा. तो काळा का पडतो हे लगेच कळेल. (फक्त तो कुठे लावला आहे, केव्हा लावला, कुठल्या जातीचा आहे, वगैरे किरकोळ माहीती पुरवावी लागेल. मग ते तीच माहिती तुम्हाला कॅसेटवर रेकॉर्ड करून देतील)

मर्जी चे मालक 23/01/2009 - 11:25
क्षण भर डोळ्यासमोर "अलिफ लैला" ही मालिका उभी राहीली... 8} त्यामधे सुद्धा असेच काहीतरी आचरटपणा केलेला असायचा... बाकी एक शंका - असे प्रोग्राम चालु असताना "अंधश्रद्धा निर्मुलन समिती" वाले कुठे लपलेले असतात...?

आपला अभिजित 23/01/2009 - 17:39
मध्ये माझा सर्वात आवडता अभिनेता म्हणजे विलास राज. तो `क्रुष्ण'मध्ये कंसही होता. कसला बेंबीच्या देठापासून ओरडायचा तो! आणि त्याच्या प्रतिक्रिया पण जबरा असायच्या!!

लिखाळ 23/01/2009 - 17:43
असे ताईत किंवा त्याचे फोटो संकेतस्थळांच्या मुखपृष्ठावर लावायची सोय आहे का? (उगीच मनात प्रश्न आला हो ! :) ) -- लिखाळ.

आपला अभिजित 23/01/2009 - 18:23
तात्यांना सुचवले पाहिजे. पण ते `तंत्र-मंत्र' करणार्‍यांना मी फाट्यावर मारतो. : - (मुडद्यांना पुरून उरलेला) तात्या' अशी प्रतिक्रिया देतील. बघा बुवा!!

प्राजु 23/01/2009 - 22:49
आठवली ती अलिफ लैला... अशाच एका कसल्याशा यंत्राबद्दल पाहिले होते मी टिव्ही वर.. काहीही फेकत असतात. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आचरट कार्टा 26/01/2009 - 16:30
काय सांगणार आता? अहो तिथे "नुस्ता उरा-पोटाला हजारो रुपड्यांचा पट्टा गुंडाळा, आणि निवांत बसा तंगड्या ताणून... सुटलेलं पोट आठवड्यात निम्म्यावर आणू !" असल्याही जाहिराती असतातच की! ही सुद्धा अंधश्रद्धाच म्हणायला हवी! :D ----------------------------------------------------- अपन को क्या...? दिल बोले, तो डन !
टीप : या कलाक्रुतीतील (डोंबल!) सर्व घटना आणि पात्रे वास्तव असली, तरी मिपाच्या कोणत्याही सभासदांचा त्यांच्याशी काहीही संबंध नसण्याची दाट शक्यता आहे. या लेखनाच्या वाचनानंतर कोणतीही जिवंत व्यक्ती म्रुत झाल्यास, तो निव्वळ योगायोग (किंवा त्याचा भोग!) समजावा. -------- डिस्कव्हरी, अनिमल प्लॅनेट, इत्यादी इत्यादी वाहिन्यांवरून अनेकविध माहितीपर कार्यक्रम, उपक्रम चालू असतात म्हणे दिवसरात्र. मी कधी फिरकलो नाही तिकडे. परवा सहज सकाळी टीव्ही लावला आणि जो चॅनेल लागला होता, तो पाहून एकदम सर्दच झालो.
विनोद
मुक्तक
विरंगुळा

उभ्या उभ्या विनोद (अर्थात स्टँड अप कॉमेडी)

संदीप चित्रे ·

समिधा 20/01/2009 - 06:37
खुप छान आहे, ह्या कार्यक्रमाचे अजुन काही भाग कुठे बघता येतील?

ऋषिकेश 20/01/2009 - 07:23
लै भन्नाट.. मजा आली.. त्यातहि ऐकु येणारा सिग्नल आण स्पीडोमीटर तर ह. ह्. पु.वा. मजा आली.. तुमच्या "कटपीस" कोपरखळ्याहि आवडल्या

रेवती 20/01/2009 - 07:29
मस्त रे संदीप! पुन्हा एकदा प्राजुच्या घरी केलेला कार्यक्रम आठवला. तुमचा सगळा गृपच चांगला आहे. शुभेच्छा! रेवती

अनिल हटेला 20/01/2009 - 07:31
ताग्या सोबत कटपीस !!! :-D बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

मीनल 20/01/2009 - 07:54
मला ही चिपोट्ले आणि स्टॉप साईन सर्वात आवडले. बाकीचेही संपूर्ण पहायला /ऐकायला आवडेल. मीनल.

कोलबेर 20/01/2009 - 09:04
चिपोटले?? अहो ते खाण्याचे (फास्ट फूड) दुकान आहे. ते तुम्हाला कुठल्या विनोदात आढळले? :O तुम्हाला चिपन्डेल म्हणायचे आहे का??जरा नीट बघा ते वेगळेच आहे. विनोदातल्या १, १ डॉलरच्या नोटा काय बरीटो खायला वापरल्या असे वाटले का काय तुम्हाला? =))

सहज 20/01/2009 - 08:07
तुमचा ग्रुप चांगला आहे. अजुन चित्रफिती चढवल्यात की नक्की दुवे द्या. शुभेच्छा!

शितल 20/01/2009 - 08:12
संदीप, माझ्याकडे तुझ्या स्टँड अप कॉमेडीचा व्हिडीओ आहे. देऊ का लिंक येथे.

रामदास 20/01/2009 - 08:30
हसण्यासाठी विनोदाचा ताजा स्टॉक हाताशी आला.अर्थात कमीच पडला.आणखी असेल तर पाठवा. सगळे कलाकार प्रोफेशनल वाटतात.शिरीष कणेकरांच्या प्रयोगाची आठवण झाली. अभिनंदन. प्राजूताईंकडे जो कट्टा झाला त्यात याच कार्यक्रमाचा उल्लेख होता असे वाटते.

संदीप चित्रे 20/01/2009 - 09:14
मिपाकर मित्र/मैत्रिणींनो... क्लिप लगेच पाहून... तितक्याच उत्साहाने लगेच अभिप्राय दिल्याबद्दल धन्यवाद :)

प्राजु 20/01/2009 - 09:24
मस्त आहे ही क्लिप. इथे कट्ट्याच्या वेळी तू सादर केलेला तुझा कार्यक्रम आठवला. आणि तेव्हा उडालेले हास्याचे फवारे आठवले. मस्त. तुमच्या या ग्रुप ला माझ्या शुभेच्छा! (ते ईप्रसारणचे तेवढे मनावर घे आता) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

वृषाली 20/01/2009 - 11:45
चित्रफित मस्त आहे.ग्रुपही चांगला आहे. अजुनही कार्यक्रम पहायला आवडतील.

बिपिन कार्यकर्ते 22/01/2009 - 01:03
चित्रे मास्तर, मस्तच आहे टीम आणि प्रोग्राम पण मस्तच रे. जरा पूर्ण फीत दे की रे. :) दुबईचे कार्यक्रम घेता का? ;) बिपिन कार्यकर्ते

विसोबा खेचर 22/01/2009 - 08:31
चित्रे मास्तर, मस्तच आहे टीम आणि प्रोग्राम पण मस्तच रे. जरा पूर्ण फीत दे की रे. हेच बोल्तो! :)

संदीप चित्रे 22/01/2009 - 09:56
द्यायची इच्छा आहे पण अजून काही कार्यक्रम झाले की मग देऊ असे ठरले. प्रतिक्रिया आणि प्रोत्साहनासाठी सर्व मिपाकरांचे आभार.

समिधा 20/01/2009 - 06:37
खुप छान आहे, ह्या कार्यक्रमाचे अजुन काही भाग कुठे बघता येतील?

ऋषिकेश 20/01/2009 - 07:23
लै भन्नाट.. मजा आली.. त्यातहि ऐकु येणारा सिग्नल आण स्पीडोमीटर तर ह. ह्. पु.वा. मजा आली.. तुमच्या "कटपीस" कोपरखळ्याहि आवडल्या

रेवती 20/01/2009 - 07:29
मस्त रे संदीप! पुन्हा एकदा प्राजुच्या घरी केलेला कार्यक्रम आठवला. तुमचा सगळा गृपच चांगला आहे. शुभेच्छा! रेवती

अनिल हटेला 20/01/2009 - 07:31
ताग्या सोबत कटपीस !!! :-D बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

मीनल 20/01/2009 - 07:54
मला ही चिपोट्ले आणि स्टॉप साईन सर्वात आवडले. बाकीचेही संपूर्ण पहायला /ऐकायला आवडेल. मीनल.

कोलबेर 20/01/2009 - 09:04
चिपोटले?? अहो ते खाण्याचे (फास्ट फूड) दुकान आहे. ते तुम्हाला कुठल्या विनोदात आढळले? :O तुम्हाला चिपन्डेल म्हणायचे आहे का??जरा नीट बघा ते वेगळेच आहे. विनोदातल्या १, १ डॉलरच्या नोटा काय बरीटो खायला वापरल्या असे वाटले का काय तुम्हाला? =))

सहज 20/01/2009 - 08:07
तुमचा ग्रुप चांगला आहे. अजुन चित्रफिती चढवल्यात की नक्की दुवे द्या. शुभेच्छा!

शितल 20/01/2009 - 08:12
संदीप, माझ्याकडे तुझ्या स्टँड अप कॉमेडीचा व्हिडीओ आहे. देऊ का लिंक येथे.

रामदास 20/01/2009 - 08:30
हसण्यासाठी विनोदाचा ताजा स्टॉक हाताशी आला.अर्थात कमीच पडला.आणखी असेल तर पाठवा. सगळे कलाकार प्रोफेशनल वाटतात.शिरीष कणेकरांच्या प्रयोगाची आठवण झाली. अभिनंदन. प्राजूताईंकडे जो कट्टा झाला त्यात याच कार्यक्रमाचा उल्लेख होता असे वाटते.

संदीप चित्रे 20/01/2009 - 09:14
मिपाकर मित्र/मैत्रिणींनो... क्लिप लगेच पाहून... तितक्याच उत्साहाने लगेच अभिप्राय दिल्याबद्दल धन्यवाद :)

प्राजु 20/01/2009 - 09:24
मस्त आहे ही क्लिप. इथे कट्ट्याच्या वेळी तू सादर केलेला तुझा कार्यक्रम आठवला. आणि तेव्हा उडालेले हास्याचे फवारे आठवले. मस्त. तुमच्या या ग्रुप ला माझ्या शुभेच्छा! (ते ईप्रसारणचे तेवढे मनावर घे आता) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

वृषाली 20/01/2009 - 11:45
चित्रफित मस्त आहे.ग्रुपही चांगला आहे. अजुनही कार्यक्रम पहायला आवडतील.

बिपिन कार्यकर्ते 22/01/2009 - 01:03
चित्रे मास्तर, मस्तच आहे टीम आणि प्रोग्राम पण मस्तच रे. जरा पूर्ण फीत दे की रे. :) दुबईचे कार्यक्रम घेता का? ;) बिपिन कार्यकर्ते

विसोबा खेचर 22/01/2009 - 08:31
चित्रे मास्तर, मस्तच आहे टीम आणि प्रोग्राम पण मस्तच रे. जरा पूर्ण फीत दे की रे. हेच बोल्तो! :)

संदीप चित्रे 22/01/2009 - 09:56
द्यायची इच्छा आहे पण अजून काही कार्यक्रम झाले की मग देऊ असे ठरले. प्रतिक्रिया आणि प्रोत्साहनासाठी सर्व मिपाकरांचे आभार.
मिपाकर मित्र/मैत्रिणींनो.... न्यू जर्सीतील आम्हा काही जणांचा एक उभ्या उभ्या विनोद करणारा संघ आहे :) मध्यंतरी आम्ही महाराष्ट्र फाऊंडेशनच्या निधी उभारणी साठी साधारण सव्वा तासाचा एक कार्यक्रम केला होता. त्या कार्यक्रमाची क्षणचित्रे 'तू नळी'वर उपलब्ध आहेत. ह्या ध्वनि-चित्रफितीमधे चुकून माझे नाव 'सुरेश' असे दिसते पण नवीन चित्रफीत मिळाली की हा दुवा बदलीन. सादरकर्ते -- अनुक्रमे --
  • शुभदा कामेरकर
  • प्रशांत गिजरे
  • सुरेश जोशी
  • वैशाली फणसे
  • विनय देसाई
  • अस्मादिक !!!
तर
विनोद

विनोद - देव आजारी आहे(देवाची तब्येत ठीक नाही.)

विनोद कोकने ·

mamuvinod 19/01/2009 - 16:47
अप्रतिम विनोद नावाप्रमाणेच आहात. तुमचाच नावकरी मामुविनोद

ऍडीजोशी 19/01/2009 - 16:52
प्रत्येक विनोदाला हा विनोद एक नविन विनोदी टॉपीक काढणार का? एकदम काय ते सांगा की राव, घाऊक भावात हसून घेउ. आणि हो, दुसर्‍याचे साहित्य इथे टाकू नये असा नियम आहे. हे विनोद स्वत: विनोद ने बनवलेले आहेत का?

mamuvinod 19/01/2009 - 16:47
अप्रतिम विनोद नावाप्रमाणेच आहात. तुमचाच नावकरी मामुविनोद

ऍडीजोशी 19/01/2009 - 16:52
प्रत्येक विनोदाला हा विनोद एक नविन विनोदी टॉपीक काढणार का? एकदम काय ते सांगा की राव, घाऊक भावात हसून घेउ. आणि हो, दुसर्‍याचे साहित्य इथे टाकू नये असा नियम आहे. हे विनोद स्वत: विनोद ने बनवलेले आहेत का?
विनोदः-आज्जी आज देव पुजेची घन्टी हळुहळु वाजव. आज्जी: का रे विनु? विनोदः-देवाची तब्येत ठीक नाही वाट्त. आज्जी: चुप काहीतरी बड्बडु नको. विनोदः-काहीतरी नाही , खरच सा॑गतो.अग शेजारचे Doctor म्हणे देवाघरी गेले.
विनोद
सल्ला
Subscribe to विनोद
© 2026 मिसळपाव