कविता

निरोप...... राहिली न शाश्वती आता कुणाला कुणाची..... कशास मग काळजी करावी जीवाची...... जीवनाच्या वाटा अशा काटेरी झाल्या.... आशा मनीच्या मनातच निमाल्या...... साव ली ही आता वाटे रणरणत्या उन्हा ची कशास मग काळजी करावी जीवाची......... शब्द ही न येती भेटीस आता.... खातो किती म्हणती हा जगाच्या ला ता....... आधीच प्रेत यात्रा निघाली आत्म्या ची...... कशास मग काळजी करावी जीवाची....... अखेर चा निरोप घेईन मी म्हणतो उसन्या आवाजाने मी गुणगुणतो.... न लाज राहिली मज आता जनाची...... कशास मग काळजी करावी जीवाची.......

प्राजक्ताच्या बुंध्यापाशी पाउस पाडून शुभ्रकेशरी सुगंध सांडून अशीकशी निघून गेली रात्रपरी दवबिंदूंची नक्षी रेखुनी तरुलतेच्या शालूवरी दहीवराने तृणा माखुनी निघून गेली रात्रपरी उषाराणीच्या कोमल गाली सोडून गेली रंग जरतरी कांचनात मिसळून लाली निघून गेली रात्रपरी मदनाक्षीची नीज जपोनी कुंतलास ती विखरी मिलनाची कसक ठेवूनी निघून गेली रात्रपरी चांदणे शिंपीत गेली रात्रभर गगनात जरी करुन उषेला मंत्रखुळी निघून गेली रात्रपरी

बिघडलिये मान तरुण मुलींसमोर लटलटते वाढलेल्या वयाला नाकाराते हिरवटपणाला कंपवात चांगली साथ देतो असाच एक त्रिवेणीचा प्रयत्न ! कसा वाटला... -- लिखाळ

त्रिवेणी हा एक अनोखा काव्यप्रकार. चारोळ्या चार ओळींच्या तसे त्रिवेणी, हायकू तीन ओळींचे. त्यातही हायकूतल्या प्रत्येक ओळीतल्या अक्षरांच्या संख्येवर बंधन. कवीश्रेष्ठ गुलजारांच्या काही त्रिवेणींचा शांताबाई शेळक्यांनी केलेला अनुवाद आंतरजालावर वाचनात आला. 'साखळी हायकू' या आंतरजालीय खेळात सहभागी झालो होतो, तेव्हा त्रिवेणी जवळून पहायला व हाताळायला मिळाल्या.

खिडकीची काच बिघडलीये. दोन प्रतिबिंबं दिसतात हल्ली. एक साधंच एक डोळे वटारणारं. चोरून आणलेल्या चांदीच्या देवाच्या डोळ्यांसारखे माझेच डोळे काचेत बसून रहातात. मी आक्रसत रहाते स्वतःला. त्याचा फोन.. एखादी धुंद आठवण.. एक गम्मतनाच.. जुनेपाने कपडे घालून वावर.. देहामनाची तगमग... सगळं सगळं त्या डोळ्यात टिपलं जातं. मी आक्रसत रहाते.. चांदीचे डोळे तसेच मोठ्ठे दिसत असतात खरंच बिघडलीये ही काच बदलली पाहिजे! - नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

ल्हानपनी ईतीहासाच पुस्तक उगडाचू न सपनाचे गावान शिराचू तवा वाटाच क जाम म्होट व्हाचा न आभालान फीराचा अमिताभ बच्चनसारका सांगाचा 'मेरे पास बंगला हय, गाडी हय और मां बी' माजी आय कामाला जायची ते शेट ला सांगाचा 'तूम ईस फ्याक्ट्री के पचास लाख मांगते तो दे देता वो बी ' बालासायबांसारकी भाशनं ठोकाची शिवाजी पार्कान लोकांसाटी आक्का आयुश्य कराचा कुरबान वर्ल्ड कप फायनल न समोर पाकीस्तान आयला लास बॉल वर शिक्सर मारुन मियांदादचा बदला पन पूस्तकाचा लासचा चॅप्टर कदी आला कललच नाय सपनांची गाठोडी तशीच रहाली आयुश्य उरलच नाय कालच पोरगा पूस्तक वाचीत व्हता नजर आढ्याला लावून जागीत व्हता त्याचे डोल्यान बगीतला न

फक्त तुझ्यातच विश्व सारे शान्त आहे फक्त तुझीच भ्रान्त आहे प्रतिभा आत्मविश्वासाने भरलेले तारुण्य फक्त तुझ्यातच जीवन किल्मिशात गु॑तलेले माझे तुझ्यात गु॑फलेले प्रत्यय, अनुभवा॑नी नटलेले कारुण्य फक्त तुझ्यातच नयनास्त्रा॑च्या वेधातुन फुललेल्या अबोल भेटीतुन अगम्यात ब्रम्ह शोधण्याचे सामर्थ्य फक्त तुझ्यातच

का पाहु मी चन्द्र आता चेहेराच तुझा दिसतो तेथे विसरावयाचे ठरवुन ही तुलाच पहातो जेथे तेथे.... तू अशी माझ्या भवती वेढाच पडे आठवणींचा जीव माझा कंठी येतो पोहताना समुद्र तो. मी प्रयत्न सोडुन बुडून जातो तुझ्यासवे पुन्हा नवा जन्म घेतो...