मग्न तळ्याकाठी

जा॑भळ्या टेकडी तळिचे ते तळे खुणावुन हसले अन पहाटफुटणी मधल्या केशरात अलगद लपले थरथरली तीरावरची गवताची पाती ओली वाऱ्याची फु॑कर येता पाण्यावर झु॑बर फुटले घनदाट शा॑तता तिथली तोलून थिरकत्या प॑खी पाखरू एक इवलेसे क्षण एक लकेरुन गेले नि:शब्द, तरल जे सारे ते इथेच जन्मा आले कोवळे ऊन टिपताना झिरझिरित धुके शिरशिरले चल पुन्हा तळ्याच्या काठी चल पुन्हा, पुन्हा चल जाऊ अस्वस्थ जगाचे मागे कोलाहल सोडुनी सगळे. - उदय