झक्कास. परत एकदा रामदास स्टाईल लेख. जेसिपिसी पासून कोरांटीपर्यंत. बाटलीतल्या राक्षसापासून लोकप्रभेतल्या लेखापर्यंत लिहीणारा हाच माणूस असेल असे वाटत नाही.
पुण्याचे पेशवे
एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते.
Since 1984
हेच म्हणतो !
सव्यसाची लिखाण ! उत्कंठावर्धक , अस्सल !
मनातील वाक्ये !
*******
शब्दांच्या पलिकडे सुध्दा जग असतं,
काही गोष्टी नजरेने बोलल्या जातात !
फक्त होकार च नाही तर,
प्रेमाला नकारांची सुध्दा झालर असते !
अप्रतिम. अजून येउदे.,, मला कधीच न उमजलेल्या दुनियेबद्दल वाचताना एक वेगळीच मजा येतेय...
Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.
झक्कास लिहिलंय तुम्ही......
दलाल स्ट्रीटवरचं असं जबरदस्त रिगिंग पाहून (आणि आपण त्याच्यात नेहमीच हरणार याची जाणीव होऊन!) आम्ही थोड्याश्या लॉसनंतर त्यातून कायमचे बाहेर पडलो......
तुमच्या सुरस आणि रोमांचकारी कथा वाचून जुन्या आठवणी जागृत झाल्या.....
:)
रामदासजी असे तर नाही ना सुचवायचे की स्टॉक मार्केट पासुन माहीती नसलेल्यांनी दुरच रहाणे इष्ट?
म्युच्युअल फंड किंवा किमान १० ते २० वर्ष गुंतवणुक कालावधी हा मुदत ठेव, पीपीएफ, पोस्टापेक्षा जास्त परतावा देणार नाही का?
रामदासजी तुमचे लेख मेंदुचा भोवरा करतात. :-)
अरे काय लिहिता तुम्ही. अगदी बाजार डोळ्यापुढे उभा केलात.
ते भाव कॉपी चं वाचुन जुने दिवस आठवले.
त्या काळी सगळं काही , ब्रोकर्स च्या हाता मधे होतं आणि त्या मुळे तुम्ही सेल करा म्हणुन सांगितलं तरी पण इंट्रा डे मधे ब्रोकर भरपुर कमावुन घ्यायचा.
आजकाल , डायरेक्ट नेट वर व्यवहार असल्यामुळे आणि बोल्ट घेणं सहज शक्य झाल्या मुळे, अशी फसवणुक होउ शकत नाही.
पण रामदास भाउ, तुमचा लेख अगदी उत्क्रॄष्ट!! फेटे उडाले की हो आमचे......
एका सेकंदात दलाल स्ट्रीटवरच्या गर्दीत फेकून दिलेत की!
बावचळल्यासारखा वाचत गेलो, एक झाला की दुसरा झोल, सुरुच! वाचून कधी संपले ते समजलेच नाही, अर्थात तुमच्या लिखाणात हे नेहेमीच होते. आत्ताच तर कुठे आलाय म्हणताना सचिन अचानक सेंचुरी पूर्ण करतो ना तसेच काहीसे!
एकच प्रश्न, पुढचा भाग कधी?
चतुरंग
मीही सुरुवातीला असाच फसलोय. विशेषतः रिंगमध्ये जाणार्या पंटरकडून.
नंतर थोडाफार सुधारलो. हर्षद मेहताच्या काळात एकवेळ अशी आलेली होती की माझी गुंतवणूक जवळ जवळ ६पट झालेली होती. मात्र त्या सुमारास पैशाची जरूर नसल्यामुळे कागदी फायदा पाहूनच खुशीत गाजरे खात होतो. एकदिवस हर्षद मेहताचा फुगा फुटला आणि बघता बघता आम्हीही धाराशाही झालो. अजूनही त्या काळात गुंतवलेले पैसे कागदाच्या रुपात साक्ष म्हणून आहेत. कुत्र्याच्या छत्र्यांसारख्या उगवलेल्या त्या बहुतेक सर्व कंपन्या केव्हाच आपली दुकाने बंद करून गायब झालेत. :) आता केवळ आपल्या मुर्खपणाचा पुरावा म्हणून जपून ठेवलेत.
पंत,
विषयाच्या मांडणीतच तूम्ही जिंकलात. लेखनाला वेग आहे, घटनांचा वेग सांभाळतांना कथानुरूप भाव जपला हे विषेश जाणवत.
विषयाला साजेल अशी अप्रतिम लेखन शैली. कथा वाचतांना घटना प्रत्यक्ष अनुभवतो आहे असेच वाटते.
कथेतून ज्ञानार्जन देणे हा विषय गौण ठरावा.. प्रकटन मनाला चटका लावून जाते..
विषेश आवडले असेच म्हणतो.
शंकरराव
प्रतिक्रिया
जबरा
झक्कास.
+१
+२
बापरे!
छान
जाहीर साष्टांङ दंडवत
+१
रामदासभाऊ,
वा वेअरवुल्फ!
सही लिहलेय!
आई ग
झकास
++१
अरे काय
फिट्ट रामदास लिखाण!
छान!
दलाल स्ट्रीट
नेहमीप्रमाणे बेष्ट
पंत, विषयाच
उत्तम..वेगव