Skip to main content
लेखक रातराणी यांनी रविवार, 09/10/2016 18:29 या दिवशी प्रकाशित केले.

आळसावलेल्या एका सकाळी
तू म्हणाव चल फिरून येऊ
कुठे कस काही न सांगता
घेऊन यावस मग समुद्रकिनारी
मी विचाराव, "का रे, आज एवढ्या लांब?"
तू म्हणाव, "सहजच, गंमत आपली"

सूर्य पाण्यात पोहू लागेपर्यंत
पडून राहाव गरम वाळुत
सूर्यास्ताला जाव गार पाण्यात
हलकेच उलगडावी तू माझी वेणी
मी म्हणाव, "काय रे? केस विस्कटतील"
तू म्हणाव, "असू देत असेच सहजच "

बोचर्या थंडीची पर्वा न करता
ओल्या वाळुत उमटवाव्यात पाउलखुणा
अंधार पांघरुन मग मोजत बसाव्या
आकाशभर चमचमणाऱ्या चांदण्या
मी हळूच ओठ टेकवावे तुझ्या गालांवर
तू विचाराव, "अरे वा, आज काय विशेष?"
मी म्हणाव, "काही नाही, सहजच"

लेखनविषय:
वाचने 12885
प्रतिक्रिया 33

प्रतिक्रिया

यशोधरा रविवार, 09/10/2016 19:35

राराने इतकी रोम्यांटीक कविता लिहिली आणि तुम्ही एकदम करपायच्याच गोष्टी बोलायला लागलात! दुत्त!

रातराणी रविवार, 09/10/2016 20:09

आं दुत्त दुत्त, आपण ज्याला करपने म्हणतो ते काही लोक हौस म्हणून टयान केलय म्हणतात बर!

प्रचेतस रविवार, 09/10/2016 20:09

सहीच लिहिलंय.

बाकी सूर्यास्तानंतर समुद्राचं पाणी उबदार असते आणि जमीन गार म्हणून तर मतलई वारे सुरु होतात.

रातराणी रविवार, 09/10/2016 20:23

चितळे मास्तरांच गोदाक्का सांगा बर आता वारे कुठल्या दिशेला वाहतायत? आठवल सहजच =))

अभ्या.. सोमवार, 10/10/2016 00:56

करपलेल्या भाजीची पर्वा न करता
भरावेत बकाण्यावर बकाणे
लक्ख डब्याचे झाकण लावता लावता
आठवावेत ते सुखाचे उखाणे
मी हळूच पहावे तुझ्या डब्याकडे
तू विचाराव, "अरे वा, आज काय विशेष?"
मी म्हणाव, "काही नाही, विशेष आमची मिशेष"
.
येनी वे रारा. कविता ज्याम आवाडलीय. मस्तच.

चांदणे संदीप सोमवार, 10/10/2016 05:08

अभ्यादादाचा तडका.... कविताका अंग अंग भडका! ;)

रातराणीतै कविता येकच लंबर... ज्याम आवडलीये!

Sandy

सतिश गावडे सोमवार, 10/10/2016 07:40

अंधार पांघरुन मग मोजत बसाव्या
आकाशभर चमचमणाऱ्या चांदण्या

वाह..

रातराणी सोमवार, 10/10/2016 07:46

पद्मावतीतै, अभिजीत, एसभाऊ, यशोतै, मापदादा, वल्लीसर, अजयातै, जव्हेरभाऊ, अभ्या.., संदीपदा, मिकादादा, आणि गावडेसर सर्वांचे मनापासून आभार :)