१.मी नक्की काय करावं की ज्यानी तिचा हट्टी आणि नाटकीपणा कमी होईल? तुम्ही कितीही प्रयत्न करा, काही फरक पडणार नाही. स्त्री हट्ट, बाल हट्ट आणि राजहट्टा पुढे कुणाचेही काही चालत नाही. ===== २. तिच्या वागण्यात काय बदल घडवून आणू? की ज्यामुळे ती इतर बायकांच्या प्रमाणे समजुतदार होईल? बायका सजूतदारच असतात पण आपली बायको त्यात नसते, हेच सत्य. ======== वरील प्रतिसाद हा निव्वळ टाइमपास म्हणून दिला आहे.

हॅ हॅ हॅ शोधिशी पुण्यात गंगा ...लोल..!! १.मी नक्की काय करावं की ज्यानी तिचा हट्टी आणि नाटकीपणा कमी होईल? दुर्लक्ष करा.... त्याने तिच्यात व तुमच्यात फरक पडेल.

तिच्या वागण्यात काय बदल घडवून आणू

आयडी सार्थ करताहात हं अगदी. ;)

मस्त जोक. अजून एक अजून एक. (विडंबन म्हणूनही असला काही विचार करणं शक्य होत नाहीये. भम्पक आयडी घेऊन च असं काही शक्य होत असावं.)

आवरा...

पोकळ बांबुचा उपयोग अजिबात करु नका.बायकोच्या मैत्रिणींकडे ज्या प्रकारचे कपडे आणि दागिने आहेत तसेच घेऊन द्या. आठव्यातून एकदा सासुरवाडीला स्वत:हून फोन करा(जरी मनात नसले तरी).केलेल्या स्वयंपाकाची खुप तारीफ करा.बघा जिवन कसे स्वर्गापेक्षा सुंदर होते ते.

ते कधी बघायचे याचेही काही नियम आहेत बर. नै तर लेने के देने पडायचे.

फारच जास्त वैयक्तिक होतंय काय?बाळी चं वय 40 आहे हे आपण विसरला आहात काय?

मौनम् सर्वार्थ साधनम्!

बायकोचे वय "४०" आहे असे जाहीर केल्यामुळे तुम्हालाच पोकळ बांबूचे फटके पडण्याची शक्यता आहे.

आपल्या त्रासाबद्दल सहानुभूती वाटत आहे. कधी पु ना गाडगीळ ज्वेलरी अँड जेम्स शाॅपिंग ट्राय केलंय का तुम्ही? फार इफेक्टिव्ह आहे ऐकलंय. माॅल्स पण फार फायदेशीर या त्रासाला.

माझा ऐकाल तर रागाला तोंड द्यायची तयारी ठेवा,वय जाहीर केल्याबद्दल.आणि बायको कितीही वाईट असली तरी चार चौघात जाहीर केल्याबद्दल.त्रिवेणीतै आणि अजयतैचा सल्ला लगेच अंमलात आणा.

लोळवा.

>>>>> की ज्यामुळे ती इतर बायकांच्या प्रमाणे समजुतदार होईल ? स्वतःवर कंट्रोल ठेवा. मन की बाते : मिपाकरांना एखाद्या गोष्टीचं कनेक्शन लागलं, सॉरी वेड लागलं की ते निघतच नै. वेड्याने मारलेली मीठी आहे, नाव सूटत नाही. -दिलीप बिरुटे (मिपावर वेडा झालेला मिपाकर) ;)

भम्पक, सवत आणायची धमकी देऊन पहा. जालीम उपाय आहे. प्रत्यक्ष सवत आणायची गरज नाही. केवळ धमकी पुरेशी ठरावी. आ.न., -गा.पै.

तुम्ही तिला नेहमीच रागवता असे दिसते त्या मुळे ती आत्मविश्वास हरवून बसली आहे. रागावणे कमी करा. तिला तिच्या हिशोबाने कामे करू द्या. मी घरातले व्यवहाराचे सर्व कामे सौ. वर सौपवून टंकायला फ्री आहे.

हायला, बायका नवर्‍यांच एकतात हे ऐकून मौज वाटली... कुटं भेटतात असल्या बायका ??

जय मल्हार बघा आणि खंडोबाचा आदर्श ठेवा.

भं.राव तुमचं बॅडलक खराब असल्याबद्दल वाईट वाटतय.काहीं चांगलं व्व्हायचं असतं तर या आधीचं झालं असतं. 40 इज टू लेट.मडकं पक्क्कं झालयं आता आकार देता येणार नाही.एक करु शकता.....नाटक. चांगलं वागण्याचं,प्रेम असल्याचं ब्लाहब्लाहब्लाह पण त्याची किंमत चुकवावी लागेल.आत केमीस्ट्री हलेल,बॅड कोलॅस्टॅरोल साचत जाईल. त्यापेक्षा खरं वागा, बायकोच्या (विचित्र)वागण्यात आनंद घेऊन खरे मनमुराद खळखळून हसा. गम न कर जिंदगी यू गुजर जायेगी, रात जैसे गुजर गयी सोते हूये.

अभ्या , आय डी बद्दल बोलायचे काम नाही बरका...... माझ्या स्वभावानुरूप आहे मान्य.....पण बोलायचे नाही हां.....;)..... हलकं घे रे... बाकी (बड )सल्ले आवडले

आमचे काही मिपाकर प्रचंड विडंबक आहे. ते एका धाग्याचे एवढे विडंबन करतात की शेवटी सगळ्यांना कंटाळा येतो आणि त्याची परिणिती लेख फाट्यावर मारण्यात होते आणि ज्याचे मला फार वाईट वाटते. त्यांना फाट्यावर मारल्यावर वाईट वाटते. हे असं बोलून ते काही कंपूबाज मिपाकरांची सहानुभूती मिळवतात,आणि शेवटी सगळं त्यांच्या मनासारखे प्रतिसाद पडतात मला वाटते की हे विडंबनकार भयंकर नाटकी आहे. त्यांना खरचं फाट्यावर मारण्याची भीती वाटत असती तर त्यांनी धागा वर आणण्याची पुनुरावृत्ती नसती केली. १. मी नक्की काय करावं की ज्यामुळे माझ्या लेखाचे विडंबन पडणार नाही? २. माझ्या लेखन शैलीत काय बदल करू पुण्यात दंगा करून पस्तावलेले :-(

पण जरा थांबा.... मध्यंतरी मुवी आणि मी मुवींच्या "बाबांकडे (वडील नव्हे गुरु महाराज) सदीच्छा भेटीसाठी गेलो होतो. आम्च्या समोर एक जण असाच कौटुंबीक कटकटीवर ऊपाय मागायला आला होता. त्यांच्यातील संवाद येन प्रकारे.. बाबा: बोल वत्सा काय अडचण आहे? कौ.का.भ.:घरच्या कटकटींना वैतागलो आहे विशेषतः बायकोच्या शीघ्र+दिर्घ हट्टीपणाला,................................................................................................................................................!!

(....मध्ये बर्याच तक्रारी/आडचणी/समस्या होत्या चाणाक्ष वाचकांनी आपल्या मगदूरानुसार (स्वजबाब्दारीवर भरून घ्याव्यात)

बाबा:एक किस्सा सांगतो, त्यात तुला त्याचे शंका समाधान नक्की मिळेल. हिमालयात निबीड जंगल पार केल्यावर अगदी निर्मनुष्य जागेवर एक साधु महाराज तपस्येला बसले होते. उच्चासनावर ते बाजूला सहा आसनांवर त्यांचे अनुयायी बसले होते.भगवी कफनी ई नेहमीचा पारंपरीक वेष होताच. तिथे एक दु:ख्खी कष्टी ईसम आला तुझ्यासारखाच "बायकोच्या कटकटींना वैतागलो आहे काही उपाय सांगा " असा घोषा करीत बसला, पुढे अगतिकतेने म्हणा की आणखी कशाने तो असेही म्हणाला की" अता ऊपाय मिळाल्याशिवाय मी घरी जाणार नाही" ते सिद्ध साधु महाराज आपल्या शिष्याकडे वळून म्हणाले "बाळ विश्वंभर आठवे आसन दे याला बसायला आणि कफनीपण दे" यानंतर तो कौ.का.भ. एक क्षणही न थांबता निघून गेला. बाबांनी मुवींकडे पाहून स्मित केले आणि मुवींनी मला अता निघाले पाहिजे अशी खूण केली. बाबांचा परात्पर शिष्य नाखु