अप्रतिम रचना... नामयाचा घास । घेऊनिया खास । जागवली आस । भक्तीयोगे । । घेऊनी वळण । दळितो दळण । करितो राखण । जनाईचे । । तुकोबाचा भार । घेई शिरावर । परि गुन्हेगार । आवलीचा । । काय त्या म्हणावं ? देव की मानव । कोणाला कळाव ? गारूड ते । । या ओळी तर खासच... कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

धन्य आहे तुझी! अतिशय प्रासादिक रचना! मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

सगळ्याच ओव्या आवडल्या.... श्रद्धा अंधश्रद्धा । फरक तो करा । परी कास धरा । प्रयत्नांची । । हे सगळ्यात छान.... "The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams" ~ Eleanor Roosevelt

काळा नि सावळा । प्रेमाचा पुतळा । मनाचा निर्मळा । पांडुरंग । । आणि प्राजू म्हणे ऐसे । विश्वाला जपावे । प्रयत्न करावे । ध्येयासाठी । । स्सही !!! प्राजुची अभंग रचना आवडली. अवांतर : वृत्त- मात्रावाले आल्यावर अभंगाचे वृत्त तपासले जाईल तो पर्यंत मार्क देत नाही. ;)

फारच सुंदर..... (जाता पंढरीसी सुख वाटे जिवा...) मदनबाण.....

सुंदर ते ध्यान उभे विटेवरी | कर कटावरी ठेवोनीया| याचीच आठवण झाली. विद्याधर

क्या बात है प्राजु ! काय त्या म्हणावं ? देव की मानव । कोणाला कळाव ? गारूड ते । । श्रद्धा अंधश्रद्धा । फरक तो करा । परी कास धरा । प्रयत्नांची । । हे तर खूपच आवडलं :) कुणी तरी ह्याला छान चाल द्यावी. -------------------------- www.atakmatak.blogspot.com

प्राजु, मस्तच सह्ही वाचना प्रत्येक शब्द अन शब्द भावला मनाला.:)

प्राजू, तुला दंडवत गं बाई :) काय सुरेख लिहिले आहेस :)

श्रद्धा अंधश्रद्धा । फरक तो करा । परी कास धरा । प्रयत्नांची । । प्राजू म्हणे ऐसे । विश्वाला जपावे । प्रयत्न करावे । ध्येयासाठी । ।.... वा!!

प्राजूताई, अतिशय उत्तम रचना.. आवडली (वारकरी)केशवसुमार स्वगतः अता ह्याचे विडंबन करणे आले.. :B काय काय पाप घडवणार आहे हा पांडुरंग त्यालाच माहित :W

वाचता वाचता पटकन स्वतःशी अभंगासारखी म्हणून पाहिली. छान! चकली http://chakali.blogspot.com

छानच लिहले आहे. आवडले.

अभंग आवडले. तुकोबाचा भार । घेई शिरावर । परि गुन्हेगार । आवलीचा । । काय त्या म्हणावं ? देव की मानव । कोणाला कळाव ? गारूड ते । । -- या अभंगांवरून 'तुकयाची आवली' कादंबरी आठवली :) शेवटचा प्रयत्नवादाचा संदेशही खासच.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

संपूर्ण अभंगच सुरेख व अत्यंत गेय...! आषाढाचा मास, दर्शनाची आस होती तुझे भास, पांडुरंगा! या पहिल्याच ओळी वाचल्या आणि लगेच याची 'पिलू' रागावर अधारीत चाल मला सुचली! आता याहून अधिक कोणता प्रतिसद देऊ? :) प्राजू, आत्ताच खास फोन करून मी तुला ही चाल ऐकवली. आवडली का ते सांग हो! :) आपला, (बाबूजींचा शिष्य) तात्या.

आषाढाचा मास। दर्शनाची आस।। होती तुझे भास। वरुणराजा।। आठवावे नेत्री। भिजलेल्या गात्री चिंब ओल्या रात्री।। रूप तुझे।। भरल्या ताटावरी। उठोनि सत्वरी खरकट्यावरी। जेवोनिया।। मुठेच्या तीरी। होई तिरीमिरी।। कधी येणार तू तरी। पाऊसराया।। सप्तरंगांचा सोहळा। इंद्रधनुचा लळा।। याचि देही याचि डोळा। का न अनुभवणे।। कांदाभज्यांचा वास। वा मिसळ सुग्रास।। संपणार कधी आस। तुझ्या शिंपण्याने।। हळुवार पुळण। कधी रानाचे गान।। कधी रूप भीषण। दाव तरी तुझे।। चातकाची हार। पापाचा साक्षीदार।। होऊ नको गुन्हेगार। समस्तांचा।। काय तुला म्हणावं? देव की दानव। घे भूवरी धाव। सर्व सोडुनी।। श्रद्धेचा महापूर। प्रार्थनांचा कहर।। भावनांचा बहर। त्याचसाठी।। प्रयत्नांच्या अंती। ध्येयाची होईल पूर्ती। कोसळेल अंती। बदाबदा तो।। जाणा हेचि कर्म। पावसाचे मर्म। गाळुनिया घर्म। झाडे लावा।। अभिजित म्हणे ऐसे। निसर्गास जपावे। चुलीत न घालावे। नियम सारे।। -----------------------

अहो, हापिसातली खर्डेघाशी झाल्यानंतर रात्री एक वाजता आमच्या प्रतिभेने भांगडा करावा, अशी तुमची अपेक्षा आहे काय? काहीतरी खरडले, झाले! चुभूद्याघ्या.

चातकाची हार। पापाचा साक्षीदार।। होऊ नको गुन्हेगार। समस्तांचा।। हे फारच आवडले.. मदनबाण.....

बायकोच्या पहिल्या डोहाळजेवणाच्या वेळीही असेच एक भोचक काव्य प्रसवले होते. ते उद्या टाकीन.

सर्व ओव्यांमधे यमक छान जुळले आहे. कुठेही यमक जुळवण्यासाठी मुद्दाम खटाटोप केला आहे असं वाटत नाही. माझं मुळ गाव पंढरपूर असल्याने मला फारच आवडला हा अभंग. वाचताना विठोबाची प्रसन्न मुर्ती डोळ्यांसमोर उभी राहिली. http://sucheltas.blogspot.com

एकदम आवडली! आणि तितकीच केशवसुमारांचीपण!

कविता चिक्कार आवडली एकदम बेष्ट! अजून येऊ दे -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

सुरेख रचना! श्रद्धा अंधश्रद्धा । फरक तो करा । परी कास धरा । प्रयत्नांची । । आणि प्राजू म्हणे ऐसे । विश्वाला जपावे । प्रयत्न करावे । ध्येयासाठी । । हे विशेष आवडले. स्वाती

मस्त! अशाप्रकारची तुझी मी वाचलेली पहिली रचना. मस्त. आवडली

PRAJUTAI NAMSKAR, TUMACHI HA ABHANG FARCH CHAN AAHE, KHUP CHAN LIHITA TUMHI KEEP IT UP. ANIRUDDHA KOLHAPUR.

प्राजू, सुरेख, अर्थपूर्ण, प्रासादिक ओव्या! तुक्याची-आवलीची ओवी विशेष भावली, फारच छान! (स्वगत - प्राजूसारखी 'आवली' असेल तर 'जगदीशा'चा तुका झाला ह्यात काय नवल! (ह.घे.) ;) ) चतुरंग

छान लिहीले आहेस प्राजू, खूपच आवडले.

अप्रतिम, सुंदर, प्रासादिक, छंदबध्द, अर्थपूर्ण रचना..... एकदम रिफाईन्ड पोएट्री. क्या बात है! खासच. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. आपला, (हरिभक्त) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्राजु मॅम आणि मिपा दोस्त हो, वरील अभंग सुरेख गाताहेत प्रमोद देव, इथे जरुर ऐका !!!

माझा पांडुरंग । ओठाओठावरी फुले । सद्गुणांची सुमने । चरणावरी । । प्राजुचा अभंग । जणू गाभा-यातील नादब्रह्म । घुमतो अखंड । पंढरीत । । अभंग आवडला । -पंचम

प्राजूजी, खूप सुंदर अभंग आहे. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

अप्रतिम रचना. खूपच आवडली. मनस्वी * केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा. *

आता याहून म्या पामर काय बोलणार? संपूर्ण अभिव्यक्ती आहे ही.. आमची बुद्धी त्यापुढे तोकडीच. :) खूप आवडली अभंगवाणी! राघव