तात्या ;;) तुम्हाला कविता कशिहि वाटो ... पण तुमचा एक कटा़क्श आम्च्या कवितेवर पडला न आम्ही अमंळ धन्य झालो सदगदित झालो आणी बरेच काही काही झालो. 'अमंळ' शब्द मिपावरुनच चोरला आहे :S आपली फेथफुल्ल्यी , चुचु

बोरगावकर मोठे झालात कि कळेल 8| चुचु

होहो स्वाईप म्हणायचं होत मला ... थान्कु ह ;;) नाहि हो हा निभन्द आहे 8| चुचु

हा हा हा मस्त.... :) --प्रभो

मीही हेच विचारणार होतो पण पुणे ते आखातपेक्षा आखातातल्या आखातात अंतर जवळ असल्यानं आपण अंमळ बाजी मारली. ;) बाकी, चुचुकाकू, ट्रान्स्फॉर्मेशन एकदम जोरात झालंय हां तुमचं :) कविता काय लेख काय ते ही 'नॉन-चुचुवाणी'मध्ये :) आता कवितेबद्दल बोलायचं तर वरवर सरळ दिसत असलेल्या वाक्यांमध्ये बराच ज्वलंत आणि गर्भित अर्थ दडलेला जाणवतो. दोन क्षणांच्या झिंगेकरता, मित्रांच्या आग्रहाकरता स्वतःचं नुकसान करवून घेणार्‍याला त्याच्या जवळच्या व्यक्तीनं पोटतिडकीनं पुढच्या धोक्यांची ठळक जाणिव करुन देणं हे लख्ख दिसते. चुचु, फार छान. अश्या सामाजिक प्रगल्भतेच्या गर्भातून लखलखणार्‍या काळजीच्या भावदर्शी कवितेला अत्यंत साध्या शब्दात सर्वसामान्यपणे वापरल्या जाणार्‍या भाषेत नटवून सर्वांपुढे मांडलेस त्याबद्दल बोलावे तितके थोडेच. :) (हुश्श! काय काय लिवलंय रं मी?)

चला..एकिला का होइना कविता कळली :) चुचु