जालावर फिरताना काय सापडेल याची काही खात्री नाही आणि आपल्याला सापडलेली चांगली माहिती दुसर्‍यांना सांगता यावी असे बर्‍याच जणांना वाटते ( यात मी सुद्धा येतो... ;) ) इथे मिपावर खरडायचा फळा आहेच पण तिथे भटकणारे काय करतात ते त्यांनाच ठाऊक !!! बाकी मिपावरील जेष्ठ मंडळींना या बद्धल काय म्हणायचे आहे तेही वाचायला आवडेल... मला जी माहिती दुसर्‍यांना सांगावी वाटते ती बर्‍याच वेळा मी माझ्या प्रतिसादाच्या खाली देतो.(दुवा इ.).ज्यांना ती वाचण्यात रस असेल ते नक्की वाचत असतील असा अंदाज मी करतो... अवांतर :--- आपला हा प्रस्ताव वाचल्यावर सहज लहर आली आणि गुगुल बाबावर मदनबाण नाव टंकुन सर्च मारल्यावर वेगवेगळी माहिती मिळाली आणि त्यातच एक मस्त संकेतस्थळ सापडले... http://www.khapre.org/ मदनबाण..... तुम्ही किती जगलात ह्यापेक्षा कसं जगलात याला जास्त महत्त्व आहे. Age 52, weight 5000 kgs, hero of Mysore http://www.ndtv.com/news/india/age_52_weight_5000_kgs_hero_of_mysore.php

मिपाचे एक संपादक विकास यांनी आजच एक धागा टाकला आहे. संदर्भ आहे टाईम्स ऑफ इंडीयाच्या एका बातमीचा! दुसर्‍याचं लिखाण, कलाकृती इ मिपावर टाकताना थोडीफार स्वतःची भर टाकली की अनेकदा चांगली चर्चाही घडून येते. अ-दिती

सुधीर आणि मदनबाण यांना माझे अनुमोदन... ज्ञानाचे आदान प्रदान महत्त्वाचे :)

मिपावर इतरांचे लिखाण योग्य नामनिर्देशासहित देण्यास बंदी आहे असे वाटत नाहि. मात्र केवळ लिखाण न देता लेखकाने त्यावर स्वतःचं मत / शक्य मतांतरे / त्या लेखाचे थोडक्यात रसग्रहण करून चर्चाप्रस्ताव मांडला तर छान चर्चा होऊ शकतेच की अदितीने असे एक उदा. वर दिले आहेच. ऋषिकेश ------------------ रात्रीचे ११ वाजून ३२ मिनीटे झालेली आहेत. चला आता ऐकूया एक सुमधूर गीत "शेम टू शेम.. जसेच्यातसेऽऽ...."

व्यक्ती तितकी मते हे तर खरंच. संगमरवराच्या ताजमहालाला माझी वीट लावायला मला तरी प्रशस्त वाटत नाही. आहे तसे द्यावे असे मला वाटते. चर्चा करण्यासारखं असेल तर ती घडून येईलच! इतरांनीही मतप्रदर्शन करावे व संपादकांनी त्यानुसार निर्णय घ्यावा. स्_धीर ------------------------ छत्रपती शिवाजी आंतरराष्ट्रीय विमानतळावर मराठी भाषेतील फलक लागलेच पाहिजेत.

आता या अतिसुंदर लेखाला (by Nadeem Ul Haque, former Vice Chancellor of PIDE.) माझ्या शेर्‍याची कांहीच गरज नाहीं. अगदी बवन्नकशी सोनं आहे. शेवटी लेखकाला जय हिंद म्हणायचं असावं, पण हिम्मत झाली नसावी! खरं तर मी सुचविलेल्या प्रस्तावानुसार ज्याला आवडेल तो कॉपी-पेस्ट करून स्वतःच्या हार्ड डिस्कवर सेव्ह करेल. अन्यथा ७२ तासांनी तो आपोआप पुसला जाईल जेणेकरून आपल्या सर्व्हरवरील जागा जाणार नाहीं. म्हणुनच मी हा विन-विन प्रस्ताव संपादकांच्या अनुमतीसाठी मांडला आहे. जय हो! सुधीर ==================================== Many of us watched the Oscars with a lump in our throats when AR Rehman was given a standing ovation by the American movie establishment. Rehman, a Muslim from a country we don’t consider friendly to Muslims, was eulogised by the Hollywood establishment, traditionally controlled by those of the Jewish persuasion. Rehman’s obvious talent overwhelmed them all. Jai ho! There he stood, saying simple but powerful words: “I had a choice between love and hate. I chose love!” A simple Muslim of simple origins made us all proud with his talent. Jai ho! What would he have been had he been in Pakistan ? He converted from Hinduism to Islam in 1989. Here, such a conversion would have put him in grave danger; quite possibly, some zealot might even have snuffed out his talent. Yet in his acceptance speech at the Oscars, at one point he said “Allah-o Akbar!” Jai AR Rehman! For many years we have comforted ourselves by saying that Muslims have no opportunities in India and that Pakistan was made to give Muslims opportunities. Indeed, Pakistan has given some a lot of opportunities to get rich. There are numerous stories of excess wealth gained through government-dispensed licenses and plots, misuse of power, and other abuses of public office. Wealth has been created and the new class of rich shows off its Porsches, Range Rovers and other expensive toys. Their lifestyles could even dwarf some of the well-heeled rich and famous in India and the West. While we laud wealth and power, talent has no place in Pakistan . The rest of us run around serving these princes. Talented musicians like AR Rehman play at the pleasure of this class. They play at their parties and the expensive weddings of their children; they play and the aristocracy hardly notices them. They do not even stay quiet during performances, pay no attention to the artists or give them the feeling of stardom. Because the stars are the aristocrats who managed to make their money through corruption and manipulation. Jai power! In Pakistan , this would have been the fate of AR Rehman. He would have been a mere court musician. No Oscars, no recognition. Many a talented Pakistani musician has been forgotten. They leave behind some good music, of which we buy pirated versions. None is honoured. There are no Nur Jehan avenues or airports. No Nusrat Fateh Ali Khan squares, universities or buildings. No concerts; no awards and certainly no major movies that could get them to the Oscars. We are all aware of how Bollywood is full of Indian Muslims. And they are widely respected in India . Darwin ’s ideas seem to be at work: Indian Muslims are flowering under competition and showcasing major talent. Jai ho! Darwin is right here too. We in Pakistan face no competition. Our path to success is rapid gain through actions such as raiding the exchequer, befriending the powerful, influence-peddling or power-brokering. Lives of privilege — where the taxpayer picks up the tab for everything: from umrahs to polo, from mujras to free air travel, and from plots to stocks — have led to generational deterioration. Hard work is looked down upon and he who competes internationally is only a kammi kamin. Ministers, the well-connected and the powerful, are not supposed to dirty their hands or even consort with kammis like AR Rehman and Nusrat Fateh Ali Khan. Why? The answer is simple. Our leaders wanted to save themselves the hard work of competition. They wanted and got easy rents — handouts from the government. The army, the bureaucracy, the landed and the licensed industrialist all got it easily. They took no risks, they did not innovate, and they developed no products. They competed against no one for their ill-gotten gains, nor was there any accountability. Kids now see that the path to success is rents and influence, and that hard work and talent does not pay. After all, what did we do to Dr Abdus Salam? So why work hard? We do produce talent, for no country of 200 million can be devoid of talent. Hashim Khan and his family, Imran Khan and his cousins, several cricketers and hockey players, the wrestler Bashir, and, of course, Abdus Salam. Now thankfully a few younger people like Mohsin Hamid and Daniyal Moinuddin are beginning to blaze some sort of trail. Will our musicians and artists have the opportunity to vie for the Oscars? No, for our elites are too busy destroying institutions, and talent cannot emerge without institutions. These few talented people struggle against huge odds, with little recognition at home. But most of our younger generation is lost. Rich kids are given to pleasure and privilege, and the poor are turning to religion out of desperation. We should be grateful that some Muslims remained in India and learned to compete. These Muslims are going to compete internationally and give us something to be proud of while our elites in Pakistan , who shun excellence and hard work, maintain their privilege and extravagance. So thank you, AR Rehman. Jai Indian Muslims! Nadeem Ul Haque is former Vice Chancellor of PIDE. ------------------------ छत्रपती शिवाजी आंतरराष्ट्रीय विमानतळावर मराठी भाषेतील फलक लागलेच पाहिजेत.

सुधीरजींशी सहमत मोहन

मला पटत नाही. याचे कारण असे आहे की मिपावर लेखन करताना काय लिहावे यावर एक धोरणात्मक लेख इथे लिहला आहे, बरेचदा नवसदस्य ते न बघताच लेख चढवतात. त्याचे उदाहरण काल एका सदस्याने ज्याला फाल्तु टाइमपास म्हणता येईल असे धागे टाकले होते बर एखादा धागा असला तर ठीक आहे दुर्लक्ष करता येते, ह्या सदस्याने जवळजवळ १० धागे तसे टाकले. बर लेख सर्वांना दाखवण्यासारखा आहे की नाही हे सापेक्ष आहे. कोणाला कुठला लेख आवडेल काही सांगता येणार नाही. जर बाहेरच्या लिंका लेख चिकटवणे चालते हे कळले तर अतिउत्साही सदस्यांकडून सरळसरळ कुठल्याही लिंका चढवल्या जातील (कारण त्यात काही विशेष मेहनत नसते)व मिपाच्या पहील्या पानावर (जिथे सर्व प्रकारचे साहीत्य) सगळे असलेच "साहीत्य" कायम दिसत राहील अशी भिती वाटते. याचे कारण ज्यांनी इमेल हा प्रकार किमान एक ते दोन महिने वापरला आहे त्यांना कळेल लोक किती उत्साहाने काय वाट्टेल ती इमेल फॉरवर्ड करण्यात धन्यता मानतात. त्यामुळे एखादा उपयुक्त लेख असला तरी त्यावर स्वःता भाष्य करुन इथे टंकणे, शक्यतो रोमन लिपी टाळून हेच उत्तम. बाकी इथे राहून सदस्यांची ओळख / पारख करुन समविचारी सदस्यात नक्कीच काही लेख खरडवहीच्या माध्यमातुन फिरवले जाउ शकतात. ते मुख्य धाग्यावर लिंका टाकण्यापेक्षा जास्त चांगले असे मला वाटते. लोक इतरांच्या खरडवह्यादेखील अतिशय प्रेमाने वाचतात. :-)

जय हो सुधिरजि

काळेकाका, इंग्रजीतली वेगवेगळ्या ठिकाणी लिहिलेली आर्टिकल्स आम्ही रोज शेकड्याने वाचतो. तीच पुन्हा इथे तशीच्या तशी मिसळपावावर का दिसावी ? ट्यावर तुमची काही स्वतःची मते असतील, तर ती लिहा, आम्ही वाचू. मूळ आर्टिकल्स देऊ नका, दुवे द्या. बस. (किंवा एक सुचवतो, टार्‍याची शिकवणी लावा, आणि त्या विंग्रजी लेखांची हीन आणि हिणकस विडंबने करा. हिट जातील !) -- मिसळभोक्ता

खरं तर executive summary शिवाय दुवे देऊ नयेत या विचाराचा मी आहे. कारण बर्‍याचदा लोक स्वतः न वाचता दुवे पाठवतात. त्यामुळे कमीतकमी executive summary दिलीच पाहिजे इथपर्यंत ठीक आहे. पण executive summary म्हणजे माझे विचार नसून कमीतकमी मी तो लेख वाचला आहे याचा पुरावा आहे व तशी अट असावी. पण रहमानवरील लेखावर टिप्पणी करणे म्हणजे त्या लेखाची शान थोडी-फार कमी करण्यासारखे आहे, नाहीं का? म्हणूनच "क्षणभंगुर" दालनात फक्त ४८ तास असे लेख ठेवायची कल्पना मला (माझी म्हणून नव्हे तर जास्त व्यवहारिक म्हणून) योग्य व अत्युक्त (optimum) वाटते. सुधीर ------------------------ छत्रपती शिवाजी आंतरराष्ट्रीय विमानतळावर मराठी भाषेतील फलक लागलेच पाहिजेत.

खरडफळाच वापरा की!

अशी एखादी कॅटेगरी असेल तर उत्तम होईल.

'प्रस्ताव नामंजूर' असे विनम्रपणे सांगू इच्छितो.. मिपा हे केवळ अन् केवळ मिपाच्या सभासदांनी लिहिलेले लेखन प्रसिद्ध करण्याचे व्यासपिठ आहे आणि तसेच राहील. ४८ नाही, २४ नाही, मिपाबाहेरील व्यक्तिने लिहिलेले लेखन येथे एक मिनिटही राहता कामा नये असेच मिपाचे धोरण आहे आणि राहील! कृपया मिपाच्या धोरणांचा आदर करावा.. तात्या. मालक, मिसळपाव डॉट कॉम.

सुधिरजी आपल्याला अपेक्षित असलेली सोय सध्या दुसर्‍या एका संकेतस्थळावर उपलब्ध आहे. (ते संकेतस्थळ अगदी ह्याच कारणासाठी तयार केले गेलेले आहे असे वाटते) इथे पहा: कानो कानी

प्रतिक्रियांमध्येच असा लेख टाकल्यास प्रकाशित तर होतोच आणि उडवला पण जात नाही..... ;) नंदू

बरेच दिवस हा धागा बघतो आहे. काळे साहेबांनी पण हा अतिशय महत्वाचा प्रश्न अगदी नेटाने लावून धरला आहे. त्यामुळे मला सुचलेला उपाय देतो आहे. काळेसाहेबांचा प्रस्ताव का योग्य नाही आणि म्हणून इथे अंमलात येणार नाही हे तात्या, चतुरंग वगैरेंनी लिहिलेच आहे. पण यावर उपाय असा की, काळेसाहेबांना आवडलेले लेख ज्यांना आवडतात आणि त्यांच्या शिफारसीप्रमाणे वाचायला आवडेल अशा लोकांनी काळेसाहेबांना इमेल पाठवावे. त्यांनी त्या इमेल पत्त्यांचा एक गट करून असे लेख, दुवे इत्यादी त्या त्या गरजू लोकांना इमेल मधून ढकलावे. बिपिन कार्यकर्ते

मिसळपावाचे धोरण समजण्यासाठी सोप्पी दोन वाक्ये लक्षात ठेवा: स्वतःचे चढवा. इतरांचे नाही. -- मिसळभोक्ता (आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालूल मिळेल.)

"शिंपल गोष्ट" केंव्हांच कळली आहे हो! फक्त इतर काही सोय करून दर्जेदार लेख/व्यंगचित्रे "मिपा"करांकडे कशा पोचवायच्या एवढ्यापुरतीच चर्चा आता सुरू आहे आणि या पोस्टबरोबर माझ्या बाजून मी ती संपवत आहे कारण आता त्याच-त्याच मुद्द्यांची पुनरावृत्ती होत आहे. मी आता अशा गोष्टी खरडफळ्यावर दर रविवारी व गुरुवारी चढवणार, कुणी वाचो वा न वाचो! सुधीर ------------------------ छत्रपती शिवाजी आंतरराष्ट्रीय विमानतळावर मराठी भाषेतील फलक लागलेच पाहिजेत.

Nothing more from me. I have "packed up" on this subject. Sorry for the use of English here!! Sudhir ------------------------ छत्रपती शिवाजी आंतरराष्ट्रीय विमानतळावर मराठी भाषेतील फलक लागलेच पाहिजेत.