मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

शाळेची वेळ झाली -बालकविता

बिपीन सुरेश सांगळे · · जनातलं, मनातलं
शाळेची वेळ झाली चला चला बॅग भरा चला चला डबा भरा शाळेची वेळ झाली शाळेची वेळ झाली एक वही सापडत नाही गृहपाठाचा पत्ता नाही पेन्सिल तर तुटकी बाई पेनामधून गळते शाई शाळेची वेळ झाली अंघोळ म्हणजे दोनच तांबे नुसती बुडबुड जरा न लांबे बाबांची तर चाले लुडबूड टॉवेल मिळेतो माझी कुडकूड शाळेची वेळ झाली डब्यात काय ? पोळीचा रोल आणि दोन बिस्किटं गोल शाळा माझी तिची घाई कित्ती कामं करते आई शाळेची वेळ झाली घाई आमची झाली भारी तोच व्हॅन आली दारी पण आई घे ना पापा नाहीतर करणार नाही टाटा शाळेची वेळ झाली

वाचने 1392 वाचनखूण प्रतिक्रिया 9

nutanm Mon, 11/10/2025 - 04:52
पोराना काय मुलाना पोरकी ती पोरे आपण व्यवस्थित आईवडिल परेसा पैसा असल्यावर आपलीच मुले ती . माझ्या आईला कधीच पोरे म्हटलेले आवडायचे नाही कारण आमचे सर्व त्यानी त्यान्चयाकडे असलेल़या साधारण पैशात व्यवसथित केले. असो राग नसावा. माझे विचार सान्गितले.

In reply to by nutanm

सौन्दर्य Fri, 11/14/2025 - 00:27
तुमचे हे मत वाचेपर्यंत पोरे व मुले ह्यात फारसा फरक असेल असा विचार केला नव्हता. 'पोरे' म्हणजे आसपासचे सगळेच बालगोपाल, व 'मुले' म्हणजे स्वताची अपत्ये किंवा ओळखीची मुले असा सर्वसाधारण फरक माझ्या मनात होता.

नूतनजी भावना पोचल्या आभार पोरं हा एक सर्वसाधारण शब्द आहे आणि मुलंच असं म्हणायचं असेल तर - माझी मुलं आता शाळेत जात नाहीत , ही कविता त्यांच्यासाठी नाही ! LOL

अभ्या.. Mon, 11/17/2025 - 03:31
अरे वा, असली सेम कविता आम्ही (स्वआ.ब.) आमच्या मिपालहानपणी मिपावरच केलेली होती. अर्थात ते विडंबन होते पण आशय हाच. https://www.misalpav.com/node/36113 . तेव्हा निर्मळ मनाने भरभरुन प्रतिसाद देणारे होते म्हणून लिहूही वाटायचे. असो......