मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

बोटावर शाईचा अजून रंग ओला

ज्ञानोबाचे पैजार · · जे न देखे रवी...
बोटावर शाईचा अजून रंग ओला माझ्या पाठी त्याच आधी खंजीर तू खूपसला दाविलेस डोळ्यांना स्वप्न एक भगवे दारोदारी फिरशी आता लाज सोडून नागवे नकळत तव द्वेष गाड्या जागृत मम झाला विश्वासून तुझीयावर मते तूला दिली राम भरत जोडी ही क्षणार्धात तुटली कालियूगीन भरत कसा सत्तातूर झाला आई भवानी रडली अन, शिवराय व्यथित झाले नाव त्यांचे आज पार धुळीला मिळाले आज तुझ्या कृत्याने जीव धन्य झाला पैजारबुवा,

वाचने 15266 वाचनखूण प्रतिक्रिया 18

पाषाणभेद Mon, 11/18/2019 - 09:25
शिवरायांचा वारसा म्हणवणारे अशा स्थितीत आहेत हे पाहून विषाद वाटला. शरम वाटते आहे त्यांची. अन हे कसले मराठीचे वाली? हे तर मराठी माणसांचे खूनी! समयोचित काव्य पैजारबुवा!

नाखु Wed, 11/20/2019 - 09:23
आणि समयोचित. हटवादी पणा आणि शंभर टक्के मूळच्या पिंडाशी फारकत यानेच ना घरका ना घाटका अशी अवस्था करुन घेतली आहे. तुका म्हणे उगा रहावे, जे जे होईल ते पहात जावे पंथातला शिक्कामोर्तब झालेला नाखु

सुमो Wed, 11/20/2019 - 17:13
दाविलेस मम नेत्रांना एक स्वप्न भगवे गुंडाळीलेस डोईवरी कमरेचे शेवटचे वदला काका मग देईन तुज पितांबर ल्यावयाला म्याडम देखिति न म्हणती हा असाच चांगला --- हे आपलं र ला र अन ट ला ट हो पैजार बुवा मूळ कविता छानच हे वै सां न.

In reply to by mrcoolguynice

पळतच आलो येताना,पण पोपट झाला जाताना, अंगावरती कातडे सिंहाचे, आत लपलेला लबाड लांडगा , अलगद शिकार झालो त्याची, सत्ते मागे पळताना गाफिल राहून पडलो एकटा, काळोखी बघ रात्र उगवली , डोळे उघडले तेव्हा नव्हती , दिसली खुर्ची जाताना चाणाक्य नीती व्यर्थ जहाली ,वारही केले फुकटची गेले पुन्हा येण्याचा अर्थ आकळे, त्वरीत परतूनी जाताना गुडघ्याला मी बांधून बाशींग, माळ घातली शंढाला, पार्टी विथ डिफरन्स कसे म्हणू मी, जनतेला मते मागताना, पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

mrcoolguynice Wed, 11/27/2019 - 19:33
गेल्या हजार वर्षात, असे शीघ्र व समयोचित विडंबन प्रतिक्रियेत आले नाही... अभी हम बोले तो बोलें क्या, करे तो करे क्या... वाह पैबुजी वाह...