मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

यारहो ...

विशाल कुलकर्णी ·

In reply to by मिसळलेला काव्यप्रेमी

गवि गुरुवार, 03/22/2018 - 10:39
विकुशेठ, मस्त ग़ज़ल. इथे पहा:
एकट्याने झुंजताना कैफ चढतो आगळा दोर परतीचा तसाही कापलेला यारहो
एकट्याने झुंजताना कैफ चढतो आगळा दोर परतीचा तसाही मी कापलेला यारहो हा "मी" घातल्यास मीटरपूरक वाटेल का? आगाव सूचनेबद्दल क्षमस्व..

In reply to by प्रचेतस

गवि गुरुवार, 03/22/2018 - 11:04
जाहीर माफी मागत आहे. माझ्या म्हणण्याचा प्रसारमाध्यमांनी विपर्यास केला आहे. माझ्या म्हणण्याचा उद्देश असा होता की नवनवीन लेण्याना भेटी देऊन अधिकाधिक नवनवे अभ्यासपूर्ण लेख वाचकांस मिळत राहावेत. आय अपोलोगाईझ. -ग.वि. केजरीवाल

In reply to by गवि

धन्यवाद गवि ! तुम्ही सांगितलेला बदल केलास वृतभंग होइल, कारण मग दोन मात्रा वाढतील आणि अक्षरगणाची रचना बदलेल> एकट्याने झुंजताना कैफ चढतो आगळा दोर परतीचा तसाही कापलेला यारहो गालगागा गालगागा गालगागा गालगा यात अजुन एक मी जोडायचा म्हणजे 'गालगागा गालगागागा गालगागा गालगा' असे होइल, त्यामुळे वृत्तभंग होतो, लयही चुकते कारण मात्रा चुकताहेत. हवे तर असे करता येइल.. एकट्याने झुंजताना कैफ चढतो आगळा दोर परतीचा स्वतः मी कापलेला यारहो मनःपूर्वक आभार !

In reply to by मिसळलेला काव्यप्रेमी

गवि गुरुवार, 03/22/2018 - 10:39
विकुशेठ, मस्त ग़ज़ल. इथे पहा:
एकट्याने झुंजताना कैफ चढतो आगळा दोर परतीचा तसाही कापलेला यारहो
एकट्याने झुंजताना कैफ चढतो आगळा दोर परतीचा तसाही मी कापलेला यारहो हा "मी" घातल्यास मीटरपूरक वाटेल का? आगाव सूचनेबद्दल क्षमस्व..

In reply to by प्रचेतस

गवि गुरुवार, 03/22/2018 - 11:04
जाहीर माफी मागत आहे. माझ्या म्हणण्याचा प्रसारमाध्यमांनी विपर्यास केला आहे. माझ्या म्हणण्याचा उद्देश असा होता की नवनवीन लेण्याना भेटी देऊन अधिकाधिक नवनवे अभ्यासपूर्ण लेख वाचकांस मिळत राहावेत. आय अपोलोगाईझ. -ग.वि. केजरीवाल

In reply to by गवि

धन्यवाद गवि ! तुम्ही सांगितलेला बदल केलास वृतभंग होइल, कारण मग दोन मात्रा वाढतील आणि अक्षरगणाची रचना बदलेल> एकट्याने झुंजताना कैफ चढतो आगळा दोर परतीचा तसाही कापलेला यारहो गालगागा गालगागा गालगागा गालगा यात अजुन एक मी जोडायचा म्हणजे 'गालगागा गालगागागा गालगागा गालगा' असे होइल, त्यामुळे वृत्तभंग होतो, लयही चुकते कारण मात्रा चुकताहेत. हवे तर असे करता येइल.. एकट्याने झुंजताना कैफ चढतो आगळा दोर परतीचा स्वतः मी कापलेला यारहो मनःपूर्वक आभार !
लेखनविषय:
काव्यरस
दुष्मनांचा जोर आहे वाढलेला यारहो जीव माझा आरशावर भाळलेला यारहो बोर जिथल्या गावची तिथलीच बाभळ अंगणी संग काट्यांचा मलाही भावलेला यारहो पिंड कुठल्या वासनांचा राहिला मागे इथे? कावळ्यांनी दंभ माझा टाळलेला यारहो ती म्हणाली सोड तू जमणार नाही आपले मी दुरावा मस्तकावर माळलेला यारहो कोण तो वेडा भिकारी रोज हाका मारतो प्राक्तनाने आरसा मज दावलेला यारहो एकदा केसात वेडे वीज तू माळून बघ बोल मग श्रृंगार मीही टाळलेला यारहो ! हंस कुठला? कोण कागा? वाद भलते वाढले मी पुरावा सुज्ञतेचा जाळलेला यारहो एकट्याने झुंजताना कैफ चढतो आगळा दोर परतीचा तसाही कापलेला यारहो © विशाल वि. कुलकर्णी

आठवणींचा कप्पा म्हणजे...

सत्यजित... ·

खिलजि Mon, 03/19/2018 - 13:44
सुंदर कविता आहे ... वाचता वाचता अनेक अडगळी समोर आल्या ,, आणि परत नवीन झाल्या ... त्यापैकीच हि एक ..... मी तेव्हाही तसाच होतो जो आज आहे ... माझं मन कधी बदललंच नाही .... तिने मात्र सांगून टाकलं सहज .. तूला भरपूर माज आहे ... छान कविता सत्यजित साहेब .... काही कविता अपरोक्षपणे दुसऱ्याच्या आयुष्याशी जोडलेल्या असतात किंबहुना प्रत्येक वाचक किंवा अभिप्राय देणारा त्या कवितेत कुठेतरी स्वतःला ठेवून पाहतो किंवा जोडून पाहतो .. अशीच हि कविता आहे ... सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

एस Wed, 03/21/2018 - 11:57
आजकाल मुक्तछंदातून गेयता हरवत चालली आहे. या पार्श्वभूमीवर 'घमघम करिती पिवळे लोलक...' सारख्या किंवा 'गडद निळे गडद निळे जलद भरुनी आले...' सारख्या तालात म्हणता येऊ शकणाऱ्या जुन्या कवितांसारखी एक कविता 'भेटली' असं वाटलं. फारच छान!

पुंबा Wed, 03/21/2018 - 13:44
अहाहा!!! जियो.. फार सुरेख कविता. आज आंतरराष्ट्रीय कविता दिनाची सुरेल भेट दिलीत तुम्ही. धन्यवाद!

खिलजि Mon, 03/19/2018 - 13:44
सुंदर कविता आहे ... वाचता वाचता अनेक अडगळी समोर आल्या ,, आणि परत नवीन झाल्या ... त्यापैकीच हि एक ..... मी तेव्हाही तसाच होतो जो आज आहे ... माझं मन कधी बदललंच नाही .... तिने मात्र सांगून टाकलं सहज .. तूला भरपूर माज आहे ... छान कविता सत्यजित साहेब .... काही कविता अपरोक्षपणे दुसऱ्याच्या आयुष्याशी जोडलेल्या असतात किंबहुना प्रत्येक वाचक किंवा अभिप्राय देणारा त्या कवितेत कुठेतरी स्वतःला ठेवून पाहतो किंवा जोडून पाहतो .. अशीच हि कविता आहे ... सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

एस Wed, 03/21/2018 - 11:57
आजकाल मुक्तछंदातून गेयता हरवत चालली आहे. या पार्श्वभूमीवर 'घमघम करिती पिवळे लोलक...' सारख्या किंवा 'गडद निळे गडद निळे जलद भरुनी आले...' सारख्या तालात म्हणता येऊ शकणाऱ्या जुन्या कवितांसारखी एक कविता 'भेटली' असं वाटलं. फारच छान!

पुंबा Wed, 03/21/2018 - 13:44
अहाहा!!! जियो.. फार सुरेख कविता. आज आंतरराष्ट्रीय कविता दिनाची सुरेल भेट दिलीत तुम्ही. धन्यवाद!
लेखनविषय:
पानगळीचा मौसम येतो,उगाच होते सळ-सळ नुसती... आठवणींचा कप्पा म्हणजे,जुनी-जुनेरी अडगळ नुसती! काळ गतीचा वेडा असतो,क्षणात घेतो वळणे नवखी... वाट कुणाची पाहत नाही,जमात त्याची भटकळ नुसती!

साधले तर वार कर ...

विशाल कुलकर्णी ·

खिलजि गुरुवार, 02/22/2018 - 12:05
आगमनाची सुरुवात ऐसी, तर सांगतेची काय तमा ... काळजाचा ठाव घेते , कडव्याची प्रत्येक सीमा ... सिद्धेश्वर

खिलजि गुरुवार, 02/22/2018 - 12:06
सावजाला ठाव असते नाव व्याधाचे इथे प्राण घेताना बळीचे आर्त डोळे टाळतो.. जबर्दस्त....

ज्ञानोबाचे पैजार गुरुवार, 02/22/2018 - 14:58
क्या बात है विशाल... मस्तच आवडली वाट चुकलेली कदाचित मागल्या वळणावरी मी नवा उत्साह लेवुन गांव दुसरे शोधतो हे विषेश आवडले. पैजारबुवा,

खिलजि गुरुवार, 02/22/2018 - 12:05
आगमनाची सुरुवात ऐसी, तर सांगतेची काय तमा ... काळजाचा ठाव घेते , कडव्याची प्रत्येक सीमा ... सिद्धेश्वर

खिलजि गुरुवार, 02/22/2018 - 12:06
सावजाला ठाव असते नाव व्याधाचे इथे प्राण घेताना बळीचे आर्त डोळे टाळतो.. जबर्दस्त....

ज्ञानोबाचे पैजार गुरुवार, 02/22/2018 - 14:58
क्या बात है विशाल... मस्तच आवडली वाट चुकलेली कदाचित मागल्या वळणावरी मी नवा उत्साह लेवुन गांव दुसरे शोधतो हे विषेश आवडले. पैजारबुवा,
लेखनविषय:
काव्यरस
कोण जाणे रोज ओझे जीव कसले वाहतो बंद डोळ्यांनी सुखाचे भोग फसवे भोगतो वाट चुकलेली कदाचित मागल्या वळणावरी मी नवा उत्साह लेवुन गांव दुसरे शोधतो अंबराची सांगता महती मला का सारखी मी इथे मातीतुनी दररोज इमले बांधतो सावजाला ठाव असते नाव व्याधाचे इथे प्राण घेताना बळीचे आर्त डोळे टाळतो साधले तर वार कर या काळजावरती सखे अन्यथा मी पाठ फिरवुन नयन हलके झाकतो © विशाल विजय कुलकर्णी

लाज

विशाल कुलकर्णी ·

विशाल कुलकर्णी गुरुवार, 02/15/2018 - 10:04
थोड़ी आवश्यक सुधारणा.. लाज पोर वेडी पोट पकडुन झोपते माय दिसता भूक विसरुन नाचते देव सांगा राहतो कुठल्या घरी? बंद दाराच्या गजातुन शोधते एकदा भेटायचे बाबा तुला पत्र कोरे रोज हटकुन टाकते ग्राहकांची नेहमी गर्दी तिथे पोर आहे..., माय विनवुन सांगते भूक त्यां डोळ्यात आहे दाटली वेळ थोडा पदर पसरुन मागते भाकरीचा चंद्र द्या हो ईश्वरा त्याचसाठी देह वाटुन टाकते रोज आत्मा खर्चते माझाच मी लाज माझी मीच उधळुन सोडते © विशाल विजय कुलकर्णी

नाखु Mon, 02/19/2018 - 22:50
आणि भेदक अशा जखमा प्रकट आणि अव्यक्त ही अवतीभवती आहेत माणसांच्या जंगलातला नाखु पांढरपेशा

विशाल कुलकर्णी गुरुवार, 02/15/2018 - 10:04
थोड़ी आवश्यक सुधारणा.. लाज पोर वेडी पोट पकडुन झोपते माय दिसता भूक विसरुन नाचते देव सांगा राहतो कुठल्या घरी? बंद दाराच्या गजातुन शोधते एकदा भेटायचे बाबा तुला पत्र कोरे रोज हटकुन टाकते ग्राहकांची नेहमी गर्दी तिथे पोर आहे..., माय विनवुन सांगते भूक त्यां डोळ्यात आहे दाटली वेळ थोडा पदर पसरुन मागते भाकरीचा चंद्र द्या हो ईश्वरा त्याचसाठी देह वाटुन टाकते रोज आत्मा खर्चते माझाच मी लाज माझी मीच उधळुन सोडते © विशाल विजय कुलकर्णी

नाखु Mon, 02/19/2018 - 22:50
आणि भेदक अशा जखमा प्रकट आणि अव्यक्त ही अवतीभवती आहेत माणसांच्या जंगलातला नाखु पांढरपेशा
लेखनविषय:
काव्यरस
******************* पोर वेडी पोट पकडुन झोपते माय दिसता भूक विसरुन नाचते देव सांगा राहतो कुठल्या घरी? बंद दाराच्या गजातुन शोधते एकदा भेटायचे बाबा तुला पत्र कोरे रोज हटकुन टाकते ग्राहकांची नेहमी गर्दी तिथे पोर आहे..., माय विनवुन सांगते भूक त्यां डोळ्यात आहे दाटली वेळ थोडा पदर पसरुन मागते भाकरीचा चंद्र द्या हो ईश्वरा त्याचसाठी देह वाटुन टाकते रोज आत्मा खर्चते माझाच मी लाज माझी मीच उधळुन सोडते ******************* © विशाल विजय कुलकर्णी

जसे छाटले मी मला येत गेले,धुमारे पुन्हा!

सत्यजित... ·

सानझरी Wed, 02/07/2018 - 02:46
सुंदर लिहीलीए गझल..
तुझी लाट झालो तसे वाटले की विरावे अता कुण्या वादळाने नको दाखवाया किनारे पुन्हा!
क्या बात!

Jayant Naik गुरुवार, 02/08/2018 - 18:37
फार सुंदर . गझलेचा मूड फार मस्त सांभाळला आहे.

सानझरी Wed, 02/07/2018 - 02:46
सुंदर लिहीलीए गझल..
तुझी लाट झालो तसे वाटले की विरावे अता कुण्या वादळाने नको दाखवाया किनारे पुन्हा!
क्या बात!

Jayant Naik गुरुवार, 02/08/2018 - 18:37
फार सुंदर . गझलेचा मूड फार मस्त सांभाळला आहे.
लेखनविषय:
जसे छाटले मी मला येत गेले,धुमारे पुन्हा कळू लागले जीवनाचे फिरंगी,इशारे पुन्हा! कुण्या डोंगरी एक पणती सुखाने,जळू लागली तमाच्या तमेचे तिला येत गेले,पुकारे पुन्हा! कळ्या वेचल्या काल माझ्या करांनी,गुन्हा जाहला फुलू लागले श्वास-श्वासांत माझ्या,निखारे पुन्हा!

नवखेच सखे फसतात इथे

विशाल कुलकर्णी ·

संपादक मंडळी, काही मेजर चुका झाल्यात. अक्षरगणवृत्तात सुट घेता येत नाही. ती काही ठिकाणी घेतली गेलीय. तेव्हा कृपया मुळ कवितेच्या जागी खालील कविता टाकणार का? वृत्त - तोटक अदमास पुन्हा चुकतात इथे वनवास नवे मिळतात इथे अवघे जगणे जगणे बनते मिथके सगळी जुळतात इथे रुसणे स्मरता हसणे स्फुरते अलवार सुखे कळतात इथे वळणे कळता सरती वलये नवखेच सखे फसतात इथे हलकेच पुन्हा जवळीक नवी सुमने कवळी फुलतात इथे विरहास नवे सहवास हवे हळवे क्षण ते स्मरतात इथे भुतकाळ जरा विसरू म्हणता इतिहास नवे रचतात इथे © विशाल वि. कुलकर्णी धन्यवाद !

नाखु Wed, 01/24/2018 - 09:30
कुठल्या गिरणीचे पीठ खातोय ते समजलं पाहिजे!!! कविता गब्बर सिंग नाखु ता क कविता आवडली आहे

गामा पैलवान Wed, 01/24/2018 - 13:30
बाकी, मला कवितेतलं फारसं कळंत नाही पण कविता (की गझल) वृत्तात बसवायची खटपट प्रशंसनीय आहे. मुक्तछंदांच्या भाऊगर्दीत वृत्तमार्गी वृत्ती विशेषत्वाने उठून दिसते. -गा.पै.

चिगो Mon, 01/29/2018 - 18:59
वळणे कळता सरती वलये नवखेच सखे फसतात इथे
क्या बात !! व्वाह.. अक्षरशः आठ शब्दांत आयुष्याचं गमक सांगितलंय..

संपादक मंडळी, काही मेजर चुका झाल्यात. अक्षरगणवृत्तात सुट घेता येत नाही. ती काही ठिकाणी घेतली गेलीय. तेव्हा कृपया मुळ कवितेच्या जागी खालील कविता टाकणार का? वृत्त - तोटक अदमास पुन्हा चुकतात इथे वनवास नवे मिळतात इथे अवघे जगणे जगणे बनते मिथके सगळी जुळतात इथे रुसणे स्मरता हसणे स्फुरते अलवार सुखे कळतात इथे वळणे कळता सरती वलये नवखेच सखे फसतात इथे हलकेच पुन्हा जवळीक नवी सुमने कवळी फुलतात इथे विरहास नवे सहवास हवे हळवे क्षण ते स्मरतात इथे भुतकाळ जरा विसरू म्हणता इतिहास नवे रचतात इथे © विशाल वि. कुलकर्णी धन्यवाद !

नाखु Wed, 01/24/2018 - 09:30
कुठल्या गिरणीचे पीठ खातोय ते समजलं पाहिजे!!! कविता गब्बर सिंग नाखु ता क कविता आवडली आहे

गामा पैलवान Wed, 01/24/2018 - 13:30
बाकी, मला कवितेतलं फारसं कळंत नाही पण कविता (की गझल) वृत्तात बसवायची खटपट प्रशंसनीय आहे. मुक्तछंदांच्या भाऊगर्दीत वृत्तमार्गी वृत्ती विशेषत्वाने उठून दिसते. -गा.पै.

चिगो Mon, 01/29/2018 - 18:59
वळणे कळता सरती वलये नवखेच सखे फसतात इथे
क्या बात !! व्वाह.. अक्षरशः आठ शब्दांत आयुष्याचं गमक सांगितलंय..
लेखनविषय:
काव्यरस
वृत्त - तोटक अदमास पुन्हा चुकतात इथे वनवास नवे मिळतात इथे अवघे जगणे जगणे बनते मिथके सगळी जुळतात इथे रुसणे स्मरता हसणे स्फुरते अलवार सुखे कळतात इथे वळणे कळता सरती वलये नवखेच सखे फसतात इथे हलकेच पुन्हा जवळीक नवी सुमने कवळी फुलतात इथे विरहास नवे सहवास हवे हळवे क्षण ते स्मरतात इथे भुतकाळ जरा विसरू म्हणता इतिहास नवे रचतात इथे © विशाल वि. कुलकर्णी

(तरही) या दिशेला एकदाही यायचे नव्हते मला!

सत्यजित... ·

ss_sameer Wed, 01/24/2018 - 18:27
खास जमलंय वापरलेल्या ओळींवर पुन्हा लिहिणे अवघड अभिनंदन. कोणी म्हणेल चांगला प्रयत्न होता माझ्यामते हा प्रयत्न नाहीच हा तर सरसकट निकाल हाती ठेवलाय छानच

ss_sameer Wed, 01/24/2018 - 18:27
खास जमलंय वापरलेल्या ओळींवर पुन्हा लिहिणे अवघड अभिनंदन. कोणी म्हणेल चांगला प्रयत्न होता माझ्यामते हा प्रयत्न नाहीच हा तर सरसकट निकाल हाती ठेवलाय छानच
लेखनविषय:
(मौसम तरही का छाया है, तो गुस्ताखी माफ! पण तरहीच्या ओळीसाठी विशाल व क्रांतीताईंचे आभार,तसेच अगंतूकपणे तरही लिहिल्याबद्दल क्षमस्व!) सूर्य मावळता कधीही व्हायचे नव्हते मला या दिशेला एकदाही यायचे नव्हते मला! पावले वळली कितीदा त्याच त्या वळणावरी ज्या जुन्या शहरात पुन्न्हा जायचे नव्हते मला! आजही डोळ्यांत माझ्या धुंद ही आली कशी? मी पुन्हा प्यालो..खरेतर, प्यायचे नव्हते मला! वेळ नाही,काळ नाही,ना ऋतूंना लाजही थेंब-थेंबाला विचारा,न्हायचे नव्हते मला! भावनांना भाव नव्हता मैफलींमध्ध्ये तुझ्या गात आलो गीत मी,जे गायचे नव्हते मला! —सत्यजित

तरही गज़ल : या दिशेला एकदाही यायचे नव्हते मला

विशाल कुलकर्णी ·

In reply to by विशाल कुलकर्णी

विनिता००२ गुरुवार, 01/18/2018 - 09:57
काही मोजक्या मित्रमैत्रिणींना फॉरवर्ड केलेली. रोज मरणाची नव्याने कारणे मी शोधतो चक्र जन्माचे निरंतर पाशवी छळते मला >> हा शेर सर्वांना फार आवडला :)

In reply to by विशाल कुलकर्णी

विनिता००२ गुरुवार, 01/18/2018 - 09:57
काही मोजक्या मित्रमैत्रिणींना फॉरवर्ड केलेली. रोज मरणाची नव्याने कारणे मी शोधतो चक्र जन्माचे निरंतर पाशवी छळते मला >> हा शेर सर्वांना फार आवडला :)
लेखनविषय:
काव्यरस
आज आमच्या एका व्हाट्सएप ग्रूपवर क्रांतिताईने (क्रांति साडेकर) दिलेल्या एका ओळीवर (तरही) लिहीलेली ही गज़ल ! ताईने दिलेली ओळ होती... या दिशेला एकदाही यायचे नव्हते मला ********************* नाव कुठल्या ईश्वराचे घ्यायचे नव्हते मला चाल तू रस्ता तुझा नियती पुन्हा म्हणते मला तू नको सांगू गड्या वागायचे आता कसे बुद्ध नसलो मी तरीही एवढे कळते मला रोज मरणाची नव्याने कारणे मी शोधतो चक्र जन्माचे निरंतर पाशवी छळते मला थांबता चौकात गाडी पोर कोणाचे रडे भूक त्या डोळ्यातली पाहून धडधडते मला बा निसर्गा का असा छळवाद तू रे मांडला? बरसणे त्या पावसाचे फक्त आठवते मला ओळखीचा चोर कोणी मान अलगद कापतो त्याच खांद्य

अभिजात(चारोळी)

पराग देशमुख ·

राघव Tue, 01/16/2018 - 12:02
ते शब्द बांधलेले वाटेवरी निराळ्या.. उत्स्फूर्त भावनांशी सलगी "वयात" होते!

राघव Tue, 01/16/2018 - 12:02
ते शब्द बांधलेले वाटेवरी निराळ्या.. उत्स्फूर्त भावनांशी सलगी "वयात" होते!
छंदात बांधण्याचे, गेले सखे दिवस ते | मज अभिजात जे उमजले, ते मुक्त छंद होते....||

प्रीती तुझ्यावरी पण...

अत्रुप्त आत्मा ·

प्रचेतस Sat, 01/13/2018 - 15:09
वाहव्वा अत्रुप्तजी आत्मा...!!! काय सुंदर कविता केलीत तुम्ही. कविता वाचता वाचता शेवटच्या ओळींपाशी येतोवर मन अगदी हेलावून गेलं होतं. खरंच अगदी टची कविता.

In reply to by प्रचेतस

वाहव्वा प्र चेट्सजी अगोबा, काय सुंदर प्रतीपादन केलत तुम्ही. वाचता वाचता शेवटच्या ओळींपाशी येतोवर मन अगदी हेला(का)वून गेलं होतं. खरंच अगदी टच टचीत प्रतीसाद! http://www.sherv.net/cm/emoticons/playful/angry-tongue-sticking-out-smiley-emoticon.gif

In reply to by पैसा

माहितगार Sun, 01/14/2018 - 17:30
अतृत्प आत्मा एकदाचा व्यक्त झाला :) (@अतृ कविता आवडली हेवेसानल) त्यांना स्वतःस विराम घ्यायचा त्यांच्या ओळीवरून आणि त्यांच्या आंतरजालीय स्वभावा वरून वाटत नाही चुभू दे घे. शेवटच्या फुलांच्या निर्माल्याच्या शब्द कुणासाठी किती टची असू शकतो ते ओंजळ फुलांनी भरलीयना म्हणणार्‍या स्पृहा जोशींना कुणी तरी कळवावयास हवे . असो या निमीत्ताने स्पृहा जोशींची अलिकडे युट्यूबर ऐकलेली एक कविता. आतत्यांच्या ओळीवरून आणि स्वभावा वरून वा अतृत्प आत्मा एकदाचा व्यक्त झाला :) त्यांना स्वतःस विराम घ्यायचा असे

मुक्त विहारि Sun, 01/14/2018 - 17:50
गुरुजींचे साहित्य प्रकाशित होवून अख्खा एक दिवस गेला पण अद्यापही "स्पा"चा प्रतिसाद नाही... पुर्वीचे मिपा राहिले नाही....

राघव Tue, 01/16/2018 - 12:13
सोडून काय देऊ? सारेच क्षणभराचे. हे रोजचेच आहे, साधाच अर्थ घ्यावा. हे खास आवडले! :-) या रचनेवरून बर्‍याच आधी लिहिलेला एक शेर आठवला.. तसवीर नजरोंमें हों.. पर काग़ज पर न आए.. लब्ज़ ज़हनमें हों.. पर ज़ुबांपर न आए.. तड़प दिलमें हों.. पर किसीकी समझ़में न आए.. ... शायद प्यार की राहपर पहला कदम है!! राघव

सस्नेह Tue, 01/16/2018 - 13:27
दिल गार्डन गार्डन कविता..!
थांबवू कशास मग मी? या नित्य काव्यगतीला?
कोणतीच गती किंवा आवेग थांबवू नये, हे आम्ही पामरांनी सक्षात कवी 'कलश' यांना सांगावे काय ???

कवितेचे शिर्षक आणि लेखकाचे नाव वाचून... प्रीती तुझ्यावरी पण,डोळा दुसरीवरी. तिसरीस भेटण्याचा,मी काय अर्थ घ्यावा? किंवा... प्रीती तुझ्यावरी पण, जिलबीची चव भारी, तांब्या विसळण्याचा, मी काय अर्थ घ्यावा? अशी काहीशी असेल या अपेक्षेने आलो होतो पण इकडे बुवांना इश्काची इंगळी डसलेली दिसली लगेरहो... पैजारबुवा,

सूड Wed, 01/17/2018 - 14:08
गुर्जींनी अत्रुप्त, अता असं न लिहीता काव्य केलं? अरेरे, आमच्यावेळी असं नव्हतं! नेहमीपेक्षा हटके असल्याने अर्थातच दहापैकी दहा होते, शुद्धलेखनाच्या चुका केलंनीत म्हणून साडेनऊ.

नाखु Wed, 01/17/2018 - 18:28
गृहस्थाश्रमात रंगल्या चांगल्या पुरावा म्हणून ही कविता वाखू ठेवत आहे. अनवट वाटेवरील कविता वाचक चुकार नाखु

आरवी Sun, 03/31/2019 - 17:24
व्वा गुर्जी, कविता आवडली. ही कविता 'तिच्या' दृष्टीकोनातून पाहण्याचा माझा एक प्रयत्न.... प्रीती तुझी मला रे कधी ना कळून आली, तव गूढ शांततेचा अंदाज मज न यावा । निःशब्द तू ही मी ही, अबोल भाव सारे, अव्यक्त प्रीतीचा ह्या, धागा कसा जुळावा? कालांतरे अबोल जरी प्रीत ना निमाली, जीवनप्रवास वाटा का भिन्न भिन्न व्हाव्या? या लख्ख वर्तमानी, संपे विराम आता, मी कार्यमग्न तरीही, आठव तुझाच यावा ।

प्रचेतस Sat, 01/13/2018 - 15:09
वाहव्वा अत्रुप्तजी आत्मा...!!! काय सुंदर कविता केलीत तुम्ही. कविता वाचता वाचता शेवटच्या ओळींपाशी येतोवर मन अगदी हेलावून गेलं होतं. खरंच अगदी टची कविता.

In reply to by प्रचेतस

वाहव्वा प्र चेट्सजी अगोबा, काय सुंदर प्रतीपादन केलत तुम्ही. वाचता वाचता शेवटच्या ओळींपाशी येतोवर मन अगदी हेला(का)वून गेलं होतं. खरंच अगदी टच टचीत प्रतीसाद! http://www.sherv.net/cm/emoticons/playful/angry-tongue-sticking-out-smiley-emoticon.gif

In reply to by पैसा

माहितगार Sun, 01/14/2018 - 17:30
अतृत्प आत्मा एकदाचा व्यक्त झाला :) (@अतृ कविता आवडली हेवेसानल) त्यांना स्वतःस विराम घ्यायचा त्यांच्या ओळीवरून आणि त्यांच्या आंतरजालीय स्वभावा वरून वाटत नाही चुभू दे घे. शेवटच्या फुलांच्या निर्माल्याच्या शब्द कुणासाठी किती टची असू शकतो ते ओंजळ फुलांनी भरलीयना म्हणणार्‍या स्पृहा जोशींना कुणी तरी कळवावयास हवे . असो या निमीत्ताने स्पृहा जोशींची अलिकडे युट्यूबर ऐकलेली एक कविता. आतत्यांच्या ओळीवरून आणि स्वभावा वरून वा अतृत्प आत्मा एकदाचा व्यक्त झाला :) त्यांना स्वतःस विराम घ्यायचा असे

मुक्त विहारि Sun, 01/14/2018 - 17:50
गुरुजींचे साहित्य प्रकाशित होवून अख्खा एक दिवस गेला पण अद्यापही "स्पा"चा प्रतिसाद नाही... पुर्वीचे मिपा राहिले नाही....

राघव Tue, 01/16/2018 - 12:13
सोडून काय देऊ? सारेच क्षणभराचे. हे रोजचेच आहे, साधाच अर्थ घ्यावा. हे खास आवडले! :-) या रचनेवरून बर्‍याच आधी लिहिलेला एक शेर आठवला.. तसवीर नजरोंमें हों.. पर काग़ज पर न आए.. लब्ज़ ज़हनमें हों.. पर ज़ुबांपर न आए.. तड़प दिलमें हों.. पर किसीकी समझ़में न आए.. ... शायद प्यार की राहपर पहला कदम है!! राघव

सस्नेह Tue, 01/16/2018 - 13:27
दिल गार्डन गार्डन कविता..!
थांबवू कशास मग मी? या नित्य काव्यगतीला?
कोणतीच गती किंवा आवेग थांबवू नये, हे आम्ही पामरांनी सक्षात कवी 'कलश' यांना सांगावे काय ???

कवितेचे शिर्षक आणि लेखकाचे नाव वाचून... प्रीती तुझ्यावरी पण,डोळा दुसरीवरी. तिसरीस भेटण्याचा,मी काय अर्थ घ्यावा? किंवा... प्रीती तुझ्यावरी पण, जिलबीची चव भारी, तांब्या विसळण्याचा, मी काय अर्थ घ्यावा? अशी काहीशी असेल या अपेक्षेने आलो होतो पण इकडे बुवांना इश्काची इंगळी डसलेली दिसली लगेरहो... पैजारबुवा,

सूड Wed, 01/17/2018 - 14:08
गुर्जींनी अत्रुप्त, अता असं न लिहीता काव्य केलं? अरेरे, आमच्यावेळी असं नव्हतं! नेहमीपेक्षा हटके असल्याने अर्थातच दहापैकी दहा होते, शुद्धलेखनाच्या चुका केलंनीत म्हणून साडेनऊ.

नाखु Wed, 01/17/2018 - 18:28
गृहस्थाश्रमात रंगल्या चांगल्या पुरावा म्हणून ही कविता वाखू ठेवत आहे. अनवट वाटेवरील कविता वाचक चुकार नाखु

आरवी Sun, 03/31/2019 - 17:24
व्वा गुर्जी, कविता आवडली. ही कविता 'तिच्या' दृष्टीकोनातून पाहण्याचा माझा एक प्रयत्न.... प्रीती तुझी मला रे कधी ना कळून आली, तव गूढ शांततेचा अंदाज मज न यावा । निःशब्द तू ही मी ही, अबोल भाव सारे, अव्यक्त प्रीतीचा ह्या, धागा कसा जुळावा? कालांतरे अबोल जरी प्रीत ना निमाली, जीवनप्रवास वाटा का भिन्न भिन्न व्हाव्या? या लख्ख वर्तमानी, संपे विराम आता, मी कार्यमग्न तरीही, आठव तुझाच यावा ।
लेखनविषय:
काव्यरस
प्रीती तुझ्यावरी पण,समजे मलाच नाही. या अनाकलनाचा,मी काय अर्थ घ्यावा? शब्दात सांगताना,उरते मनात काही. या गूढ शांततेचा,मी काय अर्थ घ्यावा? एका किनारी तूही ,दुसय्रास स्पर्श माझा. मधल्या प्रवाहितेचा,मी काय अर्थ घ्यावा? मोडून एक काठ,वळते नदी जराशी. मग शांत त्या तळाशी,कोठून सूर द्यावा? जमले मनावरी हे, शेवाळ दाट सारे. गहिरे कसे म्हणू मी?निसटंताचं अर्थ व्हावा! आता मनावरूनी, सोडून देतं सारे. दिसली फुले जरी ही,निरं-माल्य अर्थ व्हावा! सोडून काय देऊ? सारेच क्षणभराचे. हे रोजचेच आहे, साधाच अर्थ घ्यावा. थांबवू कशास मग मी?