मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

ढेरी पॉम पॉम - बडबड गीत

माहितगार ·
लेखनविषय:
१ जेमिनीने दिलेल्या बडबडगीत व्हर्शनमध्ये जरासे बदल करून ढेरी पॉम पॉम गोलू मोलू माझी ढेरी, आई म्हणते कशी ढेरी पॉम पॉम ! पण मोठी छान हो, माझ्या बाबांची ढेरी , तरीही नाही म्हणत त्यांना काय तो मान! माय मम्मा इज पिकींग अ चेरी!! आई म्हणते कशी ढेरी पॉम पॉम ! आत्ता काय आईचीच ढेरी झाली गोलू मोलू, बाळ येणार म्हणून दिसते ती लोलू-पोलू! बाळाची ढेरी पण गोलू मोलू असेल, त्याच्यासोबत पॉमपॉम खेळत मज्जेत हसेल! आई म्हणते कशी ढेरी पॉम पॉम ! नवीन बाळ येणार घरात, आनंद झाला माझ्या मनात! त्याच्यासाठी गाणी गाईन, बोबड्या भाषेत बडबडून घेईन! आई म्हणते कशी ढेरी पॉम पॉम ! २ ढेरी गोलू मोलू (जेमिनी एआयने दिलेली व्हर्शन)

सजणूक दे फुलोर्‍याची

माहितगार ·
लेखनविषय:
वेड असो वा प्रिती वसंतात मने जुळती पण, प्रणय उचंबळून येता हा दोष कुणाचा साथी? हरखुन सळसळणारे हास्य आपुल्या गाली अलवार सांगते तेव्हा संगित नाचते ताली नवनीत क्षण सरण्यापूर्वी पाकळी पाकळी मखमली रूतलेल्या हुंकारांना अंधारात सुलगव खुशाली खुलती सुगंध कायेचे कोवळी फुले सु'मनाची स्वप्नांचे पंख पांखरुनी सजणूक दे फुलोर्‍याची * येथून सु'डंबण प्रेर्ना

वस्त्र विणताना..

Bhakti ·

Bhakti 13/10/2021 - 07:03
अ काल शांताबाईंचा जन्मदिवस होता.हे त्यांचं जन्म शताब्दी वर्ष आहे.त्यांची ही विणकर अनुवादित कविता वाचत होते.तेव्हा नात्यांची आणि वस्त्रांची गुंफण गाठ न पडता आपल्याला करता येईल का?निदान कवितेतून तरी :) तेव्हा सहज ही कविता स्फुरली. सर्वांचे आभार!

In reply to by Bhakti

दोन तीन दिवसांपूर्वीच "मेहता" मधे चक्कर टाकली तेव्हा त्यांनी केलेला "मेघदूत" चा अनुवाद उचलला. प्रस्तावना तर त्यांनी नेटकी आणि सुरेख लिहिली आहे. त्या म्हणतात "अनुवाद करणे हा माझा छंद आहे, अनुवाद करुन बघणे हा मूळ कलाकृतीचा अधिक उत्कट पणे रसस्वाद घेण्याचा एक सुंदर मार्ग आहे". मला संस्कृत फारसे समजत नाही पण अनुवाद वाचता वाचता मी मेघदूताच्या प्रेमात पडतो आहे. रच्याकने :- ही कविता देखिल आवडली, वाचताना शांताबाईंची विणकरच आठवत होती आणि खाली तुम्ही केलेला उल्लेख वाचल्यावर मग खात्रीच पटली. साधी आणि सोपी आहे पण त्यातच त्या कवितेचे सौदर्य सामावलेले आहे. पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

Bhakti 13/10/2021 - 09:48
वाह पैजारबुवा सुंदर कथन! शांताबाईंच्या कविता म्हणजे पक्व झाडावरचे कोमल फुले :)

आमचे गाव शांताबाई चे आजोळ, त्यांचा मुलगा आमच्याच गावात रहातो. गुलजार यांनी लिहीलेली कवीता त्यांना खुप आवडली आणि त्यांनी तीचा मराठीत भाषांतर केले, "मी विणकर", मुळ कविता मुझको भी तरकीब सिखा कोई यार जुलाहे अक्सर तुझको देखा है कि ताना बुनते जब कोई तागा टूट गया या ख़तम हुआ फिर से बाँध के और सिरा कोई जोड़ के उसमें आगे बुनने लगते हो तेरे इस ताने में लेकिन इक भी गाँठ गिरह बुनतर की देख नहीं सकता है कोई मैंने तो इक बार बुना था एक ही रिश्ता लेकिन उसकी सारी गिरहें साफ़ नज़र आती हैं मेरे यार जुलाहे गुलजार

Bhakti 13/10/2021 - 07:03
अ काल शांताबाईंचा जन्मदिवस होता.हे त्यांचं जन्म शताब्दी वर्ष आहे.त्यांची ही विणकर अनुवादित कविता वाचत होते.तेव्हा नात्यांची आणि वस्त्रांची गुंफण गाठ न पडता आपल्याला करता येईल का?निदान कवितेतून तरी :) तेव्हा सहज ही कविता स्फुरली. सर्वांचे आभार!

In reply to by Bhakti

दोन तीन दिवसांपूर्वीच "मेहता" मधे चक्कर टाकली तेव्हा त्यांनी केलेला "मेघदूत" चा अनुवाद उचलला. प्रस्तावना तर त्यांनी नेटकी आणि सुरेख लिहिली आहे. त्या म्हणतात "अनुवाद करणे हा माझा छंद आहे, अनुवाद करुन बघणे हा मूळ कलाकृतीचा अधिक उत्कट पणे रसस्वाद घेण्याचा एक सुंदर मार्ग आहे". मला संस्कृत फारसे समजत नाही पण अनुवाद वाचता वाचता मी मेघदूताच्या प्रेमात पडतो आहे. रच्याकने :- ही कविता देखिल आवडली, वाचताना शांताबाईंची विणकरच आठवत होती आणि खाली तुम्ही केलेला उल्लेख वाचल्यावर मग खात्रीच पटली. साधी आणि सोपी आहे पण त्यातच त्या कवितेचे सौदर्य सामावलेले आहे. पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

Bhakti 13/10/2021 - 09:48
वाह पैजारबुवा सुंदर कथन! शांताबाईंच्या कविता म्हणजे पक्व झाडावरचे कोमल फुले :)

आमचे गाव शांताबाई चे आजोळ, त्यांचा मुलगा आमच्याच गावात रहातो. गुलजार यांनी लिहीलेली कवीता त्यांना खुप आवडली आणि त्यांनी तीचा मराठीत भाषांतर केले, "मी विणकर", मुळ कविता मुझको भी तरकीब सिखा कोई यार जुलाहे अक्सर तुझको देखा है कि ताना बुनते जब कोई तागा टूट गया या ख़तम हुआ फिर से बाँध के और सिरा कोई जोड़ के उसमें आगे बुनने लगते हो तेरे इस ताने में लेकिन इक भी गाँठ गिरह बुनतर की देख नहीं सकता है कोई मैंने तो इक बार बुना था एक ही रिश्ता लेकिन उसकी सारी गिरहें साफ़ नज़र आती हैं मेरे यार जुलाहे गुलजार
लेखनविषय:
वस्त्र विणताना, मन धागा गुंफताना..हवा रंगांचा कोमल बाज, गहिवर स्पर्श साज! रेशीम पाण्याची धार, त्यात चंद्राची साद.. अलगद सांडलेले, प्राजक्त देठ सहवास.. चोचीत धरलेले, आकाश मोतियाचे भास! वाऱ्याची मंगल गुज, हिरवळ मखमल पाऊल वाट.. सागराची तुफान गाज, मातीवर रेंगाळलेली वेडी लाट! -भक्ती

फुलपाखरू

मन्या ऽ ·

गणेशा 09/06/2020 - 18:21
फुलपाखराच्या पंखावरचे काही रंग लाल-गुलाबी स्वप्नांचे बालपणीच्या आठवणींचे उमलणार्या फुलांचे चांदण्या रातींचे
खूपच छान कविता.. जैसे सादगी हि सुंदरता...

मन्या ऽ 13/06/2020 - 18:30
गणेशदा, पाभे, कोस्तुभ, संदीप, प्रतिक्रियेसाठी धन्यवाद! :) वाचकांचे आभार! :)

गणेशा 09/06/2020 - 18:21
फुलपाखराच्या पंखावरचे काही रंग लाल-गुलाबी स्वप्नांचे बालपणीच्या आठवणींचे उमलणार्या फुलांचे चांदण्या रातींचे
खूपच छान कविता.. जैसे सादगी हि सुंदरता...

मन्या ऽ 13/06/2020 - 18:30
गणेशदा, पाभे, कोस्तुभ, संदीप, प्रतिक्रियेसाठी धन्यवाद! :) वाचकांचे आभार! :)
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
फुलपाखरू एक होते रंगेबेरंगी फुलपाखरू .. त्याचे 'मन' ऐसे नाव.. ईवलेसे नाजुक पंख तयाचे त्यावर सुंदर नक्षी संस्कारांची. फुलपाखराच्या पंखावरचे काही रंग लाल-गुलाबी स्वप्नांचे बालपणीच्या आठवणींचे उमलणार्या फुलांचे चांदण्या रातींचे तर काही रंग आहेत.,मात्र निळे-काळे नको त्या कटु आठवणींचे भळभळत्या जखमांचे चुलीतल्या विस्तवाचे.. त्याच कटु आठवणींने बळ तयाच्या पंखास दिले संकटावर मात करुन त्यास नव्या उमेदीने जगण्यास शिकवले!.. -दिप्ती भगत (१३जून, २०१९)