मी इन्स्पेक्टर अजय. अनेक चोरांना पकडणारा. माझ्या कपाळावर एक व्रण आहे. लहानपणी काकांनी मला मी त्यांचे पैसे चोरले म्हणून मारलं होतं. तेव्हापासून माझ्या कपाळावर आहे. आईलाही काकू खूप छळायची. त्याच रात्री माझ्या विधवा आईनं माझ्यासकट घर सोडलं.
पुढं आम्ही एका महिलाश्रमात राहिलो. मला आईनं शाळेत घातलं. तीही प्राथमिक शाळेत शिक्षिका झाली. मी शिकलो. पोलीसदलात गेलो.
आज आम्ही सन्मानानं जगतोय. माझ्या कपाळावरचा व्रण चाचपला की मी न केलेल्या चोरीबद्दलचा मार आठवतो.
त्या दिवशीची चोरी कुणी केली ते मला माहीत आहे. माझ्या आईनं! होय आईनं. पण मी समजून घेतलंय तिला. मी मार खात असतानाची तिची असहाय्य, केविलवाणी नजर मात्र मला आजही रडवते.
वाचने
7979
प्रतिक्रिया
16
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
+१
+१
मेरा बाप चोर है माहित होतं...
आज मेरी आई भी चोर है असं कळालंय. कथा ठीक.
सं - दी - प
कथा ठीक
In reply to मेरा बाप चोर है माहित होतं... by चांदणे संदीप
सहमत
कथानक चांगलं आहे पण अधिक रंजकपणे मांडता आलं असतं.
+१
+१
+१
+१
+१
+१ .
+१ जबरदस्त आहे.
+१
जबरदस्त आहे.
+१
मस्त. आवडली कथा.
-दिलीप बिरुटे
+१ आवडली
+१ आवडली.
चांदणेंशी अंशतः सहमत.
पण शशक असल्याने जास्त खुलवणे शक्य नसावे.
+१
+१
अधिकेक
+१
शशक असल्याने बाळबोध ठेवावी लागली असावी.
-गा.पै.
+१
+१
+१
+१
ट्विस्ट छान
ट्विस्ट छान असल्याने + १
+१
+१
रामलखन मधली राखी आठवली. (अर्थात तिने चोरी केली नव्हती, पण........)
+१
+१