घरट्याची ओढ
वेळूच्या बनात
एक पाखरू एकटे
शीळ देई वारियाला
सांगे जा तू घरट्याला
वारा उनाड बावरा
घुमे वेळूच्या भवती
म्हणे वेळूचे गे गाणे
गळा भर, पाखराला
पारा उन्हाचा महान
लखलख मृगजळ करी
कंठी पाखराच्या परि
पाऊस घरचा ओला
जीव बनी अडकला
जीव एक घरट्यात
देई हळवा संधिकाल
बळ नाजूक पंखाला
- संदीप चांदणे
अप्रतिम कविता संदिप.
मस्त
वा वा वा वा वा! अप्रतिम
धन्यवाद!
धन्यवाद संदीप
आणि हो......
वोक्के....
सुंदर शब्दरचना....
कविता आवडली.
देई हळवा संधिकाल
शब्दरचना उत्तम आहे...
अर्थात सॅन्डी.
मी काय म्हणतो अभ्या साहेब
मस्तचं की!
!
अलगद
सर्वांचे आभार!
अरे सॅण्डीबाबा त्या बुलेट
धन्यवाद अभ्यादादा!
सुरेख लय आहे कवितेला. आवडलीच
उत्कृष्ट कविता