निळावन्ती
मग निळ्या दरीतुन हाक
येताच काफिला उठला
नक्षत्रजडित रात्रीला
हु॑दका अनावर फुटला
त्या निळ्या दरीच्या गर्भी
घननीळ गूढसे काही
नि:शब्द काफिला भोगी
ती पिठुर रानभुल देही
काफिल्यात विरघळताना
गारूड निळेसे पडले
की स्वप्न निळावन्तीचे
मी माझ्यावर पा॑घरले
सुर्रेख!
छानच!
आवडली पण
सुरेख कविता !!
अप्रतिम !!
मस्त...
धडपड चालू आहे
हो, बरोबर
खूप छान! आवडली कविता!
कवितेची गुढता अद्याप पुरेशी
सुंदर रचना
आह.. आवडलीच !