गेले प्यायचे राहूनी..
गेले प्यायचे राहूनी
ते.. पहिल्या धारेचे देणे
माझ्या पास कालच्या विड्या
आणि थोडे बॉइल शेंगदाणे
आलो होतो रांगत मी
काही थेंबांसाठी फक्त
रात्रीचे-ओझे आता
कॉर्टर कॉर्टर शोधी फक्त
आता पिऊन घेऊ रगड
राहू कण्हत कशाला!?
होते जगण्याचे निर्माल्य
नाही, तर.. फिरतो बोळा!
मूळ गीत : - आरती प्रभू
माझ्या काही जुन्या आठवणी
हहीह्हीहही!
काय बुवा!
ताई चहा नाय, झिंगणारे पेय आहे
काका,
सूप
हाहा!
मग ते परत मेसवर जातील.
=))
अता अपेयपान केल्यावर तेच
@अता अपेयपान केल्यावर >>
अतिशय सहजसुंदर कविता.
अस्स!
अस्संच.
(No subject)
क्या बात !
खिक्क....कवितेपेक्षा रसग्रहण
+१
हेच म्हणतो.
बुवांनी
आलो होतो रांगत मी
नाहितर काय. हल्ली बुवा
मार्केटयार्ड चालूच हाय म्हणे
अच्छा ह्याला कविता म्हणतात तर
कर कटीवरून काढून कपाळाला लावत
चान आहे!!
आण्भव नाही काडीचा
=))
अब्या डब्या दू दू दू दू दू
बुव्या कवितेला दाद दिली बे :P
हे धत्तड तत्तड धतड तत्तड.
=))
ते ल्हेजीम फतक र्हायलं!!
अगागा
मराठी थर्टिफस्ट च्या हार्दिक
छान छान.
छान, द्विअर्थी आहे.
आता पिऊन घेऊ रगड
या पेक्षा ताडी कच्ची मारून
ती कविता एक जिवंत अनुभव आहे.
@या पेक्षा ताडी कच्ची मारून
बुवा, अशाही कविता लिहा ना.
=))
=))
सग्या'धन्या Ssssssssss
आरारारा
=))
झालचं तर,
अजून काही