काटेकोरांटीची फुलं.

अप्रतिम................................................................................................. मदनबाण..... हिंदुत्व हेच राष्ट्रीयत्व,धर्मांतर म्हणजेच राष्ट्रांतर. बॅ.वि.दा.सावरकर

अप्रतिम................................................................................................. मदनबाण..... हिंदुत्व हेच राष्ट्रीयत्व,धर्मांतर म्हणजेच राष्ट्रांतर. बॅ.वि.दा.सावरकर

जातीवंत लेखक जसे लिहितो तसे लेखन. शब्द-न्-शब्द आवडला. अत्यंत स्वाभाविक तरीही काळजाला भिडणारा लेख. आत्याचाही काही माहेरचा इतिहास असेल. "परक्याचं धन...","मुलीच्या जातीनं...","मुलगी शेफारली आहे हो, सांभाळा. उद्या सासरचे म्हणतील...", "असले लाड नवर्‍याकडून करून घे", "पोरीने नशीब काढलंन,चांगल्या घरात पडली हो पोरगी"ही वाक्यं आजकाल जरा कमी ऐकू येतात. कथानायकाच्या मुलीचे भविष्य आहेच. केवड्याचा चाफा झाला तर किती उत्तम!

अप्रतिम शब्दचित्र. जरी हे शब्दचित्र एका सहा-सात वर्षाच्या मुलाच्या दृष्टीतून आले असले तरी गाव-खेड्यात उमेदीची वर्षे घालवलेल्या आणि पासष्टी-सत्तरीच्या पुढे असलेल्या पिढीला यातले बरेचसे संदर्भ खूप जवळचे वाटतील असे वाटते. हे सगळं इतक्या प्रातिनिधिकपणे आम्हाला सांगितल्याबद्दल रामदास यांचे मनापासुन धन्यवाद. "प्रातिनिधिक" यासाठी की कदाचित या शब्दचित्रातला काळ एकत्र कुटुंबाचे एक वास्तववादी दर्शन घडवतो. अवांतर - >>घरात सहा पोरं ... >> ... या मुली शिकल्या .. >>..मुलांचं कौतुक जितकं झालं तितकं मुलींचं काही ना... साठ-सत्तरच्या दशकाच्या आधी अशी परिस्थिती प्रातिनिधिक असावी: सहा-सात मुलं, मोठा कुटुंबाचा गोतावळा, (कदाचित त्यामुळे असलेली) हालाखीची आर्थिक स्थिती आणि त्यातून निर्माण होणारे कौटुंबिक संघर्ष ... शेतीतून कमी झालेलं उत्पन्न आणि परिणामी होणारी ओढाताण यामुळे जसं जमेल तसं शिक्षण करुन शिक्षक/नर्स वगैरे होणं हेच आयुष्यात स्थिरस्थावर होण्याचे मार्ग असावेत. शेतीकडून नोकरी आणि त्यासाठी गाव सोडण्याची गरज यातूनच आपल्याकडे पुढे विभक्त कुटंबव्यवस्था आली. वाढते शहरीकरण, नोकरीतून निर्माण झालेल्या नव्या संधी (ज्या त्याकाळच्या शेतीच्या उत्पनांपेक्षा अधिक आकर्षक होत्या.) आणि त्यामुळे एकूणच एकत्र कुटुंबव्यवस्थेबद्दल निर्माण झालेला भ्रमनिरास या गोष्टी यास कारणीभूत असाव्यात. (यावर मिपावरच्या अधिकारी लोकांनी भाष्य केल्यास कदाचित ४०-५० वर्षापूर्वीच्या परिस्थितीचे अधिक चांगले आकलन होइल असे वाटते.) - अभिजीत

रामदास काका, अतिशय अप्रतिम कथा आहे. तुमच्या प्रभावी लेखनाने वाचताना डोळ्यासमोर चित्र उभे रहाते.. अजूनही अशाच कथा येऊदेत.. शुभेच्छा! --शाल्मली.

रामदास काका, अतिशय अप्रतिम कथा आहे. तुमच्या प्रभावी लेखनाने वाचताना डोळ्यासमोर चित्र उभे रहाते.. अजूनही अशाच कथा येऊदेत.. शुभेच्छा! --शाल्मली.

भिडली म्हणून परत वाचली. माझ्या मते पोटात खड्डा पाडणारी, डोळे डबड्बवणारी कथा असुच शकत नाही. मी म्हणतो ते बरोबर आहे ना? समर्थांकडून खुलाशाची अपेक्षा. भरल्या घरात चादारांना येणारा मुताचा वास आणि त्याची शेटाणी कडून होणारी हेटाळ्णी कधीच विसरु शकत नाही.

मुक्तसुनितशी एकदम सहमत. फक्त एवढंच म्हणीन की, आमच्या लहानपणीसुध्दा आम्ही थोड्याफार फरकाने असेच अनुभव घेतले आहेत. कदाचित त्यामुळेच कथा एकदम मनाला भिडली. जियो. तुम्ही लिहीत रहा आम्ही वाचत रहातो.

कथा आवडली. मनाला भिडणारी . साती

जबरदस्तच! मुक्तसुनीत, चतुरंग आणि अभिजित यांच्या प्रतिसादाशी सहमत. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

किती छान लिहिता हो.. वाचताना कुणा फार मोठया लेखकाच लेखन वाचतेय अस वाटत होत.. वाचता वाचता कधी डोळे भरून आले कळलच नाही. असच लिहीत राहा. खूप प्रतिभा आहे तुमच्याकडे. नक्की पुस्तक लिहा..

निव्वळ अप्रतिम.

अचानकपणे वाचनात आली आणि कळे पर्यंत वाचून झाली. आजूबाजूचा विसर पडावा असं लेखन. याला प्रतिक्रिया द्यायला सुद्धा मुक्तराव किंवा नंदन सारखी प्रतिभा हवी... खुप लिहा तुम्ही रामदास काका...

मुक्तसंगः अनहंवादि कथा आणि लेखन. लिहिते रहा!

रामदासमहाशय. अतिशय सुंदर लेखन.

मध्यमवर्गीय कुटूंबाची काय व्यथा असते ती ही कथा जाणवून देते. आताच्या नवीन पिढीला काही संदर्भ कळणार नाही. खुपच छान कथा. -( सणकी )पाषाणभेद

कथा लिखान फारच उच्च दर्जाचे आहे प्रतिभावान लेखणीतून उतरावी अशी कथा. पू.ले.शु

अतिशय भावपुर्ण आणी सुंदर लेखन. मनापसुन आवडलेल्या काहि लिखाणांपैकी एक :) |!¤*'~` प्रसाद `~'*¤!| "समर्थाचिया सेवका वक्र पाहे । असा सर्व भूमंडळी कोण आहे ।।" आमचे राज्य

खूप छान...केवळ अप्रतिम!!

काय वर्णन आहे! लहानपणापासून उराशी बाळगलेलं एखादं रहस्य उकलत जावं जणू; हा लेख म्हणजे एका कालखंडाची प्रतिमा उभी करणारं अतिशय प्रभावी सत्यकथन आहे. कितीतरी जणाना पुनःप्रत्ययाचा आनंद - खरेतर दु:ख - झाले असेल. लेखाचा शेवट 'केवड्याला काटे झटकायला काय हरकत आहे?' या वाक्यातून हेही दाखवतो, की आपण जे सोसले, भोगले, अनुभवले, ते आपल्या पुढच्या पिढीला दिसूही नये! निव्वळ भावपूर्ण!

फारच मस्त, जिवन्त चित्रन उभे राह्ते समोर,!!

आपल्या पुर्वजांनी म्हणजे(आई,आजी,पणजी,काकी,मामी,आत्या ई. नी) कसे दिवस काढले असतील त्याची जाणीव झाली धन्यवाद.सुरेख लेख.

रामदास.... आत्ता थोड्या वेळापूर्वीच तुम्हाला व्यनि पाठवल्याप्रमाणे तुमचं लेखन वाचणं म्हणजे आनंद + ज्ञानार्जन असतं ! >> हळवं व्हायला वय व्हायला पाहीजे असंच काही नाही. काय मनातलं बोललात !!

कित्येक वर्षांत इतकी सुंदर कथा वाचली नव्हती. धन्यवाद.

रामदासजी,अप्रतिम लेखन !कित्येक वाक्ये त्या काळात घेऊन गेली.कांही वाक्यांनी अंतर्मुख व्हायला भाग पाडले.

वाह्...वाह.... वाह........ मी जितका काळ मिपावर वावरतेय....८-१० महिने.... रामदास यांचे लेख क्वचितच पाहिले.... बहुतेक सगळ्या प्रतिक्रियाच!!! हा लेख..... चतुरंग यांनी दुवा दिल्याने वाचला..... आता वेळ काढून.. रामदास यांचे सगळे लेखन वाचलेच पाहिजे!!!!

नेहमीप्रमाणे अप्रतिम..

कथा प्रचंड आवडली...खूपच छान लिहिलंय...डोळ्यासमोर चित्र उभं राहिलं.

अप्रतिम लेखन.

लिहीलाय काका. अशी परिस्थिती जवळुन पाहिलेली आहे. त्यामूळे अंतर्मुख होउन वाचला. खुप खुप खुप खुप खुप आवडला आपला लेख.

सही !!

:(

अप्रतिम लेखन.

खुप आवडले...... हे वाचायचे कसे राहुन गेले तेच कळत नाही.

हृदयस्पर्शी!

पुन्हा वाचली. पुनःप्रत्ययाचा आनंद मिळाला!

हृदयस्पर्शी!डोळ्यासमोर चित्र उभं राहिलं.

रडवलं तुम्ही... नातेवाईक हा प्रकार किती तापदायक असतो, ह्याचा चांगलाच अनुभव आहे. तुमच्या प्रत्येक ओळीतून मी माझ्या बालपणातून फिरुन आलो... फक्त पैसा आहे म्हणून माज करणारा काका, मोठेपणा दाखवणारी आत्या वगैरे अनुभव भरपुर आहेत, आणि ह्यांच्याकडे साला वारा पाहुन तोंड फिरवण्याची, कामापुरता मामा करण्याची तसेच खाल्ल्या ताटात थुंकण्याची कॅपॅसिटीही जबरदस्त असते... अतिशय ताकदवान कथा.. मनःपुर्वक धन्यवाद... आणि खरंच, काटे झाडायला हरकत नाही, कारण ते आपल्यालाच टोचतात नाहीतर.. मध्यमवर्गीय कुटूंबाची काय व्यथा असते ती ही कथा जाणवून देते. आताच्या नवीन पिढीला काही संदर्भ कळणार नाही. पाभेकाका, पहील्या वाक्याशी शतशः सहमत. दुसर्‍याशी मात्र नाही.. ही गोष्ट सापेक्ष आहे. प्रत्येक पिढीत, प्रत्येक स्तरावर असले अनुभव येत असतात. टोचणी आणि परीणाम वेगळे असतील फार तर..

वरील सर्व प्रतिसाद +१ शिंपिणीचे घरटे व काटेकोरांटीची फुलं हे मिपावरील मास्टरपीस लेखांपैकी आहेत

अप्रतिम !! दुसरा शब्द्च नाही. केवळ अप्रतिम !!

खरोखर अप्रतिम..आवंढा गिळून अभिप्राय लिहितेय...

केवळ अप्रतिम !!

पुस्तकावरुन कथेचं नाव कळलं आणि मागे जाऊन कथा शोधून वाचली. अप्रतिम. वाचनाचा अत्युच्च आनंद. तुम्ही ग्रेट आहात. बाकी काही लिहिण्याची माझी योग्यता नाही..

अप्रतिम. वाचनाचा अत्युच्च आनंद. तुम्ही ग्रेट आहात. बाकी काही लिहिण्याची माझी योग्यता नाही..

+१००

मस्त लिखान .. पुस्तक आवर्जुन विकत घेतले जाईनच.

अप्रतिम - गेल्या वर्ष भरात कमीत कमी १० वेळा वाचली असेल त्रिवार सलाम ! पुस्तक केव्हा आणि कुठे मिळेल ते नक्की कळवा !