अंग माझे
वर्जिनल(टवाळ कार्टा) आनिक वर्जिनली वर्जिनल(सार्थबोध) कवी आश्या दोघाचिय्बी स्वारी मागूनसनी
एक नमुना सादर क्येलेला हये.......
घेता जरा 'धुवायला', घंगाळातले पाणी इथे
साबु लावण्या अंगाला काय सांगू जाते माझे ।।१।।
अट्टल पारोसे लाजतील,ओतता (शाम्पू) माझ्या डोईवरी
अंगावरल्या समस्त रंध्रांत,घासणे जाऊ दे टोक तुझे ।।२।।
या ऊरा-पोटावरील दिसती, जरी सार्या वळ्या
ती तनु गबदुल असता,पाठीवरती मळ साचे ।।३।।
पाठी ग धूऊ जाता तुला,पडतो लोटा भुईवरी
पुन्हा करेल यत्न तोवरी,मळ राहिल (तैसाच) काय होते।।४।।
आवो स्वारी कस्ले...चालुध्ये
तुम्ही सुद्धा लोटा आणि मळ
हे ही त्यातलेच आहेत बरं!!!
नाही हो
होय! ते उघड झाल!
मागे आम्ही एका अज्ञात कवीची
खिक्क! सत्य उघडलं!
आम्ही त्यातल्या भक्त
आणि पडद्यामागे करणार!
हो. पडद्यामागेच.
याला म्हणतात..
@जाहीरपणे करण्याइतकी आमची
संप्रदाय
हे लौटिक काव्य म्हणता येईल
हा हा हा