आमच्या विनंतीला मान देऊन आपण इथे आलात आणि सभासदत्व घेतलेत याचा आनंद वाटतो!
अगदी निवांत, निर्मनुष्य अशा समुद्रकिनारी एखादा मनुष्य एकटाच एखाद्या संध्याकाळी मावळतीच्या सूर्याकडे पाहात स्वतःशीच काही आत्मचिंतनपर गुणगुणतो आहे असे वाटले!
रचिले न प्रेमगीत, केली उदंड प्रीत
हृदयातले गुपीत, हृदयात ठेवणारा
गगनी न घे भरारी, राहे उभाच दारी
घेऊन एकतारी, वारीत नाचणारा
या ओळी अतिशय आवडल्या! सुंदर काव्य..
हरिनाम गोड वाचे, घेईन मी फुकाचे
परि तत्व ना तयाचे, जन्मात जाणणारा
हम्म! अतिशय प्रांजळ कबूली! हरिनामाचा पुस्तकी आणि आंतरजालीय गोंगाट करणारे अनेक असतात हो, परंतु वरील ओळीतील प्रांजळता अभावानेच सापडते! :)
असो, मिसळपाववर मनापासून स्वागत..
आपला,
(स्नेहांकित) तात्या.
वा वा !!!
गोडबोले साहेब,
सुंदर कविता. आवडली.
अगदी सहजसुंदर शैली आहे तुमची.
हरिनाम गोड वाचे, घेईन मी फुकाचे
परि तत्व ना तयाचे, जन्मात जाणणारा
जाणे न वेदगीता, ना पाहिले अनंता
येऊन शरण संता, चरणी विसावणारा ...
क्या बात है !!! अप्रतिम.
आपला,
(चाहता) धोंडोपंत
आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com
तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें
इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों
गोडबोले साहेब,
जाणले
छान..
ही सुद्धा..
सुरेख
व्वा!!
आभार.
वा वा
सुरेख.
खुप सुंदर..:)
छान कविता आहे.