१ घरून जेवूनच बाहेर पडायचं.
२ मार्केट संपल्यावर तिथंच रेंगाळत रहायच.
३ देव ,देवाचा फोटो, देवा ची मूर्ती यांना उठसूट नमस्कार करत रहायचं.
४ मोठ्ठ्यानी पादायला लाजायचं नाही.
५ तोंड बंद न करता समोरच्या माणसाच्या तोंडावर ढेकर द्यायची.
६ संध्याकाळी रस्त्यावर उभं राहून वांझोट्या चर्चा करायच्या.
आणि गुटखा?
नाना
बाबूजी खुर्चीत ज..र्रा अपीश झाले
बाबूजी किस्सा भन्नाट....
मोठमोठ्याने हसतोय इथे मी...
शेअरबाजारच्या या आठवणी म्हणजे विधवेनी आपल्याच लग्नाचा आल्बम चाळत बसण्यासारखं आहे.
डार्क ह्यूमर म्हणतात तो हाच काय??
______________________________
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/
वाटच पहात होतो दुसर्या भागाची. झकास जमलाय हा पण भाग. शेअरबाजरात फेरफटका मारुन आल्यासारखे वाटले.
>>बाकी शेअरबाजारच्या या आठवणी म्हणजे विधवेनी आपल्याच लग्नाचा आल्बम चाळत बसण्यासारखं आहे.
बापरे, शेवट दुखांत दिसतोय.
काका,
छान चाललंय, पण स्पीड वाढवा राव, म्हणजे २ भागातलं अंतर कमी करा. :) तुमच्या डिटेलींग बद्दल काय बोलावे... तद्दन गुजराती शेअर वाल्यांचे वर्णन वाचून, मी सकाळच्या शेवटच्या गोरेगाव लोकल मधे आहे असे वाटले. सगळं 'मार्केट' वालं पब्लिक असायचं त्या गाडीला. पर्फेक्ट. १,३,४,५ हे माझे पण निरीक्षण आहे.
तुम्ही मूड असा लाईट करत करत शेवटी एकदम धप्पकन टर्न दिलाय, मस्तच.
खरं म्हणजे ह्या आठवणींचा उपयोग एकच.
आता पोटात काही नसताना हा किस्सा आठवून हसायला बरं पडतं. दोन मिनीटं भूक पोटाला कमी कुरतडते.
बाकी शेअरबाजारच्या या आठवणी म्हणजे विधवेनी आपल्याच लग्नाचा आल्बम चाळत बसण्यासारखं आहे.
आणि नरेशन ची स्टाईल पण थोडी बदलली आहे असे वाटले. रीडेबिलिटी छान आलिये. प्राजुचा सल्ला मनावर घेतला का?
बिपिन.
अवांतरः काका, या एका आयुष्यात किती आयुष्य जगलात हो? मार्केट वर लिहिता तेव्हा वाटतं की तुम्ही तिथलेच, अगोचर वाचताना वाटतं की तुम्ही एखाद्या मोठ्या हॉस्पिटलचे डीन वगैरे असाल, ते पिसीजेसी वाचून वाटलं की आत्ताच एक मोठी सजा काटून आलेला माणूस असेल. बरं ते तळ्याकाठचं लिहिलंत तर थेट एखाद्या साहित्यिकासारखं. आत्तापर्यंत मिपावर मला यमीच स्प्लिट पर्सनॅलिटीची वाटली होती. (अदिती, संहिता, यमी वगैरे...) आपका भी वैसाइच कुच प्राब्लेम नै ना? ;)
:)
एक माणूस वेग वेगले आय डी करुन लिही शकतो हे महीती आहे
पण रामदास साहेबान्चे लेखन बघून ... चार माणसे एकच 'रामदास' ह्या नावाने लीखाण करतात असे वाटते आहे :)
मजेदार विदुषक
खो खो हसलो! घरातले विचित्र नजरेने पाहतायत्.(बाकी मी मिपावर बसलो की घरातले असेच पाहतात माझ्याकडे :)
बाकी एका रामदासा॑त नक्की किती रामदास आहेत ह्याचा अजून काही अ॑दाज येत नाहीये.
लिखाण मस्त आकार घेतंय, रामदासजी!
आ मारकॅटना डिस्क्रिप्सन घणा चोक्कस!!:)
बाकी शेअरबाजारच्या या आठवणी म्हणजे विधवेनी आपल्याच लग्नाचा आल्बम चाळत बसण्यासारखं आहे.
क्या बात है!!
आपण लिहीत रहा, आम्ही पुढील भागांची (शांतपणे!) वाट पहात आहोत...
आपला,
पिवळा डांबिस
पर्सनालिटी स्प्लिट नसून श्रेडेड आहे असे म्हणावेसे वाटते. असंख्य धागे, असंख्य अनुभव आणि कोणत्याही क्षेत्राबद्दल सांगताना तेवढंच कसब.
अजब रसायन आहात!
चतुरंग
खूप भारी लिखाण रामदासजी.....पुढचे भाग कृपया लवकरात लवकर टाकावेत अशी नम्र विनंती..
--आपलेच (आणि घाटावरचे) भट...
उत्तिष्ठत, जाग्रत, प्राप्य वरान्निबोधत ~ स्वामी विवेकानंद
मस्तच रामदास काका,
तुमचे हे अनुभव वाचुन पुर्वी बाजारात काय काय घडत असेल याची कल्पना आली...तुमचा अनुभव खुप दाडंगा दिसतो आहे बाजाराचा .
(बाकी शेअरबाजारच्या या आठवणी म्हणजे विधवेनी आपल्याच लग्नाचा आल्बम चाळत बसण्यासारखं आहे.) हे मात्र एकदम बरोबर बोललात तुम्हि.
"अगर फाईल नही मिलता है तो दुसरा....."
असं म्हणेपर्यंत बाबूजींना हवी असलेली वस्तू सापडली.
गठ्ठ्याखालून त्यांची चड्डी बाहेर काढली.
बाबुजीची पुरी काढली कि हो तुम्ही (चड्डी)...हा हा हा हा हा
रामदास,
तुमचं लेखन खिळवणारं, मर्मग्राही आणि प्रवाही आहे. दलाल स्ट्रीटचे सगळे भाग अधाशासारखे वाचून काढले. हर्षद मेहताच्या वेळच्या आठवणी जाग्या झाल्या. माझ्या एक मित्र म्हणायचा की, त्याचं लग्न हर्षदनेच लावून दिलं. ;-) त्यावेळच्या घोटाळ्यात जराही सहभाग नसतांना पैसे कमावलेला माझ्या माहितीतला एकमेव पांढरपेशा माणूस ! त्याने सांगितलं की रोखेबाजारात दरवर्षी एखाददोन दलालांच्या आत्महत्या होतातंच. मला वाटतं तुम्ही यावर देखील प्रकाश पाडू शकाल. ही बाजू फारशी आनंददायी नसणारे हे उघड आहे.
महेंद्र कंपाणीवरून आठवलं की त्याची हत्या झाली. सकाळी फेरफटका मारायला निघालेल्या त्याला घराबाहेरच फियाटने उडवला. फियाट गायब. हा अपघात आहे हे कोणीही खरं मानायला तयार नाही. रोखेबाजारात आत्महत्यांसोबत हत्याही होत असणार. म्हणतात ना, अंडरवर्ल्ड रूल्स द वर्ल्ड ! तुमच्यासारख्या जाणकाराकडून वाचायला आवडेल.
आपला नम्र,
-गामा पैलवान
प्रतिक्रिया
मस्त
बाबूजी
झकास
+१
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
काका, छान
एक माणूस
निव्वळ भन्नाट
अफाट
:)
वा!
रामदास, आपली
असेच
हेच म्हणते
खूप भारी
व्वा
मालक,
मस्तच
झकास
जेआयला मना
ज्या भना,
काही
मस्त
रोखेबाजाराची दुसरी बाजू ....
मस्त लेख,