वाधल्या दाढी-मिश्या

नमस्कर मन्दलि, मी तसा मिसल्पवव्र नविनच अहे, पन बरेच वर्षान्पसोन मिसल्पव वाच्तोय. इथ्ले निर्निरल्य विश्यन्वर्चे सम्रुद्ध लिखन वचुन आपनहि काहि लिहाव या विचारने सदस्य झलो. कय लिहव, कह्शवर लिहव, यच विचर कर्तकर्त आततच मुखप्रुश्तआवर हई कवित वाच्ली, आनि ति वचून मलाहि काहि ओळी स्फुरल्या त्या इथे देत आहे. क्रूओपय गोड मनून घ्यव्यात! वाधल्या दाढी-मिश्या निसतला रेझर हतातुन तो मल कापीत आहे गाल झाला तांबडा अन् रक्त त्यतुन थिबकताहे रतिच्या तिमिरत मीही घेऊ गेलो चुंबने दढी तोचुन त्रस्त झली धकलले मज दुर तिने 'वज्वुदे मज बासरि त्य्य बाबुन्च्या बेतातुनी (मी विनवण्या केल्या...) मुखगन्ध मोहक एक्दा भर्उद्या मला शावसतुनि' औओथ अओल्या पाकल्याचे धुन्द होउअन मी धर्ले (पण...) अव्हेरले मज सौख्य तिने की गालावर रान होते 'छाट ते जंगल गलावर्चे अणि मग ये इथे मगच दिइन दवबिन्दु तुज उमल्त्या ओथांव्रचे' उदि मरून बथरुम गाथ्ले, पानि,ब्रश्,क्रिम काधले वार काधुन खचाखच मी श्रीमुख अपुले भादरले दधि आनी गलमिशिच्य चौकतीतुन मुक्त झालो सओअहले प्रियेचे बघाया हा पहा मी चाललो (इतक्यात...) हाय दैवा कय झले, घई कर्ने नडले वार बसअला वस्तर्‍यच, ओओथ मझे फातले बुब्बुळे कप्ळात गेली अन चानदन्या चमकल्य जराश्या विसर पदला प्रियेच अन् लाग्लो कोकलाया दाही दिशा