तसा चिकणा आहे, पण... (लघुतम कथा)

"या जमान्यात पावसच कमी पघा - जिराइतीचं काय खरं नाय र्‍हायलं..." असे समदु:ख वाटले की गावकी साधते. क्या बात है.. छान टी पी कथा.. चिअर्स.. :) तात्या.

भाषा मुद्दामून ओळखीची टाइमपास वापरली आहे. पण कथा शास्त्रोक्त "पंचतंत्र" पद्धतीने बांधली आहे. पात्रपरिचय, समस्या, दाखला, समस्या सोडवणे, नैतिक बोध, वगैरे. इथे अर्थात नैतिक बोध वेगळा आहे (पंचतंत्रात फारसा न आलेला), त्यामुळे पूर्ण कथाच वेगळी आहे... पण टीपी म्हणून आवडली तरीही चियर्स!

धनंजय, गोष्ट आवडली. नैतिक बोध वगैरे सामान्य वाचकाला न झेपण्यासारखा आहे हो ! - सर्किट

धनंजय तू कुठे आहेस? अशक्त भंपक विडंबनांच्या जमान्यात तुझे सशक्त कथालेखन हल्ली दिसत नाही? दीर्घकाल तुझ्या लेखनाची उणीव जाणवलेला...

नेमकं काय म्हणणं आहे?समजा एखादा बारा वाटला तर दिला अजून एक चान्स (बोलून त्याला समजून घ्यायचा , इतरांनी काय चान्स द्यायचे ते त्यांचं त्यांनी ठरवायचं ;)) तर काय मोठंसं काही समजलं नाही...नीना खूपच तरुण असेल तर गोष्ट वेगळी.

डोंट जज बुक बाय इट्स कवर असे उगाच नाही म्हटले आहे . त्यात परदेशात नीना हा आणि तो जर्मेल हे दोन्ही जीव परदेशी तेव्हा त्याला एका चान्स नीनाने द्यायला हवा (पण त्याने नीनाला एक चान्स अजून दिला पाहिजे ना) जमाना तेजीसे दौड राहा है. लेख मस्त झालाय .

हि गोष्ट आहे जेव्हा मी कुठल्याही बंधनात नव्हतो .आय मीन कमिटेड नव्हतो .आम्ही हॉटेल वाले पब मध्ये गेलो .होतो बरेचे युरोपियन व आम्ही मोजकेच कावळे होतो ..एका अबोध जर्मन बालकाला मी प्रश्न विचारला एक सुंदर सोनेरी केसांची उफाड्या बांध्याची रुपगर्विता व एक बी एम डब्लू चे लेटेस्ट मॉडेल ह्या गोष्टी एकाच वेळी तू बस मधून जातांना पाहिल्या तर तू कोणती एक गोष्ट प्राधान्य देऊन पाहशील .त्याने अर्थात त्या निर्जीव वस्तूला प्राधान्य दिले .हि लोक जन्मतः आपण जसे बालपणी डॉक्टर डॉक्टर खेळतो तसे मेकेनिक मेकेनिक खेळत असावेत बहुतेक .