यु मी और 'हम'............

म्हणजे अशी पण माणस अजुन जगात आहेत हे वाचुन खरच बर वाटल. कारण आज काल हे फार दुर्मिळ होत चालल आहे. नवर्याला खरच HATS OFF.... --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी

फारच छान लिहिले आहेत आपले अनुभव राधाताई तुम्ही. मी काहि 'यु मी और हम' हा चित्रपट पाहिला नाहिये, पण त्या नवर्याचे अभिनंदन.

छान अनुभव अहे राधा तुझा... अशी सकारात्मक नाती पहायला किती छान वाटतं, नाही?

चांगले लिहीले आहे. असाच नवरा सगळ्यांना भेटो. सखाराम गटणे

राधा ... मी आणि माझ्या बायकोने नुकताच 'यू, मी और हम' पाहिला. खरंच खूप वेगळ्या कथेला हात घालायचं धाडस केलंय अजय - काजोलने. तुमचा अनुभव सांगीतल्याबद्दल धन्यवाद. डॉक्टर, वकील, शिक्षक इ. पेशांतील लोकांचे अनुभव खास असतात कारण ते हाडामांसाच्या माणसांशी निगडीत असतात. (आमच्यासारखं कंप्युटरशी बोलत बसावं लागत नाही !!) -------------------------- www.atakmatak.blogspot.com

राधा छान अनुभव मांडला आहेस. नवरा बायकोत प्रेम असेल तर कोणताही कठीण प्रसंगाला धीराने तोंड देता येते. प्रेम असलेल्या व्यक्ती साठी किती ही केले तरी कमीच वाटते.

सुंदर अनुभवकथन राधे .. !!

राधा, तुझा अनुभव खूपच आवडला. माझ्या छोट्याशा आयुष्यात अनुभवलेल्या निरनिराळ्या जीवघेण्या अपघातांमध्ये देवासारख्या भेटलेल्या डॉक्टरांचे मला स्वतःला आलेले अनुभव झर्रकन् डोळ्यासमोर तरळून गेले.. आणि त्या प्रत्येकवेळी अत्यंत धीराने घेऊन माझ्या पाठीशी उभे राहणारे माझे आईबाबाही. तुझा हा अनुभव वाचताना असे वाटले की जणू काही मी 'नाते जन्माचे' हे डॉक्टरांचे असेच हृदयस्पर्शी अनुभव सांगणारे पुस्तक पुन्हा एकदा वाचायला घेतलेय आणि त्यातला आधी वाचायचा राहून गेलेला एक अनुभव वाचतेय. तसा मला सिनेमांचा शौक नसल्यातच जमा आहे पण तरीही सिनेमांमधलेच दाखले सांगायचे तर 'यू मी और हम'हून जास्त छान असलेला काहिसा त्याच धरतीवर आधारीत 'गोजिरी' हा मराठी चित्रपट ( जो यूमीहमच्या खूप आधी प्रदर्शित झालेला आहे ) मला नंतर कळला. निव्वळ अप्रतिम आहे. दाक्षिणात्य अभिनेते जास्त आवडणार्‍या मला 'चेलुवी' चित्रपटातला नायक अतीव आवडला होता तोही यासाठीच.शिवाय 'गुरू'मध्ये अभिषेक-ऐशपेक्षा मला आवडून गेले ते त्यातील माधवनचे व्यक्तीचित्र तेही यासाठीच ! शेवटी नाते मग ते कुठलेही असो, त्यातल्या विश्वासयुक्त प्रेमाची वीण जोवर घट्ट असत नाही तोवर त्या नात्याला खरा अर्थ प्राप्त होत नसतो, हेच खरे.

काय प्रतिक्रिया देउ. सगळे बलात्कार खून घरगुती छळ हाणामार्‍या यांच्या बातम्या देणारे न्यूज चॅनेल्स या असल्या सकारात्मक बाबी का आणत नाहीत लोकांसमोर. जगात काय केवळ वाईटच गोष्टी घडतात असे याना का वाटते पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

खरंच, असेही लोक असतात जगात. राधा, छान लिहिलं आहे तुम्ही. विजुभाऊंशी १००% टक्के सहमत. आजच एक बातमी बघितली सकाळी, ओरिसा मधे एका माणसाने काहिही मोबदला न घेता त्याचा एक डोळा एका गरजू म्हातार्‍या व्यक्तिला दान केला. पण अश्या बातम्या कमी येतात आणि लगेच गायब होतात. नाहितरी बातमी ची व्याख्या केलीच आहे, 'माणसाला कुत्रा चावला तर ती बातमी होत नाही. पण माणूस कुत्र्याला चावला तर ती बातमी असते.' आजकालचे पत्रकार (बहुतांश) त्यांच्या धंद्याला जागताहेत, त्यांना तरी काय दोष द्यायचा. बिपिन.

असाच एक इंग्रजी चित्रपट आहे Fifty First Date त्यावरून हा चित्रपट चोराला आहे. ते इथे महत्वाच नाही पण जो अनुभव तुम्ही सांगितल तो खरच Unique आहे!!!! असे लोक फारच कमी सापडतात हल्ली. आभारी आहोत तुमचे आम्ही आमच्या पर्यंत हे पोहचवल्या बद्दल !!!! पारिजातकाच आयुष्य लाभल तरी चालेल पण लयलूट करायची ती सुगंधाचीच !!!

मी हसत -हसत बाहेर पडले. 'यु ' आणि 'मी ' कसे ''हम'' होतात प्रत्यक्ष डोळ्यांनी बघीतले................... वा! राधे, सुंदर लिहिलं आहेस! अजूनही असंच उत्तमोत्तम लेखन येऊ दे प्लीज... तात्या.