प्रिन्सीची कथा

सुरस, अजब आणि चमत्कारिक कथा!!

अग्ग्ग्ग्ग! मस्त लेखन! कथा संपतासंपता लक्षात राहिला तो वाया गेलेला प्रिन्सी! हे एवढाले खर्च चालवण्यासाठीचे उद्योग करायचे आणि वर ही प्रकरणं करणे लपवणे यासाठी पंचायती करायच्या! पूर्वीचे हे प्रकार अजूनही चालूच असतात. कसा वेळ मिळतो लोकांना कुणास ठावूक! प्रतापसिंह महाराजांचे पुढे काय झाले? मला तरी हे सगळं अजब वाटतं.

रामदास काका तुमचे हे २ लेख वाचुन माझी आता हिरे माणके घेण्याची इच्छाच मरुन गेली आहे. हिरे माणके शापितच म्हणायची. तुमचे दोन्ही लेख मात्र जबरदस्त.

एवढं प्रभावी लिवल्यावर आता जो कोणी वाचल त्यो हिरा ईकत घ्यायची हिंमत नाय करनार. आन जे जे मिपाकर (संपादक नक्कीच ;) ) हिरे बाळगून हायेत ते पन ईकून टाकत्याल. ह्याजा मागं मला त्या ओबामा(य)चं कारस्थान दिसतय. त्येला भारतात आल्यावर कवडी मोलात हिरा मिळावा म्हणून त्या बेण्यानं काकासनी लेख लिवाया लावून हिर्याचं मार्केट पाडलया ;)

छान! असेच एकेक हिरे खाणीतून काढीत रहा!

पुढं-मागं बायकोनी हिर्‍यासाठी भुणभुण पाठी लावली, तर राकांचे लेख दाखवावे म्हणतो. ;-) अजब हिरे की गजब कहानी !! आणखी सुरस कथा सांगा हो काका..

सुरस आणि वेगळीच चम्त्कारीक कथा. येऊद्या अजून.

म्हणजे एक नेहेमीप्रमाणेच एक पर्वणी असते. आता कळ्ळं की एखाद्याला 'हिरा' आहेस असं का म्हणलं जातं... पिडांकाका म्हणतात त्याप्रमाणे सुरस आणि चमत्कारीक... बाय द वे काका, लोकप्रभामध्ये तुमचा जे फोटो आलेला आहे तो तुमचाच आहे का? - ( पेढीवरचा )वाटीशेठ..

रामदास काका, छान कथा. पण वाइट शेवट एवढेच म्हणतो.

एकदम फिल्मी वाटावी अशी गोष्ट...म्हणजे भारतातला सगळा माल मोनाकोला गेला...एक कोणता तो राजकुमार वाया गेला तो मरूनच गेला...हाती काय? बाकी अशा कथा हिर्‍याभोवतीच का गुंफलेल्या असतात बरं?

सुंदर लेखन... :)

रत्ने भल्याभल्यांना वेड लावतात. मला वाटते अ‍ॅगाथा ख्रिस्तीच्या काही रहस्यकथांमध्ये हे वेड लावण्याचा भाग आला आहे. वरचा फोटो सुंदर आहे, लेखाला शोभेसा.

लेख आवडला.

नेहमीप्रमाणेच रामदासकाकांचा हासुद्धा लेख आवडला..स्वामींच्या झोळीत आणखीन नक्की कुठली अन किती रत्ने आहेत कुणास ठाऊक..? पुढील रत्नांच्या प्रतिक्षेत..

काका, मस्त कथा! अजुन येवुद्यात अशा कथा!

अधिक माहीती येथे वाचावी.

श्री.रामदास यांच्या माहितीपूर्ण लेखात (जो एका ट्रॅजेडीची कहाणी सांगत आहे...) काहीशी भर घालणे [वा दुरुस्ती करणे] आवश्यक आहे. आम्हा कोल्हापुरकरांना 'महाराजा प्रतापसिंह ऑफ बरोडा' माहिती आहेत ते कोल्हापूरचे "जावई" या नात्याने. इथल्या सरदार मानसिंगराव घोरपडे यांच्या 'शांतादेवी' या कन्येशी १९२९ साली त्यांचा विवाह झाला होता. वर लेखात श्री.रामदास म्हणतात तसे त्यांना चार अपत्ये नसून चक्क आठ (तीन मुले व पाच मुली) अपत्ये झाली. यापैकी ज्येष्ठ चिरंजीव 'फत्तेसिंगराव गायकवाड' पुढे बडोदा संस्थानाचे राजे बनले....खासदार झाले...बडोदा रणजी क्रिकेटचे खेळाडू होते.. इतकेच काय तर 'Board of Cricket Control of India' चे अध्यक्षही झाले होते. दिल्लीतील एलिट वर्तुळात एक मोठे नाव होते ते. प्रतापसिंहांचे सितादेवींसमवेतच्या दुसर्‍या विवाहामुळे मानसिक, शारीरिक (आणि आर्थिकही) स्वास्थ पार बिघडून गेले होते. प्रतापसिंह महाराजांचे निधन १९६८ मध्ये झाले. सितादेवीची Glamorous कहाणी किती विलक्षण आहे हे श्री.रामदास यानी दाखविले आहेच (फार स्वैराचारी जीवन जगल्या त्या...). मोनॅकोच्या राजाने त्याना व प्रिन्सीना आपल्या देशाचे नागरिकत्व बहाल केले होते. त्या घटस्फोटीत होत्या इतकाच वर उल्लेख आहे...पण त्यांनाही पहिल्या पतीपासून ३ अपत्ये होती. अर्थात प्रिन्सीबाबत त्या हळव्या असणे साहजिकच होते. प्रिन्सीचा अकाली मृत्यू १९८५ मध्ये वरील कारणामुळे झाला...तर खुद्द सितादेवी १९८९ मध्ये कालवश झाल्या. सध्याच्या पिढीतील बडोदा घराण्याने त्यांची दखल घेतलेली नाही. इन्द्रा

ह्य रामदसकाकांच्या लेखणीतुन हिरेच झरतात :) इंद्राचा प्रतिसाद माहितीत भर घालणारा.

सुरेख माहिती.

जय जय रघुवीर समर्थ!!!

कुल !

सुरस कथा!!

सोन्या प्रमाणे हिर्‍यांच्या किमती सुद्धा वाढतात का? त्यांचा सुद्धा सट्टा खेळतात का?

किमती साधारणपणे डॉलरच्या भावावर अवलंबून असतात. कार्टेलींग मजबूत असते. त्यामुळे भाव बर्‍याच वेळा स्थिर राहतात.

हिरे आणि शाप ही जोडी असते म्हणता ती गोष्ट खरी की काय असं वाटायला लागलंच पाहिजे असा किस्सा आहे. रामदासकाका रॉक्स! (ऑन द रॉक्स नव्हे.)

मस्त ! खरंच मस्त !

छान!!

कथा चांगली आहे. पण रामदासांचं नाव वाचलं की शिंपिणीचे घरटे चा मानदंड आपोआप वापरला जातो. तशा भेदक लेखनाच्या तुलनेत ही कथा गुलछबू स्वरूपाची वाटली. आपल्या हातून अधिक सकस, भरभक्कम यावं अशी इच्छा.

महाराजा सयाजी राव गायकवाड हेच का? बडोदा विद्यापीठाला कुणाचे नाव आहे?

काका परत एकदा दंडवत घ्या