अनावर (अद्ययावत)
एखाद्या धुंद सायंकाळी पश्चिमा केशराने माखलेली असताना
गुलमोहोर माणकासारख्या जर्द लाल फुलांनी डवरलेला, बहरलेला असताना,
तुझा हात हातात घेऊन तो तेजाचा गोळा,
डोंगररांगांखाली बुडताना पहायचाय.
एखाद्या प्रसन्न, सुगंधी पहाटे,
तळ्यातलं शुभ्र कमळ आपले ओठ उघडून,
पहील्यांदा आकाश चुंबत असेल तो क्षण तुझ्यासमवेत टिपायचाय.
जमलं तर कधी डोंगरमाथ्यावर,
रात्री लक्ष लक्ष तारका पहात जागरण करायचय.
अफाट आकाशगंगेत हरवून जायचय तुझ्या सोबत.
खरं सांगायचं तर काहीच पुरेसं वाटत नाही.
एवढ्याशा कुडीत तुझ्याबद्दलचं प्रेम, भावना मावतच नाही.
तू दिसतोस, भासतोस सगुण , साकार
पण जाणवतोस निराकार, अथांग, अमर्याद
अन माझी स्थिती नेहमी
"अनंतहस्ते कमलावराने
देता किती घेशील दो कराने"
वर्गीकरण
प्रतिक्रिया
उत्तम
मंगेश पाडगावकरांची
छान
चांगलं
आवडले.
प्रीती व भक्ती
अप्रतिम
दिसामाजी
*****************************
उत्कृष्ट
छान.
जेव्हा
आता
ठ्यॉऽऽऽऽऽ
एक लाख
हाणतेज्या
-Nile
आत्ता ओळी
मस्त कविता
आवडली!!
.....
कविता अन
थोडासा रुमानी हो जाए !