अरे म्हणून मी लेखनविषय निवडताना 'गझल' हा प्रकार निवडलाच नाही.. आपल्याला साला गझलचे नियमच माहीत नायत..
त्या पेक्षा कविता किंवा मुक्तक बरं.. कडक नियमांचं बंधन नाय..
अर्थात, केसूकडे गझल लिवायला पण मी शिकणारे आस्ते आस्ते..
गुरुशिवाय विद्या नाय!
कालपरवापासुन तुम्हाला इतक्या कविता का होताहेत?
सध्या गाठीशी पैशे नाहीत, धंदा बसला होता तो आस्ते आस्ते सुधारतो आहे त्यामुळे दाढी वगैरे वाढवून 'नव-कवी' झालो आहे. आणि त्यामुळेच मराठी सारस्वताच्या भिंतीवरी सध्या कवितेच्या रेघा मारतो आहे..! :)
(हिमालयाची उशी घेऊन झोपणारा) तात्या सरंजामे! :)
खालील ओळी कोणाच्या आहेत ते आठवत नाहीत
पण तुमची कविता वाचताना आठविल्या
वेदना कळीकाळाच्या,अतीव दुःख पचवण्यास,
पहिल्या धारेची पावशेर देशी पिऊन पाहिली !
शोधीले मग मीच माझे तेज आत्मकिरण,
सुर्याकडे मी जरा आज पाठ करुन पाहीली !
~ वाहीदा
जबरदस्त ओळी आहेत या
"शोधीले मग मीच माझे तेज आत्मकिरण,
सुर्याकडे मी जरा आज पाठ करुन पाहीली !" =D>
***************************************************
दुरितांचे तिमीर जावो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वांछील तो तें लाहो/प्राणिजात/
तात्या सरंजामेंना कविता चांगली जमली आहे ;)
कविता होऊ द्यात अजून
ऋषिकेश
------------------
माझे आवडते ब्लॉग या सदरात वाचूया या आठवड्याचा ब्लॉग: अक्षरधूळ, लेखकः चंद्रशेखर
कविता फार्फार आवडली. 'चाललो, गेलो, आता फिरुनि न येणे, इथे आता काहीच लिहिणार नाही' वगैरे पार्श्वभूमीवर खुलून दिसणारी कविता. पुलेशु.
सन्जोप राव
ठोकर ना लगाना हम खुद है
गिरती हुई दीवारों की तरह
या वेगाने
(विषय दिलेला नाही)
या वेगाने
मस्त!
काय
करुन भागले
दिले हिणकस
वा वा!
अवांतरः
चांगली
हा हा हा! लय
हे
परीस्थिती
आरशात
पितामह
आवडली!!
छान !
वाहिदाजी
छान कविता प्रसवताहेत.
सुरेख.
मोप
तात्या
प्रतिसादक
>>प्रतिसादक
कविता