अगा लेखकांनो

हे तुमचं लिखाणबिखाण गोष्टीबिष्टी, लेखबिख, कविताबिविता हे सगळं ठीक आहे चांगलंच आहे उदाहरणार्थ चंद्र, नद्या, पक्षी, फुले, निसर्ग पहिला पाऊस, आईची माया, माणुसकी फुटपाथवरची म्हातारी, प्रेयसीची आठवण, फाटका झगा जन्म, मृत्यू, प्रेम, स्वार्थ, मैथुनही गडकर्‍यांपासून कोलटकरांपर्यंत दासू वैद्य, वर्जेश इश्वरलाल सोळंकी मध्ये विंदाबिंदा, बाकीबाब, पाडगावकर आणि कुसुमाग्रज सगळे झाडून कवी झाले बघा गाडगीळ, गोखले, माडगूळकरांपासून गवस पेठ्यांपर्यंतच्या कथा घ्या आपट्यांपासून महाजनांपर्यंत कादंबर्‍या घ्या दोस्तोवस्की घ्या, टॉलस्टॉय घ्या, स्ट्रिंडबर्ग घ्या लोकांना माहिती असलेले तर घ्याच, पण माहिती नसलेले आधी घ्या वैचारिक लेख घ्या, समीक्षणं घ्या, जीव तोडून घातलेले वाद घ्या वामकुक्षाळ च्युईंगमपासून केसफिस्कार मेंदूखाजेपर्यंत सगळं तुमचं साहित्य - तुमचं चिरंतन, अजरामर साहित्य घ्या आणि त्यानी समृद्ध वगैरे केलेली तुमची आयुष्यं घ्या परिसंवादांत जुन्या गहिवरांबरोबर नवी पालवीही कुरवाळून घ्या कलेनं माणसाच्या जीवनाला कसा अर्थ आणला हो म्हणून मिरवणुका काढून त्यात मूठभर गुलालही उधळा वाटल्यास आणि मग थकून जमिनीवर पडाल जेंव्हा डोळे मिटून आकाशात एकच मोठा डोळा उघडावा तसं विक्राळ गगनभेदी आयुष्य दिसेल क्षणभर आपल्या कोट्यावधी रक्ताळलेल्या हातांनी तुम्हाआम्हांला कुस्करणारं, कुरवाळणारं आणि तुमच्या अजरामर वगैरे साहित्याच्या छाताडवर चिखलतुडव नाचत खदाखदा हसणारं दचकाल तेंव्हा क्षणभर स्वतःशी रिते होऊन संपूर्ण संभोगानंतर होता तसे हुबेहूब विरक्त खाडकन डोळे उघडून बघाल आपले हस्तमैथुनी दुबळे हात त्यांतील अशक्त लेखण्यांसह कापून टाकावेसे वाटतील तुम्हाला तुमचे हात हे होईल, उद्या किंवा परवा नक्कीच तोवर चालू द्या तुमचं लिखाणबिखाण.