मावळतीची दिशा....

कविता एकंदरित आवडली, पण अर्थ पूर्ण स्पष्ट होत नाहीये. उदाहरणार्थ खालील ओळी नीट समजल्या नाहीतः ... पारंब्या वरती झुलता झुलता पदराखाली पुन्हा लपावे.. ... डोळ्या मधले दवबिंदू अन् चेहर्‍यावरले धुके पुसावे... ... कधी वाटते मावळतीची दिशा पुर्व असावी .... कसरत ... (???? हे काय बुवा?) 'बघवी', 'पुर्व' ... 'ओजंळीतली' वगैरे मिष्टेका राहून गेल्यात. .

प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. मिष्टेका दाखवल्याबद्दल प्रणाम. अशाच दाखवत रहा,सुर्यास्ता पर्यंत नक्कीच ठिक होतील.ण्याची 'बघवी', 'पुर्व' ... 'ओजंळीतली' वगैरे मिष्टेका राहून गेल्यात. पाढंरे निशाण बघावी,पूर्व,ओंजळीतली असे वाचावे कवी मावळतीच्या दिशेने चाललाय. त्याला पुन्हा एकदा निसटलेले पुन्हा एकदा अनुभवावे वाटतात. म्हणून मावळतीच उगवती झाली तर? असा विचार मांडला आहे.

मोबैलैवजी ल्यापटोपावरि टंकावे म्हणिजे बरे.

कवितेचा आशय सुंदर. सं - दी - प

हुरहुरत्या कातरवेळी कधी कुणाची वाट बघावी दुरून बघता ओंजळीतली फुले दिसावी किती मिळाली किती गळाली,खंत नसावी कधी वाटते मावळतीची दिशा पूर्व असावी

सुरेख एकदम

सुरेख आहे!

सुंदर कविता.

आवडली

जरा ओळी सुधारायच्या म्हटले तर असे जमेल (आवडले नाही तर बिंधास उडवुन टाका हा.का.ना.का) कधी वाटते पुन्हा एकदा मागे जावे आणि निसटल्या काही क्षणांना पुन्हा धरावे पारंब्यावर झुलता झुलता , अगदी अलगद तरीही नकळत पदराखाली पुन्हा लपावे !! कधी वाटते पुन्हा एकदा मागे जावे आणि भोगल्या तृप्त क्षणांना पुन्हा जगावे आठवणीतील विस्मृत चेहरे , आणिक मित्र सुहृदही सारे डोळ्यांमधुनी स्पष्ट दिसावे !! हुरहुरत्या त्या कातरवेळी ,कधी कुणाची वाट बघावी दुरून बघता ओंजळीतली, प्राजक्ताची फुले दिसावी किती मिळाली किती गळाली, मनात आता खंत नसावी मात्र मागणे एकच ,मावळतीची दिशा पूर्व असावी!! शेवटचे कडवे जरा वेगळेच आहे, पण "मावळतीची दिशा पुर्व असावी" ही पंच लाईन असल्याने बदलता येत नाहीये.

सर्व वाचक,प्रतिसादांचे मनापासून आभार. प्रतिसाद स्पष्ट असल्यामुळेच चुका लक्षात येत आहेत. दृष्टिकोन व दृष्टी दोन्ही मधे सुधारण्यास मदत होत आहे. सर्वश्री चित्रगुप्त, राजेंद्र मेहेंदळे आणी संदीप चादंणे धन्यवाद

मावळतीची दिशा पूर्व असावी सुंदरच आशा!

तुझे मुक्त हसू ज्या क्षितिजी मजसाठी पूर्व दिशा तिथे... तुझ्या मिठीत मावळती रंग मजसाठी पूर्व दिशा तिथे... -भक्ती

कर्नल लोक्सही कवी असतात तर ! :))

एकदम आल्या आहेत. एक कविता चार लेखांचा ऐवज देऊन जाते.