Skip to main content

(मल-आशय !)

लेखक ज्ञानोबाचे पैजार यांनी गुरुवार, 10/06/2021 08:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमच्या गुर्जींची क्वीता वाचून आमच्याही मलात तरंग उठले

(मल-आशय !)

मलाशयाच्या उदरामध्ये, गूढ कहाणि वसते आहे. नाकात तुमच्या काही का ही?, का म्हणता आत दरवळते आहे. खोल तळाशी मोठा पापलेट, वा अथवा चिकन चा तुकडा. मलसारक हे चूर्ण त्यावरी, का? एरंडेल हा - जुनाच झगडा! असे मलाशय अशी ठिकाणे, गूढ मनाचे रूपक असती. केवळ चित्र तसे पाहता, नाक दाबूनी दूर धावती. अर्थ तसा सहजी अन् सोपा, कोडे सगळे सांगून जातो. सोसू कळ थोडी म्हणता, अवचित प्रोग्राम होऊन जातो.

(फोटू टाकण्याचा मोह आवरला आहे हे कृप्या लक्षात घ्यावे)

पैजारबुवा,

वाचने 15375
प्रतिक्रिया 22

प्रतिक्रिया

पैजार बाबा की जय! ___/\___ =)) वारलो रे वारलो!!!! ------------------------ जाता जाता:- चला,आपल्या समप्रदयात एक सक्रिय मेंबर वाढला! ;)

त्याचे चित्र मनात तरळून गेले. ही कविता एखाद्या योग्य कविता संग्रहाच्या मलपृष्ठाची शोभा वाढवो ही शुभेच्छा! :)

अरारारारारारारा =)) कहर आहे. मूळ प्रेरणा असलेल्या कवितेच्या कवीचा ह्या प्रांतात असलेला लौकिक लक्षात घेता असे काही विडंबन येईल असे वाटलेच होते.

धन्य धन्य हो माउली...

लय भारी..

=))

मस्त!

भ्यानक......भारीच

जबरा विडंबन! मलाशयाचा चंद्र शोधण्यातच जिंदगी बरबाद झाली!

In reply to by वामन देशमुख

मलाशयाचा चंद्र शोधण्यातच जिंदगी बरबाद झाली!
वारल्या गेल्या आहे

आमच्या गुर्जींची क्वीता वाचून आमच्याही मलात तरंग उठले

जबरदस्त! =))=))=))=))=))=))=))=))=))=))=)) - (पैजारबुवांचा पंखा झालेला) सोकाजी

मल्मली तारुण्य माझे तू पहाटे पांघरावे ! मोकळ्या केसात माझ्या तू जीवाला गुंतवावे ! लागुनी थंडी गुलाबी शिर्शिरी यावी अशी, की राजसा, माझ्यात तू अन्‌ मी तुझ्यामाजी भिनावे ! तापल्या माझ्या तनूची तार झंकारून जावी रेशमी संगीत स्पर्शाचे पुन्हा तू पेटवावे ! रे ! तुला बाहूत माझ्या रूपगंधा जाग यावी मी तुला जागे करावे ! तू मला बिलगून जावे !

In reply to by गॉडजिला

देही वणवा पिसाटला चंद्राने टाकलिया ठिणगी अंगाची अंगाशी सलगी वेडापिसा वारा कसा बेभान होऊन फिरला देही वणवा पिसाटला चांदण उरात रात ही भरात सोडून मोकळे केस धोक्याच ठिकाण आलया तुफान मोडून लाजेची वेस भरतीची वेळ…मांडून खेळ चांदवा उधाणला चंद्राच्या सिल्वरचे हातात बिलवर तार्‍याच्या डायमंडचा झुमका सॅण्डलच्या कडीगत कमरेला चैन करी बेचैन मादकसा ठुमका गोर्‍या या गाली देतो माज थोडी लाली माझी व्हीनसच्या शाईनची काया आणली तुझ्यापाशी कंप्लीट ही गॅलक्सी टाइम नको दवडू वाया वागू नको फ्लॉप घेऊ चंद्रावर स्टॉप अधांतरी जीव शिणला

ज.ह.ब.ह.रा.हा.ट! काय ती प्रतिभा म्हणायची!

कहर! निस्ता धुराळा! सं - दी - प

पैंबू काका ... फोटूपण टाका ह्ही ह्ही ह्ही चारपाच जण फोटू बघून असेच बारीक होऊन जातील बारीक काय मी तर म्हंतो जेवायचे सोडून देतील