फिश टँक ठेवणे

लेखमाला आहे का? वा!!

माशांचे प्रकार (सचित्र) , समाज जीवन - कोणत्या प्रकारचे मासे एकत्र ठेवता येतात/ठेवू नयेत नयेत, हे वाचायला आवडेल.

आमच्या घरी आज गेली ४ वर्शे फिश टॅंक आहे. लहान आहे. पहिल्यादा ८ मासे होते चार मेले . चिंगळी टेट्रा होते. पण उरलेले चार त्यात तीन गोल्ड फिश व एक शार्क आता वाढले आहेत. फिश वाल्याला म्हणालो " एक्सचेन्ज ऑफर " दे ,मराठी माणूस . नाही म्हणाला ." नवे घ्या म्हणतो ! " दहा दिवसांनी सर्व " माल " बाहेर काढून संपूर्ण टॅन्क धुतो .एअर पम्पातला फिल्टर साफ करतो .माशाना फिरण्याचा कंटाळा कसा येत नाही ?, खार कधी दमते ? माकडांच्या देहात तृप्तीची ढेकर द्यायची सोय निसर्गाने का केली नाही ? असे प्रश्न आहेत !

माहितीपूर्ण लेखन. असा फिश Tank करायचा वाटतो. पण मासे मरतात म्हणून ते टाळत आलो. पाणी वरचेवर बदलावे लागते का ?

आणि हौदात सोडलेले मासे जीवंत का राहात नाहीत ? त्या बद्दलही माहिती सांगावी. भयंकर वास येतो हौदाच्या पाण्याला आणि मासे मरतात हेही पाहिलं आहे.

-दिलीप बिरुटे

हायला कंजूस काका किती चौफेर व्यक्तिमत्व आहे तुमचे ? दंडवत घ्या आमचा _/\_

वाचते आहे..

मस्त विषय. आपण छान उपयुक्त सूचना दिलेल्या आहेत. दादरला अनेक विहिरी आहेत. त्यातल्या एखाद्या विहिरीतले पाणी आणून दोन आठवडे शिळे करून मग आम्ही टँकमध्ये ते सोडत असू.

ऑक्सिजन भरपूर असल्यावर मासे कल्ले कमी हालवतात हे आपले निरीक्षण फारच सुरेख. हे मला कळलेच नव्हते. पाणी बदलल्यावर ब्लॅक मॉली तळाशी जाऊन गपचूप बसतात हे पाहून मला खूप काळजी वाटे. गप्पी मासे इतर माशांच्या शेपट्या वगैरे पण फार खातात. किसिंग गुरामी, मिशीवाले ब्लू गुरामी एंजल, टेट्रा यांच्या हालचाली फारच सुंदर आणि मोहक वाटतात. वाचन चालू असतांना अधूनमधून कोकांब्यातून आणि अ‍ॅमेझॉन झाडांमधून होणार्‍या त्यांच्या हालचाली निरखत विचार करणे हा एक निखळ आनंद आहे. आणि हो. डॅफनीज आणि प्लॅस्टीकच्या जाळीदार भांड्यातले किडे पण छान दिसतात.

याच विषयावर आणखी वाचायला आवडेल.

धन्यवाद.

अपुर्‍या माहिती मुळे हा छंद जोपासायचा राहून गेला. बरेच दिवस मी या वर विचारच करतो आहे. मस्त्यपालनावर मधे दोनचार पुस्तके सुध्दा घेतली पण मासे मरतील या भितीने टँक विकत घेण्याचा धीर झाला नाही. काही मित्रांकडचे मासे आठ आठ दिवसात मेलेले व त्या नंतर टँक माळ्यावर जाउन पडलेले पाहिले असल्याने दोलायमान अवस्था होत होती. पण आता काकांचा हा लेख वाचून पुन्हा एकदा मासे पाळायचा विचार बळावत आहे. बघू...

पैजारबुवा,

लेखमालेचा विषय आवडला. चांगली माहिती मिळतेय.

मस्त विषय,
मी गेले 30 वर्षे मासे पाळत आहे. अनुभवाने ज्ञान वाढते या उक्तिने 30 वर्षे अव्याहत मासेपालन केले आहे. सध्या 4 फुटाचे दोन व 3 फुटाचा एक असे तीन टैंक आहेत. माझा अनुभव असे सांगतो की मोठा टैंक देखभाल करण्यास सोपे असते. सायफन पद्धतीने दर चारपाच दिवसांनी खालील घाण काढली की वर्षेभर पाणी बदलण्याची गरज पड़त नाही. पण कधी पाणी जास्त घाण होते तेव्हा सर्व मासे एका मोठ्या टबात काढून पाण्यात चमचाभर तुरटी टाकली की सर्व घाण खाली बसते , सायफन करून ती घाण काढून टाकावी. विश्वास ठेवा पाणी अगदी काचेसारखे साफ होते. बाकी माहिती नंतर टाकिन

मी सुरुवात केली होती मासे पाळायला ती गप्पी माशानी. नंतर आमची हौस वाढत गेली. घरच्यानी पण चांगला पाठिंबा दिला. एक फुटाच्या टाकीनंतर तीन फुटाची टाकी घरी आली. तरी आमची हौस गप्पी, सोर्डटेल, मौली या माशांच्या पुढे जात नव्हती. हे मासे दिसायला सुंदर असले तरी यांचे आयुष्य छोटे असते. जेमतेम दीड दोन वर्षे हे मासे जगतात. त्या मानाने गोल्डफिश, ऑस्कर, गुरामी हे मासे चांगले दीर्घायुषी असतात. माझ्याकडे असलेल्या एका गोल्डफिशने तब्बल 6 पावसाळे बघितले होते. एक फ्लॉवरहॉर्न पाच वर्षे होता माझ्याकडे!
ज्याना पाणी बदलण्याचा कंटाळा येतो त्यांनी गुरामी जातीचे मासे पाळावेत , हे मासे जगायला कणखर व ऑक्सीजन पंप नसला तरी आरामात रहातात. शिवाय पाणी थोडे खराब झाले असेल तरी टिकून रहातात. पहिल्यांदा हे मासे पाळून अनुभव वाढवावा नंतर एंजेल, डिस्कस, फ्लॉवरहॉर्न, हे मासे पाळावेत. एंजल तसा स्वस्त मासा आहे, पण डिस्कस, फ्लॉवरहॉर्न हे मासे कमालीचे महाग आहेत. हौशी पालनकर्त्यानी कधीमधे कुर्ला(मुंबई) पूर्वेला असलेल्या होलसेल बाजाराला भेट द्यावी. पुष्कळश्या नवनवीन जाती व अनेक वरायटी येथे बघायला मिळतील.
आजकाल फ्रेम नसलेल्या टाकीची क्रेज आहे. इथे तुम्हाला फक्त चीनी बनावटीच्या टाकयाच मिळतील. कोणतीही भारतीय कंपनी अशा टाकया बनवत नाही.गेल्या वर्षभरात कोणी आले असेल तर ठावुक नाही.

लेख फार ज्ञानपूर्ण आहे यात काही शंका नाही . एकुलता एक गोल्डफिश 7 वर्षं टॅंक मध्ये एकटाच राहिल्याचं वाचून मात्र पोटात तुटलं .. मोठ्या फिश टॅंक मध्ये माशांचं आयुष्य समुद्रातील आयुष्याच्या तुलनेत अधिक सुरक्षित आणि शाश्वत असू शकतं म्हणून एक वेळ फिश टॅंक जस्टीफाईड मानले तरी एकट्याने राहून एकट्यानेच मरण्याची कल्पना फार वाईट वाटते ..

एका सर्कशीतल्या की अशाच कुठल्यातरी कॅप्टिव्हीटी मध्ये असलेल्या हत्तीचा फोटो आठवला .. हत्ती हे समूहजीवन जगणारे प्राणी ... त्या ठिकाणी अनेक वर्षं तो एकटाच हत्ती / हत्तीण ... एकटेपण असह्य झालं की तो आपल्या सोंडेत आपली शेपूट धरायचा ... म्हणजे एका खोलीत उर्वरित आयुष्य घालवायची शिक्षा झालेल्या माणसाने एकटेपणा असह्य होऊन आपलाच एक हात दुसऱ्या हातात घ्यावा आणि दुसऱ्या माणसाने तो धरला आहे अशी क्षणभर समजूत करून घ्यावी .. त्याप्रकारची कृती ....

https://pics.me.me/she-is-so-lonely-she-holds-her-own-tail-wild-2497449…

तुमच्या हौसेसाठी मासे अगदी ठेवायच्चेच असले तर किमान एका जातीचे किमान दोन या संख्येने ठेवायची मिनिमम सहानुभूती दाखवावी असं मला वाटतं ...

मला बी लय इच्छा व्हती मासे पाळायची, सगळ्या मित्रां मध्ये मत्स्यपालनाची क्रेझच आली होती... पण हा मोह देखील टाळला !
मला सकर फिशची नेहमीच गंमत वाटत आली आहे ! काचेला तोंडाच बुच्चण लावुन गप पडुन असतोया.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- प्यार तुम मुझसे करती हो डोन्ट से नो... ;) :- Ghayal

फिश tank होईल तेव्हा होईल पण पाच बाय पाच आकाराच्या हौदात काही तिलापिया मासे सोडले आहेत, १०० ग्राम वजन किंवा अधिक आहेत असे सात नग आहेत. मस्त विहार सुरु आहे. मुरमूरे खाद्य म्हणून सोडत आहे, अजून काय काळजी वगैरे...मदत करावी. धन्यवाद.

-दिलीप बिरुटे

धन्यवाद. तुम्ही खूप सविस्तर माहिती दिली आहे.मी पण चुकत माकत, गुगलची मदत घेत ठेवल्या होत्या टॅंक. मी एकच टॅंक न ठेवता ४ छोट्या आणि एक मोठी टॅंक ठेवली होती.आजारी मासे वेगळे करायला त्यातली एक ठेवली होती.
माझा फ्लॅवर हॅार्न मासा आंधळा झाला.त्यावर खूप उपाय करायचा प्रयत्न केला पण त्याने एक कोपरा पकडून ठेवला आणि काही न खाता पिता तो गेला.
मी एक कासव पण पाळलं होतं. ते पण त्या माशांबरोबर खूप खेळायचं.ते पण आधळं झालं होतं पण ॲप्लीकॅप म्हणजे आपण जे डोळे आल्यावर डोळ्यात घालतो त्याने बरं झालं.
पण माशाला मात्र डोळ्यात औषध घालता आलं नाही. तो मासा आमच्याशी खूप खेळायचा.

कंजुसकाका तुमच्या नादी लागून फिश टँकचा कुटाना सेट केला. घरी येऊन फिश टँकचं काम फीश वाल्याने करुन दिलं. घरी भिंतीत कडप्पे होते त्यातलं एक काढून भिंतीत सेटप केला. काल नऊ मासे होते आज रस्त्यावर विक्रेता करणा-याचा एक घेतला दहा झाले. काम धंदे सोडून माशांच्या हालचाली पाहात राहिलो. नवीन असल्यामुळे तसं असावं. फिशफूडची एक पूडी दिली आहे, प्रती मासा चार दाणे खातील म्हणे सगळ्यांना मिळेल की नाही, याची काळजी लागली. मी आठ आठ दाणे टाकले. उपाशी नको बिचारे. फक्त बारीक बबल्स दिसत आहेत पाण्यात काय करावे ते समजत नै ये. त्यांनी दिलेली औषधे पाण्यात सोडली. हिटर लावलंय. ऑक्सीजनचं फिल्टर सुरु आहे. बाकी, भारी वाटतंय.

-दिलीप बिरुटे

व्वा... लै भारी धागा ! परिपुर्ण धागा ! मस्यपालनावर सविस्तर आणि सखोल चर्चा !
कंजुस यांचा अभ्यास किती खोल असतो या निमित्त पुन्हा दिसलं !
धन्यवाद !

फिश टँक आणून आता सहा महिन्यांपेक्षा जास्त काळ झाला आहे. सुरुवातीला सर्व समजेपर्यंत दोन तीन माश्यांना जीव गमवावा लागला. नंतर, पाणी नियमित बदलणे औषधे, फुड, योग्य निगा यामुळे आता अगदी मस्त आहेत सर्व मासे. सारखं येता जाता बघणे, निरखने वगैरे रुटीन आयुष्यात आनंदायी छंद आहे. अर्थात, निगा राखणे एकाचं काम नाही.

-दिलीप बिरुटे