आंबोळीशेठ,अगदी झोकात पुनरागमन केलंत!
अवांतरः मध्यंतरीच्या काळात कंदिलाच्या मदतीने किती मुडदे पाडलेत?
आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)
एकदा मी सहज कोल्हापुरातून फिरत असताना ताराबाई पार्कात मला प्रोफेसर आंबोळे भेटले. ते फार गप्पिष्ट. एकदा भेटले की कथा सांगतातच. तर ते म्हणाले,"मुडदा कितीही झाकला तरी कवटी फुटायची थांबत नाही." मला आश्चर्य वाटले. मी म्हणालो, " असे का?" तर त्यांनी स्वतः अनुभवलेली एक कथा सांगायला सुरुवात केली.
क्रमशः
______________________________
पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम....
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/
मग काय? =))
कविता एक भारी आणि मास्तरांचा प्रतिसाद दहा भारी ... मास्तर, पुढील प्रतिसादाच्या प्रतिक्षेत.
अदिती
माझ्या मतांची आणि विचारांची कोणतीही वॉरंटी नाही.
अहो मास्तर,
अशा कवट्या अनेक गावात फुटतात.झुम्रितलयात -ज्या गांवाचं नांव हिंदी "फिलमच्या ष्टोरीत" नेहमी वापरतात- त्यात सुद्धा.
बाकी तुम्ही दिलेली पदवी आम्ही आजपासून कायम वापरणार.
एक विनंती,
"दिल-पे -मत- ले -यार"
प्रो. आंबोळी
बुक्कागुलाल लाऊन दारी मुडदा डोलला
देऊया खांदा त्याला आता लोकाना बोलवा
हा..आत्ता कसं... तरीच म्हंटल अंबोळीरावांनी अजुन तिरडी सजवली कशी न्हांय ते !!! ;)
लगे रहो....
मदनबाण.....
"If debugging is the process of removing software bugs, then programming must be the process of putting them in." --- Unknown.
जबरा
लैच भारी!
हाहाहा!
क्रमशः कथा
हे भगवाऽऽऽऽन!!!!!!!!!!!!!!!!
मग काय?
अहो
बुक्कागुल