मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

शृंगार

त्याची आठवण,

ज्ञानोबाचे पैजार ·

नाखु 02/07/2016 - 11:09
काही बाकी ठेवलं नाही वजा करताना! तरी भागाकार काही सुटेना! आणि (मुद्दलात)गुणाकार जमेना! हिशोबकच्चा नाखु

नाखु 02/07/2016 - 11:09
काही बाकी ठेवलं नाही वजा करताना! तरी भागाकार काही सुटेना! आणि (मुद्दलात)गुणाकार जमेना! हिशोबकच्चा नाखु
त्याची केव्हाही आठवण आली तरी, सर्वांगावर सरकन् काटा येतो, डोक्यावरचा केस न केस उभा रहातो, आणि थंडीच्या दिवसातही दरदरुन घाम फुटतो, अंधारलेल्या डोळ्या समोर, नाचतात आकृत्या भेसुर, जिभेला पडते कोरड आणि काना मधून निघतो धुर, कित्येकांना याने लाचार बनवले, भिकारी बनवले, याच्या दहशती मूळे कित्येक पापभिरु दूराचारी झाले, तो आहेच असा भितीदायक, आता पर्यंत भेटलेला सर्वात मोठा खलनायक, मी मी म्हणणा-यांची त्याच्या पुढे टरकायची, नुसत्या आठवणीने कित्येकांची बोलती बंद व्हायची, वर्ष सहा महिन्यातुन तो एकदा कधीतरी यायचा, पण त्याचा बोलबाला मात्र वर्षभर असायचा, किती उपाय झाले, नवस झाले सायास झाले, पण याच्या समोर
धर्म
इतिहास
प्रेमकाव्य
उखाणे
सुभाषिते
औषधोपचार
कृष्णमुर्ती
kelkar
prayog
अदभूत
अविश्वसनीय
आगोबा
आरोग्यदायी पाककृती
काणकोण
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
चिकन
जिलबी
नागद्वार
प्रेम कविता
भूछत्री
मार्गदर्शन
रोमांचकारी.
शृंगार
करुण

तेव्हा मला तू फार म्हणजे फार आवडतोस

ज्ञानोबाचे पैजार ·

सस्नेह 30/04/2016 - 15:47
मिपावरील सर्वात रोमँटिक कविता ! पैजारबुवा __/\__

नीलमोहर 30/04/2016 - 16:12
'तेव्हा तू मला फार म्हणजे, फार म्हणजे फार, म्हणजे अतिशयच्, म्हणजे अपरीमित, म्हणजे अशक्य इतका, म्हणजे खुपच जास्त, म्हणजे नको तेवढा, म्हणजे लैच म्हणजे लैच् आवडतोस.' - भावविवशता कळली, पोचली, टोचली.

नाखु 30/04/2016 - 16:19
आणि योग्य अनुक्रमे आल्याने पोहोचली. dive aagar अदभूत अनर्थशास्त्र अभंग अविश्वसनीय आरोग्यदायी पाककृती काणकोण काहीच्या काही कविता कोडाईकनाल गरम पाण्याचे कुंड जिलबी नागद्वार प्रेम कविता फ्री स्टाइल भूछत्री रोमांचकारी. शृंगार करुण पुढील भागाच्या प्रतिक्षेतल्या परिक्षेत....

सस्नेह 30/04/2016 - 15:47
मिपावरील सर्वात रोमँटिक कविता ! पैजारबुवा __/\__

नीलमोहर 30/04/2016 - 16:12
'तेव्हा तू मला फार म्हणजे, फार म्हणजे फार, म्हणजे अतिशयच्, म्हणजे अपरीमित, म्हणजे अशक्य इतका, म्हणजे खुपच जास्त, म्हणजे नको तेवढा, म्हणजे लैच म्हणजे लैच् आवडतोस.' - भावविवशता कळली, पोचली, टोचली.

नाखु 30/04/2016 - 16:19
आणि योग्य अनुक्रमे आल्याने पोहोचली. dive aagar अदभूत अनर्थशास्त्र अभंग अविश्वसनीय आरोग्यदायी पाककृती काणकोण काहीच्या काही कविता कोडाईकनाल गरम पाण्याचे कुंड जिलबी नागद्वार प्रेम कविता फ्री स्टाइल भूछत्री रोमांचकारी. शृंगार करुण पुढील भागाच्या प्रतिक्षेतल्या परिक्षेत....
मार्केटयार्डामधुन आठवड्याची भाजी घेउन येताना अचानक मला सोसायटी मधली मैत्रिण भेटते ती एकटीच आलेली असते भाजी घ्यायला दोन मोठाल्या पिशव्या हतात् घेउन, अवघडून , अर्धातास, निमुट उभा रहात, आमच्या गप्पा ऐकणार्या तुझ्या कडे तिरप्या नजरेने बघत ती म्हणते “आमचे हे काल रात्री उशिरा कामावरुन आले दमुन झोपले आहेत बिचारे.
संस्कृती
पाकक्रिया
प्रेमकाव्य
औषधोपचार
कृष्णमुर्ती
dive aagar
अदभूत
अनर्थशास्त्र
अभंग
अविश्वसनीय
आरोग्यदायी पाककृती
काणकोण
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
नागद्वार
प्रेम कविता
फ्री स्टाइल
भूछत्री
रोमांचकारी.
शृंगार
करुण

तास केंव्हा सरे?*

डॉ. एस. पी. दोरुगडे ·
पहिला (जांभई देत): ता sss स केंsव्हाss सsरेssss? दुसरा (निःश्वास सोडून): -हाय! केंव्हा रे सरेल? वाटते लिहून-लिहून हात मोडेल! अन पेनही बहुदा झिजेल! फिजिक्स, केमिस्ट्री संपले तास, उरे अजून हा बायोलॉजीचा त्रास! पहिला: -हाय! तास केंव्हा सरे? दूसरा: खरडून-खरडून भुर्ता झाला! शिजून-शिजून बटाटा झाला! तरी का न ये दया सरांना? फूटे न पाझर तयांच्या हृदयाला? (पहिल्याला एकदम काहीतरी आठवते. तो चुटकी वाजवतो. सॅकमध्ये हात घालतो. एक पुस्तक बाहेर काढतो.) पहिला: युक्ति सुचली मजला खाशी वाचत बसतो आता मी सु. शि.^ (पहीला पुस्तक वाचण्यात गुंग होतो. सरांचे लक्ष त्याच्याकडे जाते.
कविता
विडंबन
मुक्त कविता
शृंगार
हास्य

झाडांच्या सावलीत, राणीच्या बागेत, ... ... येताय ना ? ;)

माहितगार ·
प्रेरना माननीय प्रेषक, कंजूस, यांची नैसर्गीकपणे मोकळी-चाकळी माफी मागून :) मिपाकरांच्या सेवेत सादर ... झाडांच्या सावलीत राणीच्या बागेत ने-चर वॉक श्रवणोत्सुक नेत्र वेगळ्या कोनातून मनोरा पाहणारे Appreciation टॉक चिंचेची अन चिनाराची झाडे कुट-कुटली, पुर्व-पश्चिम दक्षीण-उत्तर, गाभुळलेले, हिरवे चढ उतार झेलत हळूवार-मौन कधी जोरदार वाहत्या वार्‍यासंगे बोलके तुषार वळणे डौलदार नजाकत लवलव गवताची पाती झुलता झंकार फुलपाखरे किती चमकदार पक्षीगाती मंजुळ मनाचे तराणे कळ्या फुलतात हळूवार प्रतिक्षा त्या खास किटकांची फुलांचे परागीभवन फळांच्या आशा कधी निराशा
कविता
मुक्तक
विडंबन
शब्दक्रीडा
रेखाटन
dive aagar
vidamban
अनर्थशास्त्र
अनुवाद
अभंग
आरोग्यदायी पाककृती
इशारा
कविता माझी
काणकोण
कालगंगा
काहीच्या काही कविता
कॉकटेल रेसिपी
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
चिकन
चौरागढ
छावा
जिलबी
नागद्वार
प्रवासवर्णन
प्रेम कविता
फ्री स्टाइल
भावकविता
भूछत्री
मराठीचे श्लोक
मुक्त कविता
वाङ्मयशेती
विठ्ठल
शिववंदना
शृंगार
हिरवाई
हास्य
शांतरस

मध

अविनाश लोंढे. ·
तुझी गुलाबी मखमल हवीये , मखमलितला गोड मध हवाय अनानामिका ला नको देउस , जोपर्यंत तो अनामिक मी असेन उचकी लागलिय प्रिये ,मोड्लोय पुरता प्रणयी वात्सल्य हवय , हवय आता तुझ्याबिगर असतो मी जेव्हा , दीन दुबळा असतो मी तेव्हा मला तुझ्या प्रेमाची जरुरी नाही , फक्त तुझ्या प्रेमाची खोली हवी घातकी वाटतो दुरावा तुझा तुझ्याशिवाय श्वाश नाही माझा पर्वा नाही मला कुठ्येस तू , फक्त तुझ्याजवळ हवाय मी अन हवाय तुझ्या प्रेमाचा स्वाद , तू माझ्यात न मी तुझ्यात आत नाही का ओढ्नारेस तू मला , इथेच मी , तुझ परिस दे मला हो , तूच मला जगवलय हो, तुच मला सावरलय.... माझे तुटलेले तुकडे , तूच जूळवलेस तुट
प्रेमकाव्य
शृंगार

प्रसन्न सकाळ

जातवेद ·
सकाळ होती वाचत होतो पेपर, हातामध्ये चहाचा कप ग्यालरी माझी चार फुटाची माती भरल्या मडक्यांचे जग एका मडक्यात होती तुळस रांगोळीला केलेला आळस गतलग्नाच्या बांगड्याही तशाच नुकतीच आलेली न्हाउनी उन्हात दुसर्‍या मधील अबोली तर खास खेळवीत होती ओल्या दवास थोडीशी गच्ची बाहेर झुकून रोखवीत होती अगणित श्वास हाय एक होते कोरफड तशात ना रूप सुगंध गणनाही कशात घेतसे कधिमधी आजारी असता औषध म्हणून केवळ लावावयास चौथ्यात असे गोकर्णाची वेल खच्च संपूर्ण गच्चीवर पसरलेली फुले टपोरी दर कोंबानजिक काही परडीत काही राहू दिलेली संपला चहा वाचून झाला पेपर पाण्याचा बंब सोडी गरम हवा उठतच होतो शोधीत कपडा-पंचा आतून आवाज वाजले किती
कविता
प्रेमकाव्य
प्रकाशचित्रण
प्रेम कविता
शृंगार

कै च्या कै कविता ...

विशाल कुलकर्णी ·

एस 13/11/2015 - 12:48
काळजाला खच्याकखच्याक बिळे, आपलं ते, घरे पाडणारी कविता!

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 13/11/2015 - 13:10
गुपचुप चुंबनाच्या व्याख्या शोधताना तुम्ही-आम्ही मध्ये अडकलेली कविता.. विझलेल्या स्वप्नांची सारीभरणं करत, आ वासलेल्या सत्यात रुतलेली कविता...! मला या चार ओळीचा अर्थ लागतो आहे, सायंकाळी रसग्रहण. -दिलीप बिरुटे (गुपचुप चुंबनाचा नाद असलेला)

विशाल कुलकर्णी 13/11/2015 - 13:55
मिलते तो फिर एक बार, चर्चा करना वास्ते. ऊनो नाखुशेट होर बाक़ी लोगा भी होयंगे तो होरच रौनक होती ना बाबा !

पैसा 13/11/2015 - 13:27
समजायचं सोडूनच दे. ही कविता लिहिल्याबद्दल तुझा लकडीपुलावर सत्कार करायला पाहिजे! =)) ही कविता प्रसवायच्या आधी काही "खास" मिपाकरांच्या "भय"कथा किंवा "पप्पू वि. फेकू" सामना वाचला होतास काय? असं काहीतरी वाचलं तर मला अगदी अस्संच होतं.

विशाल कुलकर्णी 13/11/2015 - 13:52
मिपावरचे काही वर्षांपूर्वीचे 'काही ख़ास लेख' वाचनात आले , मायबोलीवरील काही महान कविता वाचनात आल्या. मग छ्या, आपल्याला कधी जमणार असं लिहायला असं वैफल्य आलं आणि त्यातून हे जन्मलं.

एस 13/11/2015 - 12:48
काळजाला खच्याकखच्याक बिळे, आपलं ते, घरे पाडणारी कविता!

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 13/11/2015 - 13:10
गुपचुप चुंबनाच्या व्याख्या शोधताना तुम्ही-आम्ही मध्ये अडकलेली कविता.. विझलेल्या स्वप्नांची सारीभरणं करत, आ वासलेल्या सत्यात रुतलेली कविता...! मला या चार ओळीचा अर्थ लागतो आहे, सायंकाळी रसग्रहण. -दिलीप बिरुटे (गुपचुप चुंबनाचा नाद असलेला)

विशाल कुलकर्णी 13/11/2015 - 13:55
मिलते तो फिर एक बार, चर्चा करना वास्ते. ऊनो नाखुशेट होर बाक़ी लोगा भी होयंगे तो होरच रौनक होती ना बाबा !

पैसा 13/11/2015 - 13:27
समजायचं सोडूनच दे. ही कविता लिहिल्याबद्दल तुझा लकडीपुलावर सत्कार करायला पाहिजे! =)) ही कविता प्रसवायच्या आधी काही "खास" मिपाकरांच्या "भय"कथा किंवा "पप्पू वि. फेकू" सामना वाचला होतास काय? असं काहीतरी वाचलं तर मला अगदी अस्संच होतं.

विशाल कुलकर्णी 13/11/2015 - 13:52
मिपावरचे काही वर्षांपूर्वीचे 'काही ख़ास लेख' वाचनात आले , मायबोलीवरील काही महान कविता वाचनात आल्या. मग छ्या, आपल्याला कधी जमणार असं लिहायला असं वैफल्य आलं आणि त्यातून हे जन्मलं.
कविता..कवि...आणि कै च्या कै कविता... कधी मुक्यानेच बोलणारी कविता, तर कधी बिअरसवे डोलणारी.. येता जाता माफी मागणारी कविता....! झुरळावर स्वार होवून जोमाने ढेकणावर चढाई करणारी कविता.. आरसे फोडत, वादळात सापडत.. सिगरेटी फुकायला लावणारी कविता...! अतिव दु:खाने झडणारे (?) ढग अन् गोमुत्राची चव शिकवणारी कविता.. आमच्यासारखे समिक्षक असताना.. सफाईसाठी डेटॉल शोधणारी कविता..! गुपचुप चुंबनाच्या व्याख्या शोधताना तुम्ही-आम्ही मध्ये अडकलेली कविता.. विझलेल्या स्वप्नांची सारीभरणं करत, आ वासलेल्या सत्यात रुतलेली कविता...! डोळ्यासमोरून अलगद फिरताना.. डोक्यावरून जाणारी कविता.. आमच्या मंद डोक्यात मंदपणे.. कै च्या
कविता
विनोद
समाज
जीवनमान
बालसाहित्य
भूछत्री
मुक्त कविता
वाङ्मयशेती
शृंगार
हास्य
करुण
अद्भुतरस

ताज़ी जिल्बी:- स्कार्फ आणि डोळे! ;-)

अत्रुप्त आत्मा ·

प्रचेतस 10/09/2015 - 10:45
अतिशय अप्रतिम, सहज सुंदर कविता. दैनंदिन जीवनात सतत दिसत असणाऱ्या प्रसंगाचे अतिशय काव्यमय भाषेत भावविभोर वर्णन. ह्या सुंदर काव्यामुळे आम्ही कर्जदार झालोत तुमचे. आम्हाला तुमच्या लेखनाच्या चाहत्यांमधे एक स्थाण दया प्लीज.

नाव आडनाव 10/09/2015 - 10:58
स्कार्फ आडून चमकती डोळे कालंच अरेबिक म्युजिक सर्च करून ऐकत होतो. असे बरेच "स्कार्फ आडून चमकणारे डोळे" होते :) ही घ्या लिंक त्या डोळ्यांची :) https://www.youtube.com/watch?v=H0kNHLXAQMo

अत्रुप्त आत्मा 10/09/2015 - 12:38
@मला काही कड्वी नाही समजलीत :( >> कसं ते!? :-D @ बुवासाठी स्थळ पहा आता : >> दुत्त जिल्बुचा! :-\ ब्वार! ;-)

स्रुजा 11/09/2015 - 00:10
या बुवा लायनीत .. अखिल मिपा वधुवर सुचक मंडळात स्वागत आहे तुमचं. वधु ने स्कार्फ बांधुन च कांदा पोहे प्रोग्राम ला यावं ही वि.सु. तुमच्या फायलीत टाकते. पियुशा तुला रेफरल चा काही बोनस मिळणार नाही ये, सगळी फी भरायचीच ! बाकी कविता लय भारी. मजा आली वाचताना.

प्यारे१ 10/09/2015 - 12:43
मस्त ओ बुवा. थोडीशी भाऊसाहेब पाटणकरांची याद आली. नै नै वयामुळं नै, कवितेतल्या निरागस चावटपणामुळे ;)

दमामि 10/09/2015 - 13:04
मामोआॅ शिव शिव शिव, आत्मुस शोभत नाही हो तुला, श्रावण चालू आहे हे विसरू नकोस हो. हे विचारत होते, तुझ्या फटफटीवर ह्यांना डबलसीट बसायला मिळेल काय?

बॅटमॅन 10/09/2015 - 17:33
तू ये तुला डबल(शीट) नेईन? ;) बाकी कविता क्लासच! नाव आडनाव यांनी म्हटल्याप्रमाणे अरबी नेत्रपल्लवी हा एक वेगळाच प्रकार आहे.

प्यारे१ 10/09/2015 - 14:21
याक्चुअलि त्याला 'स्टोल' म्हणतात. बुवा बाल्पणापासून अविवाहीत असल्यानं (चाणाक्ष वाचकांनी आम्ही ब्रह्मचारी म्हटलं नाही हे ओळखलं असेल्च) त्यांना म्हायती नाही. ;) -माहितगार (आयडी नव्हे)

अत्रुप्त आत्मा 10/09/2015 - 15:50
@प्रचेतस ह्या सुंदर काव्यामुळे आम्ही कर्जदार झालोत तुमचे. >> धन्य"वाद मारझन :P आम्हाला तुमच्या लेखनाच्या चाहत्यांमधे एक स्थाण दया प्लीज.>> असो! =============== @अन्या दा तार >> हल कट दू दू दू :-\ ल्लुल्लुल्लुल्लू :P ================ स्नेहा तै>> नै! :-D पळून गेले तीन स्कार्फ! :-D =================== @प्यारे बुवा बाल्पणापासून अविवाहीत असल्यानं>> :-D दुष्ट! :-D =================

मी-सौरभ 10/09/2015 - 17:28
सिग्नलाला थांबताहि खेळ तोची राहे सुरु सुटता सिग्नल मागूनी ओ रडती, "अरे नको मरू!!!" :-\
हे तेवढ जरा ईस्कटून सांगा ना गडे!!

सूड 10/09/2015 - 17:38
अग दी!! मागून सिग्नल सुटणे हा कवीने मराठी भाषेला दिलेला नवा वाक्प्रचार वाटतोय. यावर वाचायला आवडेल.

भैड्या 10/09/2015 - 21:40
@ मी -सौरभ, ते असे आहे. सिग्नलला थांबल्यावर तोच खेळ सुरू राहतो. सिग्नल सुटल्यावर व थोडं पुढे गेल्यावर पाठीमागुन लोकं ओरडतात , " अरे नको मरू". - (आर. टी. ओ. महासंचालक) भैड्या

अभ्या.. 12/09/2015 - 14:17
अहाहाहा, काय ती प्रतिभा. अप्रतिम. गुर्जी तुमची चाहत्यांची यादी प्रचेतसरावाणंटर खुली असेल तर मला पन स्थाण द्या णा.

अभ्या.. 12/09/2015 - 18:34
बुदकवताना आधीच सांगा गुरुजी. मला त्या एतिहासिक प्रसंगाचे मजनूभाय स्टैल पेंटींग करायचे आहे.

प्रचेतस 10/09/2015 - 10:45
अतिशय अप्रतिम, सहज सुंदर कविता. दैनंदिन जीवनात सतत दिसत असणाऱ्या प्रसंगाचे अतिशय काव्यमय भाषेत भावविभोर वर्णन. ह्या सुंदर काव्यामुळे आम्ही कर्जदार झालोत तुमचे. आम्हाला तुमच्या लेखनाच्या चाहत्यांमधे एक स्थाण दया प्लीज.

नाव आडनाव 10/09/2015 - 10:58
स्कार्फ आडून चमकती डोळे कालंच अरेबिक म्युजिक सर्च करून ऐकत होतो. असे बरेच "स्कार्फ आडून चमकणारे डोळे" होते :) ही घ्या लिंक त्या डोळ्यांची :) https://www.youtube.com/watch?v=H0kNHLXAQMo

अत्रुप्त आत्मा 10/09/2015 - 12:38
@मला काही कड्वी नाही समजलीत :( >> कसं ते!? :-D @ बुवासाठी स्थळ पहा आता : >> दुत्त जिल्बुचा! :-\ ब्वार! ;-)

स्रुजा 11/09/2015 - 00:10
या बुवा लायनीत .. अखिल मिपा वधुवर सुचक मंडळात स्वागत आहे तुमचं. वधु ने स्कार्फ बांधुन च कांदा पोहे प्रोग्राम ला यावं ही वि.सु. तुमच्या फायलीत टाकते. पियुशा तुला रेफरल चा काही बोनस मिळणार नाही ये, सगळी फी भरायचीच ! बाकी कविता लय भारी. मजा आली वाचताना.

प्यारे१ 10/09/2015 - 12:43
मस्त ओ बुवा. थोडीशी भाऊसाहेब पाटणकरांची याद आली. नै नै वयामुळं नै, कवितेतल्या निरागस चावटपणामुळे ;)

दमामि 10/09/2015 - 13:04
मामोआॅ शिव शिव शिव, आत्मुस शोभत नाही हो तुला, श्रावण चालू आहे हे विसरू नकोस हो. हे विचारत होते, तुझ्या फटफटीवर ह्यांना डबलसीट बसायला मिळेल काय?

बॅटमॅन 10/09/2015 - 17:33
तू ये तुला डबल(शीट) नेईन? ;) बाकी कविता क्लासच! नाव आडनाव यांनी म्हटल्याप्रमाणे अरबी नेत्रपल्लवी हा एक वेगळाच प्रकार आहे.

प्यारे१ 10/09/2015 - 14:21
याक्चुअलि त्याला 'स्टोल' म्हणतात. बुवा बाल्पणापासून अविवाहीत असल्यानं (चाणाक्ष वाचकांनी आम्ही ब्रह्मचारी म्हटलं नाही हे ओळखलं असेल्च) त्यांना म्हायती नाही. ;) -माहितगार (आयडी नव्हे)

अत्रुप्त आत्मा 10/09/2015 - 15:50
@प्रचेतस ह्या सुंदर काव्यामुळे आम्ही कर्जदार झालोत तुमचे. >> धन्य"वाद मारझन :P आम्हाला तुमच्या लेखनाच्या चाहत्यांमधे एक स्थाण दया प्लीज.>> असो! =============== @अन्या दा तार >> हल कट दू दू दू :-\ ल्लुल्लुल्लुल्लू :P ================ स्नेहा तै>> नै! :-D पळून गेले तीन स्कार्फ! :-D =================== @प्यारे बुवा बाल्पणापासून अविवाहीत असल्यानं>> :-D दुष्ट! :-D =================

मी-सौरभ 10/09/2015 - 17:28
सिग्नलाला थांबताहि खेळ तोची राहे सुरु सुटता सिग्नल मागूनी ओ रडती, "अरे नको मरू!!!" :-\
हे तेवढ जरा ईस्कटून सांगा ना गडे!!

सूड 10/09/2015 - 17:38
अग दी!! मागून सिग्नल सुटणे हा कवीने मराठी भाषेला दिलेला नवा वाक्प्रचार वाटतोय. यावर वाचायला आवडेल.

भैड्या 10/09/2015 - 21:40
@ मी -सौरभ, ते असे आहे. सिग्नलला थांबल्यावर तोच खेळ सुरू राहतो. सिग्नल सुटल्यावर व थोडं पुढे गेल्यावर पाठीमागुन लोकं ओरडतात , " अरे नको मरू". - (आर. टी. ओ. महासंचालक) भैड्या

अभ्या.. 12/09/2015 - 14:17
अहाहाहा, काय ती प्रतिभा. अप्रतिम. गुर्जी तुमची चाहत्यांची यादी प्रचेतसरावाणंटर खुली असेल तर मला पन स्थाण द्या णा.

अभ्या.. 12/09/2015 - 18:34
बुदकवताना आधीच सांगा गुरुजी. मला त्या एतिहासिक प्रसंगाचे मजनूभाय स्टैल पेंटींग करायचे आहे.
स्कार्फ आडून चमकती डोळे खुणवून काही बोलताती मनी आमुच्या काही पक्षी हलकेच हळूच उडताती तरंग येतात मनी मग जोवर ती असते पुढे स्वप्न-रंजनाचा पारवा ऊंsssच आकाशी उडे ओढणि ती सँक ती ही डोकावे वॉटर बॉटली सुंदर किती रूप हे भावना मनात साठली हॉर्न मागून वाजताही किल killले तो आरसा निबरल्या आमुच्या मनी फरक न पडे फारसा!
संस्कृती
कविता
बालगीत
औषधोपचार
गुंतवणूक
मौजमजा
अभंग
आरोग्यदायी पाककृती
कॉकटेल रेसिपी
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
शृंगार
वीररस

पुन्हा पाऊस

सटक ·
आला आला रे पाऊस, असे असे बरसले अधीरल्या धरतीचे, लाजू लाजू पाणी झाले ! अंगप्रत्यंगी थरार, गात्रे ओथंबू वाहाती एका रात्री असे झाले, काय सांगू तुल किती ! किलकिले डोळे होतं, वाटे थांबल्यासारखे... आळसल्या त्या सकाळी, देता आळोखे पिळोखे ! हाय! परतुनी आला, पुन्हा रत अविरत.. सुखांताने अंधारून, देई आकाश संगत ! धुंद धरा धुंद पाऊ, माग कुणालाच नाही उद्या सकाळी परंतु, वर येई नवलाई ! तरारून येता कोंब, पहा झुलतात झुले मीलनाच्या एकांताला, येती हिरवाळी फुले ! हिरवाळीत नवोढ्या, मन भटक भटक उगी रोखू पाहू नको, होई पाऊल "सटक" !
कविता
शृंगार

पैंजणे

सटक ·

सटक 27/06/2015 - 23:41
येथ आहे नवीन मी, अन अधिक ह्वे ते वाचणे ! चार गोष्टी अधिक कळता, होइल नूतन जाणणे !! आपणासी अगर ठावे, मार्ग नूतन जोखणे ! सांगता मज निश्चयाने, त्याच पंथी चालणे !! जे मी लिहितो आहे त्याचे बरे-वाईट परिक्शण व्हावे ही इच्छा!

सटक 27/06/2015 - 23:41
येथ आहे नवीन मी, अन अधिक ह्वे ते वाचणे ! चार गोष्टी अधिक कळता, होइल नूतन जाणणे !! आपणासी अगर ठावे, मार्ग नूतन जोखणे ! सांगता मज निश्चयाने, त्याच पंथी चालणे !! जे मी लिहितो आहे त्याचे बरे-वाईट परिक्शण व्हावे ही इच्छा!
कुंद काळ्या रात्रीला, वेढून येशी साजणे वीज या उमटे जिव्हारी झळकता ती पैंजणे ! उसळता बेभान वारा, क्शणिक सोडे तंडणे प्राण कानी होत गोळा छनकता ती पैंजणे ! आज सजणा धुंद झाला, तू जुईचे लाजणे थिरकला गात्री प्रणय हा विखुरता ती पैंजणे ! पुसुन नेले पावसाने, नाही..नाही.. सांगणे एक श्वासी लक्श कंठी गात आता पैंजणे !
कविता
शृंगार
Subscribe to शृंगार
© 2026 मिसळपाव