मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

आस्वाद

आठवणी.....

उदय सप्रे ·
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
आठवणी..... सरी पावसाच्या नभी दाटलेल्या ऊरी आठवांच्या लडी साठलेल्या ! तशा मावल्या ना तुझ्या आवडी ही सदाच्याच अमुच्या झोळ्या.....फाटलेल्या ! कफल्लक कवीच्या न वाट्यास नट्टा, तरी शृंगार भरल्या.....गझल थाटलेल्या ! अवचित् कधी शेपटा त्या वेणीचा जरा स्पर्शताही .....मुठी.. चाटलेल्या ! सखे राहिले ना वसंतास भान बघुनी तुला त्या.....यौवनी घाटलेल्या ! अता एकदा हा मोगरा माळू दे ना तुझ्या मोकळ्या केसांत्.....काटलेल्या ! करपून गेला बहर बघ कधीचा अता कृष्ण म्लान .....गौळणी बाटलेल्या !

मृगजळ- (अंतिम)

प्राजु ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
मृगजळ -१ मृगजळ - २ माय.. ए माय! उठ गं.. थोडं जेवून घे. आज रात्रिच हे वाळवंटातलं जगणं संपणार आहे.. बघ तू. हितनं लांब जायचंय आपल्याला. खूप लांब." ताट वाढता वाढता ती बोलत होती.. मायचं ताट वाढून घेऊन ती माय जवळ आली.."माय... ए माय... माय गं!!! माऽऽऽऽऽऽऽऽऽय!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" हातातलं ताट थाडकन् खाली पडलं.

लय आणि ताल शरिरातून व्यक्त करणे

धनंजय ·
लेखनप्रकार
लय आणि ताल या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत. पण आपल्या शरिरात व्यक्त होताना त्यांचा घनिष्ठ संबंधही आहे. तालाबद्दल तात्यांनी लेख लिहिला, त्यात त्यांनी आठवण करून दिली हृदयाच्या ठोक्यांमधला ताल हा आपल्या सर्वांमध्येच असतो. पुढे या ठिकाणीच मी वसंतराव देशपांड्यांची एक ध्वनिफीत ऐकली, त्यात त्यांनी सांगितले की हृदयाच्या ठोक्यातून येणारी अचल लय असते, तिच्यातून बदलती लयकारी येऊ शकत नाही - कारण हृदयाची लय अचानक बदलली तर जीव घाबरा होतो, सौंदर्यानुभव येत नाही. पण तरी तात्यांनी म्हटल्यासारखे हे खरेच जाणवते, की आपल्या शरिरात एकाप्रकारची लय असते.

"तू"

अलि ·
लेखनविषय:
तुझी चाहूल सौदामिनी तुझं येणं झिम्मडसर थांबणं तृप्त पाऊसओल मन हिरवं करणारं ओठी धनू इंद्राचं सप्तरंगी शब्दशर डोळ्यात आभाळ थेंबभर निरभ्र, निःशब्द करणारं

मृगजळ-२

प्राजु ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
मृगजळ - १ "न्हाय पोरी.. जे सांगते ते नीट ऐक्.. ह्यो आबा.. त्यो तुझा बा न्हाई... मी त्याची घरवाली बी न्हाई.. रखेली हाय. " असं सांगून माय पुन्हा बांध फुटल्यासारखी रडायला लागली.. राणीवर वीज कोसळली होती... "माऽऽऽऽऽय... .. अगं काय सांगतियास ह्ये?? कोन हाय माझा बा? माऽऽय्..कोन हाय गं माझा बा?" राणीने अकांत मांडला.. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- "माऽऽय बोल गं... ए माऽऽय!!" राणीचं सर्वांग कापत होतं.

मृगजळ - १

प्राजु ·
लेखनविषय:
"आबाऽऽऽऽऽ... लवकर चल!!!!!!!!! माय कशी तरीच करतीया... चल रं.. चल लवकर..." राणीनं गळा काढला. "ए... सटवे... चल जा इथून. तुज्याशी आणि तुझ्या मायशी काय बी संबंद न्हाय माझा..! **** ची औलाद!!! चल चालती हो..." आबा करवादून म्हणाला. तिच्याकडे एक जळजळीत कटाक्ष टाकत स्वतःच्या मिठीत असलेल्या चंदाला तो आणखीनच बिलगला. त्याला तशा आवस्थेत पाहणे राणीसाठी नविन नव्हते. तिला समजायला लागल्यापासून ती बहुतेक रोज दुपारी म्हणजे ज्यावेळी दारू पिण्यार्‍यांची अड्ड्यावर गर्दी कमी असायची तेव्हा दारूच्या भट्टीच्या मागं असलेल्या एका अडगळीच्या खोलीत, ती हेच दृष्य पहात आली होती.

कृष्णबावरी..

प्राजु ·
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
भारलेल्या त्या स्वरांची तान छेडे बासरी गीत कान्हाचे असे राधे तुझ्या ओठावरी.. पाहताना दर्पणी त्या रंग भासे सावळा कृष्णबिंबा! तूच की मी?"... हाय ! राधा बावरी.. मोहनाला रेखिते ती लोचनांच्या अंगणी दृष्ट काढी काजळाने सावळ्या थेंबावरी.. पैलघंटा वाजते ना सांज आली राऊळी ऐकण्या आतूर राधा माधवाची पावरी.. नीळवर्णी मोरपीशी गुंतलेली राधिका ती मयूरा कृष्णवेडी नाचते या भूवरी.. सप्तरंगी नाहला वृंदावनीचा श्रीहरी ल्यायली श्रीरंग राधा त्या तिच्या कायेवरी.. - प्राजु

-: माझे कौलारू घर :-

पाषाणभेद ·
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
-: माझे कौलारू घर :-

खाली आहे हिरवळ हिरवी
दोन बाजूंनी डोंगर कडे
उंच बघावे आभाळ निळे
सोनेरी सुर्यकिरण त्यातून पडे ||