रोमिओगिरी..

=)) =)) =)) =)) =)) =)) खुप मजेदार..छान..आवडले

मस्त लिहले आहेस. मोक्याच्या वेळी विषय !!

किस्से मस्त आहेत. >> अग हा काय तुला जिवंतपणीच श्रध्दांजली वाहत आहे वाटत" हहपुवा :)

मस्त... आमच्या वेळी हे सगळे डे वगैरे नुकतेच सुरू झाले होते. व्हॅलेंटाइन डे इतकं माहित नव्हतं. पण रोझ डे, साडी डे वगैरे जोरात असायचे. जसं आठवेल तसं सांगतो. अवांतरः आमच्यात फक्त लग्नातच घास घालतात (भरवतात). ;) बिपिन कार्यकर्ते

पोरांनी केली की ती रोमिओगिरी. आणि पोरींनी केली तर काय तिला ज्युलियटगिरी, लैलागिरी असे काही म्हणायचे का??? ;) :/

१४ फेब. च्या मुहुर्तावर ज्याम भारी लेख आला आहे. मस्त गं शितल, धमाल लेख आहे. वाचुन हसुन हसुन पडायची वेळ आली होती ... स्वानुभव असा काही नसल्याने इतरांचे "किस्से " वाचण्यास उत्सुक. अवांतर : "पोरींचा खेळ होतो, पोरांचा गेम होतो " असे आमचा एक नेहमीच नकाराधिकार वापरला गेलेला मित्र म्हणायचा ;) ------ छोटा डॉन

तसा सिग्नल हवा,पण मुला॑नी काही केल की लगेच लागले खडे फोडायला(काथ्याकुट करायला) मी ज्या माता/भगीनी बघीतल्यात ज्या त्या दिवशी छान छान कपडे घालुन वाट पहात असतात्,जर विश्वास नसेल तर "नेस वाडिया"ला चक्कर मारा सुहास.. मला"पिऊन्"घरी जाण्याची भिती वाटत नाही,भिती वाटते ती "घरी जाण्याची"

अग हा काय तुला जिवंतपणीच श्रध्दांजली वाहत आहे वाटत" हा हा हा :)

मुली फार हुशार असतात. त्यांना पाठीला व कानाच्या बाजुलापण डोळे असतात. आणि महत्वाचे म्हणजे, त्यामुळे त्यांना त्यांच्याकडे न बघणाऱ्या क्षुद्र जीवांना ओळखता येते.

मजा आली.. एक किस्सा.. आमच्या कॉलेजच्या कँटीनमध्ये एकदा आम्ही कटवडा खात होतो.. एक हिरो आला आणि माझ्या समोर बसलेल्या माझ्या मैत्रीणीला त्याने "तुझ्याशी थोडं बोलायचं आहे " असं सांगितलं. ती म्हणाली, "मला बोलायचं नाहीये..." तो "प्लिज प्लिज" असं म्हणत तीला फोर्स करू लागला. ती वैतागली आणि माझ्याकडे बघू लागली. मी म्हणाले त्याला, "अहो, तिला नाही बोलायचं तर का तुम्ही फोर्स करता आहात?" तो मला म्हणाला, " हे बघा, तुम्ही मध्ये मध्ये बोलू नका.." मी उठले आणि टेबलाच्या दुसर्‍या बाजूला जाऊन उभी राहिले.. आणि पुन्हा म्हणाले.. " बरं मी कडेला कडेला बोलते...तुम्ही तिला फोर्स करू नका.." कँटिन मध्ये असलेल्या सर्वांचे लक्ष जवळ जवळ आमच्याकडेच होते. त्यामुळे एक जोरदार हशा पिकला आणि तो बिचारा इकडे तिकडे बघत ओशाळत निघून गेला. :) दुसरा एक किस्सा.. व्हॅलेंटाईन डे दिवशी, सगळी मुले टाय मध्ये होती. माझ्या एका मैत्रीणीवर लाईन मारणारा मुलगा .. तो ही नटून थटून आला होता. आमही फिजिक्स च्या लॅब च्या बाहेर उभे होते. तो लॅब मधून आला... आणि अगदी लाडात येऊन माझ्या मैत्रीणीला म्हणाला.." ए.... ए... मी कसा दिसतोय सांग की गं..." तीने दुर्लक्ष केलं.. तो पुन्हा.."ए... सांग की.. सांग की.." ती चिडली.. "ओ.. जावा तुम्ही इथून.." असं काहीसं बोलली. पण तो जातीचा रोडरोमीओ होता..."असं काय करतीस सांग.. की.. " असं म्हणू लागला. ती खूप चिडली. आणि माझ्याकडे बघून म्हणाली..,"प्राजक्ता, बेडूक बघितला आहेस का कधी?... तो घाणीत ओरडत असतो तो...?" मी सुद्धा साळसूद्पणे "नाही.." म्हणाले. ती म्हणाली, " हा बघ.. आज टाय घालून इथे आलाय.." लॅब बाहेर बरिच गर्दी होती. सगळे जण जोरदार हसायला लागले आणि तो बेडूक निघून गेला. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

तू तर भारीच आहेस बाई शितल! १४ फेब्रू.चे चांगले निमित्त शोधले आहेस. छोटा लेख वाचून करमणूक झाली. रेवती

मैत्रिणींचे किस्से रंगवायला फार-फार मजा येते

>>अग हा काय तुला जिवंतपणीच श्रध्दांजली वाहत आहे वाटत"<< हा हा हा .. मस्त :) प्राजूचे 'कडे कडेने बोलते' सुद्धा भारी :) -- लिखाळ.

खुप मजेदार..छान..

लै भारी!

ही कविता माझ्या बायकोने केली होती.. मुंबै विद्यापिठाच्या वार्षीकांकात आली होती. बघा आवडते का... व्हेलंटाईन दीस म्या अन धुरपदान ठरिवला प्रितीचा दीस त्ये काय म्हंत्यात राव त्याला व्हेलंटाईन दीस करायचा साजरा थाटात दोगं बी राजारानी झोकात म्या बी रेड्डी झालतो मनलं आता पिरती दावतो काजळ पावडर अन लाली सजुन धजुन ध्रुपदा आली गेलो पयले होटेल मंदी देल्ली ओर्डर चिनी मंदी नुडल अन फ़्राईड राईस बसलो सायबावानी ऐसपैस जमलं नाही काट्या चमच्यानं वरपलं सगळं हाताहाताने खाल्ल्यावर मात्र पोट लागलं ढ्वळाया वाटलं ह्यापक्षी मायच्या बेस लागतात शेवाया टक्सीनं गेलो राव डिस्कोमंदी नाचाया चकमकात बघुन हरकलो टकामका लागलो बघाया काय त्ये हातवारं? निसती अंगांगी झोंबी रे मंग म्या अन धुर्पदानं देल्ली सुरुवात करुन छन खळ खळ छन फुगदि अन झिम्म्यानं आमाले बघुन सार्यास्नी य़ेगळॆ वाटले काही तरी पाहुन्शान म्हने , नवी फ्याशन खरी मंग सायबा धुमशान झाली सार्याइनच आमची कोपी केली धुर्पदाची मात्र कळी खुल्ली व्हेलंटाईन खुश नाहिवाली मंग दुसया दिवशी गेलो आपल्या वावरात कुनी नाही पाहुन राव शिरलो राव खोप्ट्यात ढोलकीच्या तालावर नाचलो तुफ़ान ईरभर चारली एकमेकास्नी कांदा, चटनी अन भाकर म्या मनलं धुर्पदीले ठरविले होते खुप काही रानातल्या वेलंटाईनची मजा शयरात नाही सुपर्णा कुळकर्णी

मस्त :) तुम्हाला काही गंमती जमती माहित असतील तर आम्हाला ही सांगा. नको. पिडाकाका मला परत रागवतील... :( --अवलिया

>>नको. पिडाकाका मला परत रागवतील... =))

शितल, प्राजु - भारी! मुली काय द्वाड असतात... रोमियोगिरीत मजा असते पण. मुलींनो, नेहमीच पचका करू नका आमच्या बिचार्‍या भावंडांचा. एकेकाला थोडी लिफ्ट देऊन अलगद खाली सोडा. (तिरमिरीत कॅडबर्‍या टाकू नका, हा सल्ला लक्ष देऊन ऐका!)

खूपच चेष्ठा केली तुम्ही सर्व मुलींनी.....त्या बस टोपवाल्या रोमियोसाठी फारच वाईट वाट्ते..... बाकी आणखीन गोष्ट असेल तर लिहीत जा.......

शितलताई आणि प्राजुताईंनी सांगितलेल्या काही किश्शांमध्ये मुलांच्या असमंजसतेबरोबरच मुलींचाही तितकाच असमंजसपणा (मला तरी) दिसला (असमंजसपणा हा फारच सौम्य शब्द वाटावा; काही ठिकाणी याच शब्दाचे समानार्थी शब्द वापरले जातात - जसे माज, ऍटिट्यूड - विशेषतः मुलींच्या बाबतीत :) ) प्रेमाचा स्वीकार ही मोठी गोष्ट पण नाकारलेल्या प्रेमाचा स्वीकार ही (ज्याचे/जिचे प्रेम नाकारले गेले आहे त्याच्या/तिच्या साठी) त्याहूनही मोठी गोष्ट, असे मला वाटते. त्यामुळे एखाद्याचे प्रेम नाकारायचे असल्यास एखादीने ते अधिक समंजसपणे, पद्धतशीरपणे नाकारावे असे वाटते. अजाणत्या वयात प्रेम इ. संकल्पना मुलांना (आणि मुलींना) पूर्ण उमजतीलच असे नाही; पण भावनिक गुंतवणूक कमीअधिक प्रमाणात नक्कीच असावी. ती फारच असेल आणि वर सांगितलेल्या एक-दोन किश्शांमध्ये सांगितलेल्या पद्धतीने नाकारली गेली तर होणारी मानसिक इजा आणि त्याची परिणती, यांची कल्पनाच न केलेली बरी! असो. (डोळस)बेसनलाडू

किस्से गमतीदार आहेत... ( जे मुलगे यातून गेले आहेत त्यांना ते तितकेसे गंमतीदार नक्कीच वाटणार नाहीत...) :) असो... ... वरती बेसनलाडू म्हणतात त्याप्रमाणे नकाराचा प्रकार इतरांसाठी इतका विनोदी होणं , आपण हास्यास्पद बनणं भयंकरच... पण मुलामुलींत संवादाचा पुष्कळ अभाव असताना हे असलेच प्रकार होणार असं वाटतं...( शाळा कादंबरीत ज्याप्रमाणे सुर्‍या डायरेक्ट जाऊन केवडाला " ए लाईन देती का तू?" असं विचारतो.... मग ती बिथरून दोघांची तक्रार करते वगैरे..)... हे वरच्या किश्शामधले सुर्‍याचेच भाईबंद सगळे...प्रॉब्लेम म्हणजे संवादाचा अभाव... मग मुलींनी त्यांना उत्तर असंच जालीम द्यायचं, हा पायंडा... या धाग्याच्या जवळपास जाणारा एक डॉन्याचा धागा होता ( तसल्या नजरा ..)... त्याची आठवण झाली...त्यात फार उद्बोधक चर्चा होती या विषयावरती... एका मित्राची मजा ..त्याला कोणतीही मुलगी आवडायची त्याला चॊईसच नाही असे आम्ही म्हणायचो, त्याला एक मुलगी आवडते त्यात त्याला चॉईस नाही, हा निष्कर्ष का? :? :? :? हे वाक्य थोडे गोंधळात टाकणारे... काही शक्यता.. १.तो खूप महान / हँडसम / डॅशिंग / हुशार होताहोता तरीही त्याला कोणत्याही वगैरे वगैरे मुली आवडत असत... २. तो फाल्तु / साधा होता तरी त्या मित्राला हायक्लास /सुंदर किंवा इतरांना आवडणार्‍या वगैरे वगैरे मुली आवडत नसत... मग त्या बिचार्‍याने काय करावे? तुमच्या किंवा तुमच्या ग्रुपच्या इतर मुलींमागे गुलाब घेऊन त्याने येऊ नये , ही तुमची अपेक्षा रास्त... पण त्याने समजा आपली पात्रता ओळखून दुसर्‍या कोण्या कोणत्याही मुलीच्या मागे गेले तरी तो चर्चेचा किंवा थट्टेचा विषय का ठरावा ? .... म्हणजे एखाद्याला तथाकथित चांगल्या मुली आवडल्या तरी त्याची थट्टा आणि तथाकथित कोणत्याही मुली आवडल्या तरी थट्टा ______________________________ पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम.... ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

कॉलेजात असताना आमच्या कडे जेमतेम विड्या घेण्या इतके पैसे असायचे त्यामुळे असले प्रकार कधीच केले नाहीत. करावेसेही वाटले नाहीत. कारण कॉलेजची ४-५ वर्ष काप काप कापल्यावर ती मुलगी एकाद्या आपल्याहून मोठ्या वेल-सेटल्ड मुलासोबत निघून जाणार ह्याची गँरंटी असायची. कशाला उगाच पैसा आणि वेळ वाया घालवा?????? पण इतका समंजसपणा नसलेले बरेच प्रेमवीर कॉलेजात होते. ठरवून एखादीला रोज-क्वीन करणं वगरे महा महागडे आचरट प्रकार करायचे आणि दुसर्‍या दिवशी कट्ट्यावर 'एक दम दे ना' म्हणायचे. ऍडी जोशी आमास्नी प्रपोज करायचं भ्या न्हाय, हो म्हनली तर शॉपींगचं बिल कुठून भरनार ह्याची चिंता हाय.