रतीबावर रतीब जिलुबिचा रतीब, कश्श्ये टंकती लई चरबरीत | आवं गुर्र्जेन्ला, किती वो तरास द्येता, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||   गुर्र्जींनि मैफल गाजिवलि, किती ह्यी ब्येनं लोळिवली पिळ घालूनी दावतो मिश्श्या, घडीघडी त्या मूष्षकलीला आरं साळसूद्दा, कुठून उपाटतो अस्सा, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||   गावच्या धणा लय शानाच हाय, याड्यांचा जनू की डाकतर हाय, गोंयची इणि नाय आणुभवी, बणून रायली मोटी कवि आरं लांबटांग्या, हाबंग लिवतोस डोंगा, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||   समाधीयोग शिक्कीविला, डोस्क्यात तुमच्या नाय रावला अर्धाच इच्चार करतुया, नावाला प्यार दावतुया आरं वटवाघळा, पकडून ठिवतोस गळा, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||   लादेन ध्यान किंमतीचं, शिकिवून रायल्ये हिंमतीचं | लब्बाड माउ बोचकारते, मूषक मिश्श्या फेंदारते ... आरं पांडॊस्पा, वुलट्याच मारतोस गस्पा, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||   मंडळात भारी गुर्र्जींची वट, तुमची खोडी ये अंगलट घाबरून रावा गुर्र्जेन्ला, समजवू कित्ती तुम्माला आरं कडबत्या, रवांथ करतोस जस्सा, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||   किती करावी कोल्हेकुई, खोटाच गुर्जी फुडं होई फुसकाच एक्का सत्याचा, गुर्र्जींचा पत्ता हुकमाचा आवो पैसाक्का, कामून उडवता धाग्गा, हे वागनं बरं नव्हं ||