प्रदीप कुलकर्णींचे 'मारव्याचे सूर काही' ऐकले आणि एका वेगळ्याच रागाचे चित्र नजरेसमोरुन तरळले! ;) मारले वजनास, स्नायू फुगवले भरपूर काही! जवळ येतानाच गेले, ढेर माझे दूर काही! मी जरी कुथलो कितीही जोर ते मारायला पण.... होत नाही 'बेडकी'चा सांड तो मगरूर काही! ओरडा कोणी कितीही - बाटल्या होती रिकाम्या तोंड अमुचे सोडते मग दाटलेला धूर काही! वाढते हे पोट माझे संथ, टप्प्याने परंतू 'वादळी' येऊन गेले आतमधुनी सूर काही ! रोज मी एकेक पळुनी फाडतो प्यांटीस माझ्या... आरसा मग दोंद माझे दाखवी भेसूर काही! पाहिलेली सर्व स्वप्ने का कधी साकार झाली? अडकली 'काट्या'त काही... ! आणि 'चक्का' चूर काही !! चांगले नक्कीच काही आज मी खाणार आहे... वेगळा माझ्या भुकेचा आज आहे नूर काही! सांजवेळी एकटा होईन मी अगदी भुकेला ठेव तू माझ्यापुढे हे बोकडाचे खूर काही ! चतुरंग