चिअर्स तात्या! -;) तुफनी लिहिले आहेस. बाकी संपादक मंडळाची माफिया टोळी जबराच! भागम्भा, शक्तिवेलू, पोष्ट्यागजानन, मथुरानाथ जलंत्री ही नावे खासच ठेवली आहेस. देवगडाच्या पारावर बसून तुझ्या गजाली प्रत्यक्षच ऐकतो आहे असे वाटले. राजीव अनंत भिडे, हिंदु कॉलनी, मुंबई.

हसून झालं की काहीतरी लिहिन म्हणतो. हीहीहीही हीहीही!!!!

क्षमा करा पण हा लेख काही कळला नाही. आधीचा एक लेखही असाच आहे. या दोन स्थळांची मारामारी/स्पर्धा आहे का?

तात्या, तुमच्या ऐहिक रावांनीच सुरू केलेला हा साहित्य प्रकार आम्हाला जाम आवडतो. टवाळक्या फक्कड जमल्या आहेत. पोष्ट्या गजानन, 'एक कप चाय अन वीस रुपये रोजी' , धुरंधर राजकारणी, मथुरानाथ सगळे सहीच ही ही ही!! आर्य आशिषभट्ट हे चक्रम.ऑर्ग च्या संपादक मंडळावर देखिल आहेत असे आमच्या कानावर आले आहे.. तिथलाच एखादा वशिला लावला असावा :-) ------------------------------------------------------------------------------- मी कोकणी नसल्याने (मला तरी) शिव्या मात्र खटकल्या बुवा.

आमचा गजानुकर्ण बाकी मोठ्या मनाचा हो! त्याचा बिचार्‍याचा एक लेख दिवाळी नमोगताने नाकारला असतानासुद्धा त्याने बिचार्‍याने अगदी निष्ठेने संपादक मंडळाचीच वकिली केली आहे! मला गजानुकर्णाचा हा गूण घेतला पाहिजे. मी त्याच्या जागी असतो आणि माझं साहित्य नाकारलं गेलं असतं तर मी बराच तमाशा आणि शिवीगाळ केली असती! अर्थात, जिथे संपादन वगैरे आहे तिथे झक मारायला मी माझं साहित्य पाठवलंच नसतं हा भाग वेगळा!! :) ... नमोगताचे गजकर्ण खाजवल्यासारखे वाटले... शिव्यांमुळे, तात्या, लेखाला कोकणी मजा यावी, पण तो कोकणी माज मात्र वाटू नये. या प्रतिक्रियेमुळे कदचित `अण्णा'सारखं, मलाही निरीक्षणाखाली ठेवलं गेलं, तर त्या कल्पनेतल्या नमोगतात आणि मिसळपावात फरक कसा राहील?

बाकी काही म्हण तात्या! अरे मधल्या आळीचे नाव सार्थ केलेस हो! नाव बाकी काय शोधलेस! अगदी मस्त! मनोगत! अरे अरे माफ कर ! नमोगत! त्याच्या बाबतीत तुझे म्हणजे कसे आहे ? तर "तुझं माझं जमेना आणि तुझ्या वाचून करमेना"! अगदी असेच.शिव्या देण्याच्या निमित्ताने का होईना तू दिवसातून जितक्या वेळा हे नाव घेत असशील तितके देवाचे (माझे नव्हे रे)देखील घेत नसशील. खरे तर तात्या तुझा लेख नमोगताच्या दिवाळी अंकात नसल्यामुळे तो थोडासा वजनाला हलका झालाय असे माझे मत आहे. काय आहे की तुझ्यासारख्या महत्वाच्या माणसाला वगळून हा अंक प्रसिद्ध होऊच कसा शकतो? मला तरी हे फारसे पचले नाही. मनु नाडकर्णी,ऐहिक राव, चांदीमयी, फिट्टरंजन, मिलिंद कणसे,सुमार जावडेकर, सर्वकाशी, दिवाकर पेठकर, अनन्ता५२, मथुरानाथ जलंत्री, आर्य आशिषभट्ट, घासूनाना, निष्प्रभावित, अश्विन मोडक, विदुला गोरे, नित्त्यानंद, पोष्ट्यागजानन वगैरे नावे बाकी झकास आहेत. पण मला एक समजत नाही ते असं की ऋणनिर्देशच्या यादीमध्ये आमच्या नित्त्यानंद काकांचं नांव कसं काय? नित्त्यानंद काकांनी नमोगत दिवाळी अंकावर नक्की कुठले उपकार केले ते समजलं नाही! ते आमचं शीक्रेट आहे बरं का! साले हे संपादक मंडळवाले एकिकडे त्यांचा लेख नाकारतात आणि एकिकडे त्यांचं ऋणही व्यक्त करतात हा काय डब्बलगेम आहे कुणास ठाऊक! :) पण लेख नाकारला त्याला काही कारण मात्र जरूर आहे. दिवाळी अंकासाठी आलेले लेखन इतके भरभरून आले होते की त्यातून सर्वोत्तम निवडताना संपादकमंडळाला नक्कीच खूप त्रास झाला असणार हे नक्की. त्यातून दिवाळी अंकासाठी लिहायचे म्हणून सगळ्यांनी खूप मेहनत घेऊन लिहिलेले असणार. इतक्या सगळ्या कसलेल्या लेखकांमध्ये माझी वर्णी लागली असती तरच मला आश्चर्य वाटले असते. त्यामुळे वर्णी लागली नाही म्हणून त्याचे विशेष असे काही वाटले नाही. अर्थात वर्णी लागली असती तर मात्र लॉटरी लागल्याचा आनंद मात्र झाला असता. पण हरकत नाही. पुढच्या वेळी अजून जोमाने प्रयत्न करेन. नव्याने बारसे झालेला नित्यानंद

विसोबा खेचर यांचा हा खूप पूर्वीचा लेख आणि आमचा मित्र परिकथेतील राजकुमार याचा अलिकडचा 'एक होता विदूषक' हा लेख यांच्यामधे विलक्षण साम्य आढळले 'एक होता विदूषक' http://www.misalpav.com/node/15639 खरं म्हणजे तात्या अभ्यंकरांना तसा मेसेज पाठवणार होतो पण व्यक्तीगत मेसेजचेही भांडवल करणारे लोक इथे आहेत http://www.misalpav.com/node/286 म्हणून इथे खुलेपणाने लिहितो आहे बाकी तात्यांनी ज्या लोकांची नावे घेतली आहेत ती नावे वाचून उगाच 'पदरी पडलं आणि पवित्र झालं' ही म्हण आठवली कृपया इतक्या जुन्या धाग्याला प्रतिसाद का दिला याच मुद्द्याला कुणी लोंबकाळत बसू नये या धाग्यातील भावना आजही मला ताज्या वाटतात. डायरेक्ट तात्यांनी लिहिले तर आवडेल इतरांनी तात्यांची भाटगिरी करू नये. त्यांनाही ते आवडत नसावे. (मंगलाताईंच्या झुळूक मधील 'स्वामी भोपटकर' ही कथा राहून राहून आठवू लागली आहे)

>>> या धाग्यातील भावना आजही मला ताज्या वाटतात. समयोचीत लेख असेही म्हणायचे आहे काय?

>>आमच्या कोकणात पारावर बसून अश्याच फुक्कटच्या दुसर्‍याच्या घरात डोकावत गजाली करण्याची पद्धत आहे! कोकण आणि कोकणी माणसाची प्रगती का नाही झाली ते थोडे थोडे समजते आहे ;-)