रोहिंटन मिस्त्री वि. आदित्य ठाकरे - महाराष्ट्राच्या सुवर्णयुगाची पहाट?

हा हा हा हा हा चिंत्यापण ना !! मस्त टोला हाणलास रे भावा !! दणकेबाज लिखाण......... आता विद्यार्थी सेनेचे काय असा प्रश्न विचारतो. >>> 'ती' विद्यार्थी सेना कुठे राहिली आता ? आताची नुसतीच 'पद आणी अर्थ'सेना

उत्तम उपरोधिक लिखाण. प्रश्न अर्थात वीस वर्षांच्या बछड्याने दिलेल्या आवाजाचा नसून, सत्ताबाह्य सत्ताकेंद्राच्या शक्तीचा आहे. नक्की कुठल्या यंत्रणेने ही कादंबरी अभ्यासक्रमाबाहेर काढली ? एकंदर प्रक्रिया काय होती ?

इथे कुणी सदर पुस्तक वाचले आहे? त्यात काय काय लिहिले आहे याबद्दल कुणाकुणाला माहिती आहे?

आदीत्य ठाकर्‍यांच्या राजकीय बायोडेटामधे यामुळे भर पडली आहे... पुस्तके, कला, विचार बॅन करण्याच्या मी विरोधात आहे. मग ते भांडारकर इन्स्टीट्यूटचा विध्वंस असुंदेत की सलमान रश्दी की एम एफ हुसैन... त्या साठी कायद्यातच असे विचारस्वातंत्र्य समान मानलेले आणि वापरलेले दिसले पाहीजे इतकेच. मुख्यमंत्र्यांनी त्यांची रि ओढली यात काही नवल वाटत नाही: politics makes strange bedfellows हे लक्षात असुंदेत. त्यांना आत्ता शिवसेनेपेक्षा नारायणसेना, विलाससेना, शरदसेना आदींची जास्त काळजी आहे. यावरून वसंतराव नाईक मुख्यमंत्री असताना शिवसेनेस "वसंतसेना" म्हणले गेल्याचे आठवले. बाकी गार्डीयनच्या दुव्यातली बातमी विश्वासार्ह धरावी का नाही या विषयी त्यात पहील्याच ओळीत जे, "Three weeks ago, the University of Mumbai, one of India's oldest and most prestigious educational institutions, " असे म्हणले आहे त्यामुळे शंका येत आहे. ;)

वाईट वाटले. तरी देखिल रा. रा. श्री. वांद्रानिवासी आदित्य ठाकरेनी जेव्हा साहेबानी दिलेली तलवार उचावली त्यावेळची त्याची मुद्रा बघितली तर मन अगदी भरुन येते. एका बापाने मुलाचे व नातवाचे खेळणे म्हणुन केलेला शिवसेनेचा वापर बघुन मन अगदी संतापुन जाते.

वरील लेखातील दोन्ही फोटो एकाच माणसाचे वेगवेगळ्या कोनातून काढल्यासारखे वाटत आहेत.. एका फोटोत जुना चष्मा आणि दुसर्‍यात नवीन....

रोहिंतन मिस्त्रीच्या कादंबर्‍या (अंतःकरणाला त्रास देतात तेव्हाही) उच्च प्रतीच्या असतात. (प्रकाशचित्रात आदित्य ठाकरे यांनी शेंदरी शर्टाच्यावर अक्षरशः हिरवा शर्ट चढवलेला दिसतो.)

१. मुंबईत राहून इंग्रजीत पुस्तक लिहलेच का? मराठीत का नाही? २.आमच्या सरांनी जेव्हा "डायरी" लिहीली , तेव्हा केली होती का अशी कुणावर चिखलफेक ? एवढा मोठा माणूस , पण किती साधेपणाने लिहीले आहे पुस्तक. त्यांना जरा कानाने कमी ऐकू येते तरीही. या मिस्त्र्याचे दोन्ही कान शाबूत आहेत , पण तरी याला आमच्याबद्दल चांगले काही नाही का ऐकू आले ? आता याच शाबूत कानाखाली आवाज निघाला की डोळ्यासमोर ताबूत नाचताना दिसतील ( काय गेलंय वाक्य ! राऊत साहेब , हे वाक्य टाकता काय अग्रलेखात ?) ३.आधी गुंड म्हणून हिणवायचं , आता शिकायला कॉलेजात जातंय पोर तर तिथंपण असली पुस्तकं लावायची अभ्यासाला? चुलीत घाला शिक्षण. एक सामना वाचा फक्त . काय जनरल नॉलेज असतंय त्यात ? अग्रलेख : हिरवे पादरे पावटे देव्हारा : पूजेपूर्वी करायची वैयक्तिक तयारी. इंद्रधनु : माहिती आहे का ? पाणघोड्यांना जेव्हा राग येतो त्यावेळी त्यांना लाल रंगाचा घाम येतो. मानिनी : दूध तापवताना दुधाला उकळी आल्यावर सायीचा तवंग बाजूला सरकवावा म्हणजे दूध वर येत नाही चिरायु : प्रेमाने कुठलेही दु:ख नाहीसे होते असे म्हणतात ते यामुळेच, हे आता संशोधनामुळे सिद्ध झाले आहे. इतकेच काय पण जोडीदाराशी रुसवा असेल तर सगळे आजार डोकं वर काढतात. थर्ड जनरेशन : कॉर्पोरेट मंत्र - स्वप्न आणि अपेक्षा यात कधी कधी अंतर सांगणे कठीण होते. भेळपुरीतून गोड चटणी आणि तिखट चटणी वेगळी करून दाखवा असे सांगण्यासारखेच आहे. जै म्हाराश्ट्रः शाखाप्रमुख , चंबुखडी ,शाखा क्र. ३१३ (बघतोयस काय रागानं , पंजा मारलाय वाघानं)

उपरोध खचाखच भरलेला लेख आवडला. पण हे सारे बोचरे असले तरी, "त्यांना" खरोखरच बोचेल का? बहुदा नाहीच.

चिंज इज ब्याक!!! एक नंबर तिरकं लिखाण!!.. लै आवडलं

बाळ राजे (राजकारणाच्या) प्राथमिक शाळेतून माध्यमिक शाळेत गेले तर! लेख आणि काही प्रतिसाद उत्तम!

योग्य ठिकाणी चिमटे आणि चावे घेतले गेले आहेत! चिंजंनी तलवारीपेक्षा लेखणी कशी धारदार असते हे दाखवून दिलेले आहे. राहिली गोष्ट बाळराजांची तर पिंडीच्या आश्रयाने राहणार्‍या विंचवाप्रमाणे झुंडीचा आश्रय असेपर्‍यंत यांच्या बाळलीला पाहणे भाग आहे.

अमित ठाकरे. ते येईपर्यंत वाट बघा. मग कोण खरा वाघ ते कळेलच. म्याव!!

चिमटे, चटके आणि फटके असलेला लेख. प्रतिसाद पण लै भारी.

चिंतातुरजंतुजी, तुम्ही असे धाग्यावर धागे काढून काय साध्य होणार? सरळ दुर्लक्ष करावेत. आता आपण दिल्लीच्या तख्ताचे युवराज राहूलकडे आणि त्याच्या विधानांकडे आपण दुर्लक्ष करतोच का नाही? तर ह्या एका "मुंबईच्या बाबू"चे कशाला घेऊन बसायचे? असे बघा, शिवसेनेस फॅसिस्ट म्हणले गेले, वसंतसेना म्हणले गेले, गुंड म्हणले गेले इत्यादी इत्यादी... तरी देखील अशा सततच्या बोलण्याने त्यांची (ठाकरे + शिवसेना यांची) प्रसिद्धी वाढतच गेली का नाही? बाळासाहेब आणि त्यांची शिवसेना कधीकाळी केवळ मराठी वृत्तपत्रे, झालेच तर काही मुंबईतील इंग्रजी वृत्तपत्रांपुरतेच मर्यादीत नाव होते. असल्या टिकांमुळे त्यांचे नातू तर अटकेपार काय अगदी साहेबाच्या राज्यातील पेपरात पोचले की! म्हणूनच, "सन्माननीय श्री. बाळासाहेबांचे नातू आदित्यजी ठाकरे यांनी मुंबई विद्यापीठाच्या अभ्यासक्रमातून एका यःकश्चित कादंबरीची जी रातोरात हकालपट्टी केली आहे " असे काही उपरोधक लिहीलेले इथल्या अज्ञ मिपाकरांना थोडेच कळणार आहे? म्हणून म्हणावेसे वाटते की, जो पर्यंत आदित्य ठाकरे हे कर्तुत्वहीन आहेत अशी जनमानसात जागृती करत नाही आहात तो पर्यंत सर्व चर्चा फिजूल आहेत... ;)

बोचरा लेख. खुसखुशीत शैलीत रेशमी चिमटे घेणारे आदरणीय राजकुमार ह्यांच्या प्रतिसादाच्या अपे़क्षेत.

मस्तच हो!!! अडगळचा प्रतिसादही मस्त.

का आदित्य ठाकरेने ती बॅन केली म्हणुन संताप ? इथे मराठी माणसांबद्दल काहीही वाईट लिहिले तर ते बघत बसायचे का ? एरवी शिवसेनेच्या विरोधात असणारे मुख्यमंत्री पण बरखा दत्त च्या कार्यक्रमात ह्या पुस्तका विरोधात बोलले. अ‍ॅटलीस्ट पुस्तक तर वाचा.....त्या कार्यक्रमात पुस्तकातील काही उतारे दाखवत होते. नक्कीच आक्षेपार्ह होते. इथे शिवसेना वि. काँग्रेस असा रंग न देता मराठी वि. बाकी लोकांचा द्वेष ह्यावर चर्चा करावी ही माफक अपेक्षा.

चायला... आता "ठाकरे एक जगण्याविरूध्द भली मोठी अडगळ" असे पुस्तक लिहावे म्हणतो. कमीत कमी एक लेखमाला तरी ...... कंटाळा आला यार या ठाकर्‍यांचा आता....