चतुरंग, पण वर दिलेल्या दुव्यावरचा भाग बघून एक मात्र नक्की जाणवले की ह्या कार्यक्रमातली निरागसता झपाट्याने कमी होऊन एकप्रकारचा बाजारुपणा वेगाने वाढताना दिसतोय. प्रसिद्धी आणि चकचकाट ह्याला भुलून लहान वयात ओवरएक्पोजरचा धोका स्पष्टपणे जाणवतोय. मेहनत करा, रियाज करा, चांगले आणि भरपूर ऐका, स्टेज शोज करु नका, आवाज जपा ह्या सगळ्या गोष्टी फाट्यावर मारल्या जात आहेत हे स्पष्ट दिसते! आपण म्हणता आहात ते काही अंशी खरेही आहे. मात्र, मला असे वाटते की प्रसिद्धी किंवा चकचकाट हे मुलांना समजत नसावे. त्यांच्या दृष्टीने आपल्या गाण्याचे ४ लोकांनी कौतुक केले की झाले. प्रत्येकच लहान मुलाला कौतुक हवे असते. तसे या बालगायकांनाही हवे असणार. त्यांना केवळ झगमगाटाची सवय लागू नये हेही खरेच. रियाझाचे म्हणाल तर या मुलांचे गाणे ऐकल्यावर रियाझ जाणवतोच. मात्र, दंगा-मस्तीचे वय असल्याने तो रियाझ म्हणावा तेवढा परिणाम देत नाही. खरेतर, अजून ६-७ वर्षांनी ज्यावेळी या मुलांचा आवाज फुटेल किंवा पक्का होईल त्यावेळीच यांनी केलेला रियाझ खरोखर दिसेल. मला अभिषेक माहित आहे. त्याच भागातील एलिमिनेट न झालेली भाग्यश्रीही माहीत आहे. हे दोघेही नियमित रियाझ करतात. शनि-रवि आपापल्या गुरूंचे मार्गदर्शनही घेतात. अभिषेकच्या आवाजाचे संगीतक्षेत्रातल्या अनेक मान्यवरांनी कौतुक केले आहे. तसेच, त्याने गायलेल्या या गाण्याचेही. त्यामुळे एकंदर परिस्थिती पाहता त्याला बाद करण्याचा निर्णय चुकला असे वाटते. (हे फक्त परीक्षकांवरच अवलंबून असते की नसते हाही प्रश्न.) त्याचप्रमाणे, अभिषेकला मुग्धाच्या पाया पडायला लावणे हा एक निंदनीय प्रकार होता. दुसर्‍या एका मुलीलाही अथर्वचा गालगुच्चा घ्यायला लावला. तसेच 'क्यूट' म्हणजे 'गाढव' असे स्वप्नील बांदोडकरांच्या तोंडून वदवले. हे सर्वच चुकीचे आहे. शोच्या आकर्षणाबद्दल म्हणू तर पालक मुलांना प्रेरीत करीत नाहीत तर मुलेच आकर्षित होतात. त्यांना कुठेतरी मंच हवा असतो. त्यांना या चॅनलवाल्यांकडून चढविले जाते आणि वेळेला पाडले जाते. मात्र, मुलांना ते नंतर सहन होत नाही. ती रियाझ वगैरे सोडून बसतात.

कालच्या म्हणजे सोमवार दि.२३/०८/२०१० च्या भागातले गायक अगदीच सुमार होते. दोन लोकांना कसाबसा 'ध' तर ५ जणांना बळेच 'प' दिला गेला. दर्जाहीन कार्यक्रमाची ग्वाहीच होती जणू...!